In both configurations, an optical

In both configurations, an optical trap is created 5 μm above the coverslip in a sample of highly concentrated particles (Figs. 2(b) and 2(c)). The software then waits for a particle to diffuse into the trap. This event can be identified computationally by analysing images recorded by the camera. Background subtraction on these images means the average intensity of the brightest pixel in the image is near zero, with only camera noise contributing. The standard deviation of the brightest pixel value is then small. When a particle diffuses into the empty trap, this standard deviation increases (Fig. 3). Therefore, we use this criterion to identify the presence of a particle. If the standard deviation increases further (typically because two or more particles have diffused into the trap) the trap is switched off, and the software waits 30 seconds before restarting. If the particle meets the criterion, then, in the case using a shield, the shield is switched on. In the case without a shield, no change is made to the hologram. 3×105 position data and pixel intensities are saved to file for later analysis. The trap then switches off for 30 seconds and the experiment repeats, allowing many measurements to be taken with different particles. Figure 2(a) shows tracks of diffusing particles, two of which are trapped in optical traps. The left hand of these traps is surrounded by an optical shield which is seen to deflect material from the trap.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตั้งค่าคอนฟิกทั้งสอง ดักแสงการสร้าง μm 5 ข้างต้น coverslip ในตัวอย่างของอนุภาคเข้มข้นสูง (Figs. 2(b) และ 2(c)) ซอฟต์แวร์แล้วรออนุภาคไปกระจายลงในกับดัก เหตุการณ์นี้สามารถระบุ computationally โดยวิเคราะห์ภาพที่บันทึก ด้วยกล้อง ลบพื้นหลังในภาพเหล่านี้หมายถึง ความเข้มเฉลี่ยของพิกเซลสว่างมากที่สุดในภาพอยู่ใกล้ศูนย์ มีกล้องเท่านั้นเสียงสนับสนุน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของค่าพิกเซลสว่างมากที่สุดแล้วมีขนาดเล็ก เมื่ออนุภาค diffuses หลุมพรางว่าง ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานนี้เพิ่ม (Fig. 3) ดังนั้น เราใช้เกณฑ์นี้ในการระบุสถานะของอนุภาคเป็น ถ้าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเพิ่มเติม (โดยทั่วไปเนื่องจากอนุภาคทั้งสอง หรือมากกว่ามีแต่หลุมพราง) ที่ปิด และซอฟต์แวร์รอ 30 วินาทีก่อนเริ่มการ ถ้าอนุภาคตรงตามเงื่อนไข แล้ว ในกรณีที่ใช้โล่ โล่จะเปิดอยู่ ในกรณีไม่มีโล่ ไม่เปลี่ยนแปลงโฮโลแกรม 3 × 105 ตำแหน่งข้อมูลและเซลปลดปล่อยก๊าซจะถูกบันทึกไปยังแฟ้มสำหรับการวิเคราะห์ในภายหลัง กับดักก็จะปิดเวลา 30 วินาที และทำ ซ้ำทดลอง การอนุญาตให้วัดต่าง ๆ ที่จะใช้กับอนุภาคที่แตกต่างกัน 2(a) รูปแสดงเพลงของ diffusing อนุภาค สองที่ติดอยู่ในกับดักแสง