Raimon Eleven, Winners Football Fro

Raimon Eleven, Winners Football Frontier, captain: Endou Mamoru, third-year

You smiled a little as you looked at the picture, so that's what coach looked like when he was younger? He surely seemed like some kind of soccer freak.

You walked out of the club room and out of the soccer building, when you were outside you noticed it had already become dark. You had to hurry home or you would be scolded for being late.

You quickly made your way out of the school gates, you decided to go through the park since that was the shortest route to your house. You walked through the park when you heard footsteps behind you, you stopped to listen if you were right or if you were going crazy due to your suffocating boring life. But when you stopped, the sound of the footsteps stopped as well. You started walking again and you heard the sound again, were you being followed? You stopped walking to check if you were indeed being followed and when you stopped the other footsteps stopped as well. You knew for sure you were being followed and you started running.

But it was too late, whoever was following you had caught up to you and had taken a hold of your arm. Your arm was yanked and you were forced to turn around. Your face met with that of an older man. He was grinning at you and you started to become scared, was this the molester?

"Hmm… a cute little schoolgirl, what should I do with you?" He started to examine you, you started to panic and you wanted to scream but when you opened your mouth no sound came out. Your panic had frozen you and you could neither move nor make a sound.

"Let her go!" A voice shouted out through the dark.

That voice was enough to make your body unfreeze and you turned your head to look behind you. You saw a boy with teal hear, he wore a yellow hoodie and he was holding a soccer ball. The man had seen the boy too and he started to laugh.

"Or what? What are you going to do to me? What could a school boy like you possibly do to me?" You looked at the man again and you noticed he had drawn out a knife. "Now go away and let me have my way with this girl or I'll cut you."

You looked at the boy again, his face showed resolution, to your surprise the boy turned around.

"Good" said the man and he looked at you again, "now where was I?"

Before the man could touch you again, a white blur hit his head and the man fell to the ground, causing him to finally let go of your arm. You looked at your feet and saw what had hit the man, it was a soccer ball, you picked it up and confusedly looked at it.

Then your arm was grabbed again, you looked up, afraid the man had already stood up. To your surprise it was the boy from before.

"C'mon" he said, tugging your arm, "I don't know how long he'll stay out so let's hurry!"

You started to get what the boy was saying and you started to run along with him, away from the molester. During the running the boy didn't let go of your arm and then he finally stopped. He turned around to look at you.

"Are you okay?" He asked, kind of worried. His worry ignited a warm feeling in your chest.

"Y-yeah. T-thank you" you said, "for saving me." As you said that you thought you saw a little blush creep up the boy's cheeks, but it probably was just your imagination. You realized you were still holding his soccer ball and you raised your hands, offering it to him.

"What's your name?" you said, while he took the ball back.

"My name's Kariya, Kariya Masaki."

You laughed a little. "Are you impersonating James Bond?"

"Yup" the boy joked, "saving the world and rescuing damsels-in-distress, that's just what I do."

You started to laugh harder, this boy was really funny. "Well, Kariya, Kariya Masaki, it's a pleasure to meet you, I'm [L/n] [F/n]."

"So [F/n], what would you say if we were to get out of here?" Kariya said with a straight face.

You stopped laughing, what was this Kariya-boy saying? The remark he just made was quite unsettling and subconsciously you took a step backwards.

Kariya started laughing uncontrollably, but you didn't get, what was so funny? You just remained in your stance, with your left foot one step behind your right. Finally, Kariya started to laugh less.

"I was just joking, I just meant to ask if I should bring you home?" he said in between his laughter.

You laughed a little along with him, after what had happened with the molester, you wouldn't mind an escort home.

"That would be lovely Kariya" you said. Right after you said it you realized how weird that actually sounded, but Kariya didn't seem to mind. He just asked where you lived, you told him and he said he knew that street.

Raimon Eleven, Winners Football Frontier, captain: Endou Mamoru, third-year

You smiled a little as you looked at the picture, so that's what coach looked like when he was younger? He surely seemed like some kind of soccer freak.

You walked out of the club room and out of the soccer building, when you were outside you noticed it had already become dark. You had to hurry home or you would be scolded for being late.

You quickly made your way out of the school gates, you decided to go through the park since that was the shortest route to your house. You walked through the park when you heard footsteps behind you, you stopped to listen if you were right or if you were going crazy due to your suffocating boring life. But when you stopped, the sound of the footsteps stopped as well. You started walking again and you heard the sound again, were you being followed? You stopped walking to check if you were indeed being followed and when you stopped the other footsteps stopped as well. You knew for sure you were being followed and you started running.

