In the stationary radar experiment

In the stationary radar experiment 1A, we found that cowbirds scanned less and moved more during radar exposure at the experiment-wide scale, but this effect was not reversed after radar exposure. In experiment 1B, we also observed an increase in movement rate, this time at the 1-minute scale at radar onset. Birds may have been moving within the enclosure to avoid the microwaves as the antenna scanned the enclosure. This finding is similar to that of Wasserman et al. (1984a), where blue jays avoided portions of enclosures with microwaves. However, this result cannot explain the continuation of higher movement rates in the period after radar exposure. A decrease in vigilance behavior could have been caused by habituation to the enclosure after the first 2 min (see Fernández-Juricic et al., 2013). Factors other than radar exposure, such as food depletion after the first couple of minutes could also have led to increased movement rates as birds searched in the enclosure for food (Stephens and Krebs 1986). However, no bird consumed more than 25% of the food provided in each trial. We also found that peck rate decreased with body mass, similar to previous studies (e.g.; Lewis and Dougherty, 1992 and Fernández-Juricic and Beauchamp, 2008).

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ใน 1A ทดลองกับเรดาร์ เราพบว่า cowbirds สแกนน้อย และย้ายขึ้นระหว่างแสงเรดาร์ที่ขนาดทดลองทั้ง แต่ไม่ถูกกลับลักษณะนี้หลังจากถ่ายภาพเรดาร์ ในการทดลอง 1B เรายังสังเกตการเพิ่มอัตราการเคลื่อนไหว ขนาด 1 นาทีที่เริ่มเรดาร์เวลานี้ นกอาจมีการเคลื่อนไหวภายในตู้เพื่อหลีกเลี่ยงเสาสแกนตู้ไมโครเวฟ ค้นหานี้จะคล้ายกับของวา et al. (1984a), บลูเจย์หลีกเลี่ยงส่วนของเปลือกด้วยไมโครเวฟซึ่ง อย่างไรก็ตาม ผลนี้ไม่สามารถอธิบายความต่อเนื่องของราคาเคลื่อนไหวสูงในระยะเวลาหลังจากถ่ายภาพเรดาร์ ลดลงในลักษณะระมัดระวังอาจเกิดจากการ habituation กับตู้หลังใกลแรก (ดู Fernández Juricic et al., 2013) ปัจจัยอื่น ๆ แสงเรดาร์ เช่นอาหารจนหมดหลังจากที่ยังมีไฟ led คู่แรกนาทีเพื่อเพิ่มราคาเคลื่อนไหวเป็นนกที่ค้นหาในตู้สำหรับอาหาร (สตีเฟ่นส์และเครบส์ 1986) อย่างไรก็ตาม นกไม่ใช้มากกว่า 25% ของอาหารที่ให้ในการทดลองแต่ละครั้ง นอกจากนี้เรายังพบอัตราเป็กที่ลดลงกับมวลร่างกาย คล้ายกับการศึกษาก่อนหน้า (เช่น ลูอิส และ Dougherty, 1992 และ Fernández Juricic ก Beauchamp, 2008)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในเรดาร์นิ่งทดลอง 1A เราพบว่า cowbirds สแกนน้อยลงและย้ายมากขึ้นในช่วงการเปิดรับเรดาร์ในระดับการทดลองกว้าง แต่ผลนี้ไม่ได้กลับหลังจากได้รับเรดาร์ ในการทดลองที่ 1B เรายังสังเกตเห็นการเพิ่มขึ้นของอัตราการเคลื่อนไหวครั้งนี้ในระดับ 1 นาทีที่เริ่มมีอาการเรดาร์ นกอาจจะได้รับการเคลื่อนย้ายภายในตู้ไมโครเวฟเพื่อหลีกเลี่ยงการเป็นเสาอากาศสแกนสิ่งที่แนบมา การค้นพบนี้จะคล้ายกับที่ของ Wasserman et al, (1984a) ซึ่งนกสีฟ้าหลีกเลี่ยงบางส่วนของเปลือกด้วยไมโครเวฟ แต่ผลนี้ไม่สามารถอธิบายความต่อเนื่องของการเคลื่อนไหวอัตราที่สูงขึ้นในช่วงเวลาหลังจากการสัมผัสเรดาร์ การลดลงของพฤติกรรมความระมัดระวังอาจมีสาเหตุมาจากความเคยชินที่จะแนบมาหลังจากที่ครั้งแรก 2 นาที (ดูFernández-juricic et al., 2013) ปัจจัยอื่น ๆ นอกเหนือจากการเปิดรับเรดาร์เช่นการสูญเสียอาหารหลังจากที่คู่แรกของนาทีนอกจากนี้ยังสามารถนำไปสู่​​การเพิ่มขึ้นของอัตราการเคลื่อนไหวของนกกรงค้นหาในอาหาร (สตีเฟนส์และเครบส์ 1986) แต่นกไม่บริโภคมากกว่า 25% ของอาหารที่ให้ไว้ในการพิจารณาคดีในแต่ละ นอกจากนี้เรายังพบว่าอัตราการลดลงถากถางมวลกายคล้ายกับการศึกษาก่อนหน้า (เช่น; ลูอิสและโดเฮอร์ที 1992 และFernández-juricic และเตช 2008)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการทดลองอุปกรณ์เรดาร์ ซึ่งเราพบว่า cowbirds สแกนน้อยลงและเพิ่มเติมในระหว่างการย้ายเรดาร์ที่กว้างขนาดทดลอง แต่ผลนี้ไม่ได้กลับหลังจากการเปิดรับเรดาร์ ในการทดลอง 1B เรายังสังเกตเห็นการเพิ่มขึ้นในอัตราการเคลื่อนไหวในครั้งนี้ที่ 1 มาตราที่การโจมตีเรดาร์นกอาจถูกย้ายภายในกรงเพื่อหลีกเลี่ยงไมโครเวฟเป็นเสาอากาศสแกนสิ่งที่แนบมา . การค้นหานี้จะคล้ายกับที่ของ วา ซอร์แมน et al . ( 1984a ) ซึ่งนกสีฟ้าหลีกเลี่ยงบางส่วนของเปลือกด้วยไมโครเวฟ อย่างไรก็ตาม ผลที่ได้นี้ไม่สามารถอธิบายการเคลื่อนไหวต่อเนื่องของอัตราที่สูงขึ้นในช่วงหลังจากการเปิดรับเรดาร์ลดลงอาจเกิดจากพฤติกรรมการคุ้นเคยกับกรงหลังแรก 2 นาที ( ดูเฟร์นันเดซ juricic et al . , 2013 ) ปัจจัยอื่น ๆ มากกว่าการเรดาร์เช่นการพร่องอาหารหลังจากสองสามนาทีแรกอาจจะก่อให้เกิดการเพิ่มการเคลื่อนไหวราคานกเป็นค้นในตู้เป็นอาหาร ( สตีเฟ่น และปู 1986 ) อย่างไรก็ตามไม่มีนกตัวใดที่ใช้มากกว่า 25% ของอาหารที่ให้ในแต่ละคดี นอกจากนี้เรายังพบว่าอัตราการลดลงเพ็คมวลกายคล้ายกับการศึกษาก่อนหน้านี้ ( เช่น ; Lewis และโดเฮอร์ตี้ , 1992 และเฟร์นันเดซและ juricic Beauchamp , 2008 )