Uncle Chen, I brought over a custom

Uncle Chen, I brought over a customer for you.” Su Xiaoyuan reverently bowed with hands held in front of him. He had a differential expression; his eyes were clear and pure.

Old Chen’s sharp eyes were like the point of a knife launched towards Su Luo, in just that straightforward way, staring at Su Luo.

Su Luo hardly took it lying down and returned the stare. Her back was straight and her gaze was chilly without a single ripple. Her imposing manner was not in the least going to back down.

Both of them stared at each other face-to-face for a long time, neither sides willing to give way.

Finally, it was still Old Chen who lost the staring contest first.

Only, Old Chen neither nodded nor shook his head. He turned around and with hands behind his back, went in. He softly spit out merely three words: “Open the door.”

With this, she had passed the test? Su Luo, with a somewhat speechless expression, looked at Su Xiaoyuan.

Up until now, Su Xiaoyuan had been holding his breath, and he was finally able to let it out. He patted his stomach and took a breath, but his smile was radiant: “Let’s go, Uncle Chen agreed to let us go in.”

“This place would actually drive customers away?” Su Luo felt that this was somewhat unfathomable.

Xiaoyuan proudly raised his little head and said to Su Luo: “Of course, Uncle Chen’s temper is eccentric. Normally, he doesn’t like to see strangers, that’s why he is not fond of being bothered by strangers. People who can come here normally are people who had done business with him for a few times and the collaboration was a pleasant one. People like Miss, who is coming here for the first time and is welcomed to go inside are very few, very few.”

“Isn’t it because I relied on your fortune?” Su Luo smilingly replied.

“It’s not, I also brought clients here a few times before, but without exception, they were all driven away by Uncle Chen.” Xiaoyuan’s expression was serious as he continued: “There are three types of people that could enter this courtyard. One type is the business people that had pleasant collaborations with him. Another type is people Uncle Chen say that brought them together through fate. And the last kind is…”

“What is it?” Su Luo curiously asked.

“Foolish spendthrift.” Xiaoyuan covered his mouth as he smilingly responded.

“Foolish spendthrift?” Su Luo had a hard-to-accept expression: “Then you tell me. Do I belong to the second type or the third type?”

Xiaoyuan was all smiles as he glanced at Su Luo: “Older sister, naturally, you are the type which fate brought you together. As for the foolish spendthrift, take him for an example——” Su Xiaoyuan’s finger pointed towards a brocade-dressed pretty-boy youngster. However, when he saw that guy’s face as he turned around, the smile at the corner of his mouth immediately stiffened. It transformed into a sobbing tone: “Miss, I really didn’t do this on purpose…I really didn’t know he would be here….”

The person that scared Xiaoyuan stiff was none other than the person who had wanted to forcefully buy Su Luo’s red-colored crystal stone from before. The brocade-dressed young master who was driven away from the raw materials marketplace by the supervising guards. He was also Liu Ruohua’s older brother, Liu Chengfeng.

Seeing this face, a short saying flashed through Su Luo’s heart: This truly was enemies on the same narrow road. Such a large raw materials marketplace, so many hidden shops, and against all expectations, she once again ran into him.

Now, this Liu Chengfeng young master was right in the middle of cutting a stone, piece by piece.

Su Xiaoyuan saw those stones and couldn’t help stared wide-eyed with a somewhat incredulous expression: “Oh heavens. These source stones are all of the highest grade. Every piece was more than fifty gold, and he actually cut it like cutting a vegetable, cutting randomly and negligently. If he was to break the crystal stone from this cutting method, then it would be a pity.”

A broken crystal stone from cutting would have its spirit force dispersed outwards. If it was not refined for cultivation and following a period of time in postponement, the spirit force would become less and less, until it all fade away. Therefore, the price of a broken piece of crystal stone generally wouldn’t sell for very high.

Su Luo’s hands encircled her arm. She contentedly laid against the mahogany pillar. She indifferently watched as Liu Chengfeng cut the stones.

Now, as for Liu Chengfeng, he still hadn’t discovered Su Luo’s presence. His entire attention was concentrated on the source stone in his hand.