But it was too late, whoever was following you had caught up to you and had taken a hold of your arm. Your arm was yanked and you were forced to turn around. Your face met with that of an older man. He was grinning at you and you started to become scared, was this the molester?

"Hmm… a cute little schoolgirl, what should I do with you?" He started to examine you, you started to panic and you wanted to scream but when you opened your mouth no sound came out. Your panic had frozen you and you could neither move nor make a sound.

"Let her go!" A voice shouted out through the dark.

That voice was enough to make your body unfreeze and you turned your head to look behind you. You saw a boy with teal hear, he wore a yellow hoodie and he was holding a soccer ball. The man had seen the boy too and he started to laugh.

"Or what? What are you going to do to me? What could a school boy like you possibly do to me?" You looked at the man again and you noticed he had drawn out a knife. "Now go away and let me have my way with this girl or I'll cut you."

You looked at the boy again, his face showed resolution, to your surprise the boy turned around.

"Good" said the man and he looked at you again, "now where was I?"

Before the man could touch you again, a white blur hit his head and the man fell to the ground, causing him to finally let go of your arm. You looked at your feet and saw what had hit the man, it was a soccer ball, you picked it up and confusedly looked at it.

Then your arm was grabbed again, you looked up, afraid the man had already stood up. To your surprise it was the boy from before.

"C'mon" he said, tugging your arm, "I don't know how long he'll stay out so let's hurry!"

You started to get what the boy was saying and you started to run along with him, away from the molester. During the running the boy didn't let go of your arm and then he finally stopped. He turned around to look at you.

"Are you okay?" He asked, kind of worried. His worry ignited a warm feeling in your chest.

"Y-yeah. T-thank you" you said, "for saving me." As you said that you thought you saw a little blush creep up the boy's cheeks, but it probably was just your imagination. You realized you were still holding his soccer ball and you raised your hands, offering it to him.

"What's your name?" you said, while he took the ball back.

"My name's Kariya, Kariya Masaki."

You laughed a little. "Are you impersonating James Bond?"

"Yup" the boy joked, "saving the world and rescuing damsels-in-distress, that's just what I do."

You started to laugh harder, this boy was really funny. "Well, Kariya, Kariya Masaki, it's a pleasure to meet you, I'm [L/n] [F/n]."

"So [F/n], what would you say if we were to get out of here?" Kariya said with a straight face.

You stopped laughing, what was this Kariya-boy saying? The remark he just made was quite unsettling and subconsciously you took a step backwards.

Kariya started laughing uncontrollably, but you didn't get, what was so funny? You just remained in your stance, with your left foot one step behind your right. Finally, Kariya started to laugh less.

"I was just joking, I just meant to ask if I should bring you home?" he said in between his laughter.

You laughed a little along with him, after what had happened with the molester, you wouldn't mind an escort home.

"That would be lovely Kariya" you said. Right after you said it you realized how weird that actually sounded, but Kariya didn't seem to mind. He just asked where you lived, you told him and he said he knew that street.

0/5000

จาก: -

เป็น: -

ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]

คัดลอก!

