Truth be told, students like Tatsuy

Truth be told, students like Tatsuya were the exception.
As the bigwigs left, the venue seemed to relax, and a carefree atmosphere filled the air.
The soft sound of wind and string instruments began to flow.
At the enthusiasm of the organizers who had prepared an evening of live music, the young men immediately responded.
Making full use of the trials they had gone through, they took the hands of the girls they had grown closer to, and proceeded to the center of the hall.
It was unfortunate they weren't in dresses, but such a fact was utterly irrelevant to them.
The common dress code for the girls of the nine schools was a silk organdy inner gown (worn under their jacket), which fluttered gently as they moved.
As expected, Miyuki was being swarmed by boys both from school and from without.
It seemed no one was capable of staying away.
Because she was surrounded up until the last minute, she probably hadn't been able to get a single word out.
Unlike Tatsuya, Miyuki had been firmly taught manners on how to act at a ball ("it's not a 'dance party'!"), so provided proper procedure was observed she was unlikely to refuse a dance partner (naturally, that didn't mean she'd dance with just anyone), but rather it seemed the boys were being embarrassed on their own.
From within that crowd, Tatsuya's familiar face became visible to Miyuki.
Or rather than saying familiar face, it might be better to say companion.
Leaving the wall, Tatsuya advanced to the edge of the crowd.
He was by no means slender, but he skillfully slipped through the press to stand by Miyuki's side.
"It's been two days huh, Ichijou Masaki."
"Ah, Shiba Tatsuya."
The two exchanged easygoing(?) greetings.
They didn't consider themselves friends, yet at the same time, they didn't think that they needed stiff formalities either.
"Is your ear alright?"
"It's fine, it's nothing worth being concerned about."
"Is that so."
At Tatsuya's (intended) politeness, Masaki returned a quip which could hardly be called amiable. Well, for him who suffered defeat in what by all means should have been a victory, he couldn't really be expected to happily accept concern from the winners. Although his tone was ambiguous, it certainly held a dismissive air.
Becoming aware of Miyuki's cold gaze turned in his direction, Masaki's heart sank in dismay.
"Eh, ah...... Ah? Shiba!?"
He suddenly called out Tatsuya's last name, causing Tatsuya to make a "is this guy alright?" face.
"Are you, her brother!?"
MKnR v04 471.jpg

Masaki's words caused Tatsuya no end of weariness.
"......Are you telling me you only realized just now? Seriously?"
His amazed face implying "I think I understand?", Masaki stood frozen.
A modest laugh was heard.
Covering her mouth, Miyuki turned away.
"......Ichijou-san, you weren't able to tell Onii-sama and I were siblings?"
Miyuki's voice as she spoke to Masaki, as she suppressed her laughter, seemed somehow happy.
"Eh, no, that um...... yes."
As Masaki gave up trying to find an excuse, Miyuki looked on with a smile.
He wasn't quite sure what had caught her interest, but it seemed to him that Ichijou had suddenly become sensible in Miyuki's eyes.
That being said, it only meant he was now considered on the level to be a possible dance candidate.
"You can't just stay standing here forever, so Miyuki, why don't you go dance with Ichijou?"
At Tatsuya's words (or more precisely the "dance with Ichijou" part), Masaki looked up sharply.
His eyes shone in anticipation.
After Miyuki's giggling bout subsided, she tilted her head in Masaki's direction as if asking "what will you do?".
"Could you please......accompany me for two songs?"
With a reverential voice, Masaki bowed deferentially to Miyuki.
"Please take care of me as well."
Returning the bow, Miyuki took Masaki's proffered hand.
As he took his position, Masaki's face was glowing as he nodded to Tatsuya in thanks.
Seeing that, Tatsuya thought "what a mercenary guy".

