In December 2011 British newspaper

In December 2011 British newspaper headlines warned that London's Big Ben was about to topple over. Locals instinctively blamed the London Underground's Jubilee Line Extension, which opened in 1999 and sends trains rumbling under the tower and the Palace of Westminster. What most did not know, however, was that rumors of the tower's doom, like Mark Twain's death, were greatly exaggerated; a reporter misread the final report on the extension's construction and its impact on the tower, which was filed in 2009 and released last year under the U.K.'s Freedom of Information Act. In fact, the builders took careful steps to ensure Big Ben's stability.
No building is ever completely still: they expand, contract and sway in response to the sun and wind, and they tilt and move when the ground underneath them shifts.
"It's like a sunflower. It bends with the weather and the time of year says John Burland, an emeritus professor at Imperial College London.
Burland has a long, intimate history with the clock tower. He was called in to ensure its stability both when the Westminster station was reconstructed and extended downward to a depth of nearly 40 meters as part of the Jubilee Line Extension project and during the construction of a nearby underground parking lot in the 1970s. Burland also served in the early 1990s on a commission to stabilize the Leaning Tower of Pisa and, he says, now spends a lot of time on other projects that require building underneath sensitive, priceless buildings in built-up areas. The world's major cities have nowhere to expand but downward.
The technology to manage building movements has become very precise. A key component is accurate monitoring. Inside Big Ben's tower, a permanent automated plumb line-simply, a weight suspended on a string that serves as a vertical reference with which to compare the tower's angle of tilt-provides real-time measurements of its movement. A second surveying instrument, an optical plumb, now makes it possible to look up a vertical line from the tower's base to a target behind the clock.
"We're detecting movements to an accuracy of 10 millimeters daily."
During the extension work, the goal was to keep the tower from tilting more than an additional 27.5 millimeters over the length of the 55-meter span between the ground and the center of the clock face. Burland, however, prefers to talk in angles and gradients: 27.5 millimeters over 55 meters is a gradient of one in 2,000.
To meet that goal, construction crews injected what is called "compensation grouting"-a mix of cement, sand, water and other components-into horizontal tubes drilled into the clay under the clock tower's foundation. The idea sounds simple: just push up on part of the foundation to counteract the building's lean. The secret, though, is being able to predict the direction and amount of building movement and knowing exactly where to place the channels and inject the grout.
The 61-meter-tall clock tower (technically, only the biggest bell inside it is "Big Ben") is built of brick, clad in stone and stands on a concrete raft 15 meters square, three meters thick, at a depth of seven meters below ground level. It is physically attached to the rest of the Palace of Westminster by a three-story building that houses the Parliamentary press and the offices of state.
The project installed the horizontal array of 16 steel tubes, each 50 meters long, by drilling outward from a vertical shaft immediately to the north, on Bridge Street. Whenever the tower's movement reached 22 millimeters, workers injected, in stages, 122 cubic meters of grout.
The exact ingredients of this mix are a proprietary secret known only to the contractor who supplied it. Even Burland isn't entirely sure of the recipe, although he says it includes some bentonite, used in the oil industry as a component of drilling mud, and that the mix is nontoxic and viscous enough to stop the ground from squeezing it.
Tourists today might note a definite tilt in the clock tower if they look closely but Burland says it is not caused by the London Underground; it has always been there.
"It's been known for more than a hundred years. It's probably been leaning since it was built in 1858."
Burland bases his argument on the condition of the stone cladding: "If the tower had started to lean to the left after the cladding was applied, the cladding would have been very badly damaged. There is no damage there, which leads us to believe it must have leant pretty early on, while they were still putting the cladding on." He estimates the tower's lean at a gradient of about one in 250.
"It's just about visible. Much more than that and people get a little bit uncomfortable. But it takes quite a lot more to need remediation-one in 100." The Pisa tower, he says, had a lean of one in ten. "It's terrifying if you walk on the side of Pisa, especially when clouds are moving."
