14 Thus, “the familiar figure of th

14 Thus, “the familiar figure of the Irish cop is a stock theme of police fiction.” Ibid. at 1259
15 Meaning those elements that are indispensible, or at least standard, in the treatment of a topic: ibid at
1259
16 Y’Barbo supra note 2 at 3356 ff. Beal v. Paramount Pictures supra note 10 at 462 ff .
4
novel and film, for example, can hide a substantial similarity between two works.18 He thus called for a measure of literary analysis as a criterion in determining substantial similarity, and a shift away from an “ordinary observer” approach.19
In a more recent treatment, Douglas Y’Barbo argues that copyright fails to protect those elements of a novel that are most commonly used for a film adaptation, specifically the story line or plot structure of the book.20 Copyright infringement is improbable in other ways as well:
“First, the majority of the elements comprising a work of fiction are not protectable. They are either too general or they are unoriginal to the author...Second, even if a film maker borrows some protectable elements from the novel, those elements may be too trivial, either in quantity or quality, that the film does not resemble the novel. Third, the film maker may take some elements from the novel that comprise its aesthetic appeal—the work’s essence. Here, the film and novel may be very similar, even though what was taken was not quantitatively significant. Fourth, the film maker may take the same elements from the novel, yet, once transplanted into the film, they are no longer recognizable as having originated with the novel.”21
A corollary of his argument is that many literary aspects are inassimilable vis-a-vis film media.22
Y’Barbo demonstrates his thesis by critically examining the criteria used by courts to assess infringement. Thus, the “total concept and feel” of a book may lie in its prose and literary devices such as internal monologue whereas film makers rely on visual stimuli, actors, linear
17 Nimmer at supra note 9 at 1137. Critiques of the ordinary observer test are also offered by Fleming supra note 9 and Robert C. Sorenson & Theodore C. Sorenson, “Re-examining the Traditional Legal Test of Literal Similarity: A Proposal for Content Analysis” (1951-52) 37 Cornell LQ 638. See also Robert H. Roststein “Beyond Metaphor: Copyright Infringement and the Fiction of the Work” (1993) 68 Chicago-Kent Law Review Symposium on Intellectual Property Law Theory 725 at 785 advocating that a better way to judge of infringement would be an ‘audience competent in the particular genre’ test.
18 Nimmer ibid. at 1138. So for example, “a novel will often be composed of largely introspective thoughts and emotions which of necessity will be expressed in quite a different manner when dramatized.”
19 Ibid. at 1140
20 Y’Barbo supra note 2 at 316-7. Moreover, the “overwhelming majority of any novel is unprotectable, because it consists of ideas, scenes a faire, merged expression, historical fact, and other material in the public domain.” At 320, he supports this position by concluding that “every contemporary film-adaptation dispute has been decided on summary judgement for the defendant.”
21 Ibid. at 321. 22 Ibid. at 354
5
juxtaposition of images, and editing to achieve a pleasing effect.23 Moreover, the time constraints (and thus editing) of film means that the “pace” of a movie will usually differ as compared with the literary text.24 While a movie adaptation may follow the story line or “plot” of a book, this is generally not protectable per se; often, as well, a “theme” or meaning will change as the a film maker alters the novel to a happy ending.25 Filmmakers often simplify the story line and present a linear “sequence of events” (and perhaps even present material in a familiar genre quite different from the book) in an effort not to confuse audiences and meet the two hour or less time frame.26 The portrayal and development of “character” is often simplified due to time limits and general inability to rely on devices such as internal monologue, and relies heavily on actor portrayal.27 As we will see shortly, Y’Barbo’s analysis echoes many of the arguments advanced by the adaptation skeptics.
II. Other Disciplinary Perspectives
At the most general level, extra legal disciplinary perspectives on book-to-film adaptation separate into four general streams of theory, which I have termed: (1) constructivism (2) adaptation skepticism (3) structuralism, and (4) cognitive equivalency. Not surprisingly, the first two theories are highly skeptical of the possibility of adapting book to film (but for very different reasons) while structuralists are guardedly optimistic about the ability to adapt certain aspects of narrative structure. The fourth perspective is still too speculative to be of analytical assistance.
The notion that a copyrighted work has protectable elements that may survive transfer into another medium implies that a work possesses certain static and unchanging properties in the first instance. A central question in art philosophy is “what is a work of art?” Are there
23 Ibid. at 356-9. 24 Ibid. at 360. 25 Ibid. at 362. 26 Ibid. at 362-3. 27 Ibid. at 364.
6
properties to a work or art – a static essence in other words -- that can be objectively identified?28 Similarly in copyright law, we might ask “are there identifiable, static properties to a work which are capable of being adapted to another medium?” The answer seems to be “yes” in that copyright treats a work as “an object of fixed characteristics existing independently of context and audience.”29 When we compare two works for infringement analysis, we are distilling two works to their essential properties before comparing them.30
A constructivist perspective seriously challenges copyright’s essentialist thesis. Constructivist maintain that every time we interpret a work of art, “we are imputing properties to something which either alters that very thing or creates something new; (thus these objects) of interpretation have a degree of dependence on the interpretation people give (them),...are identified in terms of the properties they are conceived as having..., (and) lack an essence or fixed nature.”31 From this perspective, Rotstein contends that works are not fixed but have changing identities which depend on audience response to the work in the context in which it appears.32 These changing identities, or interpretations, may apply to even the most foundational doctrines of copyright’s essentialism. For example, the distinction between an idea and its expression is itself an act of interpretation.33 Noting Nimmer’s famous description of a shared 14 point plot line between Romeo and Juliet, on the one hand, and West Side Story on the other, Rotstein provides alternative interpretations of these plots lines which show that, even at this most basic level, there is not similarity but rather substantial divergence.34 For example, the
28 Robert Stecker Aesthetics and the Philosophy of Art: An Introduction (Lanham: Rowman & Littlefield Publishers, 2005) at 9.