มอนคถูก ชนะเลิศฟุตบอลชายแดน กัปตัน: Endou Mamoru ปีที่ 3คุณยิ้มน้อยเป็นคุณมองภาพ เพื่อให้เป็นรถอะไรเหมือนเมื่อเขาอายุน้อยกว่า เขาก็เหมือนฟุตบอลประหลาดบางชนิดคุณเดินออก จากพัก และออก จาก อาคารฟุตบอล เมื่อคุณได้นอกคุณสังเกตเห็นมันได้แล้วกลายเป็นสีเข้มขึ้น ก็ต้องรีบบ้าน หรือคุณจะ scolded สำหรับการมาสายคุณทำได้อย่างรวดเร็วของทางประตูโรงเรียน คุณตัดสินใจที่จะไปผ่านสวนเนื่องจากที่มีเส้นทางสั้นที่สุดเพื่อบ้านของคุณ คุณเดินผ่านสวนเมื่อคุณได้ยินเท้าอยู่ข้างหลังคุณ คุณหยุดฟังก็ขวา หรือ ถ้าคุณกำลังบ้าจาก suffocating น่าเบื่อในชีวิตที่ แต่เมื่อคุณหยุด เสียงของรอยเท้าหยุดเช่น คุณเริ่มเดินอีกครั้ง และคุณได้ยินเสียงอีกครั้ง คุณถูกตาม คุณหยุดเดินเพื่อตรวจสอบ ว่าคุณจริง ๆ การตาม และ เมื่อคุณหยุดการทำงานอย่างอื่น ๆ ที่หยุดการทำงานเช่น คุณรู้แน่นอนจะตามคุณ และคุณเริ่มการทำงานแต่ก็สายเกินไป ใครก็ตามต่อไปนี้คุณมีจับคุณ และได้รับถือของแขน แขนที่ yanked และคุณถูกบังคับให้หันไปรอบ ๆ ใบหน้าของคุณได้พบกับที่เป็นคนรุ่นเก่า เขามี grinning ที่คุณ และคุณเริ่มกลัว ถูก molester ที่"อืมม...น่ารักน้อยเด็กนักเรียน ไรกับคุณ? " เขาเริ่มตรวจสอบคุณ คุณเริ่มที่จะหวาดกลัว และอยากร้อง แต่เมื่อคุณเปิดปากของคุณ ไม่มีเสียงออกมา ตกใจคุณก็หยุด และคุณอาจไม่มีย้าย หรือเสียง"ให้เธอไป" เสียงตะโกนออกผ่านความมืดเสียงที่ไม่เพียงพอที่จะทำให้ร่างกายของคุณยกเลิกตรึง และคุณหันศีรษะไปมองข้างหลังคุณ คุณเห็นเด็ก มีเขียวหัวเป็ดได้ยิน เขาสวม hoodie สีเหลือง และเขาได้จับลูกฟุตบอล คนที่ได้เห็นเด็กเกินไป และเขาเริ่มที่จะหัวเราะ"หรืออะไร คุณกำลังต้องการอะไร สามารถเด็กโรงเรียนเช่นคุณอาจจะอย่างไรฉัน" คุณมองคนอีก และคุณสังเกตเห็นเขาได้ยืดมีด "ไปเดี๋ยวนี้ และผมมีวิธีของฉันกับเธอคนนี้ หรือจะตัดคุณ"มองเด็กอีก หน้าที่รถไฟความละเอียด ความประหลาดใจของคุณบอยหันไปรอบ ๆ"ดี" กล่าวว่า ชายคนนั้นและเขามองคุณอีก ตอนนี้ "ที่เป็นฉัน"ก่อนที่มนุษย์สามารถสัมผัส อีก เบลอสีขาวตีหัวของเขา และคนตกไปพื้นดิน สาเหตุเขาก็ ปล่อยแขน คุณมองดูที่เท้าของคุณ และเห็นอะไรก็ตีคน มีลูกฟุตบอล คุณรับค่า และ confusedly ดูได้แล้วที่คว้าแขนอีกครั้ง คุณมองขึ้น กลัวผู้ชายได้แล้วลุกขึ้นยืน เพื่อประหลาดใจของคุณ เป็นเด็กจากก่อน"C'mon" เขากล่าวว่า แขน "ฉันไม่รู้ว่าเขาจะนานออกกันรีบ" อีกคุณเริ่มจะได้รับสิ่งที่เด็กได้พูด และเริ่มหนี ด้วย molester ที่ ในระหว่างการทำงานที่ เด็กไม่ปล่อยแขนแล้ว เขาก็หยุด เขาเปิดรอบที่คุณ"เป็นคุณล่ะ" เขาถาม ชนิดห่วง ความกังวลของเขาลุกรู้สึกอบอุ่นในหน้าอกของคุณ"ใช่ Y ขอบคุณ T คุณ "คุณกล่าวว่า "ในบันทึกฉัน " คุณกล่าวว่า คุณคิดว่า คุณเห็นอายเล็กน้อยที่คืบขึ้นแก้มของเด็กผู้ชาย แต่มันอาจเป็นเพียงจินตนาการของคุณ คุณรู้คุณก็ยังคงถือลูกฟุตบอลของเขา และคุณยกมือ เสนอให้เขา"อะไรคือชื่อของคุณคุณกล่าว ในขณะที่เขาเอาลูกกลับ"ฉันชื่อคาริยะ คาริยะ Masaki"คุณหัวเราะเล็กน้อย "มีคุณจำลองเป็น James Bond""ยุบ" เด็กพูดติดตลก "บันทึกโลก และช่วย damsels-ในความทุกข์ ที่เป็นเพียงสิ่งที่ฉันทำ"คุณเริ่มที่จะหัวเราะยาก เด็กชายคนนี้ได้ตลกจริง ๆ "ดี คาริยะ คาริยะ Masaki มันเป็นความสุขเพื่อตอบสนองคุณ ฉัน [L/n] [F n]""ดังนั้น [F/n] ที่คุณจะบอกว่า ถ้า เราได้รับจากที่นี่" คาริยะกล่าว ด้วยใบหน้าตรงคุณหยุดหัวเราะ อะไรถูกคาริยะเด็กชายคนนี้พูดหรือไม่ เหตุที่เขาเพิ่งถูกก่อกวนมาก และ subconsciously คุณเอาขั้นตอนย้อนหลังคาริยะเริ่มหัวเราะเขา แต่คุณไม่ได้ รับ สิ่งที่เป็นตลกเพื่อ คุณเพียงยังคงสติ กับเท้าซ้ายของคุณขั้นตอนที่หนึ่งอยู่ทางด้านขวามือ ในที่สุด คาริยะเริ่มหัวเราะน้อย"ฉันถูกเฉย ๆ ฉันเพียงแค่หมาย ถึงถามถ้า ฉันควรนำบ้าน" เขากล่าวว่า ระหว่างเขาหัวเราะคุณหัวเราะเล็กน้อยพร้อมกับเขา หลังจากที่ได้เกิดขึ้นกับ molester คุณจะไม่คิดพิทักษ์บ้าน"ที่จะเป็นคาริยาน่า" คุณกล่าว ขวาหลังจากที่คุณว่า คุณรู้วิธีเลยที่จริง แต่เพียงแห่ง แต่คาริยะไม่ดูเหมือนจิตใจ เขาแค่ถามว่า คุณอาศัย อยู่ คุณบอก และเขากล่าวว่า เขารู้ว่าถนน

