First Nations and Métis children li

First Nations and Métis children living in Canada continue to experience disproportionately high levels of obesity and type 2 diabetes (T2D) compared to the general
Canadian child population (Young 2003; Oster and Toth 2009). Evidence supports the need to develop and implement culture-based physical activity and nutrition health programming in order to support the adoption of healthy lifestyles among First Nations and Métis school-aged children (Macaulay, Paradis et al. 1997; Potvin, Cargo et al. 2003; Ng, Young et al. 2010).
Culturally relevant health promoting interventions have been created in collaboration with First Nations communities; however, given that Métis populations have unique cultural characteristics that differ from First Nations groups, there is strong rationale for developing, implementing and evaluating culture-based health programs in collaboration with Métis communities that take a preventative approach with school-aged children. Therefore, the purpose of this research was to evaluate the impact of a Métis culture-based comprehensive school health program on the physical activity and nutrition knowledge, attitudes, beliefs and behaviours of Métis children, using participatory action research (PAR). Initially, relationships were built and nurtured with the participating community and collaborations commenced to develop and implement a Métis culture-based school health program. Métis community members’ input was sought to develop a series of 17 culturally relevant physical activity and nutrition health promoting lessons. The participating teacherdelivered these lessons to one split class of Grade 3 and 4 Métis students (age 8 and 9 years;
n=16) attending the local elementary school once per week over a 4-month timeframe. Overall,
children were taught about healthy eating and physical activity and how a healthy lifestyle can prevent obesity and diabetes.Physical activity and nutrition knowledge, attitudes, beliefs and behaviours among the Métis children were measured prior to and following the implementation of the health program. A group of 21 age-matched students attending separate Grade 3 and 4 classes acted as a comparison standard care group and did not receive health promotion programming. A variety of qualitative and quantitative methods were used including interviews (focus groups; individual with children and teachers), questionnaires (food frequency; knowledge, attitude and beliefs; physical activity questionnaire (PAQ-C)), accelerometry (using Actical accelerometers), and photovoice (using digital cameras). Physical activity data showed that participating students were more physically active than students who did not receive the intervention. Participating students spent significantly fewer minutes in sedentary activities compared to a comparison group post-intervention, 495 min/day compared to 527 min/day respectively. Moderate-to-vigorous physical activity (MVPA) levels did not significantly decrease in students participating in the intervention, while a comparison group experienced significant decreases in MVPA levels. This suggests that the intervention was successful in preventing a decline in MVPA levels that may normally be observed.Nutrition data revealed no statistically significant differences between the two groups. However, greater improvements were measured in the reported consumption of low nutrient dense foods such as cakes, cookies, pie, doughnuts and pop beverages. Fifty percent and 46% ofintervention participants improved their consumption of “pop drinking” and “cakes, cookies, pieand doughnuts”, respectively.
Student perceptions and awareness of healthy foods were positively impacted following the health programming.Although the primary purpose of the project was to evaluate the effectiveness of a school health program on physical activity and nutrition knowledge, attitudes, beliefs and behaviours, an important component of the research was also to evaluate the process of using PAR methods in collaboration with a Métis community. My reflections on using PAR methods integrated my personal observations, experiences, interactions and feedback received from the participating teacher and community research team members throughout the project. The successes and challenges of using PAR methods included the importance of (1) building rapport with the community; (2) maintaining flexibility regarding research timelines; (3) respecting reciprocity of exchanging knowledge and action between the community and myself; and (4) finding balanceto ensure that the community was actively participating. The overall results of this study indicate that a comprehensive school health program can improve physical activity levels and can influence awareness of healthy foods among Métis children. The active engagement of the community ensured the integration of Métis culture, enhanced the sustainability of the program in the community, and largely influenced my learning of engaging in collaborative, Métis community-based research that will be lasting for me as a researcher in the future Acknowledgements My Ph.D. journey could not have occurred without the involvement of many important people in my life, all of whom I am very grateful for and I feel honored to have them in my life.
