The Government of Singapore is defi

The Government of Singapore is defined by the Constitution of the Republic of Singapore to mean the Executive branch of government, which is made up of the President and the Cabinet of Singapore. Although the President acts in his personal discretion in the exercise of certain functions as a check on the Cabinet and Parliament of Singapore, his role is largely ceremonial. It is the Cabinet, composed of the Prime Minister and other Ministers appointed on his advice by the President, that generally directs and controls the Government. The Cabinet is formed by the political party that gains a simple majority in each general election.

A statutory board is an autonomous agency of the Government that is established by an Act of Parliament and overseen by a government ministry. Unlike ministries and government departments that are subdivisions of ministries, statutory boards are not staffed by civil servants and have greater independence and flexibility in their operations.

There are five Community Development Councils (CDCs) appointed by the board of management of the People's Association (PA) for districts in Singapore. Where there are not less than 150,000 residents in a district, the PA's board of management may designate the Chairman of a CDC to be the Mayor for the district that the CDC is appointed for. As it is the practice for MPs to be appointed as Chairmen of CDCs, these MPs have also been designated as Mayors.

From the founding of modern Singapore in 1819 until 1826, Singapore was headed by two Residents in succession. Following Singapore's amalgamation into the Straits Settlements in 1826, it was governed by a Governor together with a Legislative Council. An Executive Council of the Straits Settlements was introduced in 1877 to advise the Governor but wielded no executive power. In 1955, a Council of Ministers was created, appointed by the Governor on the recommendation of the Leader of the House. Constitutional talks between Legislative Assembly representatives and the Colonial Office were held from 1956 to 1958, and Singapore gained full internal self-government in 1959. The Governor was replaced by the Yang di-Pertuan Negara, who had power to appoint to the post of Prime Minister the person most likely to command the authority of the Assembly, and other Ministers of the Cabinet on the Prime Minister's advice. In the 1959 general elections, the People's Action Party (PAP) swept to power with 43 out of the 51 seats in the Assembly, and Lee Kuan Yew became the first Prime Minister of Singapore. The executive branch of the Singapore Government remained unchanged following Singapore's merger with Malaysia in 1963, and subsequent independence in 1965. The PAP has been returned to power in every general election and has thus formed the Cabinet since 1959. The Government is generally perceived to be competent in managing the country's economy and largely free from political corruption. On the other hand, it has been criticized for using unfair election tactics and violating freedom of speech.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

