- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
In the United States, men have a on
In the United States, men have a one in two lifetime risk
of developing cancer, and, for women, the risk is one in
three (American Cancer Society [ACS], 2000). With
medical advances producing longer survival periods for many
patients with cancer, clinical concerns are expanding to include
not only patients’ physical needs but also their psychosocial
well-being (Johnson, Casey, & Noriega, 1994).
directed toward understanding the impact of aggressive
therapy on quality of life (QOL) during the survival period
(King & Hinds, 1998).
QOL is a complex, multidimensional concept that is both
unique and personal. In regard to illness, QOL is affected by
an individual’s perceptions and responses to diagnosis. This
study used Ferrans’ (1990) conceptualization of QOL that
states that “a person’s sense of well-being stems from satisfaction
or dissatisfaction with the areas of life that are most important
to him/her” (p. 15). Ferrans described QOL as consisting
of four domains: health/functioning, socioeconomic,
psychological/spiritual, and family. Variables associated with
QOL include physical symptoms and type of treatment. Physical
symptoms during breast cancer treatment clearly influence
QOL (Ferrell, Grant, Funk, Otis-Green, & Garcia, 1997,
1998), and the number and the severity of side effects reported
have been correlated negatively with appraisal of QOL
(Longman, Braden, & Mishel, 1999). In a longitudinal study
of 53 women who were receiving adjuvant breast cancer
Literature Review
Anxiety in Patients Receiving Radiotherapy
A few early research studies addressed anxiety and emotional
reactions to radiation therapy. Peck and Boland (1977)
studied 50 patients receiving radiation therapy using structured
psychiatric interview pre- and post-treatment. They reported
that patients appeared to be stunned on their first visit and did
not comprehend or remember information. Sixty percent of
patients indicated pretreatment anxiety, and 80% showed posttreatment
anxiety. The authors concluded that the increase in
post-treatment anxiety could be related to physical reactions to
radiation.
Andersen, Karlsson, Anderson, and Tewfik (1984) studied
anxiety and cancer treatment, particularly radiotherapy. This
study documented the magnitude of anxiety in patients undergoing
gynecologic implants and the change in anxiety with repeated
procedures. Subjective measures based on the StateTrait
Anxiety Inventory (STAI) and physiologic measures for
anxiety indicated significantly increased levels both pre- and
postprocedure. However, data on individual differences in
anxiety (low versus high) suggested that individuals with low
levels of pretreatment anxiety experienced a great deal of
anxiety post-treatment.
External beam radiotherapy differs from radiation implants in
a number of ways. It consists of daily treatments that are not as
invasive in nature as the implants but occur multiple times as
opposed to one or two procedures. Anderson and Tewfik (1985)
continued their radiation therapy research with 45 patients undergoing
external beam therapy. Anxiety again was evaluated
using STAI. In addition, somatic complaints and side effects of
treatment were documented using the Profile of Mood States
and a symptomatology report. STAI was administered pretreatment
and at the completion of treatment. Results indicated
changes in state anxiety levels from pre- to post-treatment as
follows: Individuals with low levels of anxiety reported significant
increases in state anxiety, individuals with a moderate level
of pretreatment anxiety showed no change in anxiety levels, and
individuals with an initial high level of anxiety reported a significant
reduction, although they remained the most anxious of
the three groups. Research subjects showed no change in trait
anxiety. Andersen and Tewfik reported that the patient’s expression
of moderate fear may have benefits for patients with cancer.
It begins with a “work of worry” period (e.g., accepting
reassurances from others that would facilitate adjustment to
treatment). They concluded that the maintenance of a moderate
level of post-treatment anxiety actually could support adaptation
to living with a cancer diagnosis rather than meaning distress.
Music and Anxiety
Further literature review indicated that music may be used
therapeutically to reduce anxiety. It affects both physiologic
as well as psychological functioning of patients. Munro and
Mount (1978) defined music therapy as the controlled use of
music and its influence on the human being to aid in physiologic,
psychological, and emotional integration of the individual
during treatment of an illness or disability.
Cook (1986) described the uses of music in the oncology
setting. Music can be used to deal with emotions such as fear,
guilt, anxiety, and anger, which are common reactions to a
cancer diagnosis and treatment. Music can aid in the creation
of an atmosphere conducive to expressing these emotions.
Cook elicited comments from patients with cancer receiving
radiation treatments who listened to soothing music through
headsets. Patients’ indicated that they reported feeling less
anxious and more relaxed.
Several research studies with individuals undergoing an array
of medical procedures documented the use of music as atherapeutic intervention (Cunningham, Monson, & Bookbinder,
1997; Palakanis, DeNobile, Sweeney, & Blankenship,
1994; Sabo & Michael, 1996; White, 1992; Winter, Paskin, &
Baker, 1994). These studies commonly reported a decrease in
patients’ self-reported anxiety from pre- to post-treatment. For
example, White, who studied 40 adult patients who had experienced
an acute myocardial infarction, examined the effects
of classical music on increased state anxiety. The experimental
group that listened to music experienced a decrease in state
anxiety levels compared to the control group, which had a rest
period with no music.
However, not all studies are conclusive in their support of
music as a measurable means to reduce anxiety (Barnason,
Zimmerman, & Nieveen, 1995; Cruise, Chung, Yogendran, &
Little, 1997; Elliott, 1994; Heiser, Chiles, Fudge, & Gray, 1997).
For example, Elliott studied the effects of music and muscle
relaxation on patient anxiety in a coronary-care unit. STAI,
Hospital Anxiety and Depression Scale, Linear Analog Anxiety
Scale, and physiologic measures were used to measure the anxiety
of 56 subjects. Interventions included listening to one of two
audiotapes containing either light classical music or relaxation
instructions. No significant reductions in anxiety were found between
the experimental and control groups.
of developing cancer, and, for women, the risk is one in
three (American Cancer Society [ACS], 2000). With
medical advances producing longer survival periods for many
patients with cancer, clinical concerns are expanding to include
not only patients’ physical needs but also their psychosocial
well-being (Johnson, Casey, & Noriega, 1994).
directed toward understanding the impact of aggressive
therapy on quality of life (QOL) during the survival period
(King & Hinds, 1998).
QOL is a complex, multidimensional concept that is both
unique and personal. In regard to illness, QOL is affected by
an individual’s perceptions and responses to diagnosis. This
study used Ferrans’ (1990) conceptualization of QOL that
states that “a person’s sense of well-being stems from satisfaction
or dissatisfaction with the areas of life that are most important
to him/her” (p. 15). Ferrans described QOL as consisting
of four domains: health/functioning, socioeconomic,
psychological/spiritual, and family. Variables associated with
QOL include physical symptoms and type of treatment. Physical
symptoms during breast cancer treatment clearly influence
QOL (Ferrell, Grant, Funk, Otis-Green, & Garcia, 1997,
1998), and the number and the severity of side effects reported
have been correlated negatively with appraisal of QOL
(Longman, Braden, & Mishel, 1999). In a longitudinal study
of 53 women who were receiving adjuvant breast cancer
Literature Review
Anxiety in Patients Receiving Radiotherapy
A few early research studies addressed anxiety and emotional
reactions to radiation therapy. Peck and Boland (1977)
studied 50 patients receiving radiation therapy using structured
psychiatric interview pre- and post-treatment. They reported
that patients appeared to be stunned on their first visit and did
not comprehend or remember information. Sixty percent of
patients indicated pretreatment anxiety, and 80% showed posttreatment
anxiety. The authors concluded that the increase in
post-treatment anxiety could be related to physical reactions to
radiation.
