The pun, also called paronomasia, i

The pun, also called paronomasia, is a form of word play that suggests two or more meanings, by exploiting multiple meanings of words, or of similar-sounding words, for an intended humorous or rhetorical effect.[1][2] These ambiguities can arise from the intentional use of homophonic, homographic, metonymic, or figurative language. A pun differs from a malapropism in that a malapropism is an incorrect variation on a correct expression, while a pun involves expressions with multiple correct interpretations. Puns may be regarded as in-jokes or idiomatic constructions, as their usage and meaning are specific to a particular language and its culture.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เตาปูน paronomasia เรียกว่าเป็นแบบเล่นคำที่แนะนำอย่าง น้อยสองความหมาย โดย exploiting หลายความหมาย ของคำ หรือ คำคล้ายหู สำหรับผลกระทบอารมณ์ขัน หรือ rhetorical ตั้งใจ [1] [2] ambiguities เหล่านี้สามารถเกิดขึ้นได้จากการใช้ภาษา homophonic, homographic, metonymic หรืออุปมามิ ปั่นแตกต่างจาก malapropism เป็น malapropism มีการเปลี่ยนแปลงไม่ถูกต้องในนิพจน์ที่ถูกต้อง เตาปูนเกี่ยวข้องกับนิพจน์ที่ มีการตีความถูกต้องหลายที่ Puns อาจถือเป็น in-jokes หรือก่อสร้างสำนวน การใช้และความหมายของพวกเขามีเฉพาะเฉพาะภาษาและวัฒนธรรมของ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เล่นสำนวนเรียกว่า paronomasia เป็นรูปแบบของการเล่นคำที่แสดงให้เห็นสองคนหรือมากกว่าความหมายโดยการใช้ประโยชน์จากหลายความหมายของคำหรือคำพูดที่ทำให้เกิดเสียงคล้ายกันสำหรับผลอารมณ์ขันหรือวาทศิลป์ตั้งใจ. [1] [2] งงงวยเหล่านี้ สามารถเกิดขึ้นจากการใช้งานตามความมุ่งหมายของ homophonic, homographic, metonymic หรือภาษาเป็นรูปเป็นร่าง ปุนแตกต่างจากคำที่ใช้ผิดในการที่คำที่ใช้ผิดเป็นรูปแบบที่ไม่ถูกต้องในการแสดงออกที่ถูกต้องในขณะที่ปุนที่เกี่ยวข้องกับการแสดงออกที่มีการตีความที่ถูกต้องหลาย ๆ เล่นอาจจะถือได้ว่าเป็นเรื่องตลกในการก่อสร้างหรือสำนวนการใช้งานและความหมายของพวกเขามีความเฉพาะเจาะจงไปยังภาษาและวัฒนธรรม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เล่นสำนวนเรียกว่าสำนวนโวหารให้ขบขัน เป็นรูปแบบของการเล่นคำแนะนำว่าสองหรือมากกว่าความหมายโดยการใช้ประโยชน์หลายอย่างของคำ หรือคำที่คล้ายกันเสียงสำหรับวัตถุประสงค์อารมณ์ขันหรือการผล [ 1 ] [ 2 ] เหล่านี้งงงวยสามารถเกิดขึ้นจากการจงใจใช้ homographic โฮโมโฟนิค , , ที่ , หรือภาษา เปรียบเทียบปุ่นแตกต่างจากการใช้คำผิดความหมายในที่การใช้คำผิดความหมาย คือ รูปแบบไม่ถูกต้องในการแสดงออกที่ถูกต้อง ในขณะที่ปูนเกี่ยวข้องกับการแสดงออกกับหลายการตีความที่ถูกต้อง . พูดเป็นนัยอาจถือเป็นเรื่องตลก หรือสำนวนในการก่อสร้าง เช่น การใช้งานและความหมายเฉพาะภาษาหนึ่ง และวัฒนธรรมของ