I have survived Day Three Post-Chri

I have survived Day Three Post-Christian, and my first day at work. It has been a welcome distraction. The time has flown by in a haze of new faces, work to do, and Mr. Jack Hyde. Mr. Jack Hyde . . . he smiles down at me, his blue eyes twinkling, as he leans against my desk.
“Excellent work, Ana. I think we’re going to make a great team.”
Somehow, I manage to curl my lips upward in a semblance of a smile.
“I’ll be off, if that’s okay with you,” I murmur.
“Of course, it’s five thirty. I’ll see you tomorrow.”
“Goodnight, Jack.”
“Goodnight, Ana.”
Collecting my bag, I shrug on my jacket and head for the door. Out in the early evening air of Seattle, I take a deep breath. It doesn’t begin to fill the void in my chest, a void that’s been present since Saturday morning, a painful hollow reminder of my loss. I walk toward the bus stop with my head down, staring at my feet and contemplating being without my beloved Wanda, my old Beetle . . . or the Audi.
I shut the door on that thought immediately. No. Don’t think about him. Of course, I can afford a car—a nice, new car. I suspect he has been overgenerous in his payment, and
the thought leaves a bitter taste in my mouth, but I dismiss it and try to keep my mind as numb and as blank as possible. I can’t think about him. I don’t want to start crying again—not out on the street.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ผมมีชีวิตรอดวันสาม Post-Christian และวันแรกที่ทำงาน จะได้รับความเพลิดเพลินยินดีต้อนรับ เวลามีบินโดยในเมฆหมอกหน้าใหม่ งานทำ และนายแจ็คไฮด์ นายแจ็คไฮด์...ยิ้มลงที่ฉัน twinkling ตาสีฟ้าเป็นเขาเอนกับโต๊ะของฉัน"พักงาน Ana ผมคิดว่า เรากำลังจะไปทำให้ทีมดีขึ้น"อย่างใด ฉันจัดการเพื่อดัดริมฝีปากของฉันขึ้นใน semblance ของรอยยิ้ม"จะปิด จะมี คุณ" เสียงฟู่ของฉัน"แน่นอน ได้สามสิบห้า เจอพรุ่งนี้""อวย แจ็ค""อวย Ana"เก็บกระเป๋าของฉัน ฉัน shrug บนเสื้อของฉันสำหรับประตู ออกอากาศช่วงเย็นของซีแอตเทิล ฉันจะหายใจลึก ๆ มันไม่เริ่มการกรอกโมฆะในหน้าอกของฉัน โมฆะซึ่งได้ถูกนำเสนอตั้งแต่วันเสาร์เช้า เตือนกลวงความเจ็บปวดของการสูญเสียของฉัน ฉันเดินไปป้ายรถเมล์กับศีรษะลง จ้องเท้าของฉัน และคิดไม่รักดา ด้วงเก่าของฉัน... หรือออดี้ฉันปิดประตูบนที่คิดทันที ไม่ใช่ ไม่คิดถึงเขา แน่นอน ฉันสามารถซื้อรถตัวรถใหม่ ดี ฉันสงสัยว่า เขาได้รับ overgenerous ในการชำระเงินของเขา และคิดทิ้งรสขมในปากของฉัน แต่ฉันบอกเลิกมัน และพยายามให้จิตใจของฉันเป็น numb และว่างเปล่าเป็นที่สุด ผมไม่คิดว่า เกี่ยวกับเขา ไม่อยากจะเริ่มร้องไห้อีกครั้ง – ออกถนน

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ฉันจะมีชีวิตรอดวันที่สามโพสต์คริสเตียนและวันแรกของฉันในที่ทำงาน จะได้รับการต้อนรับที่ทำให้ไขว้เขว เวลาได้บินโดยในหมอกควันของใบหน้าใหม่, งานที่ต้องทำและนายแจ็คไฮด์ นายแจ็คไฮด์ . . เขายิ้มลงที่ฉัน, ดวงตาสีฟ้าของเขาแววขณะที่เขาพิงโต๊ะทำงานของฉัน.
"งานดีเยี่ยม, Ana ผมคิดว่าเรากำลังจะทำให้ทีมที่ดี. "
ยังไงก็เถอะฉันจัดการที่จะขดริมฝีปากของฉันสูงขึ้นในรูปร่างหน้าตาของรอยยิ้ม.
