3.3. Measurement of caregiver distr

3.3. Measurement of caregiver distress
Only one of the studies included had an explicit definition of distress
(Möller-Leimkühler, 2005), and the studies used a variety of overlapping
concepts and descriptions of caregiver experiences (see Table 2
for an overview). Across the 13 studies, 15 different measures of caregiver
distress or psychological well-being were employed. The number
of distress measures includedwithin each individual study ranged from
one to four and three studies used more than two different measures.
None of the studies included used measures of physical illness or visits
to the general practitioner as indicators of distress. Caregivers' distress
was the main variable of interest in six (50%) of the studies, while
three (25%) defined EE as the main focus. In the remaining studies it
was not made clear whether distress was to be considered as a dependent
or an independent variable.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.3 การประเมินภูมิปัญญาทุกข์เพียงหนึ่งศึกษารวมมีข้อกำหนดที่ชัดเจนของความทุกข์(Möller Leimkühler, 2005) และศึกษาการใช้หลากหลายทับซ้อนกันแนวคิดและคำอธิบายของภูมิปัญญาประสบการณ์ (ดูตารางที่ 2สำหรับภาพรวม) ในการศึกษา 13, 15 มาตรการที่แตกต่างกันของภูมิปัญญาทุกข์หรือจิตใจได้ว่าจ้าง หมายเลขincludedwithin วัดความทุกข์ของ แต่ละการศึกษาแต่ละอยู่ในช่วงจาก1-4 และ 3 ศึกษาใช้มาตรการต่าง ๆ มากกว่าสองไม่มีการศึกษารวมใช้มาตรการของการเจ็บป่วยจริงหรือเข้าชมให้ผู้ประกอบการทั่วไปเป็นตัวบ่งชี้ของความทุกข์ ความทุกข์ความเรื้อรังเป็นตัวแปรหลักที่น่าสนใจใน 6 (50%) ของการศึกษา ในขณะที่สาม (25%) กำหนดแบบเป็นโฟกัสหลัก ในเหลือศึกษามันไม่ทำชัดเจนว่าทุกข์ได้ถือว่าเป็นผู้อยู่ในอุปการะหรือตัวแปรอิสระ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3.3
วัดของความทุกข์ผู้ดูแลเพียงคนเดียวของการศึกษารวมถึงมีความหมายที่ชัดเจนของความทุกข์
(Möller-Leimkühler, 2005)
และการศึกษาที่ใช้ความหลากหลายของการทับซ้อนกันแนวคิดและรายละเอียดของประสบการณ์การดูแลผู้ป่วย(ดูตารางที่ 2
สำหรับภาพรวม) ข้าม 13 การศึกษา 15
มาตรการที่แตกต่างกันของผู้ดูแลความทุกข์หรือจิตใจดีถูกที่ถูกว่าจ้าง จำนวนของมาตรการความทุกข์ includedwithin แต่ละการศึกษาของแต่ละบุคคลตั้งแต่อย่างใดอย่างหนึ่งที่จะสี่สามการศึกษาใช้มากกว่าสองมาตรการที่แตกต่างกัน. ไม่มีการศึกษารวมถึงการใช้มาตรการของการเจ็บป่วยทางร่างกายหรือการเข้าชมไปยังผู้ประกอบการทั่วไปเป็นตัวชี้วัดของความทุกข์ ความทุกข์ของผู้ดูแลเป็นตัวแปรหลักที่น่าสนใจในหก (50%) จากการศึกษาในขณะที่สาม(25%) ที่กำหนดไว้ EE เป็นจุดสนใจหลัก ในการศึกษาที่เหลือก็ไม่ได้ทำชัดเจนว่าความทุกข์ก็จะได้รับการพิจารณาเป็นขึ้นหรือตัวแปรอิสระ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3.3 . การวัดของผู้ดูแลความทุกข์
เพียงหนึ่งของการศึกษา รวมถึงมีคำนิยามที่ชัดเจนของความทุกข์
( M ü hler leimk โมลเลอร์ , 2005 ) และการศึกษาที่ใช้ความหลากหลายของแนวคิด และรายละเอียดของประสบการณ์ของผู้ดูแล ( ดู ตารางที่ 2 ซ้อนกัน

สำหรับภาพรวม ) ในการศึกษามาตรการต่าง ๆ 13 , 15 sp
ทุกข์หรือสุขภาวะทางจิตมี 2 ขั้นตอน หมายเลข
มาตรการของความทุกข์ includedwithin การศึกษาแต่ละบุคคลตั้งแต่หนึ่งถึงสี่และสาม
การศึกษาที่ใช้มากกว่าสองมาตรการต่าง ๆ .
ไม่มีการศึกษารวมใช้มาตรการหรือเยี่ยมชม
กับแพทย์ทั่วไปเจ็บป่วยทางกายภาพเช่นตัวชี้วัดของความทุกข์ ผู้ดูแลความทุกข์
คือตัวแปรหลักที่น่าสนใจในหก ( 50% ) ของการศึกษา ในขณะที่
3 ( 25% ) กำหนด อี เป็นประเด็นหลักในการศึกษาที่เหลือมันไม่ชัดว่า ความทุกข์
ถูกถือว่าเป็นขึ้นอยู่กับ
หรือตัวแปรอิสระ