รัฐบาลสิงคโปร์กำหนด โดยรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐสิงคโปร์หมายถึง สาขาการบริหารของรัฐบาล ซึ่งขึ้นเป็นประธานาธิบดีและคณะรัฐมนตรีสิงคโปร์ แม้ว่าประธานทำหน้าที่ในการพิจารณาส่วนบุคคลของเขาในการออกกำลังกายบางอย่างเป็นการตรวจสอบคณะรัฐมนตรีและรัฐสภาของสิงคโปร์ บทบาทของเขาเป็นอย่างมาก คณะรัฐมนตรี ประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีอื่น ๆ ตกแต่งบนคำแนะนำของเขา โดยประธานาธิบดี ซึ่งโดยทั่วไปการชักจูง และควบคุมรัฐบาลได้ คณะรัฐมนตรีจะเกิดขึ้น โดยพรรคการเมืองที่รับส่วนใหญ่ง่ายในการเลือกตั้งทั่วไปแต่ละคณะกรรมการตามกฎหมายดังกล่าวจะเป็นหน่วยงานอิสระของรัฐบาลที่ก่อตั้ง โดยพระราชบัญญัติรัฐสภา และรับการดูแลจากกระทรวงรัฐบาล ต่างจากทบวงกรมและหน่วยงานรัฐบาลที่แบ่งย่อยของทบวงกรม กระดานตามกฎหมายราชการไม่ครู และมีความเป็นอิสระมากขึ้นและความยืดหยุ่นในการดำเนินงานมี 5 ชุมชนพัฒนาสภา (CDCs) แต่งตั้งคณะกรรมการบริหารของประชาชนสมาคม (PA) สำหรับในสิงคโปร์ ไม่มีบริการน้อยกว่า 150000 คนในเขต PA ของคณะกรรมการบริหารอาจกำหนดประธานของ CDC เป็น นายกเทศมนตรีในเขตที่ CDC ที่ห้องสำหรับ เนื่องจากเป็นการฝึกสำหรับ MPs ได้รับแต่งตั้งเป็นสวี CDCs, MPs เหล่านี้ได้ถูกกำหนดให้เป็นน่าเมเยอร์สยังจากการนำพาของสิงคโปร์ที่ทันสมัยใน 1819 จน 1826 สิงคโปร์ถูกทิศ โดยอาศัยสองอย่างต่อเนื่อง ต่อสิงคโปร์ควบบริษัทเป็นแบบอาณานิคมใน 1826 มันถูกควบคุม โดยผู้ว่าราชการร่วมกับสภาสภา การบริหารสภาอาณานิคมถูกนำมาใช้ใน 1877 ถึงข้าหลวง แต่ wielded อำนาจบริหารไม่ ใน 1955 คณะรัฐมนตรีสร้าง แต่งตั้ง โดยผู้ว่าราชการในการแนะนำของผู้นำของบ้าน รัฐธรรมนูญเจรจาระหว่างผู้แทนสภานิติบัญญัติและสำนักงานโคโลเนียลได้จัดปี 1956 ถึง 1958 และสิงคโปร์ได้รับ self-government เต็มภายใน 1959 ข้าหลวงถูกแทนที่ ด้วย Yang di Pertuan เนการ่า ผู้มีอำนาจแต่งตั้งจะลงนายกรัฐมนตรีบุคคลมักสั่งอำนาจของแอสเซมบลี และรัฐมนตรีอื่น ๆ ของคณะรัฐมนตรีในคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี ในการเลือกตั้งทั่วไป 1959 พรรคประชาชนดำเนินการ (PAP) กวาดพลังงานด้วย 43 จาก 51 ที่นั่งในสภา และลีควนโฮบาร์ตกลายเป็น นายกรัฐมนตรีครั้งแรกของสิงคโปร์ สาขาการบริหารของรัฐบาลสิงคโปร์ยังคง ดังต่อไปนี้ของสิงคโปร์ไม่ควบรวมกับมาเลเซียใน 1963 และความเป็นอิสระต่อมาในปี 1965 บได้กลับมาสู่อำนาจในการเลือกตั้งทั่วไปทุก และจึงได้จัดคณะรัฐมนตรีตั้งแต่พ.ศ. 2502 โดยทั่วไปมีการรับรู้ที่รัฐบาลให้อำนาจในการจัดการเศรษฐกิจของประเทศ และส่วนใหญ่ปราศจากคอรัปชั่น บนมืออื่น ๆ มันได้ถูกวิพากษ์วิจารณ์โดยใช้กลยุทธ์การเลือกตั้งไม่เป็นธรรม และละเมิดเสรีภาพในการพูด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รัฐบาลสิงคโปร์จะถูกกำหนดโดยรัฐธรรมนูญแห่งสาธารณรัฐสิงคโปร์เพื่อหมายถึงฝ่ายบริหารของรัฐบาลซึ่งถูกสร้างขึ้นจากประธานาธิบดีและคณะรัฐมนตรีของประเทศสิงคโปร์ แม้ว่าประธานทำหน้าที่ในการพิจารณาเห็นส่วนตัวของเขาในการออกกำลังกายของฟังก์ชั่นบางอย่างเช่นการตรวจสอบในคณะรัฐมนตรีและรัฐสภาของสิงคโปร์บทบาทของเขาเป็นพระราชพิธีส่วนใหญ่ มันเป็นเรื่องที่คณะรัฐมนตรีประกอบด้วยนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีอื่น ๆ ที่ได้รับการแต่งตั้งตามคำแนะนำของเขาโดยประธานาธิบดีที่มักชี้นำและการควบคุมของรัฐบาล