I remember , I remember the house w

I remember , I remember the house where I was born, the little window, where the sun
Came peeping in at morning He never came, a wink too soon
Nor brought too long a day; But now, I often wish the night
Had borne my breath away.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผมจำได้ว่าผมจำได้ว่าบ้านที่ผมเกิดหน้าต่างเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ดวงอาทิตย์มาแอบในตอนเช้าเขาไม่เคยมาพริบเร็วเกินไปหรือนานเกินไปนำวัน; แต่ตอนนี้ผมมักจะต้องการคืนได้พัดพาลมหายใจของฉันไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

I like talking to people.