At the time, compensation grouting used to prevent further leaning was a relatively new technique. Today new, automated methods of tunneling create much less ground movement.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน 2554 ธันวาคม พาดหัวหนังสือพิมพ์อังกฤษเตือนว่า ลอนดอนบิ๊กเบนที่จะ โค่นล้มไป ชาว instinctively ตำหนิที่ลอนดอนใต้ดินของ Jubilee บรรทัดส่วนขยาย ซึ่งเปิดในปี 1999 และส่งรถไฟ rumbling ภายใต้หอและวังเวสต์มินสเตอร์ ที่สุดไม่รู้ แต่ ไม่ว่า ข่าวลือของการลงโทษของทาวเวอร์ เช่นมาร์คทเวนตาย ถูกมากที่พูดเกินจริง ผู้สื่อข่าวตู่ตัวก่อสร้างส่วนขยายของรายงานขั้นสุดท้ายและผลกระทบบนทาวเวอร์ ที่เก็บข้อมูลในปี 2552 และออกปีบัญญัติของสหราชอาณาจักรเป็นอิสระของข้อมูล ในความเป็นจริง ผู้สร้างเอาตอนระวังให้เสถียรภาพบิ๊กเบนอาคารไม่เคยสมบูรณ์ยังคงอยู่: พวกเขาขยาย สัญญา และเอนเอียงในการตอบสนองต่อแสงแดดและสายลม และพวกเขาเอียงย้ายเมื่อพื้นดินภายใต้พวกเขาเลื่อน"ก็ได้เช่นดอกทานตะวันเป็น ไม่ยากกับสภาพอากาศ และช่วงเวลาของปีกล่าวว่า จอห์น Burland วิทยาลัยอิมพีเรียลลอนดอนเป็นศาสตราจารย์ emeritusBurland มีประวัติยาวนาน ใกล้ชิดกับหอนาฬิกา เขาถูกเรียกในให้ความมั่นคงทั้งสองเมื่อสถานีเวสต์มินสเตอร์ถูกเชิด และขยายลงได้ลึกถึงเกือบ 40 เมตรเป็นส่วนหนึ่ง ของโครงการส่วนขยายบรรทัดภิเษก และใน ระหว่างการก่อสร้างมากที่จอดรถใต้ดินใกล้เคียงในทศวรรษ 1970 Burland ยังให้บริการในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ในในการมุ่งการพิงทาวเวอร์ของ Pisa แล้ว เขากล่าวว่า ตอนนี้ใช้เวลาในโครงการอื่น ๆ ที่อาคารใต้อาคารสำคัญ ล้ำค่าในพื้นที่เนื้อที่ เมืองสำคัญของโลกมีไม่ขยายแต่ลงเทคโนโลยีการจัดการเคลื่อนย้ายอาคารได้กลายเป็นชัดเจนมาก ส่วนประกอบสำคัญถูกตรวจสอบ ภายในหอบิ๊กเบน ถาวรอัตโนมัติสายดิ่งเพียง น้ำหนักชั่วคราวในสายอักขระที่ทำหน้าที่เป็นการอ้างอิงแนวซึ่งเปรียบเทียบมุมของหอเอียงวัดเวลาจริงของการเคลื่อนย้าย เครื่องมือสำรวจที่สอง การแสง plumb ตอนนี้ทำให้ค้นหาเส้นแนวตั้งจากฐานของหอเป้าหมายหลังนาฬิกา"เรากำลังตรวจสอบย้ายที่แม่นยำของ 10 มิลลิเมตรทุกวัน"ในระหว่างการขยายงาน เป้าหมายคือการ ให้หอเอียงมิลลิเมตร 27.5 มากกว่าการเพิ่มช่วงช่วง 55 เมตรระหว่างพื้นดินและศูนย์กลางของหน้าปัดนาฬิกา Burland ไร ต้องการพูดคุยในมุมและการไล่ระดับสี: 27.5 มิลลิเมตรกว่า 55 เมตรมีการไล่ระดับสีของหนึ่งใน 2000เพื่อตอบสนองเป้าหมายที่ ก่อสร้างหน้าที่ฉีดที่เรียกว่า "ค่าตอบแทนงาน" -ผสมปูนซีเมนต์ ทราย น้ำ และส่วนประกอบอื่น ๆ - เป็นท่อแนวนอนที่เข้าไปอยู่ในดินภายใต้มูลนิธิหอนาฬิกา ความคิดเสียงง่าย: เพียงแค่ดันขึ้นในส่วนของมูลนิธิถอนอาคารของ lean ความลับ แม้ว่า