3. The research setting and methodT

3. The research setting and method
The paper aims to contribute to understanding of the motivational factors and barriers
regarding knowledge sharing through an intra-organizational social media platform, and
whether these factors differ from those concerning knowledge sharing in general. The
problem was approached by collecting data as a case study research from two
companies in the early stages of adopting social media for internal knowledge sharing
purposes. The data gathered from the companies were joint and analyzed as a single
data set.
Taking the organizational knowledge sharing culture and the motivational factors of
participating as a starting point three sets of questions were elaborated. Those questions
were:
Q1. Does the organizational culture of the case companies set barriers for knowledge
sharing?
Q2. What would motivate the employees to share knowledge through a social media
platform?
Q3. What would impede the employees to share knowledge through a social media
platform?
In order to answer these questions it was necessary to have the case companies’ employees
themselves as data sources. The perspective of the study is therefore that of the employees,
although the answers enlighten also the companies’ overall situation, as described by the
employees.
The data was gathered using a web questionnaire which was considered as a suitable
technique considering the objectives of the study: the aim was to reach a large group of
people in a rather short period of time, and to find out averages, majorities and an overall
picture (Ghauri and Grønhaug, 2005). The questionnaire was available via case companies’
intranet for two weeks in February 2010. Anyone who had access to the intranet had the
theoretical opportunity to answer the questionnaire. In practice only those who actually saw
the announcement in the intranet ever had the chance to actually participate, and so the
questionnaire used non-random sampling (Kehoe and Pitkow, 1996).
The problem with online questionnaires is that the response rate cannot usually be
calculated accurately (see e.g. Kaye and Johnson, 1999; Couper, 2000; Bowen et al., 2009).
The information about the amount of people who visited the company intranet (and
subsequently had the chance to notice the request to answer the questionnaire) during the
time the questionnaire was open for answering was not available. Hence, the response rate
(rr) was calculated as suggested by Eysenbach and Wyatt (2002) and Kaye and Johnson
(1999) as follows:

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

3.ตั้งค่าวิจัยและวิธีกระดาษที่มีวัตถุประสงค์เพื่อนำไปสู่ความเข้าใจหัดปัจจัยและอุปสรรคเกี่ยวกับความรู้ที่ใช้ร่วมกันผ่านแพลตฟอร์มเป็นสังคมภายในองค์กร และว่าปัจจัยเหล่านี้แตกต่างจากผู้ที่เกี่ยวข้องกับความรู้ที่ใช้ร่วมกันโดยทั่วไป ที่ปัญหาถูกทาบทาม โดยรวบรวมข้อมูลเป็นการวิจัยกรณีศึกษาจากทั้งสองตั้งแต่ระยะเริ่มแรกของการใช้สื่อทางสังคมสำหรับการแบ่งปันความรู้ภายในประเทศวัตถุประสงค์ ข้อมูลที่รวบรวมจากบริษัทมีร่วมกัน และวิเคราะห์เป็นเดียวชุดข้อมูลการองค์กรรู้วัฒนธรรมและปัจจัยหัดของเข้าร่วมเป็นชุดจุดสามการเริ่มต้นคำถามได้ elaborated คำถามเหล่านั้นมี:ไตรมาสที่ 1 วัฒนธรรมองค์กรของบริษัทกรณีตั้งอุปสรรคสำหรับความรู้ได้อย่างไรใช้ร่วมกันหรือไม่ไตรมาสที่ 2 อะไรจะจูงใจพนักงานให้ความรู้ผ่านสื่อสังคมแพลตฟอร์มไตรมาสที่ 3 อะไรเป็นอุปสรรคที่พนักงานให้ความรู้ผ่านสื่อสังคมแพลตฟอร์มเพื่อตอบคำถามเหล่านี้ ก็จำเป็นต้องมีพนักงานของบริษัทกรณีเป็นแหล่งข้อมูลของตัวเอง มุมมองของการศึกษาจึงเป็นที่อยู่ของพนักงานแม้ว่าคำสอนยังสถานการณ์โดยรวมของบริษัท เป็นทางการพนักงานข้อมูลถูกรวบรวมโดยใช้แบบสอบถามเว็บซึ่งถือเป็นความเหมาะสมเทคนิคการพิจารณาวัตถุประสงค์ของการศึกษา: มีจุดมุ่งหมายถึงกลุ่มใหญ่คนในระยะสั้นแต่เวลา และ การหาค่าเฉลี่ย majorities และโดยรวมมีรูปภาพ (Ghauri และ Grønhaug, 2005) แบบสอบถามมีผ่านกรณีบริษัทอินทราเน็ตสำหรับสองสัปดาห์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2553 พ.ศ. ใครก็ตามที่มีการเข้าถึงอินทราเน็ตได้โอกาสที่ทฤษฎีการตอบแบบสอบถาม ในการฝึกเฉพาะผู้ที่เห็นจริงประกาศในอินทราเน็ตเคยมีโอกาสเข้าร่วมจริง และอื่น ๆแบบสอบถามการสุ่มตัวอย่างแบบไม่สุ่ม (Kehoe และ Pitkow, 1996)มีปัญหากับแบบสอบถามออนไลน์ที่มักจะไม่ตอบสนองอัตราคำนวณอย่างถูกต้อง (ดูเช่น Kaye และ Johnson, 1999 Couper, 2000 เวนและ al., 2009)ข้อมูลเกี่ยวกับจำนวนผู้เยี่ยมชมอินทราเน็ตบริษัท (และต่อมามีโอกาสสังเกตเห็นคำตอบแบบสอบถาม) ในระหว่างการไม่มีเวลาถามถูกเปิดสำหรับการตอบ ดังนั้น อัตราการตอบสนองคำนวณ (rr) แนะนำเป็น Eysenbach และ Wyatt (2002) และ Kaye และ Johnson(1999) ได้ดังนี้:

