Mohandas Gandhi was born in the wes

Mohandas Gandhi was born in the western part of British-ruled India on October 2, 1869. A timid child, he was married at thirteen to a girl of the same age, Kasturbai. Following the death of his father, Gandhi's family sent him to England in 1888 to study law. There, he became interested in the philosophy of nonviolence, as expressed in the Bhagavad-Gita, Hindu sacred scripture, and in Jesus Christ's Sermon on the Mount in the Christian Bible. He returned to India in 1891, having passed the bar, but found little success in his attempts to practice law. Seeking a change of scenery, he accepted a position in South Africa for a year, where he assisted on a lawsuit.

In South Africa, he became involved in efforts to end discrimination against the Indian minority there, who were oppressed both by the British and by the Boers, descendants of the original Dutch settlers of the region. Having intended to stay a year, he ended up remaining until 1914 (his wife and children had joined him, meanwhile, in 1896). He founded the Natal Indian Congress, which worked to further Indian interests, and commanded an Indian medical corps that fought on the British side in the Boer War (1899-1901), in which the British conquered the last independent Boer republics.
After the war, Gandhi's reputation as a leader grew. He became even more adamant in his personal principles, practicing sexual abstinence, renouncing modern technology, and developing satyagraha–literally, "soul- force." Satyagraha was a method of non-violent resistance, often called "non-cooperation," that he and his allies used to great effect against the white governments in South Africa. Their willingness to endure punishment and jail earned the admiration of people in Gandhi's native India, and eventually won concessions from the Boer and British rulers. By 1914, when Gandhi left South Africa and returned to India, he was known as a holy man: people called him a "Mahatma", or "great soul."
At this point, he was still loyal to the British Empire, but when the British cracked down on Indian civil liberties after World War I, Gandhi began to organize nonviolent protests. The Amritsar Massacre, in which British troops gunned down peaceful Indian protestors, convinced Gandhi and India of the need for self-rule, and in the early '20s Gandhi organized large-scale campaigns of non-cooperation that paralyzed the subcontinent's administration–and led to his imprisonment, from 1922 to 1924. After his release, he withdrew from politics for a time, preferring to travel India, working among the peasantry. But in 1930, he wrote the Declaration of Independence of India, and then led the Salt March in protest against the British monopoly on salt. This touched off acts of civil disobedience across India, and the British were forced to invite Gandhi to London for a Round-Table Conference.
