The DNA damage theory of aging prop

The DNA damage theory of aging proposes that aging is a consequence of unrepaired accumulation of naturally occurring DNA damages. Damage in this context is a DNA alteration that has an abnormal structure. Although both mitochondrial and nuclear DNA damage can contribute to aging, nuclear DNA is the main subject of this analysis. Nuclear DNA damage can contribute to aging either indirectly (by increasing apoptosis or cellular senescence) or directly (by increasing cell dysfunction

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เสนอทฤษฎีความเสียหายของดีเอ็นเอของอายุว่าอายุเป็นผลมาจากการรวบรวม unrepaired ของธรรมชาติเกิดความเสียหายของดีเอ็นเอ ความเสียหายในบริบทนี้เป็นแก้ไข DNA ที่มีโครงสร้างผิดปกติ แม้ว่าอายุสามารถร่วม mitochondrial และนิวเคลียร์ทำลายดีเอ็นเอ DNA นิวเคลียร์เป็นเรื่องหลักการวิเคราะห์นี้ ความเสียหายของดีเอ็นเอนิวเคลียร์สามารถร่วมอายุอย่างใดอย่างหนึ่งโดยทางอ้อม (โดยการเพิ่ม senescence apoptosis หรือมือถือ) หรือโดยตรง (โดยเพิ่มความผิดปกติของเซลล์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ทฤษฎีเสียหายของดีเอ็นเอของริ้วรอยริ้วรอยแนะว่าเป็นผลมาจากการสะสม unrepaired ของความเสียหายที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติดีเอ็นเอ ความเสียหายในบริบทนี้คือการเปลี่ยนแปลงของดีเอ็นเอที่มีโครงสร้างที่ผิดปกติ แม้ว่าทั้งสองเกิดความเสียหายยลดีเอ็นเอและนิวเคลียร์สามารถนำไปสู่​​ริ้วรอยนิวเคลียร์ดีเอ็นเอเป็นเรื่องหลักของการวิเคราะห์นี้ เสียหายของดีเอ็นเอนิวเคลียร์สามารถนำไปสู่​​ริ้วรอยทั้งทางอ้อม (โดยการเพิ่มการตายหรือการเสื่อมสภาพของมือถือ) หรือโดยตรง (โดยการเพิ่มความผิดปกติของเซลล์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ดีเอ็นเอเสียหายทฤษฎีอายุ เสนอว่า อายุมันเป็นผลของการสะสม unrepaired ของธรรมชาติที่เกิดขึ้นดีเอ็นเอเสียหาย ความเสียหายในบริบทนี้เป็นแก้ไข DNA มีโครงสร้างที่ผิดปกติ แม้ว่าทั้งการทำลายดีเอ็นเอนิวเคลียร์สามารถมีส่วนร่วมและอายุนิวเคลียร์ DNA เป็นประเด็นหลักของการวิเคราะห์นี้ความเสียหายของดีเอ็นเอนิวเคลียร์สามารถมีส่วนร่วมทางอ้อม ( โดยการเพิ่มริ้วรอยให้เซลล์หรือเซลล์ชราภาพ ) หรือโดยตรง ( โดยการเพิ่มเซลล์ผิดปกติ