and decreased growth and survival w

and decreased growth and survival with increasing density in Penaeus
indicus (Emmerson and Andrews, 1981).
The survival of phyllosoma was not significantly different between
densities up to and including instar 9 when an acute high ozonation
event dramatically decreased survival of phyllosoma in the LD treatment.
Such mortality from high ozonation has previously been
described in S. verreauxi phyllosoma by Jensen et al. (2011). The highly
active oxidation by-products (OBP) produced by ozonation kill bacteria
and oxidise organic and inorganic compounds. At high levels
however, some OBPs such as bromine and bromate may disrupt the
normal moulting physiology of phyllosoma, which eventually results
in death (Jensen et al., 2011; Ritar et al., 2006). In the present study,
the LD treatment may have been more affected by the high ozonation
event than HD tanks due to lower biomass in the LD tanks resulting in
increased oxidation of phyllosoma. It is possible that the high ozonation
event may have compromised remaining phyllosoma in the LD
treatment and affected their subsequent performance in culture.
However, LD phyllosoma were larger and more advanced in regard
to instar compared to HD phyllosoma after instar 9. It is therefore unlikely
that the high ozonation event would have considerably
influenced treatment effects.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

และลดการเจริญเติบโตและอยู่รอด ด้วยการเพิ่มความหนาแน่นในกุ้งกุลาหม้อ (Emmerson และแอนดรูวส์ 1981)ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญระหว่างความอยู่รอดของ phyllosomaความหนาแน่นขึ้น และรวมถึง instar 9 เมื่อการกัมมันต์สูงเฉียบพลันเหตุการณ์ลดลงอย่างมากอยู่รอดของ phyllosoma ในรักษา LDก่อนหน้านี้ได้เช่นการตายจากกัมมันต์สูงอธิบายใน S. verreauxi phyllosoma โดยเจน et al. (2011) สูงสินค้าพลอยเกิดออกซิเดชันที่ใช้งานอยู่ (OBP) ที่ผลิต โดยแบคทีเรียฆ่ากัมมันต์และสารประกอบอินทรีย์ และอนินทรีย์แท้ชุบดำ ในระดับสูงอย่างไรก็ตาม บาง OBPs เช่นโบรมีนและ bromate อาจทำให้การปกติการลอกคราบสรีรวิทยาของ phyllosoma ซึ่งเป็นผลในที่สุดตาย (เจน et al., 2011 Ritar et al., 2006) ในการศึกษาปัจจุบันรักษา LD อาจได้รับมากกว่าผลกระทบ โดยกัมมันต์สูงเหตุการณ์กว่าถัง HD เนื่องจากชีวมวลต่ำในถัง LD ในเกิดออกซิเดชันที่เพิ่มขึ้นของ phyllosoma เป็นไปได้ที่กัมมันต์สูงเหตุการณ์อาจทำลาย phyllosoma เหลือใน LDรักษา และการปฏิบัติต่อมาในวัฒนธรรมที่ได้รับผลกระทบอย่างไรก็ตาม LD phyllosoma มีขนาดใหญ่ และสูงขึ้นในสัมมาคารวะการ instar เทียบกับ HD phyllosoma หลัง instar 9 จึงไม่น่าว่าจะมีเหตุการณ์กัมมันต์สูงมากมีอิทธิพลต่อผลการรักษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และลดลงการเจริญเติบโตและความอยู่รอดที่มีความหนาแน่นเพิ่มขึ้นใน Penaeus
indicus (Emmerson และแอนดรู, 1981).
อยู่รอดของ phyllosoma
ไม่แตกต่างกันระหว่างความหนาแน่นและรวมถึงวัย9
เมื่อเฉียบพลันโอโซนสูงเหตุการณ์ลดลงอย่างมากการอยู่รอดของphyllosoma ในการรักษา LD .
การเสียชีวิตดังกล่าวจากโอโซนสูงก่อนหน้านี้ได้รับการอธิบายไว้ใน phyllosoma เอสเซ่น verreauxi โดย et al,
(2011) สูงการเกิดออกซิเดชันที่ใช้งานโดยผลิตภัณฑ์ (OBP) ผลิตโดยโอโซนฆ่าเชื้อแบคทีเรียและออกซิไดซ์สารอินทรีย์และอนินทรี อยู่ในระดับสูงแต่ OBPs บางอย่างเช่นโบรมีนและโบรเมตอาจทำลายสรีรวิทยาลอกคราบปกติของ phyllosoma ซึ่งส่งผลให้ในที่สุดในการตาย(เจนเซ่น, et al, 2011;.. ริทาร์ et al, 2006) ในการศึกษาในปัจจุบันการรักษา LD อาจจะได้รับผลกระทบมากขึ้นโดยโอโซนสูงเหตุการณ์กว่าถังHD อันเนื่องมาจากชีวมวลลดลงในถัง LD ส่งผลให้การเกิดออกซิเดชันที่เพิ่มขึ้นของphyllosoma มันเป็นไปได้ว่าโอโซนสูงเหตุการณ์อาจจะมีการบุกรุก phyllosoma ที่เหลืออยู่ใน LD การรักษาและการได้รับผลกระทบผลการดำเนินงานของพวกเขาที่ตามมาในวัฒนธรรม. อย่างไรก็ตาม phyllosoma LD มีขนาดใหญ่และสูงขึ้นในเรื่องที่จะวัยเมื่อเทียบกับphyllosoma HD หลังจากวัย 9 มันไม่น่าเป็นไปดังนั้นว่าเหตุการณ์โอโซนสูงมากจะมีอิทธิพลต่อผลกระทบการรักษา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

