What were you looking for, my dear?

What were you looking for, my dear?" Barbara asks finally. "Is there a problem?"

For just a moment, Helen hesitates; it would be so easy to say, yes. Yes, there is a problem. As she has not been able to say to Martha Kim, or ever to her husband. But she shakes her head.

"What do you mean?"

"Does your husband know about this?"

"I don't know what you're talking about."

"He should. He could help you to find counselling. Before it becomes," there is a pause while she thinks of the right word. "Public."

She snaps her bag closed, looks hard at Helen.

"Someone should mention it to him," she says quietly as she walks out.

Helen stands still for a few minutes trying to curb the shaking, fumbling in her bag for Valium. She finds only Paracetemol and takes three of those. Anything will do, anything. When she walks back into the restaurant, only Daniel sits there.

"The Stantons leave?" she asks.

"Yes, had to rush. Is that woman a bit loopy? She said you were distressed. You had issues to discuss."

He stares at her, astounded.

"Sent John off to get the car for Christ's sake, then starts whispering in my ear, talking some psychobabble crap."

He shakes his head.

"She left you her card."

Daniel picks up a business card:

"You don't want it, do you? I'd avoid her if I were you."

Helen shakes her head and he tears up the card, throws it onto the tiny saucer that holds a candle.

< 9 >
"Ready to go?" he asks.

Helen nods her head but she is barely listening. All she can think is that it is two minutes to three and she has only the lipstick. Only the lipstick. She is an item short. She is one fucking item short. She lifts the napkin as if to wipe her mouth, but the waiter is beside her, holding her chair, helping her up. The napkin has to go back on the table.

On the way to the door, Helen begins to shake. She can feel the shaking from her knees right up to her hair. So hard and strong is the shuddering that her head trembles on her neck. Fast, impulsively, she lifts a small vase from a table near the bar. It contains daisies. Helen sniffs them. She does not look at anyone. Staring straight ahead, she puts the whole thing into her bag. Vase, water, flowers, everything. And keeps walking. She begins to breathe again. The trembling slows.

It is then Helen notices that her skirt is damp. She pauses. Water drips from her soft linen bag onto the carpeting, onto her shoes. Helen thinks of the mess inside her bag. She imagines her wet driver's license, her sodden checkbook, the photographs of her children, the card from Chloe, all destroyed by the water from a vase. It is lunacy. Helen stops.

"Daniel," she calls, and he turns. He is holding the door for her. "Wait. Hold this."

She hands Daniel the bag. She does not want to drip all the way back through the restaurant. He frowns.

"What's this? Did you drop this thing in the toilet?"

"I forgot something," she says.

Helen walks swiftly back to the table, praying it will still be there. The two pieces of card are curling in the saucer. She places them together. Barbara Stanton. Interior Designer. Well, why not? A start. Maybe a friend.

When she gets outside Daniel is pacing the pavement. He holds her bag in front of him, at arm's length so that it does not drip on his suit. He stares at her.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