สามารถทำนายทิศทางและสร้างการเคลื่อนไหว และรู้ว่าตำแหน่ง การวางช่องการฉีดตัวหอนาฬิกาสูง 61 เมตร (เทคนิค เดียวระฆังที่ใหญ่ที่สุดภายในนั้นเป็น "บิ๊กเบน") สร้างอิฐ หิน clad ใน และยืนบนสี่เหลี่ยมคอนกรีตแพ 15 เมตร หนา ที่ความลึก 7 เมตรใต้ระดับพื้นดิน 3 เมตร ดังกล่าวเชื่อมต่อทางกายภาพของวังเวสต์มินสเตอร์ โดยเป็นอาคารสูงสามชั้นที่บ้านกดรัฐสภาและหน่วยงานของรัฐโครงการติดตั้งอาร์เรย์แนวนอนของหลอดเหล็ก 16 ยาว เมตรละ 50 โดยเจาะขาออกจากเพลาแนวตั้งทันทีทางทิศเหนือ บนถนนสะพาน เมื่อใดก็ตามการเคลื่อนไหวของทาวเวอร์ถึง 22 มิลลิเมตร ฉีด ระยะ 122 ลูกบาศก์เมตรของตัวผู้ปฏิบัติงานส่วนผสมแน่นอนของผสมนี้เป็นรู้จักลับกรรมสิทธิ์กับผู้รับเหมาที่ให้มาก็เท่านั้น Burland แม้ไม่แน่ใจของสูตร แม้ว่าเขากล่าวว่า มีบาง bentonite ใช้ในอุตสาหกรรมน้ำมันเป็นส่วนประกอบของเจาะโคลน และผสมเป็นพิษทั้ง และข้นพอหยุดพื้นจาก squeezing มันนักท่องเที่ยววันนี้อาจสังเกตเอียงแน่นอนในหอนาฬิกาถ้าจะดูอย่างใกล้ชิด แต่ Burland กล่าวว่า ไม่ได้เกิดจากการที่ลอนดอนใต้ดิน มันจะได้มี"เป็นการที่รู้จักกันมากกว่าร้อยปี มันมีคงถูกพิงเนื่องจากมันถูกสร้างขึ้นในค.ศ. 1858 "Burland ฐานโต้แย้งของเขากับการตบแต่งด้วยหิน: "ถ้าหอก็เริ่มเอนไปทางซ้ายหลังจากอาคารที่ถูกใช้ อาคารที่จะมีมากไม่หาย มีไว้ไม่เสียหายมี ซึ่งเราเชื่อว่า มันต้องมี leant สวยในช่วงต้น ในขณะที่พวกเขายังได้ย้ายอาคารที่บน" เขาประเมินแบบ lean ของหอที่ไล่ประมาณ 1 ใน 250"ได้เห็นเพียง มากกว่าคนรับน้อยอึดอัด แต่ใช้เวลาค่อนข้างมากต้องแก้ไขข้อผิดพลาด 1 ใน 100" ทาวเวอร์ปิซา เขากล่าวว่า มีแบบ lean ของหนึ่งในสิบ "ก็น่ากลัวไปด้านของปิซา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเมฆเคลื่อน"เวลา ค่าตอบแทนงานที่ใช้ในการป้องกันเพิ่มเติม เอียงเป็นเทคนิคที่ค่อนข้างใหม่ วันนี้ใหม่ อัตโนมัติวิธีการทันเนลสร้างเคลื่อนย้ายดินน้อยมาก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในเดือนธันวาคม 2011 พาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์อังกฤษเตือนว่ากรุงลอนดอนบิ๊กเบนเป็นเรื่องเกี่ยวกับที่จะโค่นล้มกว่า ชาวบ้านกล่าวหาว่าเป็นสัญชาตญาณของรถไฟใต้ดินลอนดอนส่วนต่อขยายสายจูบิลีซึ่งเปิดในปี 1999 และส่งรถไฟเสียงดังก้องอยู่ภายใต้หอคอยและพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ สิ่งที่ส่วนใหญ่ไม่ทราบ แต่เป็นว่าข่าวลือของการลงโทษหอเช่นการตายของมาร์คทเวนได้พูดเกินจริงอย่างมาก ผู้สื่อข่าวรายงานผิดขั้นสุดท้ายในการก่อสร้างส่วนขยายและผลกระทบต่ออาคารซึ่งถูกฟ้องในปี 2009 และเปิดตัวในปีที่ผ่านมาภายใต้เสรีภาพของสหราชอาณาจักรในการแสดง ในความเป็นจริงผู้สร้างเอาขั้นตอนระมัดระวังเพื่อให้มั่นใจเสถียรภาพบิ๊กเบน.