Andersen, Karlsson, Anderson, and Tewfik (1984) studied
anxiety and cancer treatment, particularly radiotherapy. This
study documented the magnitude of anxiety in patients undergoing
gynecologic implants and the change in anxiety with repeated
procedures. Subjective measures based on the StateTrait
Anxiety Inventory (STAI) and physiologic measures for
anxiety indicated significantly increased levels both pre- and
postprocedure. However, data on individual differences in
anxiety (low versus high) suggested that individuals with low
levels of pretreatment anxiety experienced a great deal of
anxiety post-treatment.
External beam radiotherapy differs from radiation implants in
a number of ways. It consists of daily treatments that are not as
invasive in nature as the implants but occur multiple times as
opposed to one or two procedures. Anderson and Tewfik (1985)
continued their radiation therapy research with 45 patients undergoing
external beam therapy. Anxiety again was evaluated
using STAI. In addition, somatic complaints and side effects of
treatment were documented using the Profile of Mood States
and a symptomatology report. STAI was administered pretreatment
and at the completion of treatment. Results indicated
changes in state anxiety levels from pre- to post-treatment as
follows: Individuals with low levels of anxiety reported significant
increases in state anxiety, individuals with a moderate level
of pretreatment anxiety showed no change in anxiety levels, and
individuals with an initial high level of anxiety reported a significant
reduction, although they remained the most anxious of
the three groups. Research subjects showed no change in trait
anxiety. Andersen and Tewfik reported that the patient’s expression
of moderate fear may have benefits for patients with cancer.
It begins with a “work of worry” period (e.g., accepting
reassurances from others that would facilitate adjustment to
treatment). They concluded that the maintenance of a moderate
level of post-treatment anxiety actually could support adaptation
to living with a cancer diagnosis rather than meaning distress.
Music and Anxiety
Further literature review indicated that music may be used
therapeutically to reduce anxiety. It affects both physiologic
as well as psychological functioning of patients. Munro and
Mount (1978) defined music therapy as the controlled use of
music and its influence on the human being to aid in physiologic,
psychological, and emotional integration of the individual
during treatment of an illness or disability.
Cook (1986) described the uses of music in the oncology
setting. Music can be used to deal with emotions such as fear,
guilt, anxiety, and anger, which are common reactions to a
cancer diagnosis and treatment. Music can aid in the creation
of an atmosphere conducive to expressing these emotions.
Cook elicited comments from patients with cancer receiving
radiation treatments who listened to soothing music through
headsets. Patients’ indicated that they reported feeling less
anxious and more relaxed.
Several research studies with individuals undergoing an array
of medical procedures documented the use of music as atherapeutic intervention (Cunningham, Monson, & Bookbinder,
1997; Palakanis, DeNobile, Sweeney, & Blankenship,
1994; Sabo & Michael, 1996; White, 1992; Winter, Paskin, &
Baker, 1994). These studies commonly reported a decrease in
patients’ self-reported anxiety from pre- to post-treatment. For
example, White, who studied 40 adult patients who had experienced
an acute myocardial infarction, examined the effects
of classical music on increased state anxiety. The experimental
group that listened to music experienced a decrease in state
anxiety levels compared to the control group, which had a rest
period with no music.
However, not all studies are conclusive in their support of
music as a measurable means to reduce anxiety (Barnason,
Zimmerman, & Nieveen, 1995; Cruise, Chung, Yogendran, &
Little, 1997; Elliott, 1994; Heiser, Chiles, Fudge, & Gray, 1997).
For example, Elliott studied the effects of music and muscle
relaxation on patient anxiety in a coronary-care unit. STAI,
Hospital Anxiety and Depression Scale, Linear Analog Anxiety
Scale, and physiologic measures were used to measure the anxiety
of 56 subjects. Interventions included listening to one of two
audiotapes containing either light classical music or relaxation
instructions. No significant reductions in anxiety were found between
the experimental and control groups.
0/5000
In the United States, men have a one in two lifetime risk
of developing cancer, and, for women, the risk is one in
three (American Cancer Society [ACS], 2000). With
medical advances producing longer survival periods for many
patients with cancer, clinical concerns are expanding to include
not only patients’ physical needs but also their psychosocial
well-being (Johnson, Casey, & Noriega, 1994).
directed toward understanding the impact of aggressive
therapy on quality of life (QOL) during the survival period
(King & Hinds, 1998).
QOL is a complex, multidimensional concept that is both
unique and personal. In regard to illness, QOL is affected by
an individual’s perceptions and responses to diagnosis. This
study used Ferrans’ (1990) conceptualization of QOL that
states that “a person’s sense of well-being stems from satisfaction
or dissatisfaction with the areas of life that are most important
to him/her” (p. 15). Ferrans described QOL as consisting
of four domains: health/functioning, socioeconomic,
psychological/spiritual, and family. Variables associated with
QOL include physical symptoms and type of treatment. Physical
symptoms during breast cancer treatment clearly influence
QOL (Ferrell, Grant, Funk, Otis-Green, & Garcia, 1997,
1998), and the number and the severity of side effects reported
have been correlated negatively with appraisal of QOL
(Longman, Braden, & Mishel, 1999). In a longitudinal study
of 53 women who were receiving adjuvant breast cancer
Literature Review
Anxiety in Patients Receiving Radiotherapy
A few early research studies addressed anxiety and emotional
reactions to radiation therapy. Peck and Boland (1977)
studied 50 patients receiving radiation therapy using structured
psychiatric interview pre- and post-treatment. They reported
that patients appeared to be stunned on their first visit and did
not comprehend or remember information. Sixty percent of
patients indicated pretreatment anxiety, and 80% showed posttreatment
anxiety. The authors concluded that the increase in
post-treatment anxiety could be related to physical reactions to
radiation.
Andersen, Karlsson, Anderson, and Tewfik (1984) studied
anxiety and cancer treatment, particularly radiotherapy. This
study documented the magnitude of anxiety in patients undergoing
gynecologic implants and the change in anxiety with repeated
procedures. Subjective measures based on the StateTrait
Anxiety Inventory (STAI) and physiologic measures for
anxiety indicated significantly increased levels both pre- and
postprocedure. However, data on individual differences in
anxiety (low versus high) suggested that individuals with low
levels of pretreatment anxiety experienced a great deal of
anxiety post-treatment.
External beam radiotherapy differs from radiation implants in
a number of ways. It consists of daily treatments that are not as
invasive in nature as the implants but occur multiple times as
opposed to one or two procedures. Anderson and Tewfik (1985)
continued their radiation therapy research with 45 patients undergoing
external beam therapy. Anxiety again was evaluated
using STAI. In addition, somatic complaints and side effects of
treatment were documented using the Profile of Mood States
and a symptomatology report. STAI was administered pretreatment
and at the completion of treatment. Results indicated
changes in state anxiety levels from pre- to post-treatment as
follows: Individuals with low levels of anxiety reported significant
increases in state anxiety, individuals with a moderate level
of pretreatment anxiety showed no change in anxiety levels, and
individuals with an initial high level of anxiety reported a significant
reduction, although they remained the most anxious of
the three groups. Research subjects showed no change in trait
anxiety. Andersen and Tewfik reported that the patient’s expression
of moderate fear may have benefits for patients with cancer.
It begins with a “work of worry” period (e.g., accepting
reassurances from others that would facilitate adjustment to
treatment). They concluded that the maintenance of a moderate
level of post-treatment anxiety actually could support adaptation
to living with a cancer diagnosis rather than meaning distress.
Music and Anxiety
Further literature review indicated that music may be used
therapeutically to reduce anxiety. It affects both physiologic
as well as psychological functioning of patients. Munro and
Mount (1978) defined music therapy as the controlled use of
music and its influence on the human being to aid in physiologic,
psychological, and emotional integration of the individual
during treatment of an illness or disability.
Cook (1986) described the uses of music in the oncology
setting. Music can be used to deal with emotions such as fear,
guilt, anxiety, and anger, which are common reactions to a
cancer diagnosis and treatment. Music can aid in the creation
of an atmosphere conducive to expressing these emotions.
Cook elicited comments from patients with cancer receiving
radiation treatments who listened to soothing music through
headsets. Patients’ indicated that they reported feeling less
anxious and more relaxed.
Several research studies with individuals undergoing an array
of medical procedures documented the use of music as atherapeutic intervention (Cunningham, Monson, & Bookbinder,
1997; Palakanis, DeNobile, Sweeney, & Blankenship,
1994; Sabo & Michael, 1996; White, 1992; Winter, Paskin, &
Baker, 1994). These studies commonly reported a decrease in
patients’ self-reported anxiety from pre- to post-treatment. For
example, White, who studied 40 adult patients who had experienced
an acute myocardial infarction, examined the effects
of classical music on increased state anxiety. The experimental
group that listened to music experienced a decrease in state
anxiety levels compared to the control group, which had a rest
period with no music.
However, not all studies are conclusive in their support of
music as a measurable means to reduce anxiety (Barnason,
Zimmerman, & Nieveen, 1995; Cruise, Chung, Yogendran, &
Little, 1997; Elliott, 1994; Heiser, Chiles, Fudge, & Gray, 1997).
For example, Elliott studied the effects of music and muscle
relaxation on patient anxiety in a coronary-care unit. STAI,
Hospital Anxiety and Depression Scale, Linear Analog Anxiety
Scale, and physiologic measures were used to measure the anxiety
of 56 subjects. Interventions included listening to one of two
audiotapes containing either light classical music or relaxation
instructions. No significant reductions in anxiety were found between
the experimental and control groups.
of developing cancer, and, for women, the risk is one in
three (American Cancer Society [ACS], 2000). With
medical advances producing longer survival periods for many
patients with cancer, clinical concerns are expanding to include
not only patients’ physical needs but also their psychosocial
well-being (Johnson, Casey, & Noriega, 1994).
directed toward understanding the impact of aggressive
therapy on quality of life (QOL) during the survival period
(King & Hinds, 1998).
QOL is a complex, multidimensional concept that is both
unique and personal. In regard to illness, QOL is affected by
an individual’s perceptions and responses to diagnosis. This
study used Ferrans’ (1990) conceptualization of QOL that
states that “a person’s sense of well-being stems from satisfaction
or dissatisfaction with the areas of life that are most important
to him/her” (p. 15). Ferrans described QOL as consisting
of four domains: health/functioning, socioeconomic,
psychological/spiritual, and family. Variables associated with
QOL include physical symptoms and type of treatment. Physical
symptoms during breast cancer treatment clearly influence
QOL (Ferrell, Grant, Funk, Otis-Green, & Garcia, 1997,
1998), and the number and the severity of side effects reported
have been correlated negatively with appraisal of QOL
(Longman, Braden, & Mishel, 1999). In a longitudinal study
of 53 women who were receiving adjuvant breast cancer
Literature Review
Anxiety in Patients Receiving Radiotherapy
A few early research studies addressed anxiety and emotional
reactions to radiation therapy. Peck and Boland (1977)
studied 50 patients receiving radiation therapy using structured
psychiatric interview pre- and post-treatment. They reported
that patients appeared to be stunned on their first visit and did
not comprehend or remember information. Sixty percent of
patients indicated pretreatment anxiety, and 80% showed posttreatment
anxiety. The authors concluded that the increase in
post-treatment anxiety could be related to physical reactions to
radiation.
Andersen, Karlsson, Anderson, and Tewfik (1984) studied
anxiety and cancer treatment, particularly radiotherapy. This
study documented the magnitude of anxiety in patients undergoing
gynecologic implants and the change in anxiety with repeated
procedures. Subjective measures based on the StateTrait
Anxiety Inventory (STAI) and physiologic measures for
anxiety indicated significantly increased levels both pre- and
postprocedure. However, data on individual differences in
anxiety (low versus high) suggested that individuals with low
levels of pretreatment anxiety experienced a great deal of
anxiety post-treatment.
External beam radiotherapy differs from radiation implants in
a number of ways. It consists of daily treatments that are not as
invasive in nature as the implants but occur multiple times as
opposed to one or two procedures. Anderson and Tewfik (1985)
continued their radiation therapy research with 45 patients undergoing
external beam therapy. Anxiety again was evaluated
using STAI. In addition, somatic complaints and side effects of
treatment were documented using the Profile of Mood States
and a symptomatology report. STAI was administered pretreatment
and at the completion of treatment. Results indicated
changes in state anxiety levels from pre- to post-treatment as
follows: Individuals with low levels of anxiety reported significant
increases in state anxiety, individuals with a moderate level
of pretreatment anxiety showed no change in anxiety levels, and
individuals with an initial high level of anxiety reported a significant
reduction, although they remained the most anxious of
the three groups. Research subjects showed no change in trait
anxiety. Andersen and Tewfik reported that the patient’s expression
of moderate fear may have benefits for patients with cancer.
It begins with a “work of worry” period (e.g., accepting
reassurances from others that would facilitate adjustment to
treatment). They concluded that the maintenance of a moderate
level of post-treatment anxiety actually could support adaptation
to living with a cancer diagnosis rather than meaning distress.
Music and Anxiety
Further literature review indicated that music may be used
therapeutically to reduce anxiety. It affects both physiologic
as well as psychological functioning of patients. Munro and
Mount (1978) defined music therapy as the controlled use of
music and its influence on the human being to aid in physiologic,
psychological, and emotional integration of the individual
during treatment of an illness or disability.
Cook (1986) described the uses of music in the oncology
setting. Music can be used to deal with emotions such as fear,
guilt, anxiety, and anger, which are common reactions to a
cancer diagnosis and treatment. Music can aid in the creation
of an atmosphere conducive to expressing these emotions.