คณะรัฐมนตรีจะเกิดขึ้นโดยพรรคการเมืองที่ได้รับเสียงข้างมากในการเลือกตั้งแต่ละทั่วไป. คณะกรรมการตามกฎหมายเป็นหน่วยงานอิสระของรัฐบาลที่จะจัดตั้งขึ้นโดยการกระทำของรัฐสภาและควบคุมดูแลโดยกระทรวงรัฐบาล ซึ่งแตกต่างจากกระทรวงและหน่วยงานภาครัฐที่มีเขตการปกครองของกระทรวงบอร์ดตามกฎหมายจะไม่ได้รับการดูแลโดยข้าราชการและมีความเป็นอิสระมากขึ้นและมีความยืดหยุ่นในการดำเนินงานของพวกเขา. มีห้าเทศบาลพัฒนาชุมชน (CDCs) รับการแต่งตั้งจากคณะกรรมการบริหารของสมาคมประชาชน (PA ) สำหรับหัวเมืองในสิงคโปร์ ในกรณีที่มีไม่น้อยกว่า 150,000 ที่อาศัยอยู่ในย่านคณะกรรมการ PA ของการจัดการอาจมอบหมายประธาน CDC ให้เป็นนายกเทศมนตรีตำบลที่ CDC ได้รับการแต่งตั้งสำหรับ ขณะที่มันคือการปฏิบัติสำหรับสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรที่จะได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของ CDCs ส.ส. เหล่านี้ยังได้รับการกำหนดให้เป็นนายกเทศมนตรี. จากที่ตั้งของที่ทันสมัยสิงคโปร์ในปี 1819 จนถึง 1826 สิงคโปร์นำโดยสองผู้อยู่อาศัยอย่างต่อเนื่อง ต่อไปนี้การควบรวมกิจการของสิงคโปร์เป็นหนี้ช่องแคบในปี 1826 มันถูกควบคุมโดยผู้ว่าราชการจังหวัดร่วมกับสภานิติบัญญัติ คณะผู้บริหารของช่องแคบตั้งถิ่นฐานได้รับการแนะนำในปี 1877 ที่จะแนะนำให้ผู้ว่าราชการจังหวัดกำ แต่ไม่มีอำนาจบริหาร ในปี 1955 คณะรัฐมนตรีที่ถูกสร้างขึ้นได้รับการแต่งตั้งโดยผู้ว่าราชการตามคำแนะนำของผู้นำของเฮาส์ การเจรจาระหว่างผู้แทนรัฐธรรมนูญสภานิติบัญญัติและสำนักงานอาณานิคมที่ถูกจัดขึ้น 1956-1958 และสิงคโปร์ได้รับภายในเต็มรูปแบบการปกครองตนเองในปี 1959 ผู้ว่าราชการจังหวัดก็ถูกแทนที่ด้วยยางดิ-Pertuan ประเทศที่มีอำนาจแต่งตั้งที่โพสต์ของนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรีว่าการกระทรวงคนส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะสั่งให้ผู้มีอำนาจของสหประชาชาติและรัฐมนตรีอื่น ๆ ของคณะรัฐมนตรีตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี ในการเลือกตั้งทั่วไป 1959, แอ็คชั่นคนของพรรค (PAP) กวาดสู่อำนาจด้วย 43 จาก 51 ที่นั่งในสภาและลีกวนยูกลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของสิงคโปร์ สาขาการบริหารของรัฐบาลสิงคโปร์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงต่อไปนี้การควบรวมกิจการของสิงคโปร์กับมาเลเซียในปี 1963 และความเป็นอิสระต่อมาในปี 1965 PAP ได้รับกลับมามีอำนาจในการเลือกตั้งทุกทั่วไปและได้เกิดขึ้นจึงคณะรัฐมนตรีตั้งแต่ปี 1959 รัฐบาลเป็นที่รับรู้โดยทั่วไปจะ มีอำนาจในการบริหารเศรษฐกิจของประเทศและส่วนใหญ่เป็นอิสระจากการทุจริตทางการเมือง ในทางตรงกันข้ามมันได้รับการวิพากษ์วิจารณ์โดยใช้กลยุทธ์การเลือกตั้งที่ไม่เป็นธรรมและการละเมิดเสรีภาพในการพูด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รัฐบาลสิงคโปร์จะถูกกำหนดโดยรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐสิงคโปร์หมายถึงผู้บริหารสาขาของรัฐบาล ซึ่งประกอบด้วยประธานาธิบดีและคณะรัฐมนตรีของสิงคโปร์ ถึงแม้ว่าท่านประธานทำหน้าที่ในดุลยพินิจส่วนบุคคลของเขาในการออกกำลังกายของฟังก์ชันบางอย่างในการตรวจสอบคณะรัฐมนตรีและรัฐสภาของสิงคโปร์ , บทบาทของเขาคือพิธีส่วนใหญ่ . มันเป็นตู้ประกอบด้วย นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีอื่น ๆได้รับการแต่งตั้งในคำแนะนำของเขา โดยประธานาธิบดี ซึ่งโดยทั่วไปเป็นการชักจูงและควบคุมรัฐบาล คณะรัฐมนตรี เกิดจากพรรคการเมืองที่ได้รับเสียงข้างมากในการเลือกตั้งทั่วไปแต่ละง่าย