"ฉันจะออกไปถ้าไม่เป็นไรกับคุณ" ผมบ่น.
"แน่นอน มันเป็นห้าสามสิบ ฉันจะเห็นคุณในวันพรุ่งนี้. "
"ราตรีสวัสดิ์, แจ็ค."
"ราตรีสวัสดิ์, Ana."
เก็บกระเป๋าของฉันฉันยักในแจ็คเก็ตและหัวของฉันสำหรับประตู ออกมาในอากาศช่วงเย็นของซีแอตผมใช้เวลาหายใจเข้าลึก ๆ มันไม่ได้เริ่มต้นที่จะเติมช่องว่างในหน้าอกของฉัน, เป็นโมฆะที่ได้รับในปัจจุบันตั้งแต่เช้าวันเสาร์, เตือนกลวงเจ็บปวดของการสูญเสียของฉัน ฉันเดินไปสู่ป้ายรถประจำทางที่มีหัวของฉันลงจ้องมองที่เท้าของฉันและใคร่ครวญเป็นโดยไม่ต้องรักของแวนด้า, ด้วงเก่าของฉัน . . หรือออดี้.
ฉันปิดประตูในความคิดทันที ที่ไม่คิดว่าเกี่ยวกับเขา แน่นอนฉันสามารถจ่ายได้รถดีรถคันใหม่ ฉันสงสัยว่าเขาได้รับ overgenerous ในการชำระเงินของเขาและ
คิดว่าใบรสขมในปากของฉัน แต่ฉันยกเลิกมันและพยายามที่จะเก็บใจของฉันเป็นชาและว่างเปล่าเท่าที่จะทำได้ ฉันไม่สามารถคิดเกี่ยวกับเขา ฉันไม่ต้องการที่จะเริ่มต้นอีกครั้งร้องไห้ไม่ออกมาบนถนน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ฉันรอด วันที่สามหลัง คริสเตียน และเป็นวันแรกที่งาน มันได้รับความสนใจยินดีต้อนรับ เวลาผ่านไปโดยในหมอกควันของใบหน้าใหม่ งานที่ต้องทำ และนายแจ็ค ไฮด์ นายแจ็ค ไฮด์ . . . . . . . เขายิ้มดูถูกผมของเขา ดวงตาสีฟ้าประกาย เขาพิงโต๊ะฉัน .
" เยี่ยมมาก แอนนา ฉันคิดว่าเราต้องเป็นทีมที่ยิ่งใหญ่ "
อย่างใดฉันจัดการเพื่อม้วนริมฝีปากของฉันขึ้นในรูปร่างหน้าตาของรอยยิ้ม .
" ฉันไปก่อนนะ ถ้ามันโอเคกับคุณ " ฉันบ่นอุบอิบ .
" แน่นอน นี่มันห้าโมงครึ่ง แล้วเจอกันพรุ่งนี้นะ "
" ราตรีสวัสดิ์ แจ๊ค "
"
" ราตรีสวัสดิ์ อนา เก็บกระเป๋าฉัน ฉันยักไหล่บนเสื้อและหัวสำหรับประตู ในช่วงเย็นของอากาศ ซีแอตเทิล หายใจเข้าลึกๆ มันไม่ได้เริ่มต้นที่จะเติมช่องว่างในหน้าอกของฉันช่องว่างที่ถูกนำเสนอตั้งแต่ตอนเช้าวันเสาร์ เตือนกลวงเจ็บปวดของการสูญเสียของผม ฉันเดินไปทางป้ายรถเมล์ก้มหน้ามองเท้าของฉันและใคร่ครวญโดยที่แวนด้า ที่รัก ด้วงเก่าของฉัน . . . . . . . หรือ Audi .
ฉันปิดประตู คิดได้ทันที ไม่ ไม่คิดถึงเขา แน่นอน ฉันสามารถ car-a ดี , รถใหม่ฉันสงสัยว่าเขาได้ overgenerous ในการชําระเงินของเขาและ
คิดใบมีรสขมในปากผม แต่ผมไม่สนใจมัน และพยายามทำให้จิตใจของฉันเป็นเหน็บ และว่างที่สุด ผมไม่ได้คิดเรื่องเขา ฉันไม่อยากเริ่มต้นร้องไห้อีกครั้ง ไม่ใช่บนถนน