อาคารไม่เคยสมบูรณ์ยังคง:. พวกเขาขยายสัญญาและแกว่งไปแกว่งมาในการตอบสนองไปยังดวงอาทิตย์และลมและพวกเขาเอียงและย้ายเมื่อพื้นดินที่อยู่ภายใต้การเปลี่ยนแปลง
"มันเหมือน ดอกทานตะวัน. มันโค้งกับสภาพอากาศและช่วงเวลาของปีจอห์น Burland กล่าวว่าศาสตราจารย์กิตติคุณที่ Imperial College London.
Burland มีความยาวประวัติศาสตร์ใกล้ชิดกับหอนาฬิกา. เขาถูกเรียกตัวเพื่อให้มั่นใจเสถียรภาพทั้งเมื่อสถานี Westminster ถูกสร้างขึ้นและขยายลงไปลึกเกือบ 40 เมตรเป็นส่วนหนึ่งของโครงการส่วนต่อขยายสายจูบิลีและในระหว่างการก่อสร้างที่จอดรถใต้ดินที่อยู่ใกล้เคียงจำนวนมากในปี 1970. Burland ยังทำหน้าที่ในช่วงปี 1990 ในคณะกรรมการเพื่อรักษาเสถียรภาพของหอเอน ปิซาและเขาบอกว่าตอนนี้ใช้เวลามากในโครงการอื่น ๆ ที่จำเป็นต้องมีอาคารที่อยู่ภายใต้ที่สำคัญอาคารล้ำค่าในพื้นที่ที่สร้างขึ้น. เมืองใหญ่ของโลกที่มีไม่มีที่ไหนเลยที่จะขยาย แต่ลดลง.
เทคโนโลยีการจัดการการเคลื่อนไหวของอาคารได้กลายเป็นที่แม่นยำมาก . องค์ประกอบที่สำคัญคือการตรวจสอบความถูกต้อง ภายในหอนาฬิกาบิ๊กเบนของลูกดิ่งอัตโนมัติถาวรบรรทัดเพียงน้ำหนักที่ถูกระงับในสตริงที่ทำหน้าที่เป็นข้อมูลอ้างอิงในแนวตั้งที่จะเปรียบเทียบมุมของหอเอียงให้วัดในเวลาจริงของการเคลื่อนไหวของมัน เครื่องมือที่ใช้ในการสำรวจครั้งที่สองลูกดิ่งแสงในขณะนี้ทำให้มันเป็นไปได้ที่จะมองขึ้นเส้นแนวตั้งจากฐานหอคอยไปยังเป้าหมายที่อยู่เบื้องหลังนาฬิกา.
"เรากำลังตรวจสอบการเคลื่อนไหวเพื่อความถูกต้องของ 10 มิลลิเมตรในชีวิตประจำวัน."
ในระหว่างการทำงานขยาย เป้าหมายของเราคือเพื่อให้หอจากการเอียงมากกว่า 27.5 มิลลิเมตรเพิ่มเติมมากกว่าความยาวของช่วง 55 เมตรระหว่างพื้นดินและกลางของหน้าปัดนาฬิกา Burland แต่ชอบที่จะพูดคุยในมุมและการไล่ระดับสี:. 27.5 มิลลิเมตรกว่า 55 เมตรความลาดชันหนึ่งใน 2000
เพื่อตอบสนองเป้าหมายที่คนงานก่อสร้างฉีดสิ่งที่เรียกว่า "อัดฉีดชดเชย" ส่วนผสมของซีเมนต์, ทราย, น้ำและ -a ส่วนประกอบอื่น ๆ ลงไปในท่อแนวนอนเจาะลึกเข้าไปในดินภายใต้มูลนิธิหอนาฬิกา ความคิดที่ฟังดูง่ายเพียงแค่ผลักดันในส่วนของการวางรากฐานที่จะรับมือกับอาคารยัน ความลับ แต่เป็นความสามารถในการคาดการณ์ทิศทางและปริมาณของการสร้างการเคลื่อนไหวและรู้ว่าที่ที่จะวางช่องและฉีดยาแนว.