สิ่งคุณกำลังมองหา รักของฉัน" บาร์บาร่าถามสุดท้าย "มีปัญหาหรือไม่" เพียงครู่ เฮเลน hesitates มันจะง่ายว่า ใช่ ใช่ มีปัญหา ขณะที่เธอมีไม่ได้ว่า มาร์ธาคิม หรือเคยสามี แต่เธอสั่นศีรษะของเธอ "ไม่คุณหมายถึงอะไร" "ไม่สามีของคุณทราบเกี่ยวกับเรื่องนี้" "ทราบว่าคุณกำลังพูดถึงกัน" "เขาควร เขาสามารถช่วยคุณค้นหาให้คำปรึกษา ก่อนจะกลายเป็น ได้หยุดชั่วคราวในขณะที่เธอคิดคำขวา "ประชาชน" เธอจัดชิดปิดกระเป๋าของเธอ ดูยากที่เฮเลน "ผู้ควรพูดถึงมันกับเขา เธอกล่าวอย่างเงียบ ๆ ขณะที่เธอเดินออกมา เฮเลนหมายถึงยังคงที่พยายามลดการสั่น กี่นาที fumbling ในกระเป๋าของเธอสำหรับ Valium เธอพบ Paracetemol เท่านั้น และใช้เวลาของผู้ อะไรก็ได้ อะไรก็ เมื่อเธอเดินกลับเข้าไปในร้านอาหาร Daniel เท่านั้นตั้งอยู่มี "การ Stantons บ้าง" เธอถาม "ใช่ ได้เร่ง เป็นผู้หญิงที่เป็นวงแหวนบิตหรือไม่ เธอบอกว่า คุณก็เป็นทุกข์ คุณมีปัญหาเพื่อหารือเกี่ยวกับการ" เขา stares ที่เธอ astounded "ส่งจอห์นออกไปรับรถของพระคริสต์สาเก แล้วเริ่มวิสเปอริงในหูของฉัน อึ psychobabble บางพูด" เขาสั่นศีรษะของเขา "เธอทิ้งคุณบัตรของเธอ" Daniel เลือกนามบัตร: "คุณไม่ต้องการ คุณ ฉันจะหลีกเลี่ยงเธอถ้าฉันเป็นคุณ" เฮเลนสั่นศีรษะของเธอ และเขาน้ำตาค่าบัตร พ่นลงบนจานรองถ้วยเล็ก ๆ ที่ถือเทียน< 9 > "พร้อมที่จะไปหรือไม่" เขาถามขึ้น เฮเลน nods ศีรษะของเธอ แต่เธอแทบไม่ได้ฟัง ทั้งหมดที่เธอสามารถคิดได้ว่า สองนาทีสาม และเท่าลิปสติกมี เพียงลิปสติก เธอเป็นรายการสั้น ๆ เธอเป็นสินค้าร่วมเพศหนึ่งสั้น เธอยกผ้าเช็ดปากเหมือนจะเช็ดปากของเธอ แต่เสิร์ฟข้างเธอ จับเธอเก้าอี้ ช่วยเหลือเธอค่า ผ้าเช็ดปากที่กลับตัวได้ ทางเข้าประตู เฮเลนเริ่มสั่น เธอสามารถรู้สึกการสั่นจากขวาหัวเข่าของเธอถึงผมของเธอ ให้ หนัก และแข็งแกร่งอยู่ตัวที่หัวของเธอลนั้นแสดงอาการก่อนบนคอของเธอ รวดเร็ว impulsively เธอยกแจกันขนาดเล็กจากตารางใกล้แถบ ประกอบด้วย daisies เฮเลน sniffs พวกเขา เธอไม่ได้ดูทุกคน เธอจ้องมองตรงไปข้างหน้า ทำให้สิ่งทั้งเข้าสู่กระเป๋าของเธอ แจกัน น้ำ ดอกไม้ ทุกสิ่งทุกอย่าง และจะเดิน เธอเริ่มหายใจอีกครั้ง ตะลึงงันช้า แล้วสังเกตพบว่า เฮเลนว่ากระโปรงของเธอชื้นได้ เธอหยุดชั่วคราว หยดน้ำจากถุงผ้าปูที่นอนของเธออ่อนลงบนพรม ลงบนรองเท้าของเธอ เฮเลนคิดของระเบียบภายในกระเป๋าของเธอ เธอจินตนาการ-ใบอนุญาตขับเธอเปียก สมุดเช็คของเธอ sodden รูปถ่ายของลูก บัตรจาก Chloe ทั้งหมดถูกทำลาย โดยน้ำแจกัน Lunacy ได้ เฮเลนหยุด "Daniel เธอเรียก และเขาจะ เขาจะจับประตูสำหรับเธอ "รอสักครู่ ค้างนี้" เธอมือ Daniel ถุง เธอไม่ต้องหยดตลอดทางกลับผ่านร้านอาหาร เขา frowns "นี่คืออะไร ไม่คุณวางสิ่งนี้ในห้องน้ำ" "ฉันลืม เธอกล่าวว่า เฮเลนเดินอย่างรวดเร็วกลับไปยังตาราง อธิษฐานนั้นจะยังคงมีการ สองชิ้นของบัตรจะดัดผมในจานที่รองแก้ว เธอวางไว้ด้วยกัน สแตนตันบาร์บารา ออกแบบตกแต่งภายใน ดี ทำไมไม่ การเริ่มต้น บางทีเพื่อน เมื่อเธอได้รับนอก Daniel เป็น pacing ช่วง เขาถือกระเป๋าของเธอหน้าของเขา ที่ความยาวของแขนเพื่อให้มันหยดบนเสื้อของเขา เขา stares ที่เธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