และการลดลง การเจริญเติบโตและอัตรารอด การเพิ่มความหนาแน่นในบริเวณ
นดิคัส ( เอ็มเมอร์สันและ Andrews , 1981 ) .
การอยู่รอดของ phyllosoma ไม่แตกต่างกันระหว่าง
หนาแน่น รวมถึงวัย 9 เมื่อเหตุการณ์โอโซน
สูงเฉียบพลันลดลงอย่างมากในการรักษาความอยู่รอดของ phyllosoma LD .
เช่นการตายจากโอโซนสูงได้ .
อธิบายไว้ใน Sphyllosoma verreauxi โดยเจนเซ่น et al . ( 2011 ) โดย
ปราดเปรียวออกซิเดชันผลพลอยได้ ( obp ) ผลิตโดยโอโซนฆ่าเชื่อแบคทีเรีย และรวมตัวกับอ็อกซิเจน
อินทรีย์และอนินทรีย์สาร ในระดับสูง
แต่บาง obps เช่น โบรมีน และโบรเมตอาจรบกวน
ปกติลอกคราบสรีรวิทยาของ phyllosoma ซึ่งในที่สุดผลในการตาย
( เจนเซ่น et al . , 2011 ; ritar et al . , 2006 ) ในการศึกษา
การรักษา LD อาจได้รับผลกระทบมากขึ้นโดยกิจกรรมได้แก่
สูงกว่าถัง HD เนื่องจากการลดลงของชีวมวลในถังทำให้ LD
เพิ่มออกซิเดชันของ phyllosoma . เป็นไปได้ว่าเหตุการณ์อาจจะละเมิดโอโซน
สูง phyllosoma ที่เหลืออยู่ในการรักษาและการปฏิบัติตนต่อ LD

ตามมาในวัฒนธรรม อย่างไรก็ตาม phyllosoma LD มีขนาดใหญ่และทันสมัยมากขึ้น ในเรื่อง
กับวัยเมื่อเทียบกับ HD phyllosoma หลังจากวัย 9 มันไม่น่าเป็นดังนั้น
ที่เหตุการณ์โอโซนสูงจะมีอิทธิพลมาก
รักษาผล