I want to thank Brad. His unending support, encouragement, understanding and flexibility with my work demands made this journey possible; a journey that I feel we embarked on together. I thank my supervisors, Karen and Janet, for all of their guidance and the wisdom they shared with me throughout the Ph.D. process. I am very grateful for the time they both devoted to working with me and mentoring me ~ making me a better researcher. Thank you, as well, for creating a work environment that encouraged a balance with my role as a parent.I acknowledge and thank the members of my student advisory committee, Roland, Louise, Carol, Suzanne and Sylvia. Each one of these individuals brought their unique and important perspectives to this project all of which greatly enhanced the interdisciplinary nature of my work.I would also like to thank my colleagues, Kori, Lauren, Dale, Candace, and Leila for all of their understanding, advice and help they provided to me over the past several years. All of you have enhanced my life and my research and for that I am forever grateful ~ thank-you!I offer a very generous thank-you and acknowledgement to the community of Île-à-la-Crosse and all of the community members who made this project what it is. Thanks to Duane, Marie and Don for paving the road for this project; thank you to Ruby, Barb, Eddy and Wanda for their time and hard work devoted to this work. Thank you to all of the adults and students who participated. Finally, I would like to acknowledge the Physiotherapy Foundation of Canada and the Indigenous Peoples Health Research Centre (IPHRC) for their financial support in funding this research project. Furthermore, I am grateful to the CIHR Strategic Training Program in Public Health and the Agricultural Rural Ecosystem (PHARE) for the scholarship support I received.
DedicationI dedicate this thesis to my partner, Brad. Throughout this Ph.D. journey, you werealways there to listen and offer support and valuable insight into my work, and to take on the added tasks that accompany single parenting when I was up north or away at conferences. You always kept me motivated and uplifted at difficult times and celebrated the successful and positive times. Thank you.I also want to dedicate this thesis to my parents, Joan and Farook, and my parents-in-law, Cathy and Trent. I want to thank and acknowledge you for everything you have done for my family and myself. You have provided me with tremendous support over the past several years, always lending an ear, never doubting the path I have chosen, and importantly for providing such an amazing care environment for Olive and Hamish at times when we needed extra childcare. I am forever grateful to you for all of this and more. Finally and importantly, I dedicate this thesis to my children, Olive and Hamish. I thank you for your love of life, your energy and for always keeping me in the moment and allowing me to see the world through your young eyes. I dedicate this work to your current and future health.