Although Gandhi received a warm welcome in England, the Conference foundered on the issue of how an independent India would deal with its Muslim minority, and Gandhi withdrew from public life again. But independence could not be long delayed. The Government of India Act (1935) surrendered significant amounts of power to Indians, and the Indian National Congress clamored for more. When World War II broke out, India erupted into violence, and many nationalist leaders, including Gandhi, went to prison. After the war, the new British government wanted to get India off its hands quickly. But Muhammed Ali Jinnah, the head of the Muslim League, demanded that a separate state be created for India's Muslims, and to Gandhi's great distress, the Congress leaders and the harried British agreed. August of 1947 saw India's attainment of independence–as well as its partition into two countries, India and Pakistan. However, neither measure served to solve India's problems, and the country immediately fell apart: Hindus and Muslims killed each other in alarming numbers while refugees fled toward the borders. Heartbroken, Gandhi tried to calm the country, but to no avail. He was assassinated by a Hindu nationalist in Delhi on January 30, 1948, and India mourned the loss of its greatest hero.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มหาตมะ คานธี เกิดในภาคตะวันตกของอังกฤษที่ปกครองอินเดียในวันที่ 2 ตุลาคม 1869 . เด็กขี้อาย เขาแต่งงานเมื่ออายุ 13 ปีกับผู้หญิงในวัยเดียวกัน kasturbai . ต่อไปนี้การตายของพ่อของเขา ครอบครัวคานธีที่ส่งเขาไปอังกฤษในปี 1888 เพื่อศึกษากฎหมาย ที่นั่นเขากลายเป็นที่สนใจในปรัชญาของอหิงสาตามที่แสดงในภควัทคีตา ฮินดูพระคัมภีร์มหาตมะ คานธี เกิดในภาคตะวันตกของอังกฤษที่ปกครองอินเดียในวันที่ 2 ตุลาคม 1869 . เด็กขี้อาย เขาแต่งงานเมื่ออายุ 13 ปีกับผู้หญิงในวัยเดียวกัน kasturbai . ต่อไปนี้การตายของพ่อของเขา ครอบครัวคานธีที่ส่งเขาไปอังกฤษในปี 1888 เพื่อศึกษากฎหมาย ที่นั่นเขากลายเป็นที่สนใจในปรัชญาของอหิงสาตามที่แสดงในภควัทคีตา ฮินดูพระคัมภีร์มหาตมะ คานธี เกิดในภาคตะวันตกของอังกฤษที่ปกครองอินเดียในวันที่ 2 ตุลาคม 1869 . เด็กขี้อาย เขาแต่งงานเมื่ออายุ 13 ปีกับผู้หญิงในวัยเดียวกัน kasturbai . ต่อไปนี้การตายของพ่อของเขา ครอบครัวคานธีที่ส่งเขาไปอังกฤษในปี 1888 เพื่อศึกษากฎหมาย ที่นั่นเขากลายเป็นที่สนใจในปรัชญาของอหิงสาตามที่แสดงในภควัทคีตา ฮินดูพระคัมภีร์มหาตมะ คานธี เกิดในภาคตะวันตกของอังกฤษที่ปกครองอินเดียในวันที่ 2 ตุลาคม 1869 . เด็กขี้อาย เขาแต่งงานเมื่ออายุ 13 ปีกับผู้หญิงในวัยเดียวกัน kasturbai . ต่อไปนี้การตายของพ่อของเขา ครอบครัวคานธีที่ส่งเขาไปอังกฤษในปี 1888 เพื่อศึกษากฎหมาย ที่นั่นเขากลายเป็นที่สนใจในปรัชญาของอหิงสาตามที่แสดงในภควัทคีตา ฮินดูพระคัมภีร์ผู้นำชาตินิยมหลายรวมทั้งคานธี เข้าคุก หลังจากสงคราม รัฐบาลใหม่ต้องการให้อินเดียออกจากมือของมันอย่างรวดเร็ว แต่พลเรือเอกอาลีจินนาห์ หัวหน้าของมุสลิมลีก เรียกร้องให้รัฐแยกถูกสร้างขึ้นสำหรับอินเดียของชาวมุสลิม และ คานธีก็ทุกข์มาก สภาผู้นำและ harried อังกฤษตกลงผู้ถูกกดขี่ทั้งอังกฤษ และ โดย boers , ลูกหลานของผู้ตั้งถิ่นฐานชาวดัตช์เดิมของภูมิภาค มีวัตถุประสงค์เพื่ออยู่เป็นปี สุดท้ายเค้าก็เหลือจนกว่า 1914 ( ภรรยาและบุตร ได้เข้าร่วมกับเขา ขณะเดียวกัน ใน ค.ศ. 1896 ) เขาก่อตั้งรัฐสภาอินเดีย Natal ซึ่งทำงานเพื่อส่งเสริมผลประโยชน์ของอินเดีย" พระพุทธศาสนา เป็นวิธีการที่ไม่ใช้ความรุนแรงต่อต้าน , มักจะเรียกว่า " องค์กรไม่แสวงหาความร่วมมือและพันธมิตรของเขา , " ที่เขาใช้เพื่อผลที่ดีกับรัฐบาลผิวขาวในแอฟริกาใต้ ความเต็มใจที่จะอดทนและการลงโทษคุกได้รับการยอมรับจากประชาชนของคานธี พื้นเมืองอินเดีย และในที่สุดจะได้รับสัมปทานจากโบเออร์และผู้ปกครองอังกฤษ โดย 1914และทรงบัญชาให้อินเดียแพทย์ทหารที่ต่อสู้กับฝั่งอังกฤษในสงครามโบเออร์ ( 1899-1901 ) ซึ่งอังกฤษเอาชนะสุดท้ายโบเออร์สาธารณรัฐอิสระ .
