Poetry is a form of literature that

Poetry is a form of literature that uses aesthetic and rhythmic[1][2][3] qualities of language—such as phonaesthetics, sound symbolism, and metre—to evoke meanings in addition to, or in place of, the prosaic ostensible meaning.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

บทกวีเป็นรูปแบบของวรรณกรรมที่ใช้ความงาม และจังหวะ [1] [2] [3] คุณภาพภาษา — เช่น phonaesthetics สัญลักษณ์เสียง และเมตร — เพื่อความหมายนอก หรือ แทน ความหมาย ostensible ธรรมดาที่เรามอบให้

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

บทกวีเป็นรูปแบบของวรรณกรรมที่ใช้ความงามและจังหวะ [1] [2] [3] คุณภาพของภาษาเช่น phonaesthetics สัญลักษณ์เสียงและเมตรจะทำให้เกิดความหมายนอกเหนือไปจากหรือในสถานที่ของความหมายที่ชัดเจนธรรมดา .

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

บทกวีเป็นรูปแบบของวรรณกรรมที่ใช้ความงามและจังหวะ [ 1 ] [ 2 ] [ 3 ] คุณภาพของภาษา เช่น phonaesthetics เสียง สัญลักษณ์ และ เมตร เพื่อระลึกถึงความหมายนอกเหนือไปจาก หรือ ใน ความหมายเสแสร้งธรรมดาๆ