feed them any more.” The father was

feed them any more.” The father was very sad to hear these words but the wife forced him to agree. Now

Hansel and Gretel heard their stepmother talking and Hansel had a very clever idea. The next morning, the

woodcutter and his wife took Hansel and Gretel out and left them in the forest. Hansel, however, had put

some pebbles in his pocket and had dropped one from time to time so the children came back home by

following the pebbles. The next day, the woodcutter and his wife again took the children into the forest.

This time Hansel dropped bread crumbs but the birds ate them all and the children were lost. They walked

on looking for the path home until night came when they went to sleep under a big tree feeling very lonely

and sad.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัวดึงข้อมูลเหล่านั้นต่อไป" พ่อเศร้ามากจะได้ยินคำเหล่านี้ แต่ภรรยาบังคับให้เขายอมรับ ขณะนี้ Hansel และ Gretel ยิน Hansel และแม่เลี้ยงพูดคุยของพวกเขามีความคิดที่ฉลาดมาก เช้าวันถัดไป การ woodcutter และภรรยา Hansel และ Gretel ออก และทิ้งไว้ในป่า Hansel อย่างไรก็ตาม ได้ใส่ กระเป๋าบางก้อนกรวดในเขา และมีความเปลี่ยนแปลงหนึ่งครั้งเพื่อให้เด็กกลับมาบ้าน ก้อนกรวดต่อไปนี้ ในวันถัดไป การ woodcutter และภรรยาอีกเอาเด็ก ๆ เข้าป่า เวลานี้ Hansel ลดลงเกร็ดขนมปังทอด แต่นกกินพวกเขาทั้งหมด และเด็กสูญหาย พวกเขาเดิน ในการหาเส้นทางบ้านจนกระทั่งคืนมาเมื่อพวกเขาไปนอนใต้ต้นไม้ใหญ่รู้สึกเหงามาก และเศร้า

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

อาหารพวกเขาอีกต่อไป. "พ่อเสียใจมากที่จะได้ยินคำพูดเหล่านี้ แต่ภรรยาบังคับให้เขาต้องเห็นด้วย ตอนนี้Hansel และ Gretel ได้ยินการพูดคุยแม่เลี้ยงของพวกเขาและฮันเซลมีความคิดที่ฉลาดมาก เช้าวันรุ่งขึ้นคนตัดไม้และภรรยาของเขาเอา Hansel และ Gretel ออกมาและทิ้งไว้ในป่า Hansel แต่ได้นำก้อนหินบางอย่างในกระเป๋าของเขาและมีการปรับตัวลดลงจากครั้งคราวเพื่อให้เด็กกลับมาบ้านโดยต่อไปนี้ก้อนกรวด วันถัดไป, คนตัดไม้และภรรยาของเขาอีกครั้งเอาเด็กเข้าไปในป่า. Hansel เวลานี้ลดลงขนมปัง แต่นกมากินพวกเขาทั้งหมดและเด็กถูกกลืนหายไป พวกเขาเดินบนมองหาบ้านเส้นทางจนกระทั่งคืนมาเมื่อพวกเขาไปนอนภายใต้ความรู้สึกที่ต้นไม้ใหญ่มากเหงาและเศร้า