หลังสงครามของคานธี ชื่อเสียงในฐานะผู้นำที่โต เขาก็ยังยืนกรานในหลักการส่วนตัวของเขา ฝึกการละเว้นเพศสัมพันธ์ใหล , เทคโนโลยีที่ทันสมัย และการพัฒนาพระพุทธศาสนา และอักษร " วิญญาณ - แรงเมื่อคานธีไปแอฟริกาใต้ และกลับสู่อินเดีย เขาเป็นที่รู้จักกันเป็นคนที่บริสุทธิ์ ผู้คนเรียกเขาว่า " มหาตมา " หรือ " จิตวิญญาณที่ยิ่งใหญ่ "
ณจุดนี้ เขาก็ยังซื่อสัตย์กับจักรวรรดิอังกฤษ แต่เมื่ออังกฤษแตกลงในสิทธิเสรีภาพของอินเดียหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง คานธี เริ่ม การรวมตัวประท้วง ใน Amritsar Massacre ซึ่งในกองทัพอังกฤษที่อินเดียประท้วงโดนยิงตาย ,และของพระเยซูคริสต์เทศนาบนภูเขาในคริสเตียนพระคัมภีร์ เขากลับไปยังอินเดีย 1891 ที่สอบผ่าน แต่พบความสำเร็จเล็ก ๆน้อย ๆในความพยายามของเขาที่จะปฏิบัติกฎหมาย การเปลี่ยนแปลงของทิวทัศน์ , เขาได้รับการยอมรับตำแหน่งในแอฟริกาใต้ เป็นเวลา 1 ปี ที่เขาช่วยในคดี

ในแอฟริกาใต้เขาเป็นส่วนร่วมในความพยายามที่จะยุติการเลือกปฏิบัติต่อชนกลุ่มน้อยชาวอินเดียมีประจักษ์คานธีและอินเดียต้องการปกครองตนเอง และในช่วงต้นยุค 20 คานธีจัดแคมเปญขนาดใหญ่ของความร่วมมือในการบริหารงานของประเทศ และเป็นอัมพาตซึ่งทำให้เขาถูกจองจำจาก 2465 2467 . หลังจากได้รับการปล่อยตัว เขาถอนตัวจากการเมือง เวลา ชอบที่จะท่องเที่ยวอินเดีย งานของชาวไร่ . แต่ในปี 1930 ,เขาเขียนคำประกาศอิสรภาพของอินเดีย จากนั้นนำการเดินขบวนเกลือในประท้วงต่อต้านการผูกขาดอังกฤษบนเกลือ นี้สัมผัสได้จากการกระทำของอารยะขัดขืนทั่วประเทศอินเดียและอังกฤษถูกบังคับให้ต้องเชิญคานธีไปลอนดอนสำหรับรอบโต๊ะประชุม
ถึงแม้ว่าคานธีได้รับการต้อนรับอย่างอบอุ่นในอังกฤษสิงหาคม พ.ศ. 2490 ได้เห็นภูมิปัญญาของความเป็นอิสระและอินเดียรวมทั้งแบ่งออกเป็นสองประเทศ อินเดีย และปากีสถาน อย่างไรก็ตาม ทั้งวัด เสิร์ฟ เพื่อแก้ไขปัญหาของอินเดีย และประเทศก็แยก : ชาวฮินดูและมุสลิมฆ่ากันในตัวเลขในขณะที่ผู้ลี้ภัยหนีถ่างต่อขอบ อกหัก คานธี พยายามสงบ ประเทศ แต่ไม่เจอ