29 Rotstein, supra note 17 at 741.
30 In this regard Rotstein quite rightly notes at 70: “Ironically, for copyright the essence of the work lies, not at some deep core, but at the surface of the work, i.e. the words on a page. Abstract characterizations of the work, though some may still qualify for protection as ‘expression,’ move further and further away from the surface.”
31 Stecker supra note 28 at 112
32 Rotstein supra note 17 at 726-7. See also 736-7, “The reader in effect creates the text by virtue of the broader context in which he or she exists. For this reason, the text does not...have a fixed identity...”; and739-40: “The text is a speech event involving interaction among a producer (the ‘author’), a textual artifact (book, movie, song, computer program), and a recipient (reader, viewer, listener). Texts occur only upon the dynamic interaction of all three.”
33 Ibid. at 760.
7
first point: “The boy and girl are members of a hostile group” seems hardly worthy when the alternative interpretation is presented:
“Maria in West Side Story is not a member of a hostile group (the gang) and is indeed unaware of the hostility. The boy in West Side Story has withdrawn from the hostile group (the gang). Romeo and Juliet at first both carry the ancient grudge between their families.”35
Constructivists, therefore, are skeptical of the possibility of adaptation since they believe there is no objective essence of a work which exists independently of interpretation and context.
The adaptation skeptics uphold the unity of form and content believing that the semiotic systems of text and film are incommensurable. A main proponent here would be the founding father of adaptation studies, George Bluestone, who viewed film and literature as radically different primarily due to the fact that one medium is linguistic while the other is visual.36 As Bluestone claimed, “changes are inevitable the moment one abandons the linguistic for the visual medium.”37 For example, the internal content of thought including memory, dreams, imagination– so much a part of literature – cannot adequately be translated into the film form.38 At most, film can infer thoughts but it cannot directly show them to us.39 Moreover, whereas literature focuses on internal thought, character and the psychological, film is about external action, plot and the social.40 Even the transfer of characters from novel to film is lacking since the visual medium is not commensurate with the power of language.41 What is transferable
34 Ibid. at 764: “...even an interpretation that seems straightforward and merely descriptive of a plot line is subject to challenge...”
35 Ibid. at 762
36 George Bluestone,“ Novels into Film” (Berkeley: University of California Press, 1968) at viii. 37 Ibid. at 5.
38 Ibid at viii, 23, 47
39 Ibid at 48
40 Ibid at 48
8
between these two me

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ดังนี้ 14 "รูปคุ้นเคยของตำรวจไอริชเป็นรูปหุ้นของนิยายตำรวจ" Ibid. ที่ 1259
15 หมายถึง องค์ประกอบเหล่านั้นที่ เป็น indispensible มาตรฐานที่ ในการบำบัดรักษาของหัวข้อ: ibid ที่
1259
2 หมายเหตุ 16 Y'Barbo supra ที่ 3356 ff. Beal v. ภาพพาราเม้าท์ supra หมายเหตุ 10 ที่ 462 ff.
