Fungi in the genus Trichoderma have

Fungi in the genus Trichoderma have been known since at least the
1920s for their ability to act as biocontrol agents against plant pathogens.
Until recently, the principal mechanisms for control have been assumed to
be those primarily acting upon the pathogens and included mycoparasitism,
antibiosis, and competition for resources and space. Recent
advances demonstrate that the effects of Trichoderma on plants, including
induced systemic or localized resistance, are also very important. These
fungi colonize the root epidermis and outer cortical layers and release
bioactive molecules that cause walling off of the Trichoderma thallus. At
the same time, the transcriptome and the proteome of plants are sub
substantially
altered. As a consequence, in addition to induction of pathways
for resistance in plants, increased plant growth and nutrient uptake occur.
However, at least in maize, the increased growth response is genotype
specific, and some maize inbreds respond negatively to some strains.
Trichoderma spp. are beginning to be used in reasonably large quantities
in plant agriculture, both for disease control and yield increases. The
studies of mycoparasitism also have demonstrated that these fungi produce
a rich mixture of antifungal enzymes, including chitinases and β-1,3
glucanases. These enzymes are synergistic with each other, with other
antifungal enzymes, and with other materials. The genes encoding the enzymes
appear useful for producing transgenic plants resistant to diseases
and the enzymes themselves are beneficial for biological control and
other processes.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เชื้อราในสกุล Trichoderma ทราบว่ามีตั้งแต่น้อยปี 1920 สำหรับความสามารถในการทำหน้าที่เป็นตัวแทน biocontrol กับโรคพืชจนล่าสุด ได้รับการสมมติกลไกหลักสำหรับการควบคุมการทำหน้าที่หลักตามโรคเป็น และรวม mycoparasitismantibiosis และการแข่งขันสำหรับทรัพยากรและพื้นที่ ล่าสุดแสดงความก้าวหน้าซึ่งผลของ Trichoderma ในพืช การรวมทำให้เกิดความต้านทานระบบ หรือภาษาท้องถิ่น เป็นสิ่งสำคัญมาก เหล่านี้เชื้อรา colonize รากหนังกำพร้า และชั้นนอกเนื้อแน่น และปล่อยโมเลกุลกรรมการกที่ walling ออก Trichoderma thallus ที่กัน transcriptome และ proteome พืชจะย่อยมากเปลี่ยนแปลงไป ผล นอกเหนือจากการเหนี่ยวนำของมนต์สำหรับความต้านทานในพืช การเจริญเติบโตของพืชเพิ่มขึ้นและดูดซับธาตุอาหารเกิดขึ้นอย่างไรก็ตาม น้อยในข้าวโพด การตอบสนองการเติบโตเพิ่มขึ้นเป็นลักษณะทางพันธุกรรมและเฉพาะบาง inbreds ข้าวโพดตอบสนองในเชิงลบไปบางสายพันธุ์เชื้อจะเริ่มใช้ในปริมาณค่อนข้างมากในการเกษตร ทั้งสำหรับการควบคุมโรคพืช และเพิ่มผลผลิต ที่การศึกษาของ mycoparasitism ยังมีแสดงว่า เชื้อราเหล่านี้ก่อให้เกิดอุดมไปด้วยส่วนผสมของเอนไซม์ต้านเชื้อรา chitinases และβ-1,3glucanases เอนไซม์เหล่านี้มีพลังกัน ด้วยกันเอนไซม์ต้านเชื้อรา และวัสดุอื่น ๆ ยีนที่เข้ารหัสเอนไซม์ปรากฏเป็นประโยชน์สำหรับการผลิตถั่วเหลืองพืชที่ทนต่อโรคและเอนไซม์เองจะเป็นประโยชน์สำหรับการควบคุมทางชีวภาพ และกระบวนการอื่น ๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เชื้อราในจำพวกเชื้อรา Trichoderma
ได้รับทราบอย่างน้อยตั้งแต่ปีค.ศ. 1920 สำหรับความสามารถในการทำหน้าที่เป็นตัวแทนควบคุมทางชีวภาพกับเชื้อสาเหตุโรคพืช.
จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ
กลไกหลักในการควบคุมได้รับการสันนิษฐานว่าเป็นผู้ที่เป็นหลักปฏิบัติตามเชื้อโรคและรวมmycoparasitism,
antibiosis, และการแข่งขันสำหรับทรัพยากรและพื้นที่ ล่าสุดก้าวหน้าแสดงให้เห็นว่าผลกระทบของเชื้อรา Trichoderma ในพืชรวมทั้งเหนี่ยวนำให้เกิดความต้านทานระบบหรือภาษาท้องถิ่นนอกจากนี้ยังมีสิ่งที่สำคัญมาก เหล่านี้เชื้อราอาณานิคมหนังกำพร้ารากและเยื่อหุ้มสมองชั้นนอกและปล่อยโมเลกุลออกฤทธิ์ทางชีวภาพที่ทำให้ผนังออกจากเชื้อราTrichoderma thallus ในเวลาเดียวกัน, ยีนและโปรตีนของพืชที่ย่อยอย่างมากมีการเปลี่ยนแปลง เป็นผลให้นอกเหนือไปจากการชักนำของทางเดินสำหรับความต้านทานในพืชเจริญเติบโตของพืชที่เพิ่มขึ้นและการดูดซึมสารอาหารที่เกิดขึ้น. แต่อย่างน้อยในข้าวโพดการตอบสนองต่อการเจริญเติบโตเพิ่มขึ้นเป็นยีนที่เฉพาะเจาะจงและสายพันธุ์ข้าวโพดบางส่วนตอบสนองในเชิงลบกับบางสายพันธุ์. เชื้อรา Trichoderma spp . เป็นจุดเริ่มต้นที่จะใช้ในปริมาณมากพอสมควรในการเกษตรพืชทั้งสำหรับการควบคุมโรคและการเพิ่มขึ้นของอัตราผลตอบแทน ศึกษา mycoparasitism ยังได้แสดงให้เห็นว่าเชื้อราเหล่านี้ผลิตส่วนผสมที่อุดมไปด้วยเอนไซม์ต้านเชื้อรารวมทั้งchitinases และβ-1,3 glucanases เอนไซม์เหล่านี้จะทำงานร่วมกันกับแต่ละอื่น ๆ กับคนอื่น ๆเอนไซม์ต้านเชื้อราและกับวัสดุอื่น ๆ ยีนเข้ารหัสเอนไซม์ที่ปรากฏมีประโยชน์สำหรับการผลิตพืชแปลงพันธุ์ต้านทานต่อโรคและเอนไซม์ที่ตัวเองจะเป็นประโยชน์สำหรับการควบคุมทางชีวภาพและกระบวนการอื่นๆ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เชื้อราในพืชสกุล Trichoderma เป็นที่รู้จักมาตั้งแต่อย่างน้อย
1920 สำหรับความสามารถในการเป็นสารต่อต้านเชื้อโรคพืชไบโอคอนโทรล .
จนกระทั่งเมื่อเร็ว ๆ นี้ กลไกหลักในการควบคุมมีการสันนิษฐาน

เป็นผู้หลักแสดงต่อเชื้อโรคและรวม mycoparasitism
แอนตีไบโ ิส , และการแข่งขันสำหรับทรัพยากรและพื้นที่ ล่าสุด
หน้าแสดงผลของเชื้อราในพืช รวมทั้งการถิ่น
ระบบหรือความต้านทาน เป็นสิ่งสำคัญมาก เชื้อราเหล่านี้
ตั้งรกรากรากผิวหนังชั้นนอกและชั้นเปลือกนอกและปล่อยโมเลกุลที่ทำให้ผนัง
สารออกฤทธิ์ทางชีวภาพจากเชื้อราแทลลัส . ที่
ในเวลาเดียวกัน ทราน ริปโตมและโปรตีนของพืชถูกย่อยอย่างเต็มที่

เปลี่ยนอย่างไรก็ดี นอกจากการเปลี่ยนแปลง
ความต้านทานในพืช พืชมีการเจริญเติบโตและการดูดใช้ธาตุอาหารเกิดขึ้น .
แต่อย่างน้อยในข้าวโพด , การเจริญเติบโตที่เพิ่มขึ้นการตอบสนอง
เฉพาะพันธุกรรม และบางสายพันธุ์แท้ข้าวโพดตอบสนองในทางลบต่อบางสายพันธุ์
ไอโซเลท เป็นจุดเริ่มต้นที่จะใช้ในขนาดใหญ่ปริมาณ
พอสมควร ในการเกษตรพืชทั้งการเพิ่มผลผลิตและควบคุมโรค
mycoparasitism ยังมีการศึกษาพบว่าเชื้อราเหล่านี้ผลิต
ส่วนผสมที่อุดมไปด้วยเอนไซม์ไคติเนส และเชื้อรา ได้แก่ บีตา - 1 , 3
glucanases . เอนไซม์เหล่านี้ร่วมกันกับแต่ละอื่น ๆ , ด้วยเอนไซม์เชื้อราอื่น ๆ
, และวัสดุอื่น ๆ ยีนเอนไซม์
โดยปรากฏประโยชน์สำหรับผลิตพันธุ์พืชที่ทนต่อโรค
และเอนไซม์เองจะเป็นประโยชน์ในการควบคุมทางชีวภาพและ
กระบวนการอื่น ๆ