First Nations and Métis children living in Canada continue to experience disproportionately high levels of obesity and type 2 diabetes (T2D) compared to the general
Canadian child population (Young 2003; Oster and Toth 2009). Evidence supports the need to develop and implement culture-based physical activity and nutrition health programming in order to support the adoption of healthy lifestyles among First Nations and Métis school-aged children (Macaulay, Paradis et al. 1997; Potvin, Cargo et al. 2003; Ng, Young et al. 2010).
Culturally relevant health promoting interventions have been created in collaboration with First Nations communities; however, given that Métis populations have unique cultural characteristics that differ from First Nations groups, there is strong rationale for developing, implementing and evaluating culture-based health programs in collaboration with Métis communities that take a preventative approach with school-aged children. Therefore, the purpose of this research was to evaluate the impact of a Métis culture-based comprehensive school health program on the physical activity and nutrition knowledge, attitudes, beliefs and behaviours of Métis children, using participatory action research (PAR). Initially, relationships were built and nurtured with the participating community and collaborations commenced to develop and implement a Métis culture-based school health program. Métis community members’ input was sought to develop a series of 17 culturally relevant physical activity and nutrition health promoting lessons. The participating teacherdelivered these lessons to one split class of Grade

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

แรกประเทศและ Métis เด็กอาศัยอยู่ในแคนาดายังพบระดับสูงสลายของโรคอ้วน และชนิดที่ 2 โรคเบาหวาน (T2D) เปรียบเทียบกับทั่วไป ประชากรเด็กแคนาดา (หนุ่ม 2003 Oster ก Toth 2009) หลักฐานสนับสนุนต้องพัฒนา และดำเนินตามวัฒนธรรมกิจกรรมทางกายภาพและโภชนาการสุขภาพเขียนโปรแกรมเพื่อรองรับวิถีชีวิตสุขภาพในหมู่ประชาชาติแรกและ Métis เรียน aged เด็ก (แม็กเคา พาราดิส et al. 1997 Potvin ขนส่งร้อยเอ็ด al. 2003 Ng หนุ่มร้อยเอ็ด al. 2010) งานส่งเสริมสุขภาพที่เกี่ยวข้องทางวัฒนธรรมได้ร่วมกับชุมชนประชาชาติแรก อย่างไรก็ตาม ที่ Métis ประชากรมีลักษณะวัฒนธรรมเฉพาะที่แตกต่างจากกลุ่มประเทศแรก ได้ผลแข็งแรงสำหรับใช้พัฒนา และการประเมินโปรแกรมสุขภาพตามวัฒนธรรมร่วมกับชุมชน Métis ที่ใช้วิธีเชิงป้องกันกับเด็กโรงเรียน aged ดังนั้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการ ประเมินผลกระทบของโปรแกรม Métis ตามวัฒนธรรมโรงเรียนครอบคลุมสุขภาพบนความรู้กิจกรรมและโภชนาการกายภาพ ทัศนคติ ความเชื่อ และพฤติกรรมของเด็ก Métis ใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) เริ่มต้น สร้าง และหล่อเลี้ยงกับชุมชนเข้าร่วมความสัมพันธ์ และความร่วมมือเริ่มการพัฒนา และใช้โปรแกรม Métis โรงเรียนตามวัฒนธรรมสุขภาพ Métis