มือซ้ายของกับดักเหล่านี้ล้อมรอบ ด้วยมีโล่แสงที่เห็นปัดวัสดุจากกับดัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ในการกำหนดค่าทั้งกับดักแสงจะถูกสร้างขึ้น 5 ไมครอนข้างต้น coverslip ในตัวอย่างของอนุภาคที่มีความเข้มข้นสูง (มะเดื่อ. 2 (ข) และ 2 (ค)) ซอฟแวร์แล้วรอให้อนุภาคที่กระจายอยู่ในกับดัก เหตุการณ์นี้สามารถระบุคอมพิวเตอร์โดยการวิเคราะห์ภาพที่บันทึกโดยกล้อง ลบพื้นหลังในภาพเหล่านี้หมายถึงความเข้มเฉลี่ยของพิกเซลที่สว่างที่สุดในภาพที่อยู่ใกล้กับศูนย์กับเสียงกล้องเพียงเอื้อ ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานของค่าพิกเซลที่สว่างมีขนาดเล็กแล้ว เมื่ออนุภาคกระจายเข้าไปในกับดักที่ว่างเปล่านี้การเพิ่มขึ้นของส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (รูปที่. 3) ดังนั้นเราจึงใช้เก​​ณฑ์นี้ในการระบุการปรากฏตัวของอนุภาค หากค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานเพิ่มขึ้นต่อ (ปกติเพราะสองหรืออนุภาคอื่น ๆ ได้กระจายอยู่ในกับดัก) กับดักจะปิดและซอฟต์แวร์ที่รอ 30 วินาทีก่อนที่จะเริ่มต้นใหม่ ถ้าอนุภาคที่เป็นไปตามเกณฑ์แล้วในกรณีที่ใช้โล่โล่เปิดอยู่ ในกรณีที่โดยไม่ต้องโล่ที่ไม่มีการเปลี่ยนแปลงจะทำให้โฮโลแกรม 3 × 105 ตำแหน่งข้อมูลและความเข้มของพิกเซลจะถูกบันทึกไว้ในการยื่นสำหรับการวิเคราะห์ในภายหลัง กับดักแล้วปิดเป็นเวลา 30 วินาทีและทดลองซ้ำที่ช่วยให้การวัดจำนวนมากที่จะต้องดำเนินการกับอนุภาคที่แตกต่างกัน รูปที่ 2 (ก) แสดงให้เห็นถึงแทร็คของอนุภาคกระจายสองซึ่งติดอยู่ในกับดักแสง มือซ้ายของกับดักเหล่านี้ล้อมรอบด้วยโล่แสงซึ่งจะเห็นวัสดุที่จะเบนเข็มจากกับดัก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในการกำหนดค่ากับดักแสงถูกสร้างขึ้น 5 μม. เหนือปิดสไลด์ในตัวอย่างเข้มข้นสูงอนุภาค ( Figs 2 ( ข ) และ ( ค ) ) ซอฟต์แวร์แล้วรออนุภาคกระจายเข้าไปในกับดัก เหตุการณ์นี้สามารถระบุได้ computationally โดยการวิเคราะห์ภาพที่บันทึกโดยกล้องการลบฉากหลังในภาพเหล่านี้หมายถึงความเข้มเฉลี่ยของพิกเซลที่สว่างที่สุดในภาพ คือ ใกล้ศูนย์ มีกล้อง เสียง สาเหตุ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของค่า pixel สว่างน้อยแล้ว เมื่ออนุภาคกระจายในกับดักที่ว่างเปล่า นี้ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเพิ่มขึ้น ( รูปที่ 3 ) ดังนั้น เราใช้เกณฑ์นี้เพื่อระบุสถานะของอนุภาคถ้าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเพิ่มอีก ( โดยทั่วไป เพราะอนุภาคสองหรือมากกว่าได้กระจายเข้าไปในกับดัก ) กับดักปิดและซอฟต์แวร์รอ 30 วินาทีก่อนที่จะเริ่มต้นใหม่ ถ้าอนุภาคตามเกณฑ์ แล้ว ในกรณี ใช้โล่ โล่จะเปลี่ยนใน ในกรณีที่ไม่มีโล่ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงจะทำโฮโลแกรม3 × 105 ตำแหน่งข้อมูลและพิกเซลเข้มจะถูกบันทึกไว้ในไฟล์สำหรับการวิเคราะห์ในภายหลัง กับดักงั้นปิดเป็นเวลา 30 วินาทีและการทดลองซ้ำ ให้วัดหลายที่จะถูกถ่าย ด้วยอนุภาคที่แตกต่างกัน รูปที่ 2 ( ก ) แสดงให้เห็นร่องรอยของการกระจายอนุภาคของทั้งสองซึ่งติดอยู่ในกับดักแสงมือซ้ายของกับดักเหล่านี้ล้อมรอบด้วยแสงที่เห็นโล่ปัดออกวัสดุจากกับดัก