หอนาฬิกา 61 เมตรสูง (เทคนิคเพียงระฆังที่ใหญ่ที่สุดภายในมันคือ "บิ๊ก เบน ") ที่ถูกสร้างขึ้นจากอิฐหุ้มอยู่ในหินและยืนอยู่บนแพคอนกรีต 15 ตารางเมตร, สามเมตรหนาที่ระดับความลึกเจ็ดเมตรต่ำกว่าระดับพื้นดิน มันอยู่ติดร่างกายส่วนที่เหลือของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์โดยเป็นอาคารสามชั้นที่บ้านกดรัฐสภาและสำนักงานของรัฐ.
โครงการติดตั้งแถวแนวนอน 16 ท่อเหล็กแต่ละ 50 เมตรยาวโดยการเจาะออกมาจาก เพลาแนวตั้งได้ทันทีไปทางทิศเหนือบนถนนสะพาน เมื่อใดก็ตามที่การเคลื่อนไหวของหอคอยถึง 22 มิลลิเมตรแรงงานฉีดในระยะ 122 ลูกบาศก์เมตรของยาแนว.
ส่วนผสมที่แน่นอนของการผสมนี้เป็นความลับที่เป็นกรรมสิทธิ์ที่รู้จักกันเฉพาะผู้รับเหมาที่จัดมาให้มัน แม้ Burland ไม่แน่ใจว่าทั้งหมดของสูตรแม้ว่าเขาจะบอกว่ามันมีบางเบนโทไนท์ที่ใช้ในอุตสาหกรรมน้ำมันเป็นส่วนประกอบของโคลนขุดเจาะและการผสมคือปลอดสารพิษและความหนืดพอที่จะหยุดพื้นดินจากการบีบมัน.
นักท่องเที่ยวในวันนี้ อาจทราบเอียงชัดเจนในหอนาฬิกาถ้าพวกเขามองอย่างใกล้ชิด แต่ Burland บอกว่ามันไม่ได้เกิดจากรถไฟใต้ดินลอนดอน; จะได้รับเสมอมี.
"มันเป็นที่รู้จักกันมานานกว่าร้อยปีมันถูกอาจพิงตั้งแต่มันถูกสร้างขึ้นในปี 1858."
Burland ฐานข้อโต้แย้งในสภาพหุ้มหิน: "ถ้าหอได้เริ่มต้นที่จะยันไป ซ้ายหลังจากหุ้มถูกนำมาใช้หุ้มจะได้รับความเสียหายมาก. ไม่มีความเสียหายที่นั่นซึ่งทำให้เราเชื่อว่ามันจะต้องมี leant สวยต้นในขณะที่พวกเขายังคงวางหุ้มบน. " เขาประเมินหอคอยยันที่ลาดประมาณหนึ่งใน 250
"มันเป็นเพียงเกี่ยวกับการมองเห็น. มากขึ้นกว่าที่ผู้คนได้รับอึดอัดนิด ๆ หน่อย ๆ . แต่จะใช้เวลาค่อนข้างมากขึ้นที่จะต้องฟื้นฟูหนึ่งใน 100" หอปิซาเขากล่าวว่ามียันหนึ่งในสิบ "มันเป็นเรื่องที่น่ากลัวถ้าคุณเดินบนด้านข้างของปิซาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีการย้ายเมฆ."
ในขณะที่อัตราส่วนค่าตอบแทนที่ใช้ในการป้องกันไม่ให้ต่อไปพิงเป็นเทคนิคที่ค่อนข้างใหม่ วันนี้ใหม่วิธีการอัตโนมัติของอุโมงค์สร้างการเคลื่อนไหวของพื้นดินมากน้อย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในเดือนธันวาคม 2554 หนังสือพิมพ์อังกฤษพาดหัวว่าลอนดอนบิ๊กเบนกำลังจะล้มไป ชาวบ้านโดยสัญชาตญาณว่ารถไฟใต้ดินลอนดอนส่วนขยายของเส้นกาญจนาภิเษก ซึ่งเปิดในปี 1999 และส่งรถไฟครืนใต้หอและ Palace of Westminster . อะไรส่วนใหญ่ไม่ทราบ อย่างไรก็ตาม มีข่าวลือของการลงโทษของหอคอย เหมือน มาร์ค ทเวน ความตายมีอย่างมากล้น ;ข่าวตู่รายงานขั้นสุดท้ายในการก่อสร้างส่วนขยายของและผลกระทบต่อหอคอย ซึ่งยื่นใน 2009 และเปิดตัวเมื่อปีที่แล้วภายใต้ UK ของเสรีภาพในการกระทำข้อมูล ในความเป็นจริง , ผู้สร้างเอาขั้นตอนที่ระมัดระวังเพื่อให้แน่ใจว่า บิ๊ก เบน ความมั่นคง
ไม่มีตึกเคยยังคงสมบูรณ์ : พวกเขาขยายสัญญา และพลิ้วไหวในการตอบสนองต่อแสงแดด และลมและพวกเขาเอียงและย้ายเมื่อพื้นดินใต้พวกเขากะ .
" เหมือนดอกทานตะวัน มันงอได้ด้วยสภาพอากาศและช่วงเวลาของปี บอกว่า จอห์น มหานคร เป็นศาสตราจารย์จากอิมพีเรียลคอลเลจลอนดอน
มหานครได้นาน - ประวัติกับหอนาฬิกาเขาถูกเรียกให้มีเสถียรภาพทั้งเมื่อ Westminster สถานีถูกสร้างขึ้นใหม่ และขยายลงลึกเกือบ 40 เมตร เป็นส่วนหนึ่งของโครงการขยายสายจูบิลีระหว่างการก่อสร้างลานจอดรถใต้ดินใกล้เคียงในทศวรรษนี้ มหานครยังทำหน้าที่ในช่วงต้นทศวรรษ 1990 ในคณะกรรมการเพื่อความมั่นคงหอเอนเมืองปิซาและเขากล่าวว่าตอนนี้ใช้เวลาในโครงการอื่น ๆที่ต้องใช้อาคารใต้อาคารที่ไม่มีในพื้นที่อ่อนไหว ลง . เมืองใหญ่ของโลก มีที่ไหนที่จะขยาย แต่ลง .
เทคโนโลยีการจัดการสร้างความเคลื่อนไหวได้กลายเป็นที่ชัดเจนมาก เป็นส่วนประกอบ ที่สำคัญ คือ การตรวจสอบความถูกต้อง ภายในของ Big Ben Tower , ถาวรอัตโนมัติเต็มบาทเพียงน้ำหนักแขวนบนเชือกที่ทำหน้าที่เป็นข้อมูลอ้างอิงในแนวตั้งซึ่งเปรียบเทียบมุมเอียงของหอ มีการวัดผลแบบเรียลไทม์ของการเคลื่อนไหวของมัน เครื่องมือการสำรวจที่สองเป็นลูกดิ่งแสงตอนนี้ทำให้มันเป็นไปได้ที่จะดูเส้นแนวตั้งจากฐานของหอคอยเพื่อเป้าหมายหลังนาฬิกา .
