The Role of the Teacher in Relation

The Role of the Teacher in Relation to ICT and its Effect on Pedagogy Recent research into pedagogy and ICT in the UK was carried out by Moseley & Higgins (1999). It focused upon the teaching of numeracy and literacy in primary schools using ICT. The research drew upon school improvement methodologies and made use of a model of teaching and learning. The model regards pedagogy as being about teachers’ behaviours in the classroom. An important factor determining teachers’ behaviours, according to the model, is Pedagogical Content Knowledge, which is defined as ‘the blending of content and pedagogy into an understanding of how particular topics, problems, or issues are organised, represented and adapted to the diverse interests and abilities of learners, and presented for instruction’ (p. 10). Further characteristics of teaching and learning contained in the model come from the learners themselves and the context of the teaching and learning process. How ICT fits into this model depends upon whether teachers see ICT as changing the nature of their subject and the way it is understood, or whether ICT is seen as a tool for teaching another artefact in the classroom. Moseley & Higgins studied the attitudes of a small sample of teachers. They found that teachers who successfully made use of ICT had the following characteristics: o A positive rather than negative attitude towards ICT. Teachers who have positive attitudes towards ICT itself will be positively disposed towards using it in the classroom. o Pupil choice rather than teacher direction. Teachers who preferred directive styles of teaching tended to rate their own competence as low and made use of helpers with ICT. o Pupil empowerment as learners rather than pupils receiving instruction. o A preference for individual study rather than pupils receiving instruction. Bruner (1996) claims that all teachers have theories about how their students learn, which informs their approach to teaching. Bruner’s four models of pedagogy are: (1) the acquisition of ‘know how’, where children are imitative learners; (2) the acquisition of propositional knowledge, where children learn from didactic exposure; (3) the development of intersubjective interchange, where children are thinkers; and (4) the management of ‘objective knowledge’, where children are knowledgeable. It is possible to see pedagogies involving ICT in all four of these models. Heppell’s (1993) stages of development from Topicality to Surrogacy (where ICT is a