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ความจริงจะบอก นักเรียนเช่นทะสึยะมีข้อยกเว้น
เป็น bigwigs เหลือ สถานที่ดูเหมือนจะ ผ่อนคลาย และบรรยากาศแบบใช้เติมอากาศ
เสียงนุ่มของเครื่องมือลมและสตริเริ่มขั้นตอนการ
ที่ความกระตือรือร้นของออร์แกนไนเซอร์ที่ได้เตรียมไว้ยามค่ำคืนของดนตรี ชายหนุ่มทันทีตอบสนอง
ทำเต็มใช้ทดลองที่พวกเขาได้ผ่านไปแล้ว, เขาเอามือของหญิงก็มีปลูกใกล้ และครอบครัวศูนย์ของฮอลล์
ก็โชคร้ายเศร้าชุด แต่ความจริงไม่เกี่ยวข้องเพราะไป
แต่งทั่วไปสำหรับหญิงของโรงเรียน 9 ถูกไหมเป็นผ้าไหมทรงยาวด้านในชุด (สวมใส่ภายใต้เสื้อของพวกเขา), ซึ่ง fluttered เบา ๆ ตามที่พวกเขาย้าย
ตามที่คาดไว้, มิยูกิกำลัง swarmed โดยชายทั้ง จากโรงเรียน และจากไม่
เหมือนคนสามารถพักเก็บ
เนื่องจากเธอถูกล้อมรอบจนถึงนาทีสุดท้าย เธอคงไม่ได้ได้ได้เป็นคำคำเดียวออก
ต่างจากทะสึยะ มิยูกิได้รับแน่นหนาสอนมารยาทเกี่ยวกับวิธีดำเนินการที่ลูกบอล ("มันไม่ใช่ 'แดนซ์ปาร์ตี้' "), เพื่อให้ขั้นตอนที่เหมาะสมถูกสังเกตเธอไม่น่าจะปฏิเสธคู่เต้นรำ (ธรรมชาติ ซึ่งไม่ได้หมายความว่า เธอจะเต้นรำกับใครเพียง), แต่ค่อนข้าง มันดูเหมือนเด็กผู้ชายมีการอับอายเอง.
จากภายในฝูงชนที่ หน้าคุ้นเคยของทะสึยะกลายเป็นเห็นมิยูกิ
หรือแทนที่จะบอกว่า หน้าคุ้นเคย มันอาจจะดีกว่าว่าสหาย
ออกจากผนัง, ทะสึยะขั้นสูงไปขอบของฝูงชน
เขาไม่สเลนเดอร์ แต่เขารูปเล็ดรอดผ่านกดเพื่อยืนอยู่ด้านข้างของมิยูกิ
"แล้ว 2 วันฮะ Ichijou Masaki "
"อา ทะสึยะชิบะ"
ทั้งสองแลกเปลี่ยนคำทักทาย easygoing(?).
พวกเขาไม่ได้พิจารณาตัวเองเพื่อน แต่ในเวลาเดียวกัน พวกเขาไม่ได้คิดว่า พวกเขาจำเป็นพิธีการอาจ stiff.
"คือหูของคุณครับ
"ไม่เป็นไร มันมีอะไรน่าเป็นห่วง"
"เป็นที่ให้"
ที่ของทะสึยะ (ตั้งใจ) politeness, Masaki กลับ quip อาจไม่เรียกน่ารัก ๆ ดี สำหรับเขาที่ประสบความพ่ายแพ้ในอะไรโดยทั้งหมดควรได้รับชัยชนะเป็น เขาไม่สามารถจริง ๆ คาดหวังอย่างมีความสุขยอมรับเรื่องร้องเรียนจากผู้ชนะ แม้ว่าเสียงของเขาได้ชัดเจน มันแน่นอนจัดอากาศ dismissive.
เป็นที่ทราบของมิยูกิสายตาเย็นเปิดในทิศทางของเขา หัวใจของ Masaki จมในกังวล
" Eh อา... อา ชิบะ?"
เขาก็เรียกชื่อของทะสึยะ เกิดทะสึยะเป็น "คือคนนี้ครับหน้าด้วย
"คุณใจ พี่ชายของเธอ?"
MKnR v04 471.jpg

คำของ Masaki เกิดทะสึยะไม่สิ้นภาย
"...คุณบอกฉันคุณเพียงรู้แค่ตอนนี้ อย่างจริงจัง"
หน้าประหลาดหน้าที่ "ฉันคิดว่า ฉันเข้าใจ" Masaki ยืนแช่แข็ง.
ได้ยินหัวเราะเจียมเนื้อเจียมตัว
ปากของเธอครอบคลุม มิยูกิหัน.
"...Ichijou ซัง คุณไม่สามารถบอก Onii-sama และฉันเป็นพี่น้อง"
มิยูกิเป็นเสียงเธอพูดกับ Masaki เป็นเธอระงับเสียงหัวเราะของเธอ ดูเหมือนอย่างใดสุข.