สิ่งที่คุณกำลังมองหาที่รักของฉัน "บาร์บาร่าถามในที่สุด." มีปัญหา "? เพียงช่วงเวลาที่เฮเลนลังเลมันจะง่ายมากที่จะบอกว่าใช่ใช่มีปัญหาขณะที่เธอไม่ได้.. สามารถที่จะพูดกับมาร์ธาคิมหรือเคยกับสามีของเธอ. แต่เธอสั่นหัวของเธอ. "คุณหมายถึงอะไร?" "ไม่ทราบว่าสามีของคุณเกี่ยวกับเรื่องนี้?" "ผมไม่ทราบว่าสิ่งที่คุณกำลังพูดถึง." "เขาควร เขาจะช่วยให้คุณพบการให้คำปรึกษา ก่อนที่มันจะกลายเป็น "มีการหยุดชั่วคราวในขณะที่เธอคิดว่าคำที่เหมาะสม." สาธารณะ. "เธอยึดกระเป๋าของเธอปิดดูยากที่เฮเลน." ใครบางคนควรจะพูดเรื่องนี้กับเขา "เธอกล่าวอย่างเงียบ ๆ ในขณะที่เธอเดินออกไป. เฮเลน ยังคงยืนไม่กี่นาทีพยายามที่จะลดการสั่นสะเทือนที่อึกอักในกระเป๋าของเธอสำหรับ Valium. เธอพบเพียง Paracetemol และใช้เวลาสามของคนเหล่านั้น. สิ่งใดจะทำอะไร. เมื่อเธอเดินกลับเข้ามาในร้านอาหารมีเพียงแดเนียลนั่งอยู่ที่นั่น. "การ Stantons ออก? "เธอถาม." ใช่ต้องรีบเร่ง เป็นผู้หญิงที่บิตวงแหวน? เธอบอกว่ามีความสุขที่คุณอยู่ คุณมีปัญหาเพื่อหารือเกี่ยวกับ. "เขาจ้องมองไปที่เธอประหลาดใจ." ส่งจอห์นออกไปรับรถเพราะเห็นแก่พระคริสต์แล้วเริ่มกระซิบในหูของฉันพูดบางอึ psychobabble. "เขาส่ายหัว." เธอเดินออกจากบัตรของเธอ . "แดเนียลหยิบนามบัตร:" คุณไม่ต้องการคุณ? ฉันจะหลีกเลี่ยงเธอถ้าฉันเป็นคุณ. "เฮเลนสั่นหัวของเธอและเขาน้ำตาบัตรโยนมันลงบนจานเล็กๆ ที่ถือเทียน. <9>" พร้อมที่จะไป? "เขาถาม. เฮเลนพยักหน้า แต่หัวของเธอ เธอจะแทบจะไม่ฟัง. เธอทั้งหมดสามารถคิดคือว่ามันเป็น 02:58 และเธอมีเพียงลิปสติก. เพียงลิปสติก. เธอเป็นรายการสั้น. เธอเป็นหนึ่งในรายการร่วมเพศสั้น. เธอยกผ้าเช็ดปากราวกับจะเช็ดเธอ ปาก แต่บริกรอยู่ข้างเธอถือครองเก้าอี้ของเธอช่วยเธอขึ้น. ผ้าเช็ดปากที่มีกลับไปบนโต๊ะ. ระหว่างทางไปที่ประตูเฮเลนเริ่มต้นที่จะเขย่า. เธอสามารถรู้สึกสั่นจากหัวเข่าของเธอขึ้นไป ผมของเธอ. ดังนั้นยากและแข็งแรงเป็นตัวสั่นที่หัวของเธอสั่นบนคอของเธอ. รวดเร็วคึกเธอยกแจกันขนาดเล็กจากตารางที่อยู่ใกล้บาร์. มันมีดอกเดซี่. เฮเลน sniffs พวกเขา. เธอไม่ได้มองไปที่ทุกคน. จ้อง ตรงไปข้างหน้าเธอทำให้สิ่งที่ทั้งเข้าไปในกระเป๋าของเธอ. แจกัน, น้ำ, ดอกไม้ทุกอย่าง. และช่วยให้เดิน. เธอเริ่มที่จะหายใจอีกครั้ง. โดยตัวสั่นช้า. แล้วมันเป็นเฮเลนสังเกตว่ากระโปรงของเธอชื้น เธอหยุด หยดน้ำจากถุงผ้าลินินนุ่มของเธอลงบนปูพรมลงบนรองเท้าของเธอ เฮเลนคิดว่าการรับประทานอาหารที่อยู่ภายในกระเป๋าของเธอ เธอนึกใบอนุญาตขับรถที่เปียกของเธอเปียกสมุดเช็คของเธอภาพของลูก ๆ ของเธอบัตรจาก Chloe ทั้งหมดถูกทำลายโดยน้ำจากแจกัน มันเป็นความบ้า เฮเลนหยุด. "แดเนียล" เธอเรียกเขาและเขาจะเปลี่ยน เขาถือเป็นประตูสำหรับเธอ "รอ. ถือนี้." เธอมือของแดเนียลถุง เธอไม่ต้องการที่จะหยดตลอดทางกลับผ่านร้านอาหาร เขา frowns. "สิ่งนี้คืออะไรคุณวางสิ่งนี้ในห้องน้ำ?" "ฉันลืมบางสิ่งบางอย่าง" เธอกล่าว. เฮเลนอย่างรวดเร็วเดินกลับไปที่โต๊ะภาวนาว่ามันจะยังคงมี ทั้งสองชิ้นส่วนของบัตรที่มีการดัดผมในจานรอง เธอวางไว้ร่วมกัน สแตนตันบาร์บาร่า นักออกแบบตกแต่งภายใน. ดีทำไมไม่? เริ่มต้นที่ บางทีเพื่อน. เมื่อเธอได้รับนอกแดเนียลเดินไปเดินมาทางเท้า เขาถือกระเป๋าของเธอในด้านหน้าของเขาที่ความยาวของแขนเพื่อที่จะไม่หยดในชุดสูทของเขา เขาจ้องมองมาที่เธอ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

คุณกำลังมองหาอะไรอยู่ ที่รัก ? บาบาร่าขอให้สุดท้าย” มีปัญหาอะไร ?

เพียงครู่ เฮเลน ลังเล มันก็พูดง่าย ครับ ใช่ , มันมีปัญหา เธอได้พูดกับมาร์ธา คิม หรือเคยเป็นสามีของเธอ แต่ เธอสั่นศีรษะของเธอ

" คุณหมายถึงอะไร ?

" สามีคุณรู้เรื่องนี้ ?

" ผมไม่รู้ว่าคุณกำลังพูดถึง . "

" เขาควรเขาสามารถช่วยให้คุณค้นหาปรึกษา ก่อนที่จะกลายเป็น " มีการหยุดชั่วคราวในขณะที่เธอนึกถึงคำที่ถูกต้อง " ข่าว "

เธอดึงกระเป๋าของเธอปิด ดูยากที่เฮเลน

" คนที่ควรจะพูดกับเขา , " เธอกล่าวอย่างเงียบ ๆขณะที่เธอเดินออกไป . . . . .

เฮเลนยังคงยืนไม่กี่นาทีพยายามระงับสั่น อึกอักอยู่ในกระเป๋าสำหรับยานอนหลับ เธอพบเพียง paracetemol และใช้เวลาสามที่อะไรก็ได้ อะไรก็ได้ เมื่อเธอเดินกลับเข้ามาในร้าน แต่แดเนียลนั่งตรงนั้น

" stantons ทิ้ง ? เธอถาม

" ค่ะ ต้องรีบ เป็นผู้หญิงที่บ้านิดหน่อย ? เธอบอกว่าเธอเสียใจ คุณมีปัญหาเกี่ยวกับ "

เขาจ้องมองเธอ งง

" ส่ง จอห์น ไปเอารถมา ให้ตายเถอะ แล้วเริ่มกระซิบในหูของฉัน พูดบ้าง "

psychobabble อึเขาสั่นศีรษะของเขา . . . . . .

" เธอทิ้งการ์ดคุณเธอ "

แดเนียลหยิบนามบัตร :

" คุณไม่ต้องการเหรอ ผมจะหลีกเลี่ยงเธอ ถ้าฉันเป็นคุณ "

เฮเลนสั่นหัวของเธอและเขาน้ำตาขึ้นบัตร โยนมันลงบนจานรองแก้วเล็ก ๆที่ถือเทียน

< >
9 " พร้อมที่จะไป " ? เขาถาม

เฮเลนพยักหน้าหัวของเธอ แต่เธอแทบจะไม่ฟังทั้งหมดที่เธอจะคิดว่ามันเป็นสองนาทีสามเธอมีเพียงลิปสติก แต่ลิปสติก เธอมีรายการสั้นๆ เธอเอารายการสั้น เธอยกผ้าเช็ดปาก ถ้าเช็ดปากเธอ แต่พนักงานเสิร์ฟอยู่ข้างๆเธอถือเก้าอี้ของเธอ ช่วยเธอหน่อย ผ้าเช็ดปากต้องกลับไปบนโต๊ะ

ระหว่างทางไปประตู เฮเลนเริ่มสั่นเธอจะรู้สึกสั่นจากเข่าขวาขึ้นเพื่อเส้นผมของเธอ อย่างหนักและแข็งแรงเป็นตัวสั่นสั่นศีรษะบนคอของเธอ เร็ว แรง เธอยกแจกันเล็ก ๆจากโต๊ะใกล้บาร์ มันมีเดซี่ เฮเลน . . . เธอไม่ได้มองใครเลย มองตรงไปข้างหน้า เธอใส่มันลงในกระเป๋าของเธอ แจกัน , น้ำ , ดอกไม้ , ทุกอย่าง และช่วยให้เดินได้เธอเริ่มหายใจได้อีกครั้ง สั่นเลยช้า

จากนั้นเฮเลนสังเกตว่ากระโปรงของเธอชื้นคืออะไร เธอหยุด น้ำหยดจากถุงผ้าลินินของเธอเบาลงบนพรมลงบนรองเท้าของเธอ เฮเลนคิดวุ่นวายอยู่ในกระเป๋าของเธอ เธอจินตนาการของเธอเปียกใบขับขี่ , สมุดเช็คเปียกชุ่มของเธอ รูปถ่ายของเด็กของเธอ การ์ดจากโคลอี้ ทั้งหมดถูกทำลายโดยน้ำจากแจกัน มันคือความบ้า .เฮเลนหยุด

" แดเนียล " เธอโทรมา และเขาเปลี่ยน เขาถือประตูให้เธอ " เดี๋ยว ถือนี่ "

เธอมือแดเนียลกระเป๋า เธอไม่ต้องการที่จะหยดตลอดทางผ่านร้านอาหาร เขาขมวดคิ้ว

" นี่คืออะไร ? คุณปล่อยสิ่งนี้ในห้องน้ำ ?

" ฉันลืมอะไรบางอย่าง " เธอกล่าว

เฮเลนเดินอย่างรวดเร็วกลับไปที่โต๊ะ ภาวนา ก็จะยังคงมีชิ้นส่วนของบัตรทั้งสองจะม้วนในจานรอง เธอสถานที่ด้วยกัน บาร์บาร่าสแตนตัน ออกแบบตกแต่งภายใน ทำไมล่ะ การเริ่มต้น บางทีเพื่อน

เมื่อเธอได้รับภายนอก แดเนียลก็เดินทางเท้า เขาถือกระเป๋าของเธอในด้านหน้าของเขา ที่ความยาวของแขนเพื่อให้มันหยดบนเสื้อของเขา เขาจ้องมองเธอ