Cook elicited comments from patients with cancer receiving
radiation treatments who listened to soothing music through
headsets. Patients’ indicated that they reported feeling less
anxious and more relaxed.
Several research studies with individuals undergoing an array
of medical procedures documented the use of music as atherapeutic intervention (Cunningham, Monson, & Bookbinder,
1997; Palakanis, DeNobile, Sweeney, & Blankenship,
1994; Sabo & Michael, 1996; White, 1992; Winter, Paskin, &
Baker, 1994). These studies commonly reported a decrease in
patients’ self-reported anxiety from pre- to post-treatment. For
example, White, who studied 40 adult patients who had experienced
an acute myocardial infarction, examined the effects
of classical music on increased state anxiety. The experimental
group that listened to music experienced a decrease in state
anxiety levels compared to the control group, which had a rest
period with no music.
However, not all studies are conclusive in their support of
music as a measurable means to reduce anxiety (Barnason,
Zimmerman, & Nieveen, 1995; Cruise, Chung, Yogendran, &
Little, 1997; Elliott, 1994; Heiser, Chiles, Fudge, & Gray, 1997).
For example, Elliott studied the effects of music and muscle
relaxation on patient anxiety in a coronary-care unit. STAI,
Hospital Anxiety and Depression Scale, Linear Analog Anxiety
Scale, and physiologic measures were used to measure the anxiety
of 56 subjects. Interventions included listening to one of two
audiotapes containing either light classical music or relaxation
instructions. No significant reductions in anxiety were found between
the experimental and control groups.
การแปล กรุณารอสักครู่..
In the United States, men have a one in two lifetime risk
of developing cancer, and, for women, the risk is one in
three (American Cancer Society [ACS], 2000). With
medical advances producing longer survival periods for many
patients with cancer, clinical concerns are expanding to include
not only patients’ physical needs but also their psychosocial
well-being (Johnson, Casey, & Noriega, 1994).
directed toward understanding the impact of aggressive
therapy on quality of life (QOL) during the survival period
(King & Hinds, 1998).
QOL is a complex, multidimensional concept that is both
unique and personal. In regard to illness, QOL is affected by
an individual’s perceptions and responses to diagnosis. This
study used Ferrans’ (1990) conceptualization of QOL that
states that “a person’s sense of well-being stems from satisfaction
or dissatisfaction with the areas of life that are most important
to him/her” (p. 15). Ferrans described QOL as consisting
of four domains: health/functioning, socioeconomic,
psychological/spiritual, and family. Variables associated with
QOL include physical symptoms and type of treatment. Physical
symptoms during breast cancer treatment clearly influence
QOL (Ferrell, Grant, Funk, Otis-Green, & Garcia, 1997,
1998), and the number and the severity of side effects reported
have been correlated negatively with appraisal of QOL
(Longman, Braden, & Mishel, 1999). In a longitudinal study
of 53 women who were receiving adjuvant breast cancer
Literature Review
Anxiety in Patients Receiving Radiotherapy
A few early research studies addressed anxiety and emotional
reactions to radiation therapy. Peck and Boland (1977)
studied 50 patients receiving radiation therapy using structured
psychiatric interview pre- and post-treatment. They reported
that patients appeared to be stunned on their first visit and did
not comprehend or remember information. Sixty percent of
patients indicated pretreatment anxiety, and 80% showed posttreatment
anxiety. The authors concluded that the increase in
post-treatment anxiety could be related to physical reactions to
radiation.
Andersen, Karlsson, Anderson, and Tewfik (1984) studied
anxiety and cancer treatment, particularly radiotherapy. This
study documented the magnitude of anxiety in patients undergoing
gynecologic implants and the change in anxiety with repeated
procedures. Subjective measures based on the StateTrait
Anxiety Inventory (STAI) and physiologic measures for
anxiety indicated significantly increased levels both pre- and
postprocedure. However, data on individual differences in
anxiety (low versus high) suggested that individuals with low
levels of pretreatment anxiety experienced a great deal of
anxiety post-treatment.
External beam radiotherapy differs from radiation implants in
a number of ways. It consists of daily treatments that are not as
invasive in nature as the implants but occur multiple times as
opposed to one or two procedures. Anderson and Tewfik (1985)
continued their radiation therapy research with 45 patients undergoing
external beam therapy. Anxiety again was evaluated
using STAI. In addition, somatic complaints and side effects of
treatment were documented using the Profile of Mood States
and a symptomatology report. STAI was administered pretreatment
and at the completion of treatment. Results indicated
changes in state anxiety levels from pre- to post-treatment as
follows: Individuals with low levels of anxiety reported significant
increases in state anxiety, individuals with a moderate level
of pretreatment anxiety showed no change in anxiety levels, and
individuals with an initial high level of anxiety reported a significant
reduction, although they remained the most anxious of
the three groups. Research subjects showed no change in trait
anxiety. Andersen and Tewfik reported that the patient’s expression
of moderate fear may have benefits for patients with cancer.
It begins with a “work of worry” period (e.g., accepting
reassurances from others that would facilitate adjustment to
treatment). They concluded that the maintenance of a moderate
level of post-treatment anxiety actually could support adaptation
to living with a cancer diagnosis rather than meaning distress.
Music and Anxiety
Further literature review indicated that music may be used
therapeutically to reduce anxiety. It affects both physiologic
as well as psychological functioning of patients. Munro and
Mount (1978) defined music therapy as the controlled use of
music and its influence on the human being to aid in physiologic,
psychological, and emotional integration of the individual
during treatment of an illness or disability.
Cook (1986) described the uses of music in the oncology
setting. Music can be used to deal with emotions such as fear,
guilt, anxiety, and anger, which are common reactions to a
cancer diagnosis and treatment. Music can aid in the creation
of an atmosphere conducive to expressing these emotions.
Cook elicited comments from patients with cancer receiving
radiation treatments who listened to soothing music through
headsets. Patients’ indicated that they reported feeling less
anxious and more relaxed.
Several research studies with individuals undergoing an array
of medical procedures documented the use of music as atherapeutic intervention (Cunningham, Monson, & Bookbinder,
1997; Palakanis, DeNobile, Sweeney, & Blankenship,
1994; Sabo & Michael, 1996; White, 1992; Winter, Paskin, &
Baker, 1994). These studies commonly reported a decrease in
patients’ self-reported anxiety from pre- to post-treatment. For
example, White, who studied 40 adult patients who had experienced
an acute myocardial infarction, examined the effects
of classical music on increased state anxiety. The experimental
group that listened to music experienced a decrease in state
anxiety levels compared to the control group, which had a rest
period with no music.
However, not all studies are conclusive in their support of
music as a measurable means to reduce anxiety (Barnason,
Zimmerman, & Nieveen, 1995; Cruise, Chung, Yogendran, &
Little, 1997; Elliott, 1994; Heiser, Chiles, Fudge, & Gray, 1997).