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

3. การตั้งค่าการวิจัยและวิธีการกระดาษมีจุดมุ่งหมายที่จะนำไปสู่ความเข้าใจในปัจจัยที่สร้างแรงบันดาลใจและอุปสรรคเกี่ยวกับการแบ่งปันความรู้ผ่านการภายในองค์กรแพลตฟอร์มสื่อสังคมและว่าปัจจัยเหล่านี้แตกต่างไปจากความรู้ที่เกี่ยวข้องกับผู้ที่ใช้งานร่วมกันโดยทั่วไป ปัญหาได้รับการทาบทามโดยการเก็บรวบรวมข้อมูลที่เป็นกรณีศึกษาวิจัยจากสองบริษัท ในระยะแรกของการใช้สื่อทางสังคมสำหรับการแบ่งปันความรู้ภายในวัตถุประสงค์ ข้อมูลที่รวบรวมมาจาก บริษัท ที่มีร่วมกันและการวิเคราะห์เป็นหนึ่งเดียวข้อมูลที่ตั้ง. เอาความรู้ขององค์กรวัฒนธรรมร่วมกันและปัจจัยที่สร้างแรงบันดาลใจของการมีส่วนร่วมเป็นจุดเริ่มต้นสามชุดคำถามที่ถูกบรรจง คำถามเหล่านั้นคือไตรมาสที่1 ไม่วัฒนธรรมองค์กรของ บริษัท กรณีที่กำหนดอุปสรรคสำหรับความรู้ร่วมกัน? ไตรมาสที่ 2 สิ่งที่จะกระตุ้นให้พนักงานที่จะแบ่งปันความรู้ผ่านสื่อสังคมแพลตฟอร์ม? ไตรมาสที่ 3 สิ่งที่จะเป็นอุปสรรคต่อพนักงานที่จะแบ่งปันความรู้ผ่านสื่อสังคมแพลตฟอร์ม? เพื่อที่จะตอบคำถามเหล่านี้ก็จำเป็นต้องมีพนักงานใน บริษัท กรณี 'ตัวเองว่าเป็นแหล่งข้อมูล มุมมองของการศึกษาจึงเป็นที่ของพนักงานแม้ว่าคำตอบที่กระจ่างยังสถานการณ์โดยรวมของ บริษัท ตามที่อธิบายไว้โดยพนักงาน. ข้อมูลที่ถูกรวบรวมโดยใช้แบบสอบถามเว็บซึ่งถือได้ว่าเป็นที่เหมาะสมเทคนิคการพิจารณาวัตถุประสงค์ของการศึกษา: จุดมุ่งหมายคือการเข้าถึงกลุ่มใหญ่ของคนที่อยู่ในระยะเวลาที่ค่อนข้างสั้นของเวลาและการหาค่าเฉลี่ยส่วนใหญ่และโดยรวมของภาพ(Ghauri และGrønhaug 2005) แบบสอบถามที่มีอยู่ผ่านทาง บริษัท กรณี 'อินทราเน็ตเป็นเวลาสองสัปดาห์ในเดือนกุมภาพันธ์2010 ทุกคนที่มีการเข้าถึงอินทราเน็ตมีโอกาสในทางทฤษฎีที่จะตอบแบบสอบถาม ในทางปฏิบัติเฉพาะผู้ที่จริงเห็นประกาศในอินทราเน็ตที่เคยมีโอกาสที่จะเป็นจริงมีส่วนร่วมและเพื่อให้แบบสอบถามที่ใช้การสุ่มตัวอย่างที่ไม่สุ่ม(Kehoe และ Pitkow, 1996). ปัญหากับแบบสอบถามออนไลน์คืออัตราการตอบสนองมักจะไม่สามารถคำนวณอย่างถูกต้อง (ดูเช่นเคย์และจอห์นสัน, 1999; Couper, 2000. เวน et al, 2009). ข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณของคนที่เข้าเยี่ยมชมอินทราเน็ตของ บริษัท (และต่อมาได้มีโอกาสที่จะสังเกตเห็นการร้องขอที่จะตอบแบบสอบถามที่) ในช่วงเวลาแบบสอบถามเปิดให้ตอบก็ไม่สามารถใช้ได้ ดังนั้นอัตราการตอบสนอง(RR) ที่คำนวณได้ตามข้อเสนอแนะและ Eysenbach ไวแอตต์ (2002) และเคย์จอห์นสัน(1999) ดังนี้