" Eh ไม่ ที่อึม...ใช่"
เป็น Masaki ได้พยายามที่จะหาข้อแก้ตัว มิยูกิดูบน ด้วยรอยยิ้มแบบนั้น
ไม่แน่ใจว่าอะไรมีติดสนใจของเธอ แต่ดูเหมือนเขาว่า Ichijou ได้ทันทีกลายเป็นสมเหตุสมผลในสายตาของมิยูกิได้
ที่ถูกกล่าว เท่านั้นหมายความว่า เขาถูกพิจารณาในระดับเพื่อให้ผู้เต้นสามารถได้
"คุณเพียงแค่ไม่สามารถอยู่ยืนอยู่ที่นี่ตลอดไป มิยูกิใช่ ทำไมไม่คุณไปเต้นรำกับ Ichijou ? "
คำของทะสึยะ (หรือเพิ่มเติมตรงส่วน "เต้นรำกับ Ichijou"), Masaki ค้นหาอย่างรวดเร็ว.
ตา shone ในความคาดหมาย
หลังจากมิยูกิของสายแข่งขัน subsided เธอยืดศีรษะของเธอในทิศทางของ Masaki เป็นถ้าถาม "คุณจะทำอะไร"
"ได้โปรดกับฉันในเพลงสอง? "
ด้วยเสียง reverential, Masaki ลง deferentially กับมิยูกิ
"กรุณาดูแลผมเช่นกัน"
ความโบว์ มิยูกิเอาของ Masaki proffered มือ.
เป็นเขาเอาตำแหน่งของเขา หน้าของ Masaki เป็นเรืองเขาพยักหน้าให้ทะสึยะในขอบคุณ
เห็นว่า "สิ่งรับจ้างผู้ชาย" การคิดว่า ทะสึยะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ความจริงจะบอกนักเรียนชอบทัตสึยะเป็นข้อยกเว้น
เป็นคนสำคัญมากเหลือ สถานที่ที่ดูเหมือนจะผ่อนคลายและบรรยากาศที่เต็มไปอากาศ .
เสียงนุ่มของลมและเครื่องสายเริ่มไหล .
ที่ความกระตือรือร้นของผู้จัดงาน ที่ได้เตรียมไว้ตอนเย็นของดนตรีสด ชายหนุ่มทันที ตอบ .
ทำให้การใช้เต็มรูปแบบของการทดลองที่พวกเขาได้ไปผ่านพวกเขาเอามือของผู้หญิงที่พวกเขาได้ใกล้ชิดกันมากขึ้น และก็กลางห้องโถง .
มันเป็นโชคร้ายที่พวกเขาไม่ได้อยู่ในชุด แต่เรื่องอย่างนี้มันอย่างเต็มที่ไม่เกี่ยวข้องกับพวกเขา
การแต่งกายทั่วไปหญิงของเก้าโรงเรียนเป็นผ้าแก้วผ้าไหมด้านในชุด ( ใส่ใต้เสื้อ ) ซึ่งเริ่มขยับเบา ๆขณะที่พวกเขาย้าย .
อย่างที่คาดไว้มิยูกิถูกล้อมโดยเด็กชายทั้งจากโรงเรียนและจากโดยไม่ต้อง
ดูเหมือนไม่มีใครสามารถพักอยู่ .
เพราะเธอก็ถูกล้อมจนวินาทีสุดท้าย เธอคงยังไม่ได้รับคําเดียว .
ซึ่งแตกต่างจากทัตสึยะ มิยูกิเคยมั่นสอนมารยาทในวิธีการทำที่ บอล ( " ไม่ใช่ " งานเต้นรำ ! " ) ,เพื่อให้ขั้นตอนที่เหมาะสมพบว่าเธอไม่น่าปฏิเสธคู่เต้น ( ตามธรรมชาติ นั่นไม่ได้หมายความว่าเธอจะเต้นกับใคร ) แต่ดูเหมือนเด็กชายอายของตัวเอง .
จากภายในฝูงชนนั้น ใบหน้าที่คุ้นเคย ทัตสึยะก็มองเห็น มิยูกิ
หรือมากกว่าใบหน้าที่คุ้นเคยว่า มันอาจจะดีกว่าที่จะพูดสหาย .
ออกจากผนังทัตสึยะขั้นสูงเพื่อขอบของฝูงชน .
เขาไม่ได้หมายความว่าผอม แต่เขาถนัดลื่นผ่านสื่ออยู่เคียงข้างของมิยูกิ .