Seeing piece after piece of source stone, he was full of hope, but after cutting it open, it had thoroughly disappointed him, and an angry expression flashed across Liu Chengfeng’s face.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ลุง Chen ฉันจะนำมาเป็นลูกค้าคุณ" Su Xiaoyuan reverently ลงมือจัดหน้าเขา เขามีการแสดงออกที่แตกต่าง ตาของเขาได้ชัดเจน และบริสุทธิ์ดวงตาคมชัดเก่าเฉินได้เช่นจุดของมีดเปิดต่อลู Su เพียงตรงไปตรงมากระนั้น จ้องลู SuSu ลูแทบเอามันนอนลง และ stare เธอกลับตรง และจ้องมองเธอหนาว โดยระลอกเดียว กิริยาของเธอโอ่อ่าเป็นอย่างน้อยจะได้กลับลงทั้งสองของพวกเขาจ้องไปที่คนอื่น ๆ คุยนาน ไม่ยินดีที่ให้ทางด้านในที่สุด ยังมีเฉินเก่าที่สูญเสียการแข่งขัน staring ครั้งแรกเท่านั้น เก่าเฉินใช่พยักหน้า หรือส่ายศีรษะของเขา เขาหันไปรอบ ๆ และมือหลังเขา กลับไปใน เขาเบาคายออกเพียงสามคำ: "เปิดประตู"นี้ เธอได้ผ่านการทดสอบหรือไม่ Su Luo กับการแสดงออกที่ค่อนข้างพูด มองที่ Su Xiaoyuanจนถึงปัจจุบัน Su Xiaoyuan มีการถือครองลมหายใจของเขา และเขาก็ก็สามารถที่จะให้มันออก เขา patted ท้องของเขา และเอาลมหายใจเป็น แต่รอยยิ้มของเขาสดใส: "ไปกันเถอะ Chen ลุงตกลงให้เราไป""นี่จะจริงขับรถลูกค้าไป" Su ลูรู้สึกว่า นี้คือหยั่งรู้ค่อนข้างXiaoyuan ภูมิใจยกศีรษะเล็กน้อย และกล่าวว่า ลู Su: "แน่นอน อารมณ์ของลุงเฉินเป็นนอกรีต ปกติ ไม่ชอบเห็นคนแปลกหน้า ที่ว่าทำไมเขาไม่ชอบการใส่ใจจากคนแปลกหน้า คนที่สามารถมานี่ปกติเป็นคนที่ทำธุรกิจกับเขากี่ครั้งและความร่วมมือ อย่างนี้ คนชอบพลาด ที่มาที่นี่ครั้งแรก และได้รับ ไปภายในมีน้อยมาก น้อยมาก""ไม่ได้ เพราะฉันพึ่งโชคลาภของคุณ" ตอบลู Su ครั้งกล่าว"ไม่ ฉันจะนำลูกค้านี่กี่ครั้งก่อน แต่ไม่ มีข้อยกเว้น พวกเขาถูกทั้งหมดขับเคลื่อนไป ด้วยลุง Chen" นิพจน์ของ Xiaoyuan เป็นร้ายแรงเขายังคง: "มีอยู่สามชนิดสามารถใส่ลานนี้ ประเภทหนึ่งเป็นนักธุรกิจที่มีความร่วมมือที่ดีกับเขา อีกประเภทหนึ่งคือ คนที่บอกว่า ลุง Chen ที่นำผ่านชะตากรรมร่วมกัน และเป็นครั้งสุดท้าย. ... ""มันคืออะไร" ถามลู Su ซอกแซก"โง่ spendthrift" Xiaoyuan ครอบคลุมปากของเขาเขาตอบครั้งกล่าว"โง่ spendthrift" Su ลูมีนิพจน์ที่ยากจะยอมรับ: "แล้วคุณบอกฉัน ผมเป็นประเภทที่สองหรือสามชนิด"Xiaoyuan เป็นรอยยิ้มที่ทั้งหมดเขา glanced ที่ลู Su: "พี่ ธรรมชาติ ได้ชนิดชะตากรรมที่นำคุณเข้าด้วยกัน สำหรับ spendthrift โง่ ใช้เขาตัว — — " Su Xiaoyuan นิ้วชี้ไปที่เจ้าหนูบอยสวยแต่งผ้า อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นใบหน้าของผู้ชายคนนั้นเขาเปิดรอบ ยิ้มที่มุมปากของเขาทันทีแข็งทื่อ มันกลายเป็นเสียง sobbing: "พลาด จริง ๆ ไม่ได้ทำบน... จริง ๆ ว่าไม่รู้เขาจะอยู่ที่นี่..."คนที่กลัวแข็ง Xiaoyuan ก็ไม่ใช่คนที่อยากประซื้อ Su ลูคริสตัลสีแดงจากหินก่อน อื่น ปักแต่งหนุ่มต้นแบบที่ถูกขับเคลื่อนจากตลาดวัตถุดิบ โดยเจ้าหน้าที่ดูแล เขาเป็นพี่ชายของ Liu Ruohua, Liu Chengfengเห็นหน้านี้ พูดสั้นประกายผ่าน Su ลูหัวใจ: นี้มาศัตรูบนถนนแคบ ๆ เหมือนกัน ตลาดวัตถุดิบขนาดใหญ่ดังกล่าวมากที่ซ่อนอยู่ ร้านค้า และกับความคาดหวังทั้งหมด เธออีกครั้งวิ่งลงเขาตอนนี้ หลักนี้หนุ่ม Liu Chengfeng ถูกต้องอยู่ตรงกลางตัดหิน ชิ้นโดยชิ้นSu Xiaoyuan เห็นหินเหล่านั้น และไม่สามารถช่วยจ้องมองด้วยความพิศวงค่อนข้างมากกว่า: "โอ้สวรรค์ หินเหล่านี้มาเป็นของเกรดสูงสุด ทุกชิ้นเป็นทองกว่า 50 และเขาจริงตัดเหมือนตัดผัก ตัดแบบสุ่ม และ negligently ถ้าเขาจะทำลายหินคริสตัลจากวิธีตัดนี้ แล้วมันจะสงสาร"หินคริสตัลที่เสียจากการตัดจะมีจิตใจบังคับให้กระจายออกข้างนอก ถ้ามันไม่กลั่นสำหรับการเพาะปลูกและต่อระยะเวลาในการเลื่อน พลังวิญญาณจะกลายเป็นน้อยลง จนกว่าจะ หายทั้งหมดไป ดังนั้น ราคาของชิ้นส่วนแตกหักของหินคริสตัลโดยทั่วไปจะไม่ขายสูงมากSu ลูมือล้อมรอบแขนของเธอ เธอ contentedly ไว้กับเสาไม้มะฮอกกานี เธอ indifferently ดูเป็น Liu Chengfeng ตัดหินตอนนี้ สำหรับ Liu Chengfeng เขายังไม่ค้นพบสถานะ Su ลู ความสนใจทั้งหมดมีความเข้มข้นในแหล่งหินในมือของเขาเห็นชิ้นหลังชิ้นส่วนจากแหล่งหิน เขาเต็มไป ด้วยความหวัง แต่หลังจากตัดเปิด มันอย่างมีหวังเขา และนิพจน์โกรธประกายทั่วหน้า Liu Chengfeng