The original TOD concept proposed b

The original TOD concept proposed by Calthrope (1993) has been accepted as a desirable development pattern that would be considered dense, pedestrian friendly, and transit supportive in a middle-sized city in the Midwest United States. However, there is no universal definition of TOD; it would be viewed quite differently in the CBD of a metropolis (Cervero et al., 2004). The City of Seoul, which is a representative metropolis in Asia, has the strong urban planning objective of being a transit-oriented city (Sung & Oh, 2011). The city has a more complicated urban structural hier- archy and subway network than a middle-sized city does. There- fore, it is necessary for the metropolis to establish its own TOD strategy, in which the planning factors of TOD, such as density, diversity, and design (Cervero & Kockelman, 1997), can be implemented for each subway station area by considering the condition of the urban structure and subway network. A typical indicator of the integrated condition is accessibility.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แนวคิด TOD เดิมที่เสนอ โดย Calthrope (1993) มีการยอมรับเป็นรูปแบบพัฒนาที่พึงปรารถนาที่เป็นหนาแน่น มิตรถนนคนเดิน และขนส่งที่สนับสนุนในเมือง middle-sized ในมิดเวสต์สหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม มีไม่มีคำจำกัดความสากลของทอด มันจะดูค่อนข้างแตกต่างกันของเมือง (Cervero et al. 2004) การเมืองของโซล ซึ่งเป็นเมืองตัวแทนในเอเชีย มีวัตถุประสงค์การวางแผนเมืองแข็งแกร่งของการเมืองที่มุ่งเน้นการขนส่ง (Sung และ Oh, 2011) เมืองมีความซับซ้อนมากขึ้นในเมืองโครงสร้าง hier-archy และเครือข่ายรถไฟใต้ดินกว่าเมือง middle-sized ไม่ มีมัน ๆ จำเป็นสำหรับการเมืองในการสร้างกลยุทธ์ของตัวเองทอด ที่ทอด ปัจจัยการวางแผน เช่นความหนาแน่น ความหลากหลาย การออกแบบ (Cervero & Kockelman, 1997), สามารถใช้ได้สำหรับแต่ละพื้นที่สถานีรถไฟใต้ดิน โดยพิจารณาเงื่อนไขของเครือข่ายโครงสร้างและรถไฟใต้ดินในเมือง ตัวบ่งชี้โดยทั่วไปสภาพรวมคือ การเข้าถึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แนวคิด TOD เดิมที่เสนอโดย Calthrope (1993) ได้รับการยอมรับว่าเป็นรูปแบบที่พึงประสงค์ในการพัฒนาที่จะได้รับการพิจารณาหนาแน่นเดินเท้าเป็นมิตรและการขนส่งการสนับสนุนในเมืองขนาดกลางในมิดเวสต์สหรัฐอเมริกา แต่ไม่มีความหมายสากลของ TOD; มันจะดูค่อนข้างแตกต่างกันในย่านธุรกิจของเมือง A (Cervero et al., 2004) เมืองของกรุงโซลซึ่งเป็นเมืองที่เป็นตัวแทนในเอเชียมีการวางแผนที่แข็งแกร่งวัตถุประสงค์ในเมืองของการเป็นเมืองที่มุ่งเน้นการขนส่ง (ร้องโอ้และ 2011) เมืองที่มีความซับซ้อนมากขึ้นในเมืองโครงสร้าง hier- ปกครองและเครือข่ายรถไฟใต้ดินกว่าเมืองขนาดกลางไม่ ก่อนรองเพื่อขอแบ่งมันเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับเมืองที่จะสร้างกลยุทธ์ TOD ของตัวเองซึ่งในปัจจัยการวางแผน TOD เช่นความหนาแน่นของความหลากหลายและการออกแบบ (Cervero & Kockelman, 1997) สามารถนำมาใช้สำหรับแต่ละพื้นที่สถานีรถไฟใต้ดินโดย เมื่อพิจารณาจากสภาพของโครงสร้างและสถานีรถไฟใต้ดินในเมืองเครือข่าย ตัวบ่งชี้โดยทั่วไปของสภาพแบบบูรณาการคือการเข้าถึง

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เดิมตามแนวคิดที่เสนอโดย calthrope ( 1993 ) ได้รับการยอมรับเป็นคุณลักษณะที่พัฒนารูปแบบถือว่าหนาแน่นคนเดินเท้าเป็นกันเองและสนับสนุนการขนส่งในเมืองขนาดกลางในมิดเวสต์ของสหรัฐอเมริกา อย่างไรก็ตาม ไม่มีนิยามสากลของต๊อด มันอาจจะดูค่อนข้างแตกต่างกันในเขตชั้นในของกรุงเทพมหานคร ( cervero et al . , 2004 ) เมืองโซล ซึ่งเป็นผู้แทนกรุงเทพมหานครในเอเชียมีแรงผังเมืองมีการขนส่งเชิงเมือง ( Sung & โอ้ , 2011 ) เมืองนี้มีความซับซ้อนมากกว่าในเมืองโครงสร้างที่นี่ - อาร์ชี่และรถไฟใต้ดินเครือข่ายกว่าขนาดกลางเมืองไม่ นั้น จึงจำเป็นที่กรุงเทพมหานครเพื่อสร้างกลยุทธ์ท ของตัวเองซึ่งในการวางแผนปัจจัยของทอด เช่น ความหนาแน่น , ความหลากหลายและการออกแบบ ( cervero & kockelman , 1997 ) ที่สามารถดำเนินการสำหรับแต่ละสถานีรถไฟฟ้าใต้ดิน พื้นที่ โดยพิจารณาเงื่อนไขของโครงสร้างเมืองและเครือข่ายรถไฟใต้ดิน ตัวบ่งชี้ที่ปกติของแบบเป็นเงื่อนไขการเข้าถึง