" นี่ก็สองวันแล้วนะ ichijou มาซากิ "
" อ๊ะ ชิบะ ทัตซึยะ "
2 ได้สบาย ๆ ( ? ) ทักทาย
พวกเขาไม่ได้พิจารณาตัวเองเพื่อน แต่ในเวลาเดียวกัน พวกเขาไม่คิดว่าพวกเขาต้องการพิธีการแข็งเหมือนกัน .
" หูของคุณครับ ?
" ไม่เป็นไร ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง "
" งั้น "
ที่ทัตสึยะ ( ตั้งใจ ) ปากหวาน มาซากิกลับมาเป็นสำนวนซึ่งแทบจะเรียกได้นะคะ อืม เขาประสบความพ่ายแพ้ในแล้วโดยทั้งหมดหมายความว่าควรจะได้รับชัยชนะ เขาไม่สามารถจะคาดสุขรับความห่วงใยจากผู้ชนะ แม้น้ำเสียงของเขายังคลุมเครือ มันแน่นอนจัดอากาศ
ไม่เห็นสนใจเลยตระหนักถึง มิยูกิ หนาวจ้องมองหันในทิศทางของเขา หัวใจของมาซากิจมอยู่ในความกลัว .
" เอ๊ะ อ่า . . . . . . . อ่า ? ชิบะ ? "
เขาก็เรียกนามสกุล ทัตสึยะ ทำให้ทัตสึยะให้ " คนนี้ใช่มั้ย ? " ใบหน้า .
" เธอ พี่ชายของเธอ ? "
mknr V01 471 . jpg

มาซากิพูดทำให้ทัตสึยะไม่มีสิ้นสุดของความเหน็ดเหนื่อย .
" . . . . . . . คุณจะบอกคุณว่า ตอนนี้ จริงเหรอ ? "
สีหน้างวยงงของเขาว่า " ผมคิดว่าผมเข้าใจ ? มาซากิยืนแช่แข็ง
หัวเราะเจียมเนื้อเจียมตัวได้ยิน .
ปิดปากเธอ มิยูกิหันไป .
" . . . . . . . ichijou ซัง คุณยังไม่ได้บอก โอนี่ซามะ และผมเป็นพี่น้องกัน ?
ของมิยูกิ เสียงเธอคุยกับมาซากิ เธออดกลั้นเสียงหัวเราะของเธอ เหมือนบางทีมีความสุข .
" เอ๊ะ ไม่ ว่า อืม . . . . . . . ใช่ "
เป็นมาซากิพยายามหาข้ออ้างมิยูกิมองด้วยรอยยิ้ม
เขาไม่ได้ค่อนข้างแน่ใจว่าสิ่งที่จับความสนใจของเธอ แต่ดูเหมือนเขา ichijou อยู่ดีๆ ก็กลายเป็นที่เหมาะสมในมิยูกิ . .
ที่ถูกกล่าวว่ามันหมายถึงเขาตอนนี้ถือว่าอยู่ในระดับที่จะเป็นผู้สมัครเต้นเป็นไปได้ .
" คุณไม่สามารถอยู่ ยืนอยู่ตรงนี้ตลอดไป ดังนั้น มิยูกิ ทำไมไม่ไปเต้นกับ ichijou ? "
ที่ทัตสึยะพูด ( หรืออย่างแม่นยำมากขึ้น " เต้นกับส่วน ichijou " ) , มาซากิ เงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเขาส่องแสงในความคาดหมาย
.
หลังจากที่มิยูกิหัวเราะการแข่งขันลดลง เธอเอียงศีรษะของเธอในทิศทางของมาซากิ ถ้าถามว่า " คุณจะทำอะไร ? " .
" คุณจะกรุณา . . . . . . . เป็นเพื่อนผมสักสองเพลง " ?
ด้วยเสียงซึ่งแสดงความเคารพนับถือ มาซากิโค้ง deferentially มิยูกิ .
" กรุณาดูแลผมเป็นอย่างดี "
กลับมาก้ม มิยูกิเอาของมาซากิ proffered มือ .
เขาแย่งตำแหน่งของเขา ใบหน้าของมาซากิมันเรืองแสง เขาพยักหน้าให้ทัตสึยะในขอบคุณ
เห็นว่า ทัตซึยะก็คิดว่า " ผู้ชาย " ทหารรับจ้าง