For example, Elliott studied the effects of music and muscle
relaxation on patient anxiety in a coronary-care unit. STAI,
Hospital Anxiety and Depression Scale, Linear Analog Anxiety
Scale, and physiologic measures were used to measure the anxiety
of 56 subjects. Interventions included listening to one of two
audiotapes containing either light classical music or relaxation
instructions. No significant reductions in anxiety were found between
the experimental and control groups.
of developing cancer, and, for women, the risk is one in
three (American Cancer Society [ACS], 2000). With
medical advances producing longer survival periods for many
patients with cancer, clinical concerns are expanding to include
not only patients’ physical needs but also their psychosocial
well-being (Johnson, Casey, & Noriega, 1994).
directed toward understanding the impact of aggressive
therapy on quality of life (QOL) during the survival period
(King & Hinds, 1998).
QOL is a complex, multidimensional concept that is both
unique and personal. In regard to illness, QOL is affected by
an individual’s perceptions and responses to diagnosis. This
study used Ferrans’ (1990) conceptualization of QOL that
states that “a person’s sense of well-being stems from satisfaction
or dissatisfaction with the areas of life that are most important
to him/her” (p. 15). Ferrans described QOL as consisting
of four domains: health/functioning, socioeconomic,
psychological/spiritual, and family. Variables associated with
QOL include physical symptoms and type of treatment. Physical
symptoms during breast cancer treatment clearly influence
QOL (Ferrell, Grant, Funk, Otis-Green, & Garcia, 1997,
1998), and the number and the severity of side effects reported
have been correlated negatively with appraisal of QOL
(Longman, Braden, & Mishel, 1999). In a longitudinal study
of 53 women who were receiving adjuvant breast cancer
Literature Review
Anxiety in Patients Receiving Radiotherapy
A few early research studies addressed anxiety and emotional
reactions to radiation therapy. Peck and Boland (1977)
studied 50 patients receiving radiation therapy using structured
psychiatric interview pre- and post-treatment. They reported
that patients appeared to be stunned on their first visit and did
not comprehend or remember information. Sixty percent of
patients indicated pretreatment anxiety, and 80% showed posttreatment
anxiety. The authors concluded that the increase in
post-treatment anxiety could be related to physical reactions to
radiation.
Andersen, Karlsson, Anderson, and Tewfik (1984) studied
anxiety and cancer treatment, particularly radiotherapy. This
study documented the magnitude of anxiety in patients undergoing
gynecologic implants and the change in anxiety with repeated
procedures. Subjective measures based on the StateTrait
Anxiety Inventory (STAI) and physiologic measures for
anxiety indicated significantly increased levels both pre- and
postprocedure. However, data on individual differences in
anxiety (low versus high) suggested that individuals with low
levels of pretreatment anxiety experienced a great deal of
anxiety post-treatment.
External beam radiotherapy differs from radiation implants in
a number of ways. It consists of daily treatments that are not as
invasive in nature as the implants but occur multiple times as
opposed to one or two procedures. Anderson and Tewfik (1985)
continued their radiation therapy research with 45 patients undergoing
external beam therapy. Anxiety again was evaluated
using STAI. In addition, somatic complaints and side effects of
treatment were documented using the Profile of Mood States
and a symptomatology report. STAI was administered pretreatment
and at the completion of treatment. Results indicated
changes in state anxiety levels from pre- to post-treatment as
follows: Individuals with low levels of anxiety reported significant
increases in state anxiety, individuals with a moderate level
of pretreatment anxiety showed no change in anxiety levels, and
individuals with an initial high level of anxiety reported a significant
reduction, although they remained the most anxious of
the three groups. Research subjects showed no change in trait
anxiety. Andersen and Tewfik reported that the patient’s expression
of moderate fear may have benefits for patients with cancer.
It begins with a “work of worry” period (e.g., accepting
reassurances from others that would facilitate adjustment to
treatment). They concluded that the maintenance of a moderate
level of post-treatment anxiety actually could support adaptation
to living with a cancer diagnosis rather than meaning distress.
Music and Anxiety
Further literature review indicated that music may be used
therapeutically to reduce anxiety. It affects both physiologic
as well as psychological functioning of patients. Munro and
Mount (1978) defined music therapy as the controlled use of
music and its influence on the human being to aid in physiologic,
psychological, and emotional integration of the individual
during treatment of an illness or disability.
Cook (1986) described the uses of music in the oncology
setting. Music can be used to deal with emotions such as fear,
guilt, anxiety, and anger, which are common reactions to a
cancer diagnosis and treatment. Music can aid in the creation
of an atmosphere conducive to expressing these emotions.
Cook elicited comments from patients with cancer receiving
radiation treatments who listened to soothing music through
headsets. Patients’ indicated that they reported feeling less
anxious and more relaxed.
Several research studies with individuals undergoing an array
of medical procedures documented the use of music as atherapeutic intervention (Cunningham, Monson, & Bookbinder,
1997; Palakanis, DeNobile, Sweeney, & Blankenship,
1994; Sabo & Michael, 1996; White, 1992; Winter, Paskin, &
Baker, 1994). These studies commonly reported a decrease in
patients’ self-reported anxiety from pre- to post-treatment. For
example, White, who studied 40 adult patients who had experienced
an acute myocardial infarction, examined the effects
of classical music on increased state anxiety. The experimental
group that listened to music experienced a decrease in state
anxiety levels compared to the control group, which had a rest
period with no music.
However, not all studies are conclusive in their support of
music as a measurable means to reduce anxiety (Barnason,
Zimmerman, & Nieveen, 1995; Cruise, Chung, Yogendran, &
Little, 1997; Elliott, 1994; Heiser, Chiles, Fudge, & Gray, 1997).
For example, Elliott studied the effects of music and muscle
relaxation on patient anxiety in a coronary-care unit. STAI,
Hospital Anxiety and Depression Scale, Linear Analog Anxiety
Scale, and physiologic measures were used to measure the anxiety
of 56 subjects. Interventions included listening to one of two
audiotapes containing either light classical music or relaxation
instructions. No significant reductions in anxiety were found between
the experimental and control groups.
การแปล กรุณารอสักครู่..
ในสหรัฐอเมริกา , ผู้ชายมีหนึ่งในสองอายุการใช้งานความเสี่ยง
ของการพัฒนามะเร็ง , และ , สำหรับผู้หญิง , ความเสี่ยงเป็นหนึ่งใน
3 ( อเมริกันมะเร็งสังคม [ เอส ] , 2000 ) กับความก้าวหน้าทางการแพทย์ผลิตนานกว่าระยะเวลาการอยู่รอด
กับผู้ป่วยหลายโรคมะเร็งความกังวลทางคลินิกจะขยายเพื่อรวม
ไม่ผู้ป่วยเท่านั้น แต่ยังอยู่ดีกินดีทางกายภาพความต้องการทางจิตสังคม
( จอห์นสัน เคซี่ & Noriega , 1994 )
ตรงไปยังเข้าใจผลกระทบของการรักษาเชิงรุก
ต่อคุณภาพชีวิต ( QOL ) ในช่วงระยะเวลาการอยู่รอด
( Hinds &กษัตริย์ 1998 ) .
