He pulled a chair and held out the

He pulled a chair and held out the coffee to her when she looked up. She was staring into his eyes waiting for him to speak. She reached out for the coffee, unwavering. He didn’t touch her but he was close. “Baby… stop tormenting me like this. I can’t handle it.” He whispered, bending down to let out his breath. She felt her heart going soft at the sight.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เขาดึงเก้าอี้ และก็กาแฟของเธอเมื่อเธอมองขึ้น เธอถูกจ้องมองในดวงตาของเขารอให้เขาพูด เธอเอื้อมกาแฟ แน่วแน่ เขาไม่ได้สัมผัสเธอ แต่เขาก็ปิด "เด็ก...หยุด tormenting ฉันเช่นนี้ ฉันไม่สามารถจัดการกับมัน" เขากระซิบ ดัดลงไปปล่อยให้ลมหายใจของเขาออก เธอรู้สึกหัวใจของเธอจะอ่อนในสายตา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เขาดึงเก้าอี้และยื่นออกกาแฟของเธอเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมอง เธอเป็นคนที่จ้องมองเข้าไปในดวงตาของเขารอให้เขาพูด เธอเอื้อมมือออกไปสำหรับกาแฟใจเด็ด เขาไม่ได้สัมผัสเธอ แต่เขาก็ใกล้ "เด็ก ... หยุดทรมานผมเป็นแบบนี้ ฉันไม่สามารถจัดการกับมัน. "เขากระซิบ, ดัดลงไปให้ออกลมหายใจของเขา เธอรู้สึกว่าหัวใจของเธอจะนุ่มในสายตา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เขาดึงเก้าอี้และถือกาแฟกับเธอ เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมอง เธอมองเข้าไปในตาเขา รอให้เขาพูดต่อ เธอเอื้อมมือออกไปสำหรับกาแฟ ใจเด็ด . เขาไม่ได้แตะต้องเธอ แต่เขาก็ปิด " ที่รัก . . . . . . . อย่าทรมานฉันอย่างนี้ ฉันไม่สามารถจัดการกับมัน . " เขากระซิบ ก้มลงให้ลมหายใจของเขา เธอรู้สึกว่าหัวใจเธอจะอ่อนในสายตา