Marley was dead, dead as a doornail

Marley was dead, dead as a doornail. All that remained of the firm of Scrooge and Marley was Ebenezer Scrooge.
Scrooge… a grasping, greedy, gruesome old man ! He was as hard as stone, and so cold inside his face looked frozen.
Scrooge didn’t care for anyone and hardly anyone cared for him. Even Christmas cheer couldn’t thaw his icy heart.
One Christmas Eve, he was busy in his counting house. He had left his office door open, to keep an eye on his clerk, Bob Cratchit.
“A Merry Christmas, Uncle !” cried a cheerful voice suddenly. It was Scrooge’s nephew, Fred. “Bah, humbug!” said Scrooge.
“If I had my way,” Scrooge added, “every idiot who said ‘Merry with his own cake!”
“Really, Uncle!” cried Fred. “come, why not eat with us tomorrow ?”
“Good afternoon!” Scrooge replied, returning to his books.
As Fred left, two other men came in, collecting for the poor. “Are there no prisons ?” asked Scrooge. “No workhouses? I pay for those. That’s enough.”
The men went out into the bitterly cold afternoon, shaking their heads. A little later, a scruffy boy paused by Scrooge’s office and began to sing.
God bless you, merry gentlemen…
But one look at Scrooge and he fled without finishing the verse.
Finally, it was time to go home. “You’ll want the whole day off tomorrow, I suppose?” Scrooge snapped at Bob.
“If it’s convenient,” said Bob. “It isn’t. Be here all the earlier the day after.”
Scrooge left the office with a growl. Bob quickly locked up and set off for home. Scrooge went for his usual lonely dinner in a lonely inn.
Then he too set off for home, a few gloomy rooms in an old house which once belonged to Marley.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

Marley ตาย ตายเป็นแบบ doornail ได้ เหตุของบริษัทคนขี่เหนียวและ Marley เป็น Ebenezer คนขี่เหนียว คนขี่เหนียว...คนเก่าเรียง ตะกละ สยดสยอง กำลังเป็นหนักเป็นหิน และมองใบหน้าของเขาภายในจึงเย็นแช่แข็ง คนขี่เหนียวไม่แคร์ใครและแทบทุกคนดูแลเอาใจใส่เขา แม้แต่คริสต์มาสเชียร์ไม่ทรานหัวใจน้ำแข็ง หนึ่งวันคริสมาสต์ เขาไม่ว่างในบ้านตรวจนับ เขาได้จากไปประตูสำนักงานเขาเปิด เก็บตาบนเขาเจ้าหน้าที่ Bob Cratchit "การสุขสันต์วันคริสต์มาส ลุง" ร้องเสียงร่าเริงก็ เป็นหลานชายของคนขี่เหนียว Fred "Bah, humbug " กล่าวว่า คนขี่เหนียว "ถ้า ฉันมีวิธีของฉัน คนขี่เหนียวเพิ่ม, " คนโง่ทุกคนว่า ' แมรี่กับเค้กของเขาเอง! " "จริง ๆ ลุง" ร้อง Fred "มา ทำไมไม่กินเราพรุ่งนี้" "สวัสดี" คนขี่เหนียวตอบกลับ กับหนังสือของเขา เป็น Fred ซ้าย คนอื่น ๆ สองมา รวบรวมสำหรับคนยากจน "ได้มีนักไม่" ถามคนขี่เหนียว "ไม่ workhouses จ่ายสำหรับผู้ ที่ก็พอ" คนไปออกในช่วงบ่ายเย็นพิรี้พิไร สั่นศีรษะของพวกเขา เล็กน้อยในภายหลัง เด็ก scruffy ชั่วคราวสำนักงานของคนขี่เหนียว และเริ่มร้องเพลง พระเจ้าอวยพรคุณ สุภาพร่าเริง... แต่หนึ่งดูคนขี่เหนียว และเขาหนีไม่จบข้อ ในที่สุด ได้เวลากลับบ้าน "คุณทั้งวันปิดพรุ่งนี้ ฉันคิดว่า อย่างไร" คนขี่เหนียวจัดชิดที่บ๊อบ "ถ้าสะดวก บ๊อบกล่าวว่า "ไม่ ได้ที่นี่ทั้งหมดก่อนวันหลัง" คนขี่เหนียวทิ้งสำนักงานกับ growl เป็น Bob ล็อคขึ้นอย่างรวดเร็ว และตั้งค่าสำหรับ คนขี่เหนียวไปเย็นของเขาโดดเดี่ยวปกติอินน์โดดเดี่ยว แล้ว เขาไปได้ปิดสำหรับบ้าน ห้องพักมืดมนในบ้านเก่าที่เคยเป็นสมาชิก Marley

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

มาร์เลย์ตายตายเป็น doornail ทั้งหมดที่เหลืออยู่ของ บริษัท ของสครูจและมาร์เลย์เป็น Ebenezer Scrooge.
สครูจ ... โลภโลภ, ชายชราที่น่ากลัว! เขาเป็นคนที่เป็นหนักเป็นหินและเย็นเพื่อให้ภายในใบหน้าของเขาดูแช่แข็ง.
สครูจไม่ได้ดูแลทุกคนและทุกคนแทบจะรักเขา แม้คริสมาสต์เชียร์ไม่สามารถละลายหัวใจน้ำแข็งของเขา.
วันคริสต์มาสอีฟหนึ่งเขากำลังยุ่งอยู่ในบ้านของเขานับ เขาได้ออกจากประตูห้องทำงานของเขาเปิดเพื่อให้ตากับพนักงานของเขาบ๊อบ Cratchit.
ระดับ "A Merry Christmas ลุง!" ร้องไห้เสียงร่าเริงอย่างกระทันหัน มันเป็นหลานชายของสครูจ, เฟร็ด "Bah, หลอกลวง!" สครูจกล่าวว่า.
"ถ้าฉันมีวิธีของฉัน" สครูจเสริมว่า "คนโง่ที่บอกว่า" เมอร์รี่กับเค้กของตัวเองทุก!
"" จริงเหรอลุง! "เฟร็ดร้องไห้ "มาทำไมไม่กินกับเราในวันพรุ่งนี้?"
"สวัสดี!" สครูจตอบกลับไปที่หนังสือของเขา.
ในฐานะที่เป็นเฟร็ดที่เหลืออีกสองคนเดินเข้ามาในการจัดเก็บภาษีสำหรับคนยากจน "มีเรือนจำหรือไม่?" ถามสครูจ "ไม่มีโรงเลี้ยง? ฉันต้องจ่ายเงินสำหรับผู้ที่ นั่นเพียงพอ.
"คนที่ออกไปช่วงบ่ายหนาวสั่นหัวของพวกเขา เล็ก ๆ น้อย ๆ ต่อมาเป็นเด็กสกปรกหยุดชั่วคราวโดยสำนักงานของสครูจและเริ่มร้องเพลง.
พระเจ้าอวยพรคุณสุภาพบุรุษสุข ...
แต่สิ่งหนึ่งที่ดูที่สครูจและเขาหนีไปโดยไม่ต้องจบบทกวี.
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะกลับบ้าน "คุณจะต้องการทั้งวันออกในวันพรุ่งนี้ผมคิดว่า?" สครูจ snapped ที่บ๊อบ.
"ถ้ามันสะดวก" บ๊อบกล่าวว่า "มันไม่ได้ ที่นี่ทุกวันหลังจากที่ก่อนหน้านี้.
"สครูจออกจากห้องทำงานที่มีคำราม บ๊อบได้อย่างรวดเร็วล็อคขึ้นและกำหนดปิดสำหรับบ้าน สครูจไปสำหรับอาหารค่ำเหงาของเขาตามปกติในโรงแรมเหงา.
แล้วเขาก็ตั้งเกินไปสำหรับบ้าน, ห้องมืดมนไม่กี่คนในบ้านหลังเก่าซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นมาร์เลย์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

มาร์ลีย์ คือ ตาย ตาย ตายแหงแก๋เลย ทั้งหมดที่ยังคงอยู่ใน บริษัท ของคนขี้เหนียวกับมาร์ลีย์เป็น Ebenezer สครูจ .
คนขี้เหนียว . . . . . . . โลภ , โลภ , อย่างน่าสยดสยอง ตาแก่ ! เขาเป็นคนแข็งและเย็นชา ภายใน ใบหน้าของเขาดูแข็ง
สครูจไม่เคยดูแลใคร และทุกคนแทบจะดูแลเขา แม้จะเชียร์คริสต์มาสไม่สามารถละลายหัวใจที่เย็นชาของเขา .
คริสต์มาสอีฟเขายุ่งมาก เขานับ House เขาออกจากประตูออฟฟิศเปิด เพื่อจับตาดูเสมียนของเขาบ๊อบ cratchit .
" สุขสันต์วันคริสต์มาสค่ะลุง " ร้องไห้เสียงร่าเริงทันที มันเป็นคนขี้เหนียว หลานชาย เฟรด " บ้าน่า ! " สครูจ .
" ถ้าฉันมีวิธีของฉัน " สครูจ กล่าวว่า " ทุกๆ ไอ้คนที่มันบอกว่า ' ฉลองกับเค้กของเขาเอง ! "
" จริงๆครับลุง " ร้องไห้ เฟร็ด " มาทำไมไม่กินกับเราพรุ่งนี้ "
" สวัสดีครับ " สครูจตอบกลับหนังสือของเขา .
เฟรดซ้าย ชายสองคนอื่น ๆ เข้ามาเก็บสำหรับคนจน " ไม่มีคุก ? " ถามคนขี่เหนียว " ไม่ workhouses ? ฉันจะจ่ายสำหรับพวกนี้ พอได้แล้ว "
ผู้ชายเข้าไปในที่เย็นมากในช่วงบ่าย สั่นศีรษะของพวกเขา ช้าอีกนิดเด็กสกปรกหยุดโดยสำนักงานสครูจและเริ่มร้องเพลง
พระเจ้าอวยพรคุณ รื่นเริง สุภาพบุรุษ . . . . . . .
แต่ดูที่สครูจและเขาหนีไปโดยไม่ได้จบบทประพันธ์
ในที่สุด ก็ได้เวลากลับบ้าน " คุณจะต้องการทั้งวัน พรุ่งนี้ ปิดฉันคิดว่า ? " สครูจ snapped ที่บ๊อบ .
" ถ้าสะดวก , " กล่าวว่าบ๊อบ " มันไม่ได้อยู่ที่นี่ทั้งหมดก่อนหน้านี้วันเดียว . . . "
คนขี่เหนียวออกมาด้วยเสียงคำราม บ๊อบรีบล็อคและตั้งปิดสำหรับบ้าน สครูจไปเย็นเหงาของเขาตามปกติในอินน์เหงา .
แล้วเขาก็เริ่มปิดบ้าน ไม่เศร้าหมอง บุหรี่ในบ้านเก่าที่เคยเป็นของมาร์ลีย์