เศษเนื้อไก่ปรุงสุกที่ได้จากกระบวนกา

เศษเนื้อไก่ปรุงสุกที่ได้จากกระบวนการตัดแต่งผลิตภัณฑ์ไก่แปรรูปเป็นเศษเนื้อไก่ที่มีขนาดไม่ได้มาตรฐาน แต่ยังคงอุดมไปด้วยโปรตีน ดังนั้นงานวิจัยนี้จึงนำเศษเนื้อไก่ปรุงสุกมาทำการทดลองและพัฒนาเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่ม ซึ่งทำการศึกษาความแตกต่าง รวมถึงประโยชน์ของการย่อยโปรตีนในเศษเนื้อไก่ปรุงสุกด้วยเอนไซม์ปาเปนก่อนเข้าสู่ขั้นตอนการจำลองการย่อยในระบบย่อยอาหารของร่างกายมนุษย์ โดยทำการศึกษาปริมาณโปรตีนด้วยวิธี Lowry ศึกษาปริมาณกรดอะมิโนอิสระและระดับการย่อยสลายของโปรตีนด้วยวิธี TNBS ศึกษาคุณสมบัติการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH,ABTS, FRAP และศึกษาขนาดโมเลกุลของเพปไทด์ด้วยวิธี SDS-PAGE จากผลการวิเคราะห์กิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH พบว่าสารละลายโปรตีนไฮโดรไลเซทจากการย่อยเนื้อไก่ปรุงสุกที่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ปาเปนและที่ไม่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ปาเปนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) ในขณะที่การวิเคราะห์ด้วยวิธี ABTS และ FRAP พบว่าค่า ABTS scavenging activity และ FRAP scavenging activity ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p>0.05) ดังนั้นการใช้เอนไซม์ปาเปนเข้ามาช่วยในการย่อยเศษเนื้อไก่ปรุงสุก ส่งผลให้มีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เศษเนื้อไก่ปรุงสุกที่ได้จากกระบวนการตัดแต่งผลิตภัณฑ์ไก่แปรรูปเป็นเศษเนื้อไก่ที่มีขนาดไม่ได้มาตรฐานแต่ยังคงอุดมไปด้วยโปรตีนดังนั้นงานวิจัยนี้จึงนำเศษเนื้อไก่ปรุงสุกมาทำการทดลองและพัฒนาเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มซึ่งทำการศึกษาความแตกต่างรวมถึงประโยชน์ของการย่อยโปรตีนในเศษเนื้อไก่ปรุงสุกด้วยเอนไซม์ปาเปนก่อนเข้าสู่ขั้นตอนการจำลองการย่อยในระบบย่อยอาหารของร่างกายมนุษย์โดยทำการศึกษาปริมาณโปรตีนด้วยวิธี Lowry ศึกษาปริมาณกรดอะมิโนอิสระและระดับการย่อยสลายของโปรตีนด้วยวิธี TNBS ศึกษาคุณสมบัติการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH, ABTS, FRAP และศึกษาขนาดโมเลกุลของเพปไทด์ด้วยวิธี SDS-หน้าจากผลการวิเคราะห์กิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH พบว่าสารละลายโปรตีนไฮโดรไลเซทจากการย่อยเนื้อไก่ปรุงสุกที่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ปาเปนและที่ไม่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ปาเปนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p≤0.05) ในขณะที่การวิเคราะห์ด้วยวิธีรเรียนและ FRAP พบว่าค่ารเรียน scavenging กิจกรรมและ FRAP scavenging กิจกรรมไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p > 0.05) ดังนั้นการใช้เอนไซม์ปาเปนเข้ามาช่วยในการย่อยเศษเนื้อไก่ปรุงสุกส่งผลให้มีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระมากขึ้น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

แต่ยังคงอุดมไปด้วยโปรตีน ซึ่งทำการศึกษาความแตกต่าง โดยทำการศึกษาปริมาณโปรตีนด้วยวิธีโลว์รีย์ TNBS DPPH, ABTS, FRAP ระบบ SDS-PAGE DPPH กิจกรรม (p≤0.05) ในขณะที่การวิเคราะห์ด้วยวิธี ABTS และ FRAP พบว่าค่า ABTS ขับไล่และกิจกรรม FRAP ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ (p> 0.05)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เศษเนื้อไก่ปรุงสุกที่ได้จากกระบวนการตัดแต่งผลิตภัณฑ์ไก่แปรรูปเป็นเศษเนื้อไก่ที่มีขนาดไม่ได้มาตรฐานแต่ยังคงอุดมไปด้วยโปรตีนดังนั้นงานวิจัยนี้จึงนำเศษเนื้อไก่ปรุงสุกมาทำการทดลองและพัฒนาเพื่อสร้างมูลค่าเพิ่มซึ่งทำการศึกษาความแตกต่างรวมถึงประโยชน์ของกา รย่อยโปรตีนในเศษเนื้อไก่ปรุงสุกด้วยเอนไซม์ปาเปนก่อนเข้าสู่ขั้นตอนการจำลองการย่อยในระบบย่อยอาหารของร่างกายมนุษย์โดยทำการศึกษาปริมาณโปรตีนด้วยวิธีศึกษาปริมาณกรดอะมิโนอิสระและระดับการย่อยสลายของโปรตีนด้วยวิธี tnbs ศึกษาคุณสมบัติการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี โลว์รี dpph Abbr VDO , , และศึกษาขนาดโมเลกุลของเพปไทด์ด้วยวิธี SDS-PAGE จากผลการวิเคราะห์กิจกรรมการต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี dpph พบว่าสารละลายโปรตีนไฮโดรไลเซทจากการย่อยเนื้อไก่ปรุงสุกที่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ปาเปนและที่ไม่ผ่านการย่อยด้วยเอนไซม์ปาเปนแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ ( P ≤ 0.05 ) the ขณะที่การวิเคราะห์ด้วยวิธี Abbr และ VDO พบว่าค่า Abbr ครองเรือนและ VDO กิจกรรมการไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญกิจกรรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ( P > 0.05 ) ดังนั้นการใช้เอนไซม์ปาเปนเข้ามาช่วยในการย่อยเศษเนื้อไก่ปรุงสุกส่งผลให้มีปริมาณสารต้านอนุมูลอิสระมากขึ้น