4
นวนิยายและภาพยนตร์ เช่น สามารถซ่อนความคล้ายที่พบระหว่างงานสองได้18 เขาจึงเรียกการวัดวิเคราะห์วรรณกรรมเป็นเกณฑ์ในการกำหนดคล้ายพบ และกะจาก approach.19
In "ธรรมดานักการ" การรักษาล่าสุด ดักลาส Y'Barbo จนว่า ลิขสิทธิ์ไม่ป้องกันนั้นองค์ประกอบของนวนิยายที่มักใช้สำหรับปรับฟิล์ม เฉพาะบรรทัดเรื่องหรือพล็อตโครงสร้างของหนังสือละเมิดลิขสิทธิ์ 20 เป็น improbable ในรูปแบบอื่น ๆ เช่น:
"แรก ส่วนใหญ่ขององค์ประกอบที่ประกอบด้วยงานของนิยายได้ไม่ protectable จะอย่างใดอย่างหนึ่งมากเกินไป ทั่วไปหรือพวกเขาจะ unoriginal กับผู้เขียน...สอง แม้เครื่องฟิล์มมิตรบางองค์ประกอบ protectable จากนวนิยาย องค์ประกอบเหล่านั้นอาจจะเกินเล็กน้อย ในปริมาณหรือคุณภาพ ว่า ฟิล์มไม่เหมือนนิยาย ที่สาม เครื่องฟิล์มอาจนำองค์ประกอบบางอย่างจากนวนิยายที่มีความสวยงามซึ่งสาระสำคัญของงานได้ ที่นี่ ภาพยนตร์และนวนิยายได้คล้ายกันมาก แม้ว่าสิ่งนำมาไม่สำคัญ quantitatively สี่ เครื่องฟิล์มอาจใช้องค์ประกอบเดียวกันจากนวนิยาย ยัง transplanted เมื่อเป็นฟิล์ม พวกเขาจะไม่จำเป็นมีมากับนวนิยาย"21
A corollary อาร์กิวเมนต์ของเขาคือด้านวรรณกรรมหลาย inassimilable vis-เซ็ตวิ media.22
Y'Barbo ภาพยนตร์แสดงให้เห็นถึงวิทยานิพนธ์ของเขา ด้วยการตรวจสอบเงื่อนไขที่ใช้ในการประเมินการละเมิด โดยศาลมิ ดังนั้น "รวมแนวคิดและความรู้สึก" ของหนังสืออาจโกหกของร้อยแก้วและวรรณกรรมอุปกรณ์เช่น monologue ภายในในขณะที่ผู้ผลิตฟิล์มพึ่งสิ่งเร้าภาพ นักแสดง เส้น
17 Nimmer ที่ supra หมายเหตุ 9 ที่ 1137 ข้อดีข้อเสียของการทดสอบปกตินักการยังด้าม โดยเฟลมิง supra หมายเหตุ 9 และโรเบิร์ต C. Sorenson &ธีโอดอร์ C. Sorenson, "การตรวจสอบการทดสอบกฎหมายดั้งเดิมของความคล้ายคลึงกันตามตัวอักษร: ข้อเสนอสำหรับการวิเคราะห์เนื้อหา" (1951-52) 37 คอร์เนล LQ 638 ดู Roststein H. โรเบิร์ต "เกินเทียบ:ลิขสิทธิ์ละเมิดและนิยายของทำงาน" (1993) 68 วิชาการทบทวนกฎหมายชิคาโกเคนท์ในปัญญา 725 ทฤษฎีกฎหมายทรัพย์สินที่ 785 advocating ว่า การตัดสินของละเมิดจะเป็น 'ผู้เชี่ยวชาญในประเภทเฉพาะ' test.
18 Nimmer ibid. ที่ 1138 ดังนั้นตัวอย่าง "นวนิยายจะมักจะประกอบด้วยส่วนใหญ่ introspective ความคิดและอารมณ์ซึ่งจำเป็นจะแสดงในลักษณะค่อนข้างแตกต่างกันเมื่อนาฏเพื่อ"
19 Ibid. ที่ 1140
20 Y'Barbo supra หมายเหตุ 2 ที่ 316-7 นอกจากนี้ "นวนิยายใด ๆ ส่วนใหญ่เป็น unprotectable เพราะประกอบด้วยความคิด ฉากภาคอีสาน นิพจน์ผสาน ข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์ และวัสดุอื่น ๆ ในโดเมนสาธารณะ" ที่ 320 เขาสนับสนุนตำแหน่งนี้ โดยสรุปว่า "ข้อโต้แย้งทุกสมัยฟิล์มปรับได้ถูกตัดสินใจบนสรุปตัดสินจำเลย"
21 Ibid. ที่ 321 22 Ibid. ที่ 354
5
juxtaposition ของภาพ และการแก้ไขเพื่อให้ effect.23 ที่ชื่นชอบ Moreover ข้อจำกัดของเวลา (และจึง มีการแก้ไข) หมายถึงภาพยนตร์ที่ "จังหวะ" ของภาพยนตร์จะแตกต่างกันมักจะตก text.24 วรรณกรรมขณะปรับภาพยนตร์ตามบรรทัดเรื่องหรือของหนังสือ "พล็อต" โดยทั่วไปไม่ได้ protectable ต่อ se มักจะ เช่น "ธีม" หรือความหมายจะเปลี่ยนเป็นเครื่องฟิล์มเปลี่ยนแปลงนวนิยายการสิ้นสุดความสุขภาพยนตร์ 25 มักง่ายเส้นเรื่อง และนำเสนอเชิง "ลำดับเหตุการณ์" (และบางทียังมีวัสดุในแนวคุ้นเคยค่อนข้างแตกต่างจากหนังสือ) ในความพยายามที่จะสับสนระหว่างผู้ชม และสองชั่วโมงหรือเวลาน้อยไม่26 การวาดภาพและพัฒนา "อักขระ" มักจะประยุกต์การจำกัดเวลาและไม่ทั่วไปพึ่งอุปกรณ์เช่น monologue ภายใน และอาศัยหนัก portrayal.27 นักแสดงเราจะเห็นในไม่ช้า การวิเคราะห์ Y'Barbo ของ echoes อาร์กิวเมนต์สูงสงสัยปรับตัวมากมาย
II มุมมองอื่น ๆ วินัย
ระดับทั่วไปมากที่สุด มุมมองทางวินัยกฎหมายพิเศษจองฟิล์มปรับตัวแบ่งกระแสทั่วไป 4 ของทฤษฎี ซึ่งฉันได้เรียกว่า: (1) ศิลปะเค้าโครง (2) ปรับสงสัย (3) structuralism และ equivalency (4) รับรู้ ไม่น่าแปลกใจ ทฤษฎีสองจะแคลงใจอย่างมากของหนังสือดร.ถ่าย (แต่เหตุผลแตกต่างกันมาก) ขณะที่ structuralists guardedly ในเชิงบวกเกี่ยวกับความสามารถในการปรับทิศทางของโครงสร้างบรรยาย มุมมองสี่จะยังคงเก็งกำไรเกินไปให้ความช่วยเหลือวิเคราะห์
แนวคิดที่ว่า งานลิขสิทธิ์มีองค์ประกอบ protectable ที่อาจอยู่รอดได้โอนย้ายไปยังสื่ออื่นหมายความว่า งานที่มีคุณสมบัติบางอย่างคงที่ และไม่เปลี่ยนแปลงตัว คำถามกลางในปรัชญาศิลปะคือ "อะไรคืองานศิลปะ มี
23 Ibid. ที่ 356-9 24 Ibid. ที่ 360 25 Ibid. ที่ 362 26 Ibid. 362-3 27 Ibid. ที่ 364.
6
คุณสมบัติของงานหรือศิลปะ – สาระสำคัญคงคำอื่น ๆ - ที่สามารถเป็นระบุ? 28 ในทำนองเดียวกันในกฎหมายลิขสิทธิ์ เราอาจขอให้ "มีบุคคล คงคุณสมบัติการทำงานซึ่งสามารถถูกดัดแปลงลงในสื่ออื่น"คำตอบน่าจะ เป็น"ใช่"ที่ลิขสิทธิ์จะทำงานที่เป็น"วัตถุลักษณะถาวรที่มีอยู่เป็นอิสระจากบริบทและผู้ชม"29 เมื่อเราเปรียบเทียบผลงานสองสำหรับวิเคราะห์การละเมิด เรามี distilling งานสองคุณสมบัติสำคัญของพวกเขาก่อนที่เปรียบเทียบมุมมองแบบสร้างสรรค์นิยม them.30
A อย่างจริงจังท้าทายของลิขสิทธิ์วิทยานิพนธ์ essentialist แบบสร้างสรรค์นิยมรักษาว่า ทุกครั้งที่เราตีความงานศิลปะ "เรามี imputing คุณสมบัติให้ซึ่งสิ่งที่เปลี่ยนแปลง หรือสร้างสิ่งใหม่ (ดังนี้วัตถุ) ของการตีความมีการพึ่งพาให้คนตีความ (พวกเขา),...ระบุในคุณสมบัติพวกเขารู้สึกว่ามี..., (และ) ขาดสาระสำคัญการธรรมชาติถาวร" 31 จากมุมมองนี้ Rotstein contends ที่ ทำงานไม่คง แต่มีการเปลี่ยนรหัสประจำตัวซึ่งขึ้นอยู่กับการตอบสนองต่อผู้ชมงานในบริบทในมันใด appears.32 รหัสประจำตัว หรือตีความ การเปลี่ยนแปลงเหล่านี้อาจใช้กับอยู่มากที่สุด foundational ของ essentialism เป็นลิขสิทธิ์ได้ ตัวอย่าง ความแตกต่างระหว่างความคิดและนิพจน์ที่เป็นตัวเองของคำอธิบายที่มีชื่อเสียง interpretation.33 สังเกต Nimmer ของบรรทัดแผน 14 จุดร่วมระหว่างฝั่งตะวันตกเรื่องโรมิโอ และจูเลีย ต คง อื่น ๆ Rotstein ช่วยให้การตีความทางเลือกบรรทัดเหล่านี้ผืนซึ่งแสดงว่า แม้แต่ในระดับนี้พื้นฐาน ไม่มีความคล้ายคลึงกันแต่พบค่อนข้าง divergence.34 ตัวอย่าง การ
28 โรเบิร์ต Stecker สุนทรียศาสตร์และปรัชญาศิลปะ: เบื้องต้น (Lanham: Rowman & Littlefield ผู้เผยแพร่ 2005) ที่ 9.
29 Rotstein, supra หมายเหตุ 17 ที่ 741.
30 ในเรื่องนี้มาก Rotstein หมายเหตุเรื่องที่ 70: "แดกดัน สำหรับลิขสิทธิ์ ของงานอยู่ ไม่ที่หลักบางลึก, แต่ ที่พื้นผิวของงาน เช่นคำในหน้านั้น Characterizations บทคัดย่อของงาน แม้ว่าบางส่วนอาจยังรับป้องกันเป็น 'นิพจน์ ย้ายเพิ่มเติม และเพิ่มเติมจากพื้นผิว"
28 ที่ 112 หมายเหตุ 31 Stecker supra
32 Rotstein supra หมายเหตุ 17 ที่ 726-7 ดู 736-7 "อ่านผลสร้างข้อความอาศัยบริบทกว้างขึ้นซึ่งเขาหรือเธออยู่ ด้วยเหตุนี้ ข้อความไม่ได้...มีตัวตนถาวร... and739-40: "ข้อความที่เป็นงานพูดเกี่ยวข้องกับการโต้ตอบระหว่างผู้ผลิต ('ผู้เขียน'), สิ่งประดิษฐ์ที่เป็นข้อความ (หนังสือ ภาพยนตร์ เพลง โปรแกรม), และผู้รับ (อ่าน แสดง ฟัง) ข้อความเกิดขึ้นเฉพาะเมื่อการโต้ตอบแบบไดนามิกทั้งสาม"
33 Ibid. ที่ 760.
7
จุดแรก: "เด็กชายและเด็กหญิงเป็นสมาชิกของกลุ่มเป็น" ดูเหมือนว่าแทบไม่คุ้มค่าเมื่อแสดงล่ามอื่น:
"มาเรียในเรื่องฝั่งตะวันตกไม่ใช่สมาชิกของกลุ่มศัตรู (แก๊ง) และเป็นแน่นอนไม่รู้ถกเถียง เด็กชายในเรื่องฝั่งตะวันตกได้ถอนจากศัตรูกลุ่ม (แก๊ง) โรมิโอและจูเลียตที่แรกทั้งสองมีโกรธโบราณระหว่างครอบครัว"35
Constructivists ดังนั้น แคลงใจของการปรับตัวเนื่องจากเชื่อว่า มีสาระสำคัญไม่ประสงค์ทำงานที่มีอยู่เป็นอิสระจากการตีความและบริบท
สงสัยปรับผดุงสามัคคีของฟอร์มและเนื้อหาเชื่อระบบ semiotic ข้อความและฟิล์มใช้ incommensurable Proponent หลักที่นี่จะเป็นพ่อก่อตั้งคณะศึกษาปรับ จอร์จบลูสโตน คนดูภาพยนตร์และวรรณกรรมต่างก็เป็นหลักเนื่องจากสื่อที่หนึ่งเป็นภาษาศาสตร์อื่น ๆ ขณะ visual.36 อ้างว่า เป็นบลูสโตน "การเปลี่ยนแปลงจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ขณะหนึ่ง abandons ภาษาศาสตร์กลางภาพ"37 ตัวอย่าง เนื้อหาภายในความคิดรวมถึงหน่วยความจำ ความฝัน จินตนาการ – ส่วนมากของวรรณคดี – ไม่เพียงพอสามารถแปลเป็น form.38 ฟิล์มมากที่สุด ฟิล์มสามารถเข้าใจความคิด แต่ไม่โดยตรงดูให้ us.39 นอกจากนี้ ในขณะที่วรรณกรรมเน้นความคิดภายใน อักขระ และในจิต ใจ ภาพยนตร์กำลังดำเนินการภายนอก พล็อต และสังคมแม้การโอนย้ายตัวละครจากนวนิยายไปฟิล์มจะขาดตั้งแต่กลางภาพไม่สอดรับกับอำนาจของ language.41 คืออะไรโอน 40
34 Ibid. ที่ 764: "... .even ความที่ดูเหมือนว่าตรงไปตรงมา และสื่อความหมายเพียงบรรทัดแผน มีความท้าทาย..."
35 Ibid. ที่ 762
36 จอร์จบลูสโตน, "นวนิยายเป็นฟิล์ม" (เบิร์กลีย์: ข่าวมหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย, 1968) ที่ viii 37 Ibid. ที่ 5.
Ibid 38 ที่ viii, 23, 47
Ibid 39 ที่ 48
Ibid 40 ที่ 48
8
ระหว่างเหล่านี้สองฉัน

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

14 ดังนั้น , " ใบหน้าคุ้นเคยของตำรวจไอริชเป็นหุ้นของตำรวจรูปแบบนิยาย " ในที่เดียวกัน ที่ท่าน
15 ความหมายองค์ประกอบเหล่านั้นที่ขาดไม่ได้ หรืออย่างน้อย มาตรฐานในการรักษา หัวข้อ : อ้างนี้

ที่ 16 y'barbo Supra 2 ที่ 3167 FF . บีลวี พาราเมาท์ พิกเจอร์ส Supra หมายเหตุ 10 ที่ 462 FF 4

ภาพยนตร์และนวนิยาย เช่น สามารถซ่อนความคล้ายคลึงกันมากระหว่างงานสองเขาจึงเรียกวัดการวิเคราะห์วรรณกรรมเป็นเกณฑ์ในการกำหนดกันมากและการเปลี่ยนแปลงไปจากการ " สังเกต " ธรรมดา วิธีการ 19
ในรักษาล่าสุด ดักลาส y'barbo แย้งว่า ล้มเหลวในการปกป้องลิขสิทธิ์นั้นองค์ประกอบของนวนิยายที่ใช้กันมากที่สุดสำหรับภาพยนตร์ดัดแปลง โดยเฉพาะเรื่อง บรรทัดหรือแปลงโครงสร้างของหนังสือ20 การละเมิดลิขสิทธิ์เป็นสิ่งที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นในรูปแบบอื่น ๆเช่นกัน :
" ครั้งแรกส่วนใหญ่ขององค์ประกอบที่ประกอบด้วยนิยายไม่ protectable . พวกเขาก็เหมือนกันทั่วไป หรือจะให้ผู้เขียนเนี่ย . . . . . . . ประการที่สอง แม้ว่าผู้ผลิตภาพยนตร์ยืมองค์ประกอบบางอย่าง protectable จากนวนิยาย องค์ประกอบเหล่านั้น อาจจะด้วยเล็กน้อย ทั้งปริมาณหรือคุณภาพหนังที่ไม่เหมือนในนวนิยาย ประการที่สาม ผู้ผลิตฟิล์มอาจใช้องค์ประกอบบางส่วนจากนวนิยายที่ประกอบด้วยงานอุทธรณ์สุนทรียะของสาระสําคัญ ที่นี่ , ภาพยนตร์ และนวนิยายอาจจะคล้ายกันมากแม้ว่าสิ่งที่ถูกถ่าย ไม่ใช้ความ ประการที่สี่ ผู้ผลิตฟิล์มอาจจะใช้องค์ประกอบเดียวกันจากนวนิยาย แต่เมื่อปลูกถ่ายเข้าไปในฟิล์มพวกเขาจะไม่รู้จักว่ามีต้นกำเนิดมาจากนวนิยายเรื่อง " 21 : ควันหลงของอาร์กิวเมนต์ของเขาคือ ด้านวรรณกรรมหลายสื่อภาพยนตร์ทำ inassimilable 22
y'barbo สาธิตวิทยานิพนธ์ของเขา โดยอย่างยิ่งการตรวจสอบเกณฑ์ที่ใช้โดยศาลเพื่อประเมินการละเมิดลิขสิทธิ์ ดังนั้น" แนวความคิดทั้งหมดและความรู้สึก " ของหนังสืออาจอยู่ในวรรณกรรมร้อยแก้วและอุปกรณ์เช่นภายในครอบครัวในขณะที่ผู้ผลิตภาพยนตร์พึ่งพาสิ่งเร้า , ภาพนักแสดง , linear
17 nimmer ที่ Supra หมายเหตุ 9 255 . วิพากษ์ข้อสอบผู้สังเกตการณ์ธรรมดายังได้รับมอบโดย เฟลมมิ่ง Supra หมายเหตุ 9 และ โรเบิร์ต ซี. ซี. เพลเพล&ธีโอดอร์ " กำลังตรวจสอบทดสอบกฎหมายดั้งเดิมของความคล้ายคลึงกัน : อักษรข้อเสนอสำหรับการวิเคราะห์เนื้อหา " ( 1951-52 ) 37 คอร์เนลล์ lq 638 . เห็นยัง โรเบิร์ต เอช. roststein " เกินอุปมา : การละเมิดลิขสิทธิ์และนิยายของงาน " ( 1993 ) 68 ชิคาโกเค้นท์ ทบทวนกฎหมายด้านกฎหมายทรัพย์สินทางปัญญาที่ทฤษฎี 725 785 advocating ที่วิธีที่ดีกว่าที่จะตัดสินของการละเมิดจะถูกผู้ชม ' ความสามารถในการทดสอบประเภท ' โดยเฉพาะ
18 nimmer ในที่เดียวกัน ที่ 1326 .ดังนั้นตัวอย่างเช่น " นวนิยายมักจะประกอบด้วยความคิดส่วนใหญ่ครุ่นคิดและอารมณ์ที่จำเป็นจะถูกแสดงออกมาในลักษณะที่แตกต่างกันมากเมื่อ dramatized "
19 ในที่เดียวกัน ที่ 140
20 y'barbo Supra 2 ที่ 316-7 . นอกจากนี้ " ยุ่งยากส่วนใหญ่ของนิยายคือ unprotectable เพราะประกอบด้วยความคิด ฉาก faire , แสดงออก , ผสานความเป็นจริงทางประวัติศาสตร์และวัสดุอื่น ๆในโดเมนสาธารณะ " ที่ 320 , เขาสนับสนุนตำแหน่งนี้ โดยสรุปว่า " ทุกสมัยการปรับตัวภาพยนตร์ข้อพิพาทได้รับตัดสินใจสรุปคำพิพากษาสำหรับจำเลย "
21 ในที่เดียวกัน ที่ 321 . 22 ในที่เดียวกัน ที่ 354
5
การภาพและการแก้ไขเพื่อให้บรรลุ effect.23 ใจยิ่งกว่านั้นข้อจํากัดเวลา ( และแก้ไข ) ของภาพยนตร์ว่า " จังหวะ " ของหนังมักจะแตกต่างเมื่อเทียบกับ text.24 วรรณกรรมในขณะที่การปรับตัวภาพยนตร์อาจตามเนื้อเรื่อง หรือ " พล็อต " ของหนังสือเล่มนี้โดยทั่วไปไม่ protectable ต่อเซ มักจะ ดี เป็น " ธีม " หรือความหมาย จะเปลี่ยนเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ เปลี่ยนแปลงใหม่ เพื่อความสุข25 ภาพยนตร์มักจะลดความซับซ้อนของเรื่อง และปัจจุบันลำดับเชิงเส้น " ของเหตุการณ์ " ( และบางทีแม้แต่ปัจจุบันวัสดุในคุ้นเคยประเภทที่ค่อนข้างแตกต่างจากหนังสือ ) ในความพยายามที่จะไม่สับสนผู้ชมและพบกับสองชั่วโมงหรือกรอบเวลาที่น้อยลง26 ภาพ และการพัฒนาของ " ตัวละคร " มักง่าย เนื่องจากการ จำกัด เวลาและไม่สามารถทั่วไปพึ่งพาอุปกรณ์เช่นว่าภายใน และอาศัยอย่างหนักใน portrayal.27 นักแสดงที่เราจะเห็นในไม่ช้า การวิเคราะห์ y'barbo เป็นเสียงสะท้อนหลายข้อโต้แย้งขั้นสูงโดยการปรับตัวคลางแคลง .
2 อื่น ๆวินัยมุมมอง
ระดับทั่วไปมากที่สุดพิเศษกฎหมายวินัยมุมมองในหนังสือภาพยนตร์ดัดแปลงแยกเป็นสี่ลำธารทั่วไปของทฤษฎี ซึ่งเราเรียกว่า ( 1 ) สรรค์ ( 2 ) ความสงสัยการปรับตัว ( 3 ) โครงสร้างและ ( 4 ) การรับรู้เทียบเท่า . ไม่น่าแปลกใจที่สองทฤษฎีแรกขอสงสัยในความเป็นไปได้ของการปรับหนังสือฟิล์ม ( แต่สำหรับเหตุผลที่แตกต่างกันมาก ) ในขณะที่ structuralists เป็นอย่างระมัดระวังในแง่ดีเกี่ยวกับการปรับบางแง่มุมของโครงสร้างการเล่าเรื่อง มุมมองที่สี่จะยังคงพิจารณาที่จะให้ความช่วยเหลือ
วิเคราะห์ความคิดที่งานลิขสิทธิ์มีองค์ประกอบ protectable ที่อาจรอดโอนลงในสื่ออื่นหมายความว่างานครบถ้วนบางอย่างคงที่และไม่เปลี่ยนแปลงคุณสมบัติในตัวอย่างแรก คำถามสำคัญในปรัชญาศิลปะคือ " อะไรคือศิลปะ ? " มี
23 ในที่เดียวกัน ที่ 356-9 . 24 ในที่เดียวกัน 360 . 25 ในที่เดียวกัน ที่ 362 . 26 ในที่เดียวกัน ที่ 362-3 . 27 ในที่เดียวกัน ที่ 364 .
6
คุณสมบัติงาน ศิลปะและสาระสําคัญในคำอื่น ๆคงที่ -- ที่สามารถระบุวัตถุ ? 28 ในทำนองเดียวกันในกฎหมายลิขสิทธิ์ เราอาจจะถามว่า " มีระบุ คงคุณสมบัติการทำงานซึ่งมีความสามารถในการดัดแปลงในสื่ออื่น ?" คำตอบที่ดูเหมือนว่าจะ " ใช่ " ในลิขสิทธิ์ที่ถือว่าเป็น " วัตถุถาวรลักษณะที่มีอยู่เป็นอิสระจากบริบทและผู้ชม . " เมื่อเราเปรียบเทียบสองผลงานการวิเคราะห์การละเมิดเรากลั่นงานสองของพวกเขาที่สำคัญคุณสมบัติก่อนที่จะเปรียบเทียบพวกเขา . 30 : คอนสอย่างจริงจังท้าทายมุมมองลิขสิทธิ์ของ essentialist วิทยานิพนธ์ .คอนสรักษาทุกครั้งที่เราตีความงานศิลปะ " เรา imputing คุณสมบัติบางอย่างที่เปลี่ยนแปลง สิ่งมาก หรือสร้างสิ่งใหม่ ( ซึ่งวัตถุเหล่านี้ ) ตีความได้ระดับของการพึ่งพาการตีความคนให้ ( เขา ) . . . . . . . มีการระบุในแง่ของพวกเขาจะรู้สึกว่ามี คุณสมบัติ . . . . . . . ( และ ) ขาดสาระ หรือแก้ไขธรรมชาติ" 31 จากมุมมองนี้ , rotstein เชื่อว่าผลงานจะไม่คงที่ แต่มีการเปลี่ยนแปลงอัตลักษณ์ซึ่งขึ้นอยู่กับการตอบสนองของผู้ชมที่จะทำงานในบริบทที่ appears.32 เหล่านี้เปลี่ยนแปลงอัตลักษณ์ หรือตีความ อาจใช้แม้พื้นฐานที่สุด คือลิขสิทธิ์ของ 1 . ตัวอย่างเช่นความแตกต่างระหว่างความคิดและการแสดงออกที่ตัวเองเป็น interpretation.33 สังเกต nimmer ดังรายละเอียดที่ 14 จุดพล็อตเส้นระหว่างโรมิโอ และ จูเลียต ในมือข้างหนึ่ง และฝั่งตะวันตก เรื่องอื่น ๆ rotstein ให้เลือกที่จะตีความเหล่านี้แปลงบรรทัดซึ่งแสดงให้เห็นว่า แม้แต่ในระดับพื้นฐานที่สุดไม่มีความเหมือนแต่ divergence.34 อย่างมากตัวอย่างเช่น
28 โรเบิร์ต สเตเคอร์สุนทรียศาสตร์และปรัชญาของศิลปะ : คำนำ ( แลนแฮม : rowman & Littlefield ผู้เผยแพร่ , 2005 ) 9 .
29 rotstein Supra , หมายเหตุ 17 ที่ 741 .
30 ในเรื่องนี้ rotstein ค่อนข้างถูกต้องบันทึกที่ 70 : " แดกดันสำหรับ ลิขสิทธิ์หัวใจของงานอยู่ ไม่ใช่ที่ลึกหลักแต่ที่พื้นผิวของงานคือคำบนหน้าเว็บ บทคัดย่อการศึกษาคุณสมบัติ ของ งาน แต่บางคนอาจยังคงได้รับการป้องกันเป็น ' แสดงออก ' ย้ายเพิ่มเติม และเพิ่มเติมไปจากพื้นผิว . "
31 สเตเคอร์ Supra หมายเหตุ 28 ที่ 112
32 rotstein Supra หมายเหตุ 17 ที่ 726-7 . ดู 736-7 " อ่านผลสร้างข้อความโดยอาศัยบริบทที่กว้างกว่า ซึ่งเขาหรือเธอมีตัวตนด้วยเหตุนี้ ข้อความไม่ได้ . . . . . . . ให้คงเอกลักษณ์ . . . . . . . " ; and739-40 : " ข้อความที่เป็นคำพูด เหตุการณ์ที่เกี่ยวข้องกับปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้ผลิต ( ผู้เขียน ' ' ) , สิ่งประดิษฐ์ต้นฉบับเดิม ( หนังสือ , ภาพยนตร์ , เพลง , โปรแกรม , คอมพิวเตอร์ ) และผู้รับ ( ผู้อ่าน ผู้ฟังผู้ชม ) ข้อความเกิดขึ้นเฉพาะเมื่อการโต้ตอบแบบไดนามิกของทั้งสาม "
33 ในที่เดียวกัน ที่ 760 .

7 จุดแรก :" เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิง มีสมาชิกของกลุ่ม " ศัตรูดูเหมือนแทบจะคุ้มค่าเมื่อการตีความทางเลือกที่นำเสนอ :
" มาเรีย ในฝั่งตะวันตก เรื่องราวไม่ได้เป็นสมาชิกของศัตรูกลุ่ม ( แก๊งค์ ) และก็เผลอของอริ เด็กในฝั่งตะวันตกได้ถอนตัวจากกลุ่มศัตรู ( แก๊ง ) โรมิโอ กับ จูเลียต ในตอนแรกทั้งแบกความแค้นโบราณระหว่างครอบครัว " 3
.คอนสตรัคติวิสจึงจะสงสัยในความเป็นไปได้ของการปรับตัวเนื่องจากพวกเขาเชื่อว่าไม่มีวัตถุประสงค์สําคัญของงานซึ่งมีอยู่อย่างอิสระของการตีความบริบท
การปรับตัวร้องเรียกรักษาเอกภาพของรูปแบบและเนื้อหาของข้อความเชื่อที่ระบบภาพยนตร์และภาพยนตร์เป็นสิ่งที่เปรียบเทียบกันไม่ได้ .เป็นผู้สนับสนุนหลักของที่นี่จะเป็นผู้ก่อตั้งของการปรับตัวในการศึกษา , จอร์จ bluestone , ผู้เข้าชมภาพยนตร์และวรรณกรรมที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิงเป็นหลักเนื่องจากความจริงที่ว่าสื่อเป็นภาษาหนึ่งในขณะที่อื่น ๆเช่น bluestone visual.36 อ้างว่า " การเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ช่วงเวลาหนึ่งไม่ได้ใช้ภาษาสำหรับสื่อภาพ . " 37 ตัวอย่างภายในเนื้อหาของความคิดรวมทั้งความทรงจำ ความฝัน และจินตนาการมากเป็นส่วนหนึ่งของวรรณกรรมและไม่เพียงพอที่สามารถแปลเป็นภาพยนตร์ form.38 ที่สุด ภาพยนตร์สามารถอนุมานความคิดแต่มันไม่สามารถโดยตรงแสดงให้ us.39 นอกจากนี้ ในขณะที่วรรณกรรมเน้นความคิดภายใน อักขระ และจิตวิทยา ภาพยนตร์เกี่ยวกับการกระทำภายนอกและแปลง สังคม40 จะโอนตัวละครจากนวนิยายกับภาพยนตร์ขาดตั้งแต่กลางภาพไม่สอดคล้องกับอำนาจของ language.41 อะไรโอน
34 ในที่เดียวกัน จากคุณ : " . . . . . . . แม้แต่การตีความที่ดูเหมือนตรงไปตรงมาและเพียงอธิบายพล็อตเรื่องเป็นเรื่องท้าทาย . . . . . . . "
3 ในที่เดียวกัน ที่ 762
36 จอร์จบลูสโตน " ในภาพยนตร์นวนิยาย " ( เบิร์กลีย์ : มหาวิทยาลัยของกดแคลิฟอร์เนีย1968 ) 8 . 37 ในที่เดียวกัน 5 .
38 อ้างที่ 8 , 23 , 47 48

39 อ้าง 40 อ้างที่ 48

 8 ระหว่างสองฉัน