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

3 . การวิจัยและการสอน
กระดาษที่มุ่งสร้างประโยชน์ให้กับความเข้าใจของแรงจูงใจและอุปสรรคเกี่ยวกับการแบ่งปัน
ผ่านสื่อสังคมแพลตฟอร์มความรู้ภายในองค์การและ
ว่าปัจจัยเหล่านี้แตกต่างจากความรู้ร่วมกันในทั่วไป
ปัญหาถูกทาบทาม โดยรวบรวมข้อมูลเป็นกรณีศึกษาการวิจัยจากสอง
บริษัท ในระยะแรกของการใช้สื่อสังคมสำหรับการแบ่งปันความรู้
วัตถุประสงค์ ข้อมูลที่รวบรวมจากบริษัทร่วมและวิเคราะห์ชุดข้อมูลเดียว
.
เอาวัฒนธรรมการแบ่งปันความรู้ขององค์การและแรงจูงใจของ
เข้าร่วมเป็นจุดเริ่มต้นสามชุดของคำถามถูก elaborated . คำถามเหล่านั้นคือ :

1 .มีวัฒนธรรมองค์กรของ บริษัท กรณีตั้งอุปสรรคสำหรับความรู้
แบ่งปัน ?
2 . สิ่งที่จะกระตุ้นให้พนักงานเพื่อแลกเปลี่ยนความรู้ผ่านแพลตฟอร์มสื่อสังคม
?
3 ไตรมาส สิ่งที่จะทำให้พนักงานในการแบ่งปันความรู้ผ่านแพลตฟอร์มสื่อสังคม
?
เพื่อตอบคำถามเหล่านี้มันเป็นความจำเป็นที่จะมีกรณีบริษัทพนักงาน
เองเป็นแหล่งข้อมูลมุมมองของการศึกษาจึงเป็นที่ของพนักงาน
ถึงแม้ว่าคำตอบกระจ่างยัง บริษัท โดยรวมสถานการณ์ตามที่อธิบายไว้โดย

พนักงาน เครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูล ใช้แบบสอบถามบนเว็บซึ่งถือเป็นเหมาะ
เทคนิคพิจารณาวัตถุประสงค์ของการศึกษา จุดมุ่งหมายคือการเข้าถึงกลุ่มใหญ่ของ
คนในช่วงเวลาที่ค่อนข้างสั้นของเวลาและหาค่าเฉลี่ย และประชาสัมพันธ์ภาพรวม
( ghauri GR ขึ้นและ nhaug , 2005 ) โดยใช้แบบสอบถามที่ใช้ได้ผ่านทางอินทราเน็ต สำหรับกรณี บริษัท '
2 สัปดาห์ในเดือนกุมภาพันธ์ 2553 ทุกคนที่มีการเข้าถึงอินทราเน็ตมี
โอกาสทางทฤษฎีเพื่อตอบแบบสอบถาม ในการฝึกเฉพาะผู้ที่เห็น
ประกาศในอินทราเน็ตมีโอกาสจริงร่วม และแบบสอบถามไม่สุ่ม
( เคโฮ และ pitkow , 1996 ) .
ปัญหากับแบบสอบถามออนไลน์ คือ อัตราการตอบสนองจะมักจะ
คำนวณอย่างถูกต้อง ( ดูเช่น เคย์ และ จอห์นสัน , 1999 ; ที่จะ , 2000 ; เวน et al .
, 2009 )ข้อมูลเกี่ยวกับปริมาณของผู้เข้าเยี่ยมชม บริษัท อินทราเน็ต (
ต่อมามีโอกาสที่จะสังเกตเห็น ขอให้ตอบแบบสอบถาม ) ระหว่าง
เวลาเปิดให้ตอบแบบสอบถามไม่สามารถใช้ได้ . ดังนั้น อัตราการตอบสนอง
( RR ) คือคำนวณเป็นข้อเสนอแนะจาก eysenbach และ Wyatt ( 2002 ) และ เคย์ และจอห์นสัน
( 1999 ) ดังนี้