คุณภาพชีวิตเป็นแนวคิดที่ซับซ้อนหลายมิติทั้ง
ที่ไม่ซ้ำกันและส่วนบุคคล ในเรื่องการเจ็บป่วย ผู้ป่วยจะได้รับผลกระทบจากการรับรู้และการตอบสนองของแต่ละบุคคล
เพื่อการวินิจฉัยโรค การศึกษานี้ใช้ ferrans
' ( 1990 ) แนวความคิดของผู้ป่วยที่
ระบุว่า " ความรู้สึกของความเป็นอยู่ของบุคคลเกิดจากความพึงพอใจ
หรือความไม่พอใจให้กับพื้นที่ของชีวิตที่สำคัญที่สุด
เขา / เธอ " ( 15 หน้า ) ferrans อธิบายคุณภาพชีวิตเป็นประกอบด้วย
4 โดเมน : สุขภาพ / ทํางาน , เศรษฐกิจและสังคม , จิตวิทยา /
มโนมัย และครอบครัว ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิต รวมถึงอาการทางกายภาพ
และชนิดของการรักษา
ทางกายภาพอาการในการรักษามะเร็งเต้านมอย่างชัดเจนอิทธิพล
คุณภาพชีวิต ( แฟร์ริล , อนุญาต , Funk , โอทิส สีเขียว &การ์เซีย , 1997 , 1998 ,
) และจำนวนและความรุนแรงของผลข้างเคียงรายงาน
มีความสัมพันธ์ในการประเมินคุณภาพชีวิต
( Longman , Braden & , ได้รับ , 1999 ) ในการศึกษาระยะยาวของผู้หญิง
53 ที่ได้รับการเสริมเต้านมมะเร็ง
ทบทวนวรรณกรรมความวิตกกังวลในผู้ป่วยที่ได้รับรังสีรักษาเพียงไม่กี่ต้น การศึกษาวิจัย
addressed ความวิตกกังวลและปฏิกิริยาทางอารมณ์
ฉายรังสี จิ๊บ และ น โบแลนด์ ( 1977 )
) ผู้ป่วยที่ได้รับรังสีรักษาโดยใช้โครงสร้าง 50
และการสัมภาษณ์ก่อนและหลัง . พวกเขารายงานว่าผู้ป่วยเป็น
ตะลึงในครั้งแรกของพวกเขาและทำ
ไม่เข้าใจ หรือจำข้อมูลหกสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยที่พบการ
ความวิตกกังวลและ 80% พบรักษา
ความกังวล ผู้เขียนสรุปได้ว่าการเพิ่ม
หลังความกังวลอาจจะเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาทางกาย
แอนเดอร์เซน , รังสี คาร์ลสัน แอนเดอร์สัน และ tewfik ( 1984 ) ศึกษาความวิตกกังวลและการรักษามะเร็งโดยเฉพาะ
, รังสีรักษา ศึกษาเอกสารขนาดนี้
ของความวิตกกังวลในการดูแลผู้ป่วยนรีเวชวิทยา implants และเปลี่ยนความกังวล
ซ้ำขั้นตอนที่ อัตนัยมาตรการตาม statetrait
วัดความวิตกกังวล ( STAI ) และมาตรการทางสรีรวิทยาสำหรับ
ความวิตกกังวลพบเพิ่มขึ้นระดับทั้งก่อนและ
postprocedure . อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างบุคคลใน
ความวิตกกังวล ( ต่ำกับสูง ) ชี้ให้เห็นว่าบุคคลที่มีต่ำ
การปรับระดับของความวิตกกังวลที่มีประสบการณ์มาก
การวิตก คานภายนอกรังสีแตกต่างจากรังสีรักษาใน
หลายวิธี ประกอบด้วยการรักษาทุกวัน ที่ไม่ได้เป็น
แพร่กระจายในลักษณะเป็นรากฟันเทียม แต่เกิดขึ้นหลายครั้งโดย
นอกคอกหนึ่งหรือสองขั้นตอน แอนเดอร์สัน และ tewfik ( 1985 )
การวิจัยอย่างต่อเนื่องของผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาด้วยรังสี 45
ลำแสงภายนอกการรักษา ความกังวลอีกครั้งประเมิน
ใช้วิทยุ นอกจากนี้ ร้องเรียนทางกาย และผลข้างเคียงของการรักษาคือการใช้ข้อมูลเอกสาร
อารมณ์และอาการวิทยาของรัฐรายงาน เครื่องนี้ใช้ก่อน
และที่เสร็จสิ้นการรักษา พบ
การเปลี่ยนแปลงในสถานะระดับความวิตกกังวลก่อนและหลังเป็น
ดังนี้ บุคคลระดับของความวิตกกังวลรายงานเพิ่มขึ้นในรัฐสำคัญ
ใจกับบุคคลระดับความวิตกกังวล ไม่พบการเปลี่ยนแปลงในระดับความกังวลและ
บุคคลที่เริ่มต้นสูงระดับของความวิตกกังวลรายงานการ
ถึงแม้ว่าพวกเขายังคงกังวลมากที่สุดของ
ทั้งสามกลุ่ม การวิจัยพบว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงในนิสัย
ความกังวล แอนเดอร์ซันรายงานว่า คนไข้ และ tewfik การแสดงออก
กลัวปานกลางอาจจะมีประโยชน์สำหรับผู้ป่วยมะเร็ง .
มันเริ่มต้นด้วยงานที่เป็นห่วง " ระยะเวลา ( เช่น การยอมรับจากผู้อื่นว่า จะให้วางใจ
การรักษา ) พวกเขาสรุปว่า การบํารุงรักษาของปานกลาง
ระดับของการวิตกกังวลที่จริงสามารถสนับสนุนการปรับตัว
ไปนั่งเล่นกับการวินิจฉัยโรคมะเร็งมากกว่าความหมายทุกข์
เพลง
เพิ่มเติมความกังวลและการทบทวนวรรณกรรมพบว่า ดนตรีสามารถใช้
therapeutically เพื่อลดความกังวล มันมีผลต่อสรีรวิทยา
เช่นเดียวกับการทำงานทางด้านจิตใจของผู้ป่วย Munro
ภูเขา ( 1978 ) กำหนดดนตรีบำบัดเป็นควบคุมการใช้
และมีอิทธิพลต่อดนตรีของมนุษย์เพื่อช่วยในทางสรีรวิทยา
จิต และอารมณ์ , การรวมกลุ่มของบุคคล
ในระหว่างการรักษาของโรค หรือความพิการ .