ชุมชนสมาชิกเข้าถูกพยายามที่จะพัฒนาชุดกิจกรรมทางกายภาพที่เกี่ยวข้องทางวัฒนธรรมและบทเรียนส่งเสริมสุขภาพโภชนาการ 17 Teacherdelivered ทั้งนี้บทเรียนที่หนึ่งแบ่งชั้นของเกรด 3 และ 4 Métis นักเรียน (อายุ 8 และ 9 ปี n = 16) เข้าโรงเรียนประถมศึกษาท้องถิ่นครั้งต่อสัปดาห์ช่วงเวลา 4 เดือน โดยรวมมีสอนเด็กเกี่ยวกับการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพ และกิจกรรมทางกายภาพ และวิธีสุขภาพสามารถป้องกันโรคอ้วนและโรคเบาหวานความรู้กิจกรรมและโภชนาการกายภาพ ทัศนคติ ความเชื่อ และพฤติกรรมในเด็ก Métis ที่วัดก่อนและการต่อใช้งานของโปรแกรมสุขภาพ กลุ่ม 21 ตรงอายุนักเรียนแยกชั้น 3 และชั้น 4 ได้ปฏิบัติเป็นกลุ่มดูแลมาตรฐานเปรียบเทียบ และไม่ได้รับโปรแกรมส่งเสริมสุขภาพ ใช้หลากหลายวิธีการเชิงปริมาณ และเชิงคุณภาพรวมทั้งการสัมภาษณ์ (โฟกัสกลุ่ม บุคคลเด็กและครู), แบบสอบถาม (ความถี่อาหาร ความรู้ ทัศนคติและความเชื่อ แบบสอบถามกิจกรรมทางกายภาพ (PAQ-C)), accelerometry (ใช้หัว Actical), และ photovoice (ใช้กล้องดิจิตอล) ข้อมูลกิจกรรมทางกายภาพแสดงว่า นักเรียนที่เข้าร่วมรายการถูกใช้งานจริงมากขึ้นกว่านักเรียนที่ไม่ได้รับการแทรกแซง นักเรียนที่เข้าร่วมใช้นาทีน้อยกว่าอย่างมีนัยสำคัญในกิจกรรมแย่ ๆ เมื่อเทียบกับตัวเปรียบเทียบกลุ่มหลังแทรกแซง 495 นาที/วันเมื่อเทียบกับนาทีที่ 527/วัน ตามลำดับ อย่างมีนัยสำคัญไม่ได้ลดระดับกิจกรรมทางกายภาพปานกลางการคึกคัก (MVPA) นักเรียนที่เข้าร่วมในการแทรกแซง ในขณะที่การเปรียบเทียบกลุ่มลดลงอย่างมีนัยสำคัญมีประสบการณ์ในระดับ MVPA แนะนำว่า แทรกแซงไม่ประสบความสำเร็จในการป้องกันการลดลงในระดับ MVPA ที่ปกติอาจจะสังเกตข้อมูลโภชนาการเปิดเผยไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างสองกลุ่ม อย่างไรก็ตาม ปรับปรุงมากกว่าถูกวัดในรายงานปริมาณการใช้ต่ำอาหารหนาแน่นธาตุอาหารเช่นเค้ก คุกกี้ พาย โดนัท และเครื่องดื่มป๊อป ผู้เข้าร่วม ofintervention ห้าสิบเปอร์เซ็นต์และ 46% ปรับปรุงปริมาณการใช้ของพวกเขา "ป๊อปดื่ม" และ "เค้ก คุกกี้ โดนัท pieand" ตามลำดับ นักเรียนเข้าใจและตระหนักถึงอาหารเพื่อสุขภาพได้บวกรับผลกระทบต่อโปรแกรมสุขภาพแม้ว่าวัตถุประสงค์หลักของโครงการคือเพื่อ ประเมินประสิทธิภาพของโปรแกรมเพื่อสุขภาพโรงเรียนในกิจกรรมทางกายภาพ และโภชนาการความรู้ ทัศนคติ ความเชื่อ และพฤติกรรม ส่วนประกอบสำคัญของการวิจัยนั้นยังประเมินกระบวนการของการใช้วิธีการตราไว้ในความร่วมมือกับชุมชน Métis สะท้อนของฉันใช้วิธีพาร์รวมฉันสังเกตส่วนบุคคล ประสบการณ์ โต้ตอบ และผลป้อนกลับที่ได้รับจากครูที่เข้าร่วมรายการและทีมวิจัยชุมชนทั่วทั้งโครงการ ความสำเร็จและความท้าทายของการใช้วิธีตรารวมถึงความสำคัญของ (1) สร้างสายสัมพันธ์กับชุมชน (2) ความยืดหยุ่นรักษาการเกี่ยวกับเส้นเวลาวิจัย (3) เคารพ reciprocity แลกเปลี่ยนความรู้และการดำเนินการระหว่างชุมชนและตัวเอง และ (4) ค้นหา balanceto มั่นใจว่า ชุมชนมีส่วนร่วมอย่างแข็งขัน ผลลัพธ์โดยรวมของการศึกษานี้บ่งชี้ว่า โปรแกรมสุขภาพครอบคลุมโรงเรียนสามารถปรับปรุงระดับกิจกรรมทางกายภาพ และสามารถมีอิทธิพลต่อการรับรู้ของอาหารเพื่อสุขภาพในเด็ก Métis หมั้นงานชุมชนมั่นใจการรวมวัฒนธรรม Métis เพิ่มความยั่งยืนของโปรแกรมในชุมชน และส่วนใหญ่มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้ของฉันของเสน่ห์ในการร่วม Métis ชุมชนวิจัยที่จะยาวนานสำหรับฉันเป็นนักวิจัยในอนาคตเดินทางเอกของฉันถาม-ตอบอาจไม่เกิดขึ้นโดยไม่มีส่วนร่วมของหลายคนในชีวิตทุกคนฉันขอบคุณมากสำหรับ และรู้สึกอีกเพื่อมีชีวิตอยากจะขอบคุณแบรด เขาบริษัทฯ สนับสนุน ให้กำลังใจ ความเข้าใจ และมีความยืดหยุ่นกับความต้องการทำงานของฉันได้เดินทางครั้งนี้ การเดินทางที่รู้สึกว่าเราเริ่มต้นเข้าด้วยกัน ผมขอขอบคุณผู้บังคับบัญชาของฉัน กะเหรี่ยงและเจเน็ต สำหรับคำแนะนำของพวกเขาและภูมิปัญญาที่จะร่วมกันกับฉันตลอดการปริญญาทั้งหมด ฉันขอบคุณมากสำหรับเวลาพวกเขาทั้งสองเพื่อรองรับการทำงานกับผมและปรึกษาฉัน ~ ทำให้ฉันเป็นนักวิจัยที่ดี ขอบคุณ เช่น การสร้างสภาพแวดล้อมการทำงานที่สนับสนุนให้สมดุลกับบทบาทของฉันเป็นหลักผมรับทราบ และขอขอบคุณสมาชิกของฉันเรียนที่ปรึกษา โรแลนด์ หลุยส์ แครอล ซูซานคอ และซิลเวีย แก่บุคคลเหล่านี้นำมุมมองของพวกเขาไม่ซ้ำกัน และมีความสำคัญกับโครงการนี้ทั้งหมดซึ่งเพิ่มธรรมชาติอาศัยงานของผมยังอยากจะขอบคุณเพื่อน โกริอุ ลอเรน เดล Candace และเลสำหรับความเข้าใจ แนะนำ และช่วยเหลือพวกเขาให้กับผมผ่านมาหลายปี คุณได้ปรับปรุงชีวิตและงานวิจัยของฉัน และให้ ฉันตลอดขอบคุณ ~ ขอบคุณผมเสนอให้ขอบคุณมากใจกว้างและยอมรับกับแคว้นอีล-à-ลา-Crosse และโครงการทั้งหมดของสมาชิกชุมชนที่ทำนี้มันคืออะไร ขอบคุณ Duane มารี และดอนสำหรับปูถนนโครงการนี้ ขอบคุณคุณเลือด ปลา เอ็ดดี้ และแวนดาเวลาและทำงานหนักเพื่อรองรับการทำงานนี้ ขอบคุณทุกท่านและนักเรียนที่เข้าร่วม ในที่สุด ฉันต้องการทราบพื้นฐานกายภาพของแคนาดาและพื้นชนสุขภาพวิจัยศูนย์ (IPHRC) สำหรับการสนับสนุนเงินทุนโครงการวิจัยนี้ นอกจากนี้ ฉันขอบคุณ CIHR กลยุทธ์การฝึกอบรมโปรแกรมสาธารณสุขและการเกษตรชนบทระบบนิเวศ (PHARE) สำหรับการสนับสนุนทุนการศึกษาที่ฉันได้รับการDedicationI อุทิศวิทยานิพนธ์นี้ไปที่หุ้นส่วนของฉัน แบรด ทั้งนี้ปริญญาเอกการเดินทาง คุณ werealways มีฟัง และสนับสนุนและเข้าใจคุณค่าในการทำงาน การใช้งานเพิ่มที่พร้อมนี่เดียวเมื่อ ขึ้นเหนือ หรือจาก ที่ประชุม คุณจะเก็บไว้ให้ฉันแรงจูงใจ และเชิญเวลายาก และประสบความสำเร็จ และเพิ่มเวลาของการเฉลิมฉลอง ขอบคุณฉันยังต้องทุ่มเทวิทยานิพนธ์นี้เพื่อพ่อ โจนและ Farook และฉันพ่อแม่-ในกฎหมาย Cathy และนเทรนท์ อยากจะขอบคุณ และยอมรับคุณทุกอย่างที่คุณดำเนินการสำหรับครอบครัวและตัวเอง คุณให้ฉัน ด้วยการสนับสนุนมหาศาล กว่าหลาย ปีที่ผ่านมา จะให้ยืม an ear เคยสงสัยมาเส้นทางที่ฉันเลือก และที่สำคัญให้เช่นการดูแลกลางมะกอกและ Hamish ครั้งเมื่อเราต้องดูแลเด็กพิเศษ ฉันตลอดไปขอบคุณคุณสำหรับทั้งหมดนี้และอื่น ๆ และที่สำคัญ คือ ฉันอุทิศวิทยานิพนธ์นี้ให้ลูก ๆ มะกอกและ Hamish ขอบคุณ สำหรับความรักของชีวิต พลังงานของคุณ และรักษาฉันในขณะนี้ และอนุญาตให้ฉันมองเห็นโลกผ่านสายตาของหนุ่มเสมอ ผมทุ่มเททำงานนี้เพื่อสุขภาพปัจจุบัน และในอนาคตแรกประเทศและ Métis เด็กอาศัยอยู่ในแคนาดายังพบระดับสูงสลายของโรคอ้วน และชนิดที่ 2 โรคเบาหวาน (T2D) เปรียบเทียบกับทั่วไป ประชากรเด็กแคนาดา (หนุ่ม 2003 Oster ก Toth 2009) หลักฐานสนับสนุนต้องพัฒนา และดำเนินตามวัฒนธรรมกิจกรรมทางกายภาพและโภชนาการสุขภาพเขียนโปรแกรมเพื่อรองรับวิถีชีวิตสุขภาพในหมู่ประชาชาติแรกและ Métis เรียน aged เด็ก (แม็กเคา พาราดิส et al. 1997 Potvin ขนส่งร้อยเอ็ด al. 2003 Ng หนุ่มร้อยเอ็ด al. 2010) งานส่งเสริมสุขภาพที่เกี่ยวข้องทางวัฒนธรรมได้ร่วมกับชุมชนประชาชาติแรก อย่างไรก็ตาม ที่ Métis ประชากรมีลักษณะวัฒนธรรมเฉพาะที่แตกต่างจากกลุ่มประเทศแรก ได้ผลแข็งแรงสำหรับใช้พัฒนา