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทบาทของครูเกี่ยวกับ ICT และผลการวิจัยล่าสุดสอนเข้าสอนและ ICT ในอังกฤษถูกดำเนินการ โดย Moseley &ฮิกกินส์ (1999) มันเน้นตามสอนสามารถในโรงเรียนโดยใช้ ICT และการ ดึงงานวิจัยโรงเรียนปรับปรุงหลักสูตรและแบบเรียน การสอนใช้ทำ แบบพิจารณาสอนเป็นที่เกี่ยวกับพฤติกรรมของครูในห้องเรียน เป็นปัจจัยสำคัญที่กำหนดพฤติกรรมของครู ตามแบบ จะสอนเนื้อหาความรู้ ซึ่งถูกกำหนดให้เป็น ' ผสมผสานเนื้อหาและสอนในความเข้าใจของหัวข้อวิธีการ ปัญหา หรือปัญหาเป็นระเบียบ แสดง และดัดแปลงเพื่อประโยชน์ที่หลากหลายและความสามารถของผู้เรียน และนำเสนอการเรียนการสอน ' (p. 10) ลักษณะการสอนและการเรียนรู้ที่มีอยู่ในรูปแบบที่มาจากผู้เรียนเองและบริบทของการเรียนการสอนและกระบวนการเรียนรู้ วิธี ICT เหมาะกับในแบบจำลองนี้ขึ้นอยู่กับว่าครูเห็น ICT เป็นการเปลี่ยนลักษณะของหัวข้อของพวกเขาและวิธีจะเข้าใจ หรือว่าเห็น ICT เป็นเครื่องมือสำหรับสอน artefact อื่นในห้องเรียน Moseley &ฮิกกินส์ศึกษาทัศนคติของกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็กของครู พวกเขาพบว่า ครูที่เรียบร้อยแล้วทำใช้ ICT มีลักษณะต่อไปนี้: o A บวก มากกว่าลบทัศนคติที่มีต่อ ICT ครูที่มีทัศนคติบวก ICT เองจะมีการตัดจำหน่ายบวกไปใช้ในห้องเรียน o ทิศทางเลือกแทนที่เป็นครูนักเรียน ครูที่ต้องการไดเรกทีฟลักษณะการสอนที่มีแนวโน้มการจัด อันดับความสามารถของตนเองเป็นต่ำ และทำการใช้ตัวช่วยด้วย ICT อำนาจนักเรียน o เป็นผู้เรียนมากกว่านักเรียนที่ได้รับคำแนะนำ o สำหรับแต่ละการศึกษามากกว่านักเรียนที่ได้รับคำแนะนำ Bruner (1996) อ้างว่า ครูทุกคนมีทฤษฎีเกี่ยวกับวิธีการเรียน ซึ่งจะแจ้งให้ทราบวิธีการสอนของตน รุ่นสี่ของ Bruner ของศึกษาศาสตร์: (1) การซื้อ ' รู้วิธี ', ซึ่งเด็กจะเรียนเทียม (2) การซื้อความรู้ propositional ที่เด็กเรียนรู้จากพลวัตแสง (3) การพัฒนาแลกเปลี่ยน intersubjective, thinkers ที่เด็ก และ (4) การจัดการ 'วัตถุประสงค์ความรู้' เด็กที่มีความรู้ ไปดู pedagogies ที่เกี่ยวข้องกับ ICT ในทั้งหมด 4 รุ่นเหล่านี้ได้ ของ Heppell (1993) ขั้นของการพัฒนาจาก Topicality การตั้งครรภ์แทน (ซึ่ง ICT เป็นการ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทบาทของครูที่สัมพันธ์กับไอซีทีและผลกระทบต่อการเรียนการสอนการวิจัยล่าสุดในการเรียนการสอนและไอซีทีในสหราชอาณาจักรที่ได้ดำเนินการโดยมอสลีย์และฮิกกินส์ (1999) มันมุ่งไปที่การเรียนการสอนของการคำนวณและความรู้ในโรงเรียนประถมศึกษาโดยใช้ไอซีที วิจัยดึงวิธีการปรับปรุงโรงเรียนและทำให้การใช้รูปแบบของการเรียนการสอนและการเรียนรู้ รูปแบบที่เกี่ยวกับการเรียนการสอนเป็นเรื่องเกี่ยวกับพฤติกรรมของครูในห้องเรียน เป็นปัจจัยสำคัญในการกำหนดของครูพฤติกรรมตามรูปแบบที่เป็นความรู้เนื้อหาสอนซึ่งถูกกำหนดให้เป็น 'การผสมของเนื้อหาและการเรียนการสอนเป็นความเข้าใจในการโดยเฉพาะอย่างยิ่งหัวข้อปัญหาหรือประเด็นที่มีการจัดแสดงและการปรับตัวให้มีความหลากหลาย ความสนใจและความสามารถของผู้เรียนและนำเสนอการเรียนการสอน (พี. 10) ลักษณะต่อไปของการเรียนการสอนและการเรียนรู้ที่มีอยู่ในรูปแบบมาจากการเรียนรู้ของตัวเองและบริบทของการเรียนการสอนและกระบวนการเรียนรู้ วิธีไอซีทีควรเป็นรูปแบบนี้ขึ้นอยู่กับว่าครูไอซีทีเห็นการเปลี่ยนลักษณะของเรื่องของพวกเขาและวิธีที่มันเป็นที่เข้าใจหรือไม่ว่าไอซีทีถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสำหรับการเรียนการสอนสิ่งประดิษฐ์อื่นในห้องเรียน มอสลีย์ฮิกกินส์และการศึกษาทัศนคติของกลุ่มตัวอย่างขนาดเล็กของครู พวกเขาพบว่าครูที่ได้ใช้ไอซีทีประสบความสำเร็จมีลักษณะดังต่อไปนี้: o บวกมากกว่าทัศนคติเชิงลบต่อไอซีที ครูที่มีทัศนคติที่ดีต่อไอซีทีตัวเองจะถูกกำจัดในทางบวกที่มีต่อการใช้มันในห้องเรียน o เลือกมากกว่านักเรียนต่อครูทิศทาง ครูที่ต้องการรูปแบบคำสั่งของการเรียนการสอนมีแนวโน้มที่จะมีอัตราความสามารถของตนเองต่ำและทำให้การใช้งานของผู้ช่วยเหลือกับไอซีที o นักเรียนเพิ่มขีดความสามารถในฐานะผู้เรียนมากกว่านักเรียนที่ได้รับการเรียนการสอน o การตั้งค่าสำหรับการศึกษาแต่ละบุคคลมากกว่านักเรียนได้รับการสอน บรูเนอร์ (1996) อ้างว่าครูทุกคนต้องมีทฤษฎีที่เกี่ยวกับวิธีการที่นักเรียนของพวกเขาเรียนรู้ที่จะแจ้งวิธีการของพวกเขาเพื่อการเรียนการสอน บรูเนอร์สี่รูปแบบของการเรียนการสอนคือ (1) การเข้าซื้อกิจการของ 'รู้' ที่เด็กเป็นผู้เรียนลอกเลียนแบบ; (2) การเข้าซื้อกิจการของความรู้ประพจน์ที่เด็กเรียนรู้จากการสัมผัสการสอน; (3) การพัฒนาของการแลกเปลี่ยน intersubjective ที่เด็กเป็นนักคิดที่; และ (4) การจัดการความรู้วัตถุประสงค์ 'ที่เด็กมีความรู้ มันเป็นไปได้ที่จะเห็น pedagogies ที่เกี่ยวข้องกับไอซีทีในทั้งสี่ของรูปแบบเหล่านี้ Heppell ของ (1993) ขั้นตอนของการพัฒนาจากการตั้งครรภ์แทนทันสมัย​​ (ที่ไอซีทีเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทบาทของครูในด้านไอซีที และมีผลต่อการสอนการวิจัยล่าสุดเป็นครูผู้สอนและ ICT ใน UK ที่กระทำโดยที่ตั้ง&ฮิกกินส์ ( 1999 ) มันเน้นการสอนความรู้พื้นฐานที่ดีทางการคำนวณและความรู้ในโรงเรียนใช้ ICT การวาดตามวิธีการปรับปรุงโรงเรียนและได้ใช้รูปแบบการสอนและการเรียนรู้รูปแบบเกี่ยวกับการสอนเป็น เกี่ยวกับพฤติกรรมของครูในชั้นเรียน ปัจจัยกำหนดพฤติกรรมของครูตามรูปแบบ , การสอนเนื้อหาความรู้ ซึ่งหมายถึง ' การผสมเนื้อหาและการสอนในความเข้าใจของวิธีการเฉพาะหัวข้อ ปัญหา หรือประเด็นการจัด ,แทนและปรับให้เข้ากับความสนใจหลากหลาย และความสามารถของผู้เรียน และนำเสนอเพื่อการเรียนการสอน ' ( หน้า 10 ) เพิ่มเติมลักษณะของการสอนและการเรียนรู้ที่อยู่ในรูปแบบมาจากนักศึกษาเอง และบริบทของการสอนและการเรียนรู้กระบวนการแล้ว ICT เหมาะกับรุ่นนี้ขึ้นอยู่กับว่า ครูเห็นไอซีทีเปลี่ยนธรรมชาติของวิชา และวิธีการให้เข้าใจ หรือ ว่า ไอซีที ถูกมองว่าเป็นเครื่องมือสำหรับการสอนสิ่งประดิษฐ์อื่นในชั้นเรียน ที่ตั้ง& Higgins ศึกษาทัศนคติของตัวอย่างเล็ก ๆของครู พวกเขาพบว่า ครูที่ประสบความสำเร็จ ได้ใช้ไอซีทีมีลักษณะดังต่อไปนี้o เป็นบวกมากกว่าลบ ทัศนคติต่อ ICT ครูมีเจตคติทางบวกต่อไอซีทีเองจะถอนทิ้ง ไปใช้ในชั้นเรียน o นักเรียนทางเลือกมากกว่าทิศทางที่ครู ครูผู้ที่ต้องการคำสั่งรูปแบบของการเรียนการสอนและคะแนนของตัวเอง ความสามารถต่ำ และใช้เป็นผู้ช่วยด้วย ICTo การเป็นนักเรียนนักศึกษา มากกว่า นักเรียนที่ได้รับการสอน o การตั้งค่าสำหรับการศึกษารายบุคคลมากกว่านักเรียนที่ได้รับการสอน บรูเนอร์ ( 1996 ) อ้างว่า ครูทุกคนมีทฤษฎีเกี่ยวกับวิธีการเรียนรู้ของนักเรียน ซึ่งแจ้งให้ทราบวิธีการที่จะสอน บรูเนอร์ 4 รูปแบบของการสอนคือ ( 1 ) การเข้าซื้อกิจการของ ' รู้ ' ที่เด็กผู้เรียนเลียนแบบ ;( 2 ) การพัฒนาทักษะความรู้เชิงประพจน์ที่เด็กได้เรียนรู้จากการสอน ( 3 ) การพัฒนา intersubjective แลกเปลี่ยน , ที่เด็กมีนักคิด และ ( 4 ) การจัดการของ ' ความรู้ ' วัตถุประสงค์ ที่เด็กมีความรู้ มันเป็นไปได้ที่จะเห็น pedagogies เกี่ยวข้องกับไอซีทีในทั้งหมดสี่ของโมเดลเหล่านี้heppell ( 1993 ) ขั้นตอนของการพัฒนาจากหัวข้อการอุ้มบุญ ( ที่ ICT เป็น