ทำอาหาร ( 1986 ) อธิบายการใช้เพลงในการตั้งค่า )
. เพลงที่สามารถใช้เพื่อจัดการกับอารมณ์ เช่น ความกลัว ความวิตกกังวล ความโกรธ
ความผิด ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่พบโดยทั่วไปเป็น
การวินิจฉัยโรคมะเร็งและการรักษาเพลงสามารถช่วยในการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อ
แสดงอารมณ์เหล่านี้ ปรุงอาหารโดยใช้ความคิดเห็นจากผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับรังสีรักษาที่ได้ฟัง
เย็นเพลงผ่านหูฟัง ของผู้ป่วย พบว่า รายงานความรู้สึกน้อย
กังวลและผ่อนคลายมากขึ้น การศึกษาวิจัยหลายกับบุคคล
การอาร์เรย์ของกระบวนการทางการแพทย์บันทึกเพลงที่ใช้ เช่น การแทรกแซง atherapeutic ( คันนิ่งแฮม มอนสัน & bookbinder
, 1997 ; palakanis denobile สวีนีย์ , , ,
&แบลงเคินชิป , 1994 ; โบ&ไมเคิล , 1996 ; ขาว , 1992 ; ฤดูหนาว paskin &
, เบเกอร์ , 1994 ) การศึกษาเหล่านี้โดยทั่วไปรายงานลดลงในผู้ป่วย self-reported
ความวิตกกังวลก่อนและหลัง . สำหรับ
ตัวอย่าง , สีขาวใครเรียน 40 ในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์
เป็นกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ศึกษาผลของดนตรีต่อรัฐ
เพิ่มความกังวล นักเรียนกลุ่มที่ฟังดนตรี
มีประสบการณ์ลดลงในระดับความวิตกกังวลของรัฐ
เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ซึ่งได้พัก
ช่วงไม่มีดนตรี
อย่างไรก็ตามการศึกษาทั้งหมดไม่ได้ข้อสรุปในการสนับสนุนของ
ดนตรีเป็นวัด หมายถึง การลดความวิตกกังวล ( barnason
Zimmerman , & nieveen , 1995 ; ล่องเรือ , ชุง , yogendran &
, น้อย , 1997 ; Elliott , 1994 ; ลิฟท์ Chiles , หน้านิ่ม&สีเทา , 1997 ) .
ตัวอย่างเช่น เอลเลียต ศึกษาผลของดนตรีและกล้ามเนื้อผ่อนคลายความวิตกกังวลในผู้ป่วย
ในหน่วยดูแลหัวใจ . จำนวนโรงพยาบาล , ความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า
มาตราส่วนเชิงแอนะล็อกความวิตกกังวล
มาตราส่วนและมาตรการทางแบบวัดความวิตกกังวล
56 คน ศูนย์รวมฟังสอง
เรื่องที่มีทั้งแสงดนตรีคลาสสิก หรือคําแนะนําผ่อนคลาย
ไม่พบการลดลงของความกังวลที่พบระหว่าง
ทดลอง และกลุ่มควบคุม
ของการพัฒนามะเร็ง , และ , สำหรับผู้หญิง , ความเสี่ยงเป็นหนึ่งใน
3 ( อเมริกันมะเร็งสังคม [ เอส ] , 2000 ) กับความก้าวหน้าทางการแพทย์ผลิตนานกว่าระยะเวลาการอยู่รอด
กับผู้ป่วยหลายโรคมะเร็งความกังวลทางคลินิกจะขยายเพื่อรวม
ไม่ผู้ป่วยเท่านั้น แต่ยังอยู่ดีกินดีทางกายภาพความต้องการทางจิตสังคม
( จอห์นสัน เคซี่ & Noriega , 1994 )
ตรงไปยังเข้าใจผลกระทบของการรักษาเชิงรุก
ต่อคุณภาพชีวิต ( QOL ) ในช่วงระยะเวลาการอยู่รอด
( Hinds &กษัตริย์ 1998 ) .
คุณภาพชีวิตเป็นแนวคิดที่ซับซ้อนหลายมิติทั้ง
ที่ไม่ซ้ำกันและส่วนบุคคล ในเรื่องการเจ็บป่วย ผู้ป่วยจะได้รับผลกระทบจากการรับรู้และการตอบสนองของแต่ละบุคคล
เพื่อการวินิจฉัยโรค การศึกษานี้ใช้ ferrans
' ( 1990 ) แนวความคิดของผู้ป่วยที่
ระบุว่า " ความรู้สึกของความเป็นอยู่ของบุคคลเกิดจากความพึงพอใจ
หรือความไม่พอใจให้กับพื้นที่ของชีวิตที่สำคัญที่สุด
เขา / เธอ " ( 15 หน้า ) ferrans อธิบายคุณภาพชีวิตเป็นประกอบด้วย
4 โดเมน : สุขภาพ / ทํางาน , เศรษฐกิจและสังคม , จิตวิทยา /
มโนมัย และครอบครัว ตัวแปรที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิต รวมถึงอาการทางกายภาพ
และชนิดของการรักษา
ทางกายภาพอาการในการรักษามะเร็งเต้านมอย่างชัดเจนอิทธิพล
คุณภาพชีวิต ( แฟร์ริล , อนุญาต , Funk , โอทิส สีเขียว &การ์เซีย , 1997 , 1998 ,
) และจำนวนและความรุนแรงของผลข้างเคียงรายงาน
มีความสัมพันธ์ในการประเมินคุณภาพชีวิต
( Longman , Braden & , ได้รับ , 1999 ) ในการศึกษาระยะยาวของผู้หญิง
53 ที่ได้รับการเสริมเต้านมมะเร็ง
ทบทวนวรรณกรรมความวิตกกังวลในผู้ป่วยที่ได้รับรังสีรักษาเพียงไม่กี่ต้น การศึกษาวิจัย
addressed ความวิตกกังวลและปฏิกิริยาทางอารมณ์
ฉายรังสี จิ๊บ และ น โบแลนด์ ( 1977 )
) ผู้ป่วยที่ได้รับรังสีรักษาโดยใช้โครงสร้าง 50
และการสัมภาษณ์ก่อนและหลัง . พวกเขารายงานว่าผู้ป่วยเป็น
ตะลึงในครั้งแรกของพวกเขาและทำ
ไม่เข้าใจ หรือจำข้อมูลหกสิบเปอร์เซ็นต์ของผู้ป่วยที่พบการ
ความวิตกกังวลและ 80% พบรักษา
ความกังวล ผู้เขียนสรุปได้ว่าการเพิ่ม
หลังความกังวลอาจจะเกี่ยวข้องกับปฏิกิริยาทางกาย
แอนเดอร์เซน , รังสี คาร์ลสัน แอนเดอร์สัน และ tewfik ( 1984 ) ศึกษาความวิตกกังวลและการรักษามะเร็งโดยเฉพาะ
, รังสีรักษา ศึกษาเอกสารขนาดนี้
ของความวิตกกังวลในการดูแลผู้ป่วยนรีเวชวิทยา implants และเปลี่ยนความกังวล
ซ้ำขั้นตอนที่ อัตนัยมาตรการตาม statetrait
วัดความวิตกกังวล ( STAI ) และมาตรการทางสรีรวิทยาสำหรับ
ความวิตกกังวลพบเพิ่มขึ้นระดับทั้งก่อนและ
postprocedure . อย่างไรก็ตาม ข้อมูลเกี่ยวกับความแตกต่างระหว่างบุคคลใน
ความวิตกกังวล ( ต่ำกับสูง ) ชี้ให้เห็นว่าบุคคลที่มีต่ำ
การปรับระดับของความวิตกกังวลที่มีประสบการณ์มาก
การวิตก คานภายนอกรังสีแตกต่างจากรังสีรักษาใน
หลายวิธี ประกอบด้วยการรักษาทุกวัน ที่ไม่ได้เป็น
แพร่กระจายในลักษณะเป็นรากฟันเทียม แต่เกิดขึ้นหลายครั้งโดย
นอกคอกหนึ่งหรือสองขั้นตอน แอนเดอร์สัน และ tewfik ( 1985 )
การวิจัยอย่างต่อเนื่องของผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาด้วยรังสี 45
ลำแสงภายนอกการรักษา ความกังวลอีกครั้งประเมิน
ใช้วิทยุ นอกจากนี้ ร้องเรียนทางกาย และผลข้างเคียงของการรักษาคือการใช้ข้อมูลเอกสาร
อารมณ์และอาการวิทยาของรัฐรายงาน เครื่องนี้ใช้ก่อน
และที่เสร็จสิ้นการรักษา พบ
การเปลี่ยนแปลงในสถานะระดับความวิตกกังวลก่อนและหลังเป็น
ดังนี้ บุคคลระดับของความวิตกกังวลรายงานเพิ่มขึ้นในรัฐสำคัญ
ใจกับบุคคลระดับความวิตกกังวล ไม่พบการเปลี่ยนแปลงในระดับความกังวลและ
บุคคลที่เริ่มต้นสูงระดับของความวิตกกังวลรายงานการ
ถึงแม้ว่าพวกเขายังคงกังวลมากที่สุดของ
ทั้งสามกลุ่ม การวิจัยพบว่าไม่มีการเปลี่ยนแปลงในนิสัย
ความกังวล แอนเดอร์ซันรายงานว่า คนไข้ และ tewfik การแสดงออก
กลัวปานกลางอาจจะมีประโยชน์สำหรับผู้ป่วยมะเร็ง .
มันเริ่มต้นด้วยงานที่เป็นห่วง " ระยะเวลา ( เช่น การยอมรับจากผู้อื่นว่า จะให้วางใจ
การรักษา ) พวกเขาสรุปว่า การบํารุงรักษาของปานกลาง
ระดับของการวิตกกังวลที่จริงสามารถสนับสนุนการปรับตัว
ไปนั่งเล่นกับการวินิจฉัยโรคมะเร็งมากกว่าความหมายทุกข์
เพลง
เพิ่มเติมความกังวลและการทบทวนวรรณกรรมพบว่า ดนตรีสามารถใช้
therapeutically เพื่อลดความกังวล มันมีผลต่อสรีรวิทยา
เช่นเดียวกับการทำงานทางด้านจิตใจของผู้ป่วย Munro
ภูเขา ( 1978 ) กำหนดดนตรีบำบัดเป็นควบคุมการใช้
และมีอิทธิพลต่อดนตรีของมนุษย์เพื่อช่วยในทางสรีรวิทยา
จิต และอารมณ์ , การรวมกลุ่มของบุคคล
ในระหว่างการรักษาของโรค หรือความพิการ .
ทำอาหาร ( 1986 ) อธิบายการใช้เพลงในการตั้งค่า )
. เพลงที่สามารถใช้เพื่อจัดการกับอารมณ์ เช่น ความกลัว ความวิตกกังวล ความโกรธ
ความผิด ซึ่งเป็นปฏิกิริยาที่พบโดยทั่วไปเป็น
การวินิจฉัยโรคมะเร็งและการรักษาเพลงสามารถช่วยในการสร้างบรรยากาศที่เอื้อต่อ
แสดงอารมณ์เหล่านี้ ปรุงอาหารโดยใช้ความคิดเห็นจากผู้ป่วยมะเร็งที่ได้รับรังสีรักษาที่ได้ฟัง
เย็นเพลงผ่านหูฟัง ของผู้ป่วย พบว่า รายงานความรู้สึกน้อย
กังวลและผ่อนคลายมากขึ้น การศึกษาวิจัยหลายกับบุคคล
การอาร์เรย์ของกระบวนการทางการแพทย์บันทึกเพลงที่ใช้ เช่น การแทรกแซง atherapeutic ( คันนิ่งแฮม มอนสัน & bookbinder
, 1997 ; palakanis denobile สวีนีย์ , , ,
&แบลงเคินชิป , 1994 ; โบ&ไมเคิล , 1996 ; ขาว , 1992 ; ฤดูหนาว paskin &
, เบเกอร์ , 1994 ) การศึกษาเหล่านี้โดยทั่วไปรายงานลดลงในผู้ป่วย self-reported
ความวิตกกังวลก่อนและหลัง . สำหรับ
ตัวอย่าง , สีขาวใครเรียน 40 ในผู้ป่วยผู้ใหญ่ที่มีประสบการณ์
เป็นกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน ศึกษาผลของดนตรีต่อรัฐ
เพิ่มความกังวล นักเรียนกลุ่มที่ฟังดนตรี
มีประสบการณ์ลดลงในระดับความวิตกกังวลของรัฐ
เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม ซึ่งได้พัก
ช่วงไม่มีดนตรี
อย่างไรก็ตามการศึกษาทั้งหมดไม่ได้ข้อสรุปในการสนับสนุนของ
ดนตรีเป็นวัด หมายถึง การลดความวิตกกังวล ( barnason
Zimmerman , & nieveen , 1995 ; ล่องเรือ , ชุง , yogendran &
, น้อย , 1997 ; Elliott , 1994 ; ลิฟท์ Chiles , หน้านิ่ม&สีเทา , 1997 ) .
ตัวอย่างเช่น เอลเลียต ศึกษาผลของดนตรีและกล้ามเนื้อผ่อนคลายความวิตกกังวลในผู้ป่วย
ในหน่วยดูแลหัวใจ . จำนวนโรงพยาบาล , ความวิตกกังวลและภาวะซึมเศร้า
มาตราส่วนเชิงแอนะล็อกความวิตกกังวล
มาตราส่วนและมาตรการทางแบบวัดความวิตกกังวล
56 คน ศูนย์รวมฟังสอง
เรื่องที่มีทั้งแสงดนตรีคลาสสิก หรือคําแนะนําผ่อนคลาย
ไม่พบการลดลงของความกังวลที่พบระหว่าง
ทดลอง และกลุ่มควบคุม
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- 枯れた
- But you are away from me!
- เธอไม่เคยรักฉันShe never loved me.Do you
- Who predicts that by the end of the deca
- Metallised quartz filters that reflect r
- ต่อ
- บรรจุน้ำ
- หมายเลข 12 ของฟิลิปปินส์ เอาหัวมาโขก sdi
- I'm forced to say happy
- can i have your collider coupon
- สรรเสริญ
- So I impatiently waited for five minutes
- การเพิ่ม
- But you are away from me!
- I'm happy to meet you. My name is Maria.
- เปรียบเสมืนบ้านของเราและเพื่อนร่วมงานทุก
- I'm happy to meet you. My name is Maria.
- No, he didn't even say goodbye.
- สองคน
- คนอเมริกานั้นจะนับถือศาสนาคริสต์เป็นส่วน
- ฉันจะบอกว่าผู้หญิงไทยไม่ได้เป็นแบบนั้นหม
- ฉันกลัวความมืด
- กรุณาอ่านข้อความบนสไลต์
- Your welcome