" เราตรวจจับการเคลื่อนไหวเพื่อความถูกต้องของ 10 มิลลิเมตรทุกวัน "
ในงานส่งเสริม เป้าหมายคือเพื่อให้หอจากเอียงมากกว่าอีก 27.5 มิลลิเมตรความยาวกว่า 55 เมตร ช่วงระหว่างพื้นดินและศูนย์นาฬิกาใบหน้า มหานคร แต่ชอบคุยในมุม และการไล่ระดับสี : 27.5 มิลลิเมตรมากกว่า 55 เมตร มีความลาดชัน หนึ่งใน 2000
เพื่อตอบสนองเป้าหมายลูกเรือก่อสร้างฉีดสิ่งที่เรียกว่า " การอัดฉีด " มีส่วนผสมของปูนซีเมนต์ ทราย น้ำ และส่วนประกอบอื่น ๆเข้าไปในท่อแนวนอนเจาะลงไปในดินภายใต้มูลนิธิหอนาฬิกา . ความคิดง่ายเสียง : ผลักขึ้นในส่วนของมูลนิธิเพื่อแก้ของตึกเรียน ความลับ แม้ว่าคือ สามารถทำนายทิศทางและปริมาณของการเคลื่อนไหวสร้างและการรู้ว่าสถานที่ที่สถานี และฉีดยาแนว .
61 เมตรสูงหอนาฬิกา ( ในทางเทคนิค แต่ระฆังที่ใหญ่ที่สุด ภายในมี " บิ๊กเบน " ) ถูกสร้างขึ้นจากอิฐเกราะในหิน และยืนอยู่บนแพคอนกรีต 15 ตารางเมตร 3 เมตรหนา ที่ความลึก 7 เมตรใต้ระดับพื้นดินมันเป็นทางร่างกายแนบกับส่วนที่เหลือของพระราชวังเวสต์มินสเตอร์ โดยสามเรื่องอาคารบ้านกดรัฐสภาและสำนักงานของรัฐ .
โครงการติดตั้งอาร์เรย์แนวนอน 16 ท่อเหล็กแต่ละ 50 เมตร โดยการเจาะภายนอกจากเพลาแนวตั้งทันทีไปทางทิศเหนือบนถนนสะพาน เมื่อใดก็ตามที่เคลื่อนไหวของหอคอยถึง 22 มิลลิเมตร คนงานฉีดเข้าไปในขั้นตอน , 122 ลูกบาศก์เมตรของแนว .
ส่วนผสมที่ผสมนี้จะเป็นความลับที่เป็นกรรมสิทธิ์ รู้ได้เฉพาะผู้รับเหมาที่ให้มัน แม้มหานครไม่ใช่ทั้งหมด ว่า ของสูตร แต่เขาบอกว่ามันมีบางเบนโทไนต์ ที่ใช้ในอุตสาหกรรมน้ำมันที่เป็นส่วนผสมของโคลนเจาะ และที่ผสมพิษและเหนียวพอที่จะหยุดพื้นดินจาก
บีบได้วันนี้นักท่องเที่ยวอาจทราบเอียงชัดเจนในหอนาฬิกาถ้าพวกเขาดูอย่างใกล้ชิดแต่มหานครกล่าวว่ามันไม่ได้เกิดจากใต้ดินลอนดอน ; มันได้เสมอมี .
" มันเป็นที่รู้จักกันมานานกว่าร้อยปี มันอาจจะเอียง เพราะมันถูกสร้างขึ้นในปี 1858 . "
มหานครฐานการโต้เถียงของเขาในเงื่อนไขของ cladding หิน :" ถ้าหอเริ่มเอียงไปด้านซ้ายหลังจากการประยุกต์ใช้ , cladding คงจะเสียหายมากนัก . ไม่มีความเสียหายมี ซึ่งทำให้เราเชื่อว่ามันต้องเรียนรู้เร็วนะ ขณะที่พวกเขายังวาง cladding . " เขาประมาณการ lean ของหอคอยที่ความลาดชันประมาณหนึ่งใน 250 .
" มันก็แค่เรื่องที่มองเห็นได้มากขึ้นกว่าที่คนรู้สึกอึดอัดนิดหน่อย แต่มันใช้เวลาค่อนข้างมาก ต้องแก้ไข หนึ่งใน 100 " หอปิซาเขาบอกว่ามีปอดของหนึ่งในสิบ " มันน่ากลัวมากถ้าคุณเดินบนเส้นทางของปิซา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเมฆเคลื่อนที่ "
เวลาชดเชยควรใช้เพื่อป้องกันไม่ให้เอียงเพิ่มเติมเป็นเทคนิคค่อนข้างใหม่ วันนี้ ใหม่วิธีการอัตโนมัติของการสร้างการเคลื่อนไหวพื้นดินมากน้อย