เป็นคณะกรรมการตามกฎหมายกับหน่วยงานของรัฐบาลที่จัดตั้งขึ้นโดยพระราชบัญญัติของรัฐสภา และถูกควบคุมโดยรัฐบาล กระทรวงซึ่งแตกต่างจากกระทรวงและหน่วยงานที่เป็นหน่วยการบริหารของคณะรัฐมนตรี พระราชบัญญัติคณะกรรมการไม่ได้เป็น staffed โดยข้าราชการและมีความเป็นอิสระมากขึ้นและความยืดหยุ่นในการดำเนินงานของพวกเขา .

มีห้าพัฒนาชุมชนเทศบาล ( cdcs ) ที่ได้รับการแต่งตั้งโดยคณะกรรมการบริหารของคนของสมาคม ( PA ) ในสิงคโปร์ เขต ที่ไหนมีไม่น้อยกว่า 150000 ที่อาศัยอยู่ในเขต คณะกรรมการป่าการจัดการอาจแต่งตั้งประธานของ CDC เป็นนายกเทศมนตรีตำบลที่กรมควบคุมโรคได้รับการแต่งตั้งสำหรับ มันเป็น ปฏิบัติ สำหรับ ส.ส. ที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นประธานของ cdcs MPS เหล่านี้ยังได้รับแต่งตั้งเป็นนายกเทศมนตรี

จากผู้ก่อตั้งของสิงคโปร์ที่ทันสมัยใน 1819 จนถึง 1826 สิงคโปร์ไปสองที่อาศัยอยู่ในการทดแทนต่อไปนี้เป็นสิงคโปร์สังสรรค์ในอาณานิคมช่องแคบใน 1826 , มันถูกควบคุมโดยราชการร่วมกับสภานิติบัญญัติ เป็นสภาบริหารของอาณาจักรฟูนานได้รับการแนะนำใน 1877 ให้ราชการแต่ใช้ไม่บริหารพลังงาน ในปี 1955 , สภารัฐมนตรีที่ถูกสร้างขึ้น , ได้รับการแต่งตั้งโดยผู้ว่าราชการในคำแนะนำของผู้นำของบ้านการเจรจาระหว่างผู้แทนสภานิติบัญญัติตามรัฐธรรมนูญและอาณานิคมสำนักงานถูกจัดขึ้นจาก 2499 ถึง 2501 และสิงคโปร์ได้รับการปกครองตนเองภายในเต็มในปี 1959 เจ้าเมืองก็ถูกแทนที่โดย หยางตี้ pertuan เนการา ใครมีอำนาจที่จะแต่งตั้งตำแหน่งนายกรัฐมนตรีคนส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะควบคุมอำนาจของคริสตจักรและรัฐมนตรีในคณะรัฐมนตรีตามคำแนะนำของนายกรัฐมนตรี ใน 1959 การเลือกตั้งทั่วไป ประชาชนการกระทำของพรรค ( PAP ) กวาดพลังงานกับ 43 จาก 51 ที่นั่งในสภานิติบัญญัติ และลีกวนยู กลายเป็นนายกรัฐมนตรีคนแรกของสิงคโปร์ ผู้บริหารสาขาของรัฐบาลสิงคโปร์ของสิงคโปร์ยังคงไม่เปลี่ยนแปลงตามการควบรวมกิจการกับประเทศมาเลเซียในปี 1963และภายหลังเอกราชในปี 1965 อาหารเหลวได้กลับคืนสู่อำนาจในการเลือกตั้งทั่วไป และทุกจึงจัดตั้งคณะรัฐมนตรีตั้งแต่ปี รัฐบาลจะรับรู้โดยทั่วไปมีความสามารถในการบริหารเศรษฐกิจของประเทศ และส่วนใหญ่ได้ฟรีจากการทุจริตทางการเมือง บนมืออื่น ๆ , มันได้รับการวิจารณ์การใช้ยุทธวิธีการเลือกตั้งที่ไม่เป็นธรรมและการละเมิดเสรีภาพในการพูด