และการประเมินโปรแกรมสุขภาพตามวัฒนธรรมร่วมกับชุมชน Métis ที่ใช้วิธีเชิงป้องกันกับเด็กโรงเรียน aged ดังนั้น วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้คือการ ประเมินผลกระทบของโปรแกรม Métis ตามวัฒนธรรมโรงเรียนครอบคลุมสุขภาพบนความรู้กิจกรรมและโภชนาการกายภาพ ทัศนคติ ความเชื่อ และพฤติกรรมของเด็ก Métis ใช้การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) เริ่มต้น สร้าง และหล่อเลี้ยงกับชุมชนเข้าร่วมความสัมพันธ์ และความร่วมมือเริ่มการพัฒนา และใช้โปรแกรม Métis โรงเรียนตามวัฒนธรรมสุขภาพ Métis ชุมชนสมาชิกเข้าถูกพยายามที่จะพัฒนาชุดกิจกรรมทางกายภาพที่เกี่ยวข้องทางวัฒนธรรมและบทเรียนส่งเสริมสุขภาพโภชนาการ 17 Teacherdelivered เข้าร่วมเหล่านี้เรียนไปหนึ่งแบ่งชั้นของเกรด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ประเทศแรก M é ) และเด็กที่อาศัยอยู่ในแคนาดายังคงประสบการณ์สูงเกินระดับของโรคอ้วนและโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ( t2d ) เมื่อเทียบกับประชากรทั่วไป
เด็ก ( หนุ่มแคนาดา 2003 ; และ Oster ทอธ 2009 )หลักฐานสนับสนุนต้องพัฒนาและใช้วัฒนธรรมจากกิจกรรมทางกายภาพและโปรแกรมสุขภาพโภชนาการ เพื่อสนับสนุนการยอมรับของวิถีชีวิตที่มีสุขภาพดีในหมู่ประเทศแรกและ M éมอก. เด็กวัยเรียน ( ตัวบาน , et al . 1997 ; potvin ขนส่งสินค้า et al . 2003 ; ng , หนุ่ม et al . 2010 )
วัฒนธรรมสุขภาพที่เกี่ยวข้อง ส่งเสริม หรือได้รับการสร้างขึ้นในความร่วมมือกับชุมชนประเทศแรก อย่างไรก็ตาม ระบุว่าประชากร M é ) มีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ ลักษณะที่แตกต่างจากกลุ่มประเทศแรก มีเหตุผลที่แข็งแกร่งสำหรับการพัฒนาการใช้และการประเมินวัฒนธรรมตามโปรแกรมสุขภาพร่วมกับ M éมอก. ชุมชนที่ใช้ป้องกันเข้าใกล้กับเด็กวัยเรียน . ดังนั้น การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของ M é ) ครอบคลุมวัฒนธรรมจากอนามัยโรงเรียนในกิจกรรมทางกายภาพและความรู้โภชนาการ ทัศนคติ ความเชื่อ และพฤติกรรมของ M é ) เด็กการใช้การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ( PAR ) เริ่มต้น ความสัมพันธ์ที่ถูกสร้างขึ้นและหล่อเลี้ยงด้วยการเข้าร่วมชุมชนและสื่อเริ่มพัฒนาและใช้ M éมอก. วัฒนธรรมโครงการสุขภาพในโรงเรียนตาม การป้อนข้อมูลของสมาชิกชุมชน M é ) คือพยายามที่จะพัฒนาชุดของ 17 วัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องทางกายภาพกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพ และโภชนาการ บทเรียนเข้าร่วม teacherdelivered บทเรียนเหล่านี้หนึ่งแยกชั้นเกรด 3 และ 4 M é ) นักเรียน ( อายุ 8 และ 9 ปี ;
n = 16 ) เข้าเรียนโรงเรียนประถมท้องถิ่นครั้งต่อสัปดาห์ในช่วงระยะเวลา 4 เดือน . โดย
สอนเด็กเกี่ยวกับกิจกรรมรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพและทางกายภาพและวิธีชีวิตสุขภาพสามารถป้องกันโรคอ้วนและเบาหวาน กิจกรรมทางกาย และความรู้ด้าน โภชนาการ ทัศนคติความเชื่อและพฤติกรรมระหว่าง M éมอก. เด็กที่วัดก่อนและหลังการใช้โปรแกรมสุขภาพ กลุ่มนักศึกษาที่เรียนเกรด age-matched 21 แยก 3 และ 4 ชั้นเรียนปฏิบัติเป็นมาตรฐานการดูแลกลุ่มที่ไม่ได้รับโปรแกรมการส่งเสริมสุขภาพ ความหลากหลายของวิธีการเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ ได้แก่ การสัมภาษณ์ ( โฟกัสกลุ่ม ;บุคคลกับเด็กและครู ) ในอาหาร ความถี่ ความรู้ ทัศนคติ และความเชื่อ ; แบบสอบถามