The effect of probiotics on digesti

The effect of probiotics on digestibility was addressed by several researchers. While neither Gippert
et al. (1992) nor Luick et al. (1992) found any effect, others did. In the trial of Yamani et al (1992),
Lacto-Sacc (a complex product containing microorganisms % Lactobacillus acidophilus,
Streptococcus faecium and yeasts % but also enzyme activities % protease, cellulases, amylase)
improved crude fibre digestibility at 8 and 12 weeks. Amber et al. (2004), working with Lact-A-Bac
(Lactobacillus acidophilus), got improvements in the digestibilities of energy and of most analytical
fractions (DM, CP, EE), including crude fibre.
Since probiotics can influence gut microbiology, several authors looked at their effects upon the
caecum microbiota, either by counting bacteria (Amber et al., 2004) or their products, VFA in particular
(Maertens et al., 1994). In the study of Amber et al. (2004), the probiotic significantly increased
cellulolytic bacteria counts (cfu/ml), while at the same time decreasing the counts of ureolytic ones.
In this study, caecal pH was unaffected by the probiotic. In the study of Maertens et al. (1994), the
probiotic Paciflor did not affect either pH or VFA caecal levels.
To better understand the effects, and to design better probiotics for rabbits, it will be necessary to
apply to this species the kind of studies which are already common in humans, in laboratory animals,
and in other farm species. Research must be done on details referred by Klis and Jansman (2002) such
as lumen physico-chemical conditions and enzyme activities; morphology, absorption capacity and
barrier effect of the epithelium and also in the effect in status of the gut immune system. The same
reasoning applies to prebiotics and symbiotics, discussed in the next section.
In rabbits, prebiotics should create unfavourable conditions for pathogenic microrganisms in the
caecum. A few research trials were conceived with this objective in mind. The results of Morisse et
al. (1992) are supportive of a barrier effect of FOS in the caecum: the saprophyte E. coli population
increased, the VFA production increased, the ammonia levels in caecal contents decreased. But
Maertens et al. (2004), testing FOS and inulin, only got an effect on the molar proportions of VFA. As
far as other prebiotics are concerned, both GOS (Peeters et al., 1992) and MOS (Mourão et al., 2006)
were able to increase the caecal VFA levels. On the contrary Gidenne (1995) did not observed any
effect of GOS addition on cecal VFA pattern.
Fructans with a lower degree of polymerization may be hydrolyzed by microbes residing in the upper
intestine, especially when the rabbit is actively practicing caecotrophy (Carabaño et al., 2001). If not,
as can happen in very young animals, they shall primarily act in the caecum. Maertens et al. (2004)
showed that, when rabbits are not allowed to practice caecotrophy, the ileal digestibilities of FOS
and inulin are similar and not far from 50%.
MOS, which are thought to act mainly by preventing colonization more than by stimulating beneficial
microorganisms, are considered promising prebiotics (Kocher, 2006). Many pathogens have fimbriae
which specifically attach to the mannose residues of intestinal cell receptors and by connecting to
MOS instead will not attach to the mucosa. In several trials with MOS (Fonseca et al., 2004; Pinheiro
et al., 2004; Mourão et al., 2006), performances were comparable to the ones obtained with AGPs. As
to the effect on gut morphology, Mourão et al. (2006) reported that MOS increased the length of ileal
villi, possibly a result of the reduction in microbial counts, which they also detected.
Lack of consistency in the results obtained with prebiotics can be explained by differences in the
experimental protocols, e.g. number of animals, hygienic conditions, nature of prebiotic, amount of
prebiotic added to feed. This latter factor has been stressed by several researchers (e.g. Mourão et
al., 2006). If the amounts that must be added are very high, the use of prebiotics is compromised by
cost. Also, it is just possible that prebiotics which show benefits in long-living animals, humans in
particular, do not show them in short-living species, such as the rabbit.
Last but not least, it should not be forgotten that rabbit diets are naturally rich in fibrous feedstuffs,
some of them having significant amounts of oligosaccharides. A possible alternative to commercial
prebiotics would be to select the feedstuffs containing the most desirable oligosaccharides for each
phase in the rabbit life.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผลของ probiotics digestibility ถูกส่ง โดยนักวิจัยหลาย ๆ ในขณะที่ไม่ Gippertal. ร้อยเอ็ด (1992) และ Luick et al. (1992) พบผลใด ๆ ผู้อื่นไม่ ในการทดลองของ Yamani et al (1992),Lacto-Sacc (ซับซ้อนผลิตภัณฑ์ประกอบด้วย%จุลินทรีย์แลคโตบาซิลลัส acidophilusอุณหภูมิ faecium และ yeasts %แต่ยังเอนไซม์กิจกรรม%รติเอส cellulases, amylase)ปรับปรุงเส้นใยดิบ digestibility ที่ 8 และ 12 สัปดาห์ แอมเบอร์และ al. (2004), ทำงานกับ Lact-A-บัค(แลคโตบาซิลลัส acidophilus), มีการปรับปรุง digestibilities ของพลังงาน และ การวิเคราะห์มากที่สุดเศษส่วน (DM, CP, EE), รวมทั้งเส้นใยหยาบเนื่องจาก probiotics สามารถมีอิทธิพลต่อจุลชีววิทยาไส้ หลายผู้เขียนมองผลของพวกเขาตามcaecum microbiota ทั้ง โดยการนับเชื้อแบคทีเรีย (แอมเบอร์ et al., 2004) หรือผลิตภัณฑ์ VFA โดยเฉพาะ(Maertens et al., 1994) ในการศึกษาของแอมเบอร์และ al. (2004), โปรไบโอติกส์มากขึ้นแบคทีเรีย cellulolytic นับ (cfu/ml), ในเวลาเดียวกันจำนวนของ ureolytic คนลดลงในการศึกษานี้ ค่า pH caecal ถูกยก โดยโปรไบโอติกส์ ในการศึกษาของ Maertens et al. (1994), การโปรไบโอติกส์ Paciflor ได้ไม่มีผลต่อค่า pH หรือระดับ caecal VFAเพื่อเข้าใจผลกระทบ และ การออกแบบดีกว่า probiotics สำหรับกระต่าย จะต้องใช้ชนิดนี้ชนิดของการศึกษาซึ่งมีอยู่ทั่วไปในมนุษย์ สัตว์ในห้องปฏิบัติการและ ในสายพันธุ์ฟาร์มอื่น ต้องทำวิจัยในรายละเอียดที่เรียกว่า Klis และ Jansman (2002) เช่นเป็น lumen ดิออร์เงื่อนไขและกิจกรรมของเอนไซม์ สัณฐานวิทยา กำลังดูดซึม และผลของสิ่งกีดขวาง ของ epithelium และ ในผลในสถานะของระบบภูมิคุ้มกันของลำไส้ เหมือนเดิมใช้เหตุผลใช้ prebiotics และ symbiotics การกล่าวถึงในส่วนถัดไปในกระต่าย prebiotics ควรสร้างเงื่อนไข unfavourable microrganisms อุบัติในcaecum ทดลองวิจัยกี่ได้รู้สึกกับวัตถุประสงค์นี้ในจิตใจ ผลของ Morisse ร้อยเอ็ดal. (1992) จะสนับสนุนผลอุปสรรคของ FOS ใน caecum นี้: saprophyte ประชากร E. coliเพิ่มขึ้น การผลิต VFA เพิ่ม ระดับแอมโมเนียในเนื้อหา caecal ลดลง แต่Maertens et al. (2004), FOS และ inulin เท่านั้นได้ผลในสัดส่วนสบของ VFA เป็นเท่าที่ prebiotics อื่น ๆ เกี่ยวข้อง GOS (Peeters et al., 1992) และ MOS (Mourão และ al., 2006)ก็สามารถเพิ่มระดับ VFA caecal ดอก Gidenne (1995) ได้ไม่สังเกตใด ๆผลของ GOS เพิ่มบนรูป VFA cecalอาจ hydrolyzed Fructans กับระดับล่างของ polymerization โดยจุลินทรีย์ในส่วนบนลำไส้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกระต่ายกำลังจะฝึก caecotrophy (Carabaño และ al., 2001) ถ้าไม่ได้อาจเกิดขึ้นได้ในสัตว์อายุน้อยมาก พวกเขาจะทำหน้าที่หลักใน caecum นี้ Maertens et al. (2004)ชี้ให้เห็นว่า เมื่อกระต่ายไม่สามารถจะปฏิบัติ caecotrophy, digestibilities ileal ของ FOSและ inulin จะคล้าย และ 50%MOS ซึ่งคิดว่า การกระทำ โดยป้องกันอาณานิคมมากกว่าโดยการกระตุ้นเป็นประโยชน์จุลินทรีย์ จะถือว่าสัญญา prebiotics (Kocher, 2006) หลายโรคมี fimbriaeซึ่งโดยเฉพาะกับตก mannose receptors เซลล์ลำไส้ และ ด้วยการเชื่อมต่อMOS แทนจะไม่แนบกับ mucosa ในการทดลองหลายมี MOS (Fonseca et al., 2004 Pinheiroร้อยเอ็ด al., 2004 Mourão และ al., 2006), ประสิทธิภาพได้เทียบเท่ากับคนที่รับ มี AGPs เป็นเพื่อผลสัณฐานวิทยาของลำไส้ Mourão et al. (2006) รายงานว่า MOS เพิ่มความยาวของ ilealvilli อาจเป็นผลของการลดจำนวนจุลินทรีย์ ซึ่งพวกเขายังพบขาดความสอดคล้องในผลได้รับ มี prebiotics ที่สามารถอธิบาย โดยความแตกต่างในการทดลองการใช้โปรโตคอล เช่นจำนวนสัตว์ สุขาภิบาล ธรรมชาติของพรีไบโอติกส์ จำนวนพรีไบโอติกส์เพิ่มตัวดึงข้อมูล มีการเน้นปัจจัยหลังนี้ โดยนักวิจัยหลาย (เช่น Mourão etal., 2006) หากยอดเงินที่ต้องเพิ่มสูงมาก การใช้ prebiotics ถูกละเมิดด้วยต้นทุนการ ยัง เป็นเพียงที่ prebiotics ซึ่งแสดงประโยชน์ยาวชีวิตสัตว์ มนุษย์ในเฉพาะ ไม่แสดงออกในชีวิตสั้นชนิด เช่นกระต่ายสุดท้ายแต่ไม่น้อย มันจะไม่ถูกลืมกระต่ายอาหารอุดมไปด้วยธรรมชาติ feedstuffs ข้อบางส่วนของพวกเขามีจำนวน oligosaccharides ที่สำคัญ ทางเลือกเป็นการพาณิชย์prebiotics จะเลือก feedstuffs ประกอบด้วย oligosaccharides ปรารถนามากที่สุดสำหรับแต่ละระยะในชีวิตกระต่าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ผลของโปรไบโอติกในการย่อยได้รับการแก้ไขโดยนักวิจัยหลาย ในขณะที่ไม่ Gippert
และคณะ (1992) หรือ Luick และคณะ (1992) พบผลใด ๆ ที่คนอื่นไม่ ในการพิจารณาคดีของ Yamani, et al (1992),
Lacto-Sacc (ผลิตภัณฑ์ที่ซับซ้อนที่มีจุลินทรีย์แลคโตบาซิลลัส% acidophilus,
Streptococcus faecium และยีสต์% แต่ยังมีกิจกรรมของเอนไซม์โปรติเอส% เซลลูเลส, อะไมเลส)
การปรับปรุงการย่อยเยื่อใยที่ 8 และ 12 สัปดาห์ อำพันและคณะ (2004) การทำงานร่วมกับ Lact-A-Bac
(Lactobacillus acidophilus) มีการปรับปรุงในการย่อยของพลังงานและการวิเคราะห์ส่วนใหญ่
เศษส่วน (DM, CP, EE) รวมทั้งเยื่อใย.
ตั้งแต่โปรไบโอติกจะมีผลต่อลำไส้จุลชีววิทยา, นักเขียนหลายคนมอง ที่ผลกระทบของพวกเขาเมื่อ
microbiota caecum ทั้งโดยการนับจำนวนแบคทีเรีย (Amber et al., 2004) หรือผลิตภัณฑ์ของพวกเขาโดยเฉพาะอย่างยิ่ง VFA
(Maertens et al., 1994) ในการศึกษาของแอมเบอร์และคณะ (2004), โปรไบโอติกที่เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ
นับแบคทีเรียเซลลูโลส (cfu / ml) ในขณะที่ในเวลาเดียวกันลดลงนับคน ureolytic.
ในการศึกษานี้มีค่า pH ลำไส้เป็นผลกระทบจากโปรไบโอติก ในการศึกษาของ Maertens และคณะ (1994),
โปรไบโอติก Paciflor ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อทั้งค่า pH หรือ VFA ระดับลำไส้.
เพื่อทำความเข้าใจผลกระทบและการออกแบบโปรไบโอติกที่ดีกว่าสำหรับกระต่ายก็จะมีความจำเป็นที่จะต้อง
นำไปใช้กับสายพันธุ์นี้ชนิดของการศึกษาที่มีอยู่แล้วที่พบในมนุษย์ ในสัตว์ทดลอง,
และชนิดการเกษตรอื่น ๆ การวิจัยจะต้องทำในรายละเอียดโดยเรียก Klis และ Jansman (2002) เช่น
เป็นลูเมนเงื่อนไขทางกายภาพและทางเคมีและกิจกรรมของเอนไซม์ สัณฐานความจุการดูดซึมและ
อุปสรรคผลกระทบของเยื่อบุผิวและยังมีผลบังคับใช้ในสถานะของระบบภูมิคุ้มกันของลำไส้ เช่นเดียวกับ
เหตุผลที่นำไปใช้กับ prebiotics และ Symbiotics กล่าวถึงในส่วนถัดไป.
ในกระต่าย prebiotics ควรสร้างเงื่อนไขที่ไม่เอื้ออำนวยสำหรับ microrganisms ที่ทำให้เกิดโรคใน
caecum การทดลองวิจัยไม่กี่กำลังตั้งท้องโดยมีวัตถุประสงค์ในใจนี้ ผลของการ Morisse และ
อัล (1992) จะสนับสนุนในการแสดงผลอุปสรรคของ FOS ใน caecum: saprophyte E. coli ประชากร
ที่เพิ่มขึ้นการผลิต VFA เพิ่มขึ้นที่ระดับแอมโมเนียในเนื้อหาลำไส้ลดลง แต่
Maertens และคณะ (2004), การทดสอบ FOS และอินนูลินมีเพียงผลกระทบต่อสัดส่วนโมลของ VFA ในฐานะที่
ไกลที่สุดเท่าที่ prebiotics อื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องทั้ง GOS (Peeters et al., 1992) และ MOS (Mourão et al., 2006)
มีโอกาสที่จะเพิ่มขึ้นในระดับที่ลำไส้ VFA ในทางตรงกันข้าม Gidenne (1995) ไม่ได้ตั้งข้อสังเกตใด ๆ
ผลของการเติม GOS กับรูปแบบ cecal VFA.
Fructans กับระดับที่ต่ำกว่าของพอลิเมออาจจะย่อยสลายโดยจุลินทรีย์ที่อาศัยอยู่ในบน
ลำไส้โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกระต่ายเป็นอย่างแข็งขันฝึก caecotrophy (Carabano และคณะ ., 2001) ถ้าไม่
เป็นสามารถเกิดขึ้นได้ในสัตว์น้อยมากพวกเขาส่วนใหญ่จะทำหน้าที่ในการ caecum Maertens และคณะ (2004)
แสดงให้เห็นว่าเมื่อกระต่ายไม่ได้รับอนุญาตในการฝึก caecotrophy, ย่อย ileal ของ FOS
และอินนูลินมีความคล้ายคลึงและไม่ไกลจาก 50%.
MOS ซึ่งมีความคิดที่จะทำหน้าที่ส่วนใหญ่โดยการป้องกันการล่าอาณานิคมมากกว่าประโยชน์โดยการกระตุ้น
จุลินทรีย์ที่มี ถือว่ามีแนวโน้ม prebiotics (Kocher 2006) เชื้อโรคหลายคนมี fimbriae
ซึ่งเฉพาะแนบไปตกค้างสรุปของผู้รับเซลล์ลำไส้และโดยการเชื่อมต่อ
MOS แทนจะไม่แนบไปกับเยื่อเมือก ในการทดลองกับหลาย MOS (Fonseca et al, 2004;. Pinheiro
et al, 2004;.. Mourão et al, 2006), การแสดงถูกเปรียบเทียบกับคนที่ได้รับกับ AGPS ในฐานะ
ที่มีผลต่อสัณฐานวิทยาไส้Mourãoและคณะ (2006) รายงานว่า MOS เพิ่มความยาวของ ileal
villi อาจจะเป็นผลมาจากการลดลงของการนับจำนวนจุลินทรีย์ซึ่งพวกเขายังตรวจพบ.
ขาดความสม่ำเสมอในผลที่ได้กับ prebiotics สามารถอธิบายได้ด้วยความแตกต่างใน
โปรโตคอลการทดลองเช่นจำนวนของ สัตว์, สุขลักษณะธรรมชาติของ prebiotic ปริมาณ
prebiotic เพิ่มการให้อาหาร ปัจจัยหลังได้รับการเน้นโดยนักวิจัยหลายคน (เช่นMourãoและ
al., 2006) หากจำนวนเงินที่จะต้องมีการเพิ่มที่สูงมากการใช้ prebiotics ถูกบุกรุกโดย
ค่าใช้จ่าย นอกจากนี้ก็เป็นไปได้ว่าเพียงแค่ prebiotics ที่แสดงให้เห็นประโยชน์ในสัตว์ที่อาศัยอยู่นานในมนุษย์
โดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ได้แสดงให้พวกเขาในรูปแบบระยะสั้นที่อยู่อาศัยเช่นกระต่าย.
สุดท้าย แต่ไม่น้อยก็ไม่ควรลืมว่าอาหารกระต่ายมี ธรรมชาติที่อุดมไปด้วยสัตว์เส้นใย
บางส่วนของพวกเขามีจำนวนมาก oligosaccharides ทางเลือกที่เป็นไปได้ในเชิงพาณิชย์
prebiotics จะเลือกสัตว์ที่มี oligosaccharides ที่ต้องการมากที่สุดสำหรับแต่ละ
ขั้นตอนในชีวิตของกระต่าย

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ผลของโปรไบโอติกในการย่อยได้ของถูกระบุโดยนักวิจัยหลาย ในขณะที่ไม่ gippert
et al . ( 1992 ) หรือ luick et al . ( 1992 ) พบผลใด ๆ คนอื่นทำ ในการพิจารณาคดีของ yamani et al ( 1992 ) ,
แลคโต sacc ( ผลิตภัณฑ์ที่มีจุลินทรีย์ Lactobacillus acidophilus ที่ % , จากเชื้อแบคทีเรียและยีสต์
% แต่ยังกิจกรรมเอนไซม์อะไมเลสโปรติเอสได้ %
, , )การปรับปรุงการย่อยเส้นใยหยาบที่ 8 และ 12 สัปดาห์ แอมเบอร์ et al . ( 2004 ) , การทำงานกับ lact-a-bac
( Lactobacillus acidophilus ) , มีการปรับปรุงในการย่อยได้ของพลังงานและเศษส่วน วิเคราะห์
ที่สุด ( DM , CP EE ) ได้แก่ น้ำมันดิบ ใย
ตั้งแต่โปรไบโอติกสามารถมีอิทธิพลต่อจุลชีววิทยาไส้ , ผู้เขียนหลายมองผลกระทบบน
ในไมโครไบโ ้า ,โดยนับแบคทีเรีย ( แอมเบอร์ et al . , 2004 ) หรือผลิตภัณฑ์ที่ลดลงโดยเฉพาะ
( maertens et al . , 1994 ) ในการศึกษาของแอมเบอร์ et al . ( 2004 ) , โปรไบโอติกแบคทีเรียเพิ่มขึ้น
ทดลองนับ ( CFU / ml ) ในขณะที่ในเวลาเดียวกันการลดจำนวนของคนที่ ureolytic .
ในการศึกษานี้ caecal pH ผลกระทบจาก โปรไบโอติก ในการศึกษา maertens et al . ( 1994 ) ,
โปรไบโอติก paciflor ไม่มีผลต่อทั้ง pH หรือลดลงในระดับ caecal .
เข้าใจผล และการออกแบบโปรไบโอติกที่ดีสำหรับกระต่ายก็เป็น

ใช้ชนิดนี้ชนิดของการศึกษาซึ่งมีอยู่ทั่วไปในมนุษย์ ในสัตว์ทดลอง และในฟาร์ม
ชนิดอื่น ๆ การวิจัยต้องทำรายละเอียดเจ้าตัวและคลิส jansman ( 2002 ) เช่น
เป็น ลูเมน และเงื่อนไขของกิจกรรม รูปร่างลักษณะการดูดซึมและความจุ
กั้นผลของเยื่อบุ และ ในผลในสถานะของทางเดินอาหารระบบภูมิคุ้มกันโรค เหตุผลเดียวกันกับพรีไบโอติก และ symbiotics
, กล่าวถึงในส่วนถัดไป .
ในกระต่าย พรีไบโอติก ควรสร้างเงื่อนไขเฉพาะสำหรับใช้ใน microrganisms ใน
.การวิจัยทดลอง บางคนรู้สึกด้วยเป้าหมายนี้ในใจ ผล morisse et
อัล ( 1992 ) สนับสนุนกั้นผลของ FOS ใน : สปอโรไฟต์ใน E . coli ประชากร
เพิ่มขึ้น ลดลง การผลิตเพิ่มขึ้น ปริมาณแอมโมเนียใน caecal เนื้อหาลดลง แต่
maertens et al . ( 2004 ) , FOS การทดสอบและอินนูลิน เพียงมี ผลต่อสัดส่วนโดยโมลของง่าย . โดย
เท่าที่พรีไบโอติกอื่น ๆที่เกี่ยวข้อง ทั้ง กอส ( PEETERS et al . , 1992 ) และมอส ( ฮัล มัวร์ o et al . , 2006 )
สามารถเพิ่มระดับกรดไขมันระเหย caecal . ใน gidenne ตรงกันข้าม ( 1995 ) ไม่พบใด ๆ นอกจากนี้ผลของรัฐรูปแบบง่ายลำไส้ใหญ่ซีคัม .
ฟรุกแทนด้วยระดับที่ต่ำของพอลิเมอไรเซชันอาจจะย่อยโดยจุลินทรีย์ที่อาศัยอยู่ในลำไส้ส่วนบน
,โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อกระต่ายเป็นอย่างการฝึก caecotrophy ( caraba á o et al . , 2001 ) ถ้าไม่
ที่สามารถเกิดขึ้นในสัตว์อายุน้อยมาก พวกเขาจะเป็นหลักแสดงใน . maertens et al . ( 2004 )
) พบว่า เมื่อกระต่ายไม่ได้รับอนุญาตให้ปฏิบัติ caecotrophy , การย่อยได้ของ FOS และ ileal
อินนูลินจะคล้ายกัน และไม่ไกลจากมอ
, 50%ซึ่งมีความคิดที่จะทำส่วนใหญ่โดยการป้องกันการล่าอาณานิคมมากกว่ากระตุ้นจุลินทรีย์มีประโยชน์
ถือว่าสัญญาพรีไบโอติกส์ ( โคเชอร์ , 2006 ) หลายโรคมีฟิมเบรีย
โดยเฉพาะแนบกับแมนโนสที่ตกค้างของผู้รับและเซลล์ลำไส้ โดยเชื่อมต่อ

มอสแทนจะไม่แนบกับเยื่อบุ . ในการทดลองหลายกับมอส ( ฟอนเซคา et al . , 2004 ; Pinheiro
et al . , 2004 ; มัวร์ ฮัล o et al . , 2006 ) แสดงโดยเปรียบเทียบกับคนที่ได้รับด้วย AGPS . โดย
ผลในอุทรของฮัล มัวร์ , o et al . ( 2006 ) รายงานว่า มอส เพิ่มความยาวของ ileal
วิไล อาจเป็นผลจากการลดจำนวนจุลินทรีย์ ซึ่งพวกเขายังพบ .
ขาดความสอดคล้องในผลลัพธ์ที่ได้ ด้วยพรีไบโอติกสามารถอธิบายโดยความแตกต่างใน
โปรโตคอลการทดลอง เช่น จำนวนของสัตว์ , สุขลักษณะ , ธรรมชาติของพรีไบโอติกปริมาณ
พรีไบโอติกเสริมอาหาร นี้ปัจจัยหลังถูกเน้นโดยนักวิจัยหลาย ๆ ( เช่น ฮัล มัวร์ และ
o al . , 2006 ) ถ้าเงินที่ต้องเพิ่มสูงมาก ใช้ของพรีไบโอติก เป็นละเมิด โดย
ต้นทุน นอกจากนี้ยังเป็นไปได้ว่า พรีไบโอติก ซึ่งให้ประโยชน์ในสัตว์มีชีวิตที่ยาวนานมนุษย์
โดยเฉพาะ อย่าแสดงให้พวกเขาในชีวิตสั้น ๆชนิด เช่น กระต่าย
สุดท้ายแต่ไม่ท้ายสุด ก็ไม่ควรลืมว่ามีธรรมชาติที่อุดมไปด้วยเส้นใยอาหารกระต่ายอาหารสัตว์
, บางส่วนของพวกเขามีปริมาณที่สำคัญของเทคโนโลยี . ทางเลือกที่เป็นไปได้ในเชิงพาณิชย์
พรีไบโอติกจะเลือกวัตถุดิบอาหารสัตว์ที่มีโอลิโกแซ็กคาไรด์ที่พึงปรารถนามากที่สุดสำหรับแต่ละ
กระต่ายในขั้นตอนของชีวิต