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]

คัดลอก!

การแปล กรุณารอสักครู่..

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]

คัดลอก!

มร. เอ็ด ผู้แดนฟุตบอล เอนโดมาโมรุกัปตัน : ปี 3

คุณยิ้มเล็กน้อย เมื่อคุณดูที่รูปภาพแล้วโค้ชเหมือนตอนที่เขายังเป็นเด็ก ? เขาก็เหมือน บางประเภทของ ฟุตบอล บ้า

คุณเดินออกมาจากห้องชมรมและออกจากอาคารฟุตบอลเมื่อคุณออกไปข้างนอกคุณสังเกตเห็นมันก็จะมืดคุณต้องรีบกลับบ้าน หรือคุณจะด่ามาสาย

คุณได้อย่างรวดเร็วทำให้วิธีการของคุณออกจากประตูโรงเรียน เธอตัดสินใจที่จะไปผ่านสวนสาธารณะ เนื่องจากเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดเพื่อที่บ้านของคุณ คุณเดินผ่านสวนสาธารณะ เมื่อเธอได้ยินเสียงคนเดินอยู่ข้างหลังเธอ เธอหยุดฟัง ถ้าคุณถูก หรือถ้าคุณกำลังจะบ้าเพราะคุณอึดอัดน่าเบื่อชีวิต แต่เมื่อคุณหยุดthe sound ของ the footsteps stopped as ใหม่ . คุณเริ่มเดินอีกครั้ง และคุณได้ยินเสียงอีกครั้ง คุณถูกสะกดรอยตาม ? เธอหยุดเดิน เพื่อตรวจสอบว่าคุณเป็นจริงถูกสะกดรอยตาม และเมื่อคุณหยุดเดิน ๆหยุดเช่นกัน คุณรู้ ว่าคุณถูกสะกดรอยตาม และเริ่มวิ่ง

แต่มันก็สายไปแล้วใครก็ตามที่ติดตามท่านจับขึ้นกับคุณและได้รับถือของแขนของคุณ แขนถูกกระชากและถูกบังคับให้หันไป face your met with ทั้งหมด an man older . เขาแสยะยิ้มที่คุณ และคุณเริ่มที่จะกลัว นี่โรคจิต ?

" . . . . . . . . . . . . เด็กนักเรียนตัวน้อยน่ารัก ผมควรทำอะไรกับคุณ ? เขาเริ่มที่จะตรวจสอบคุณ

การแปล กรุณารอสักครู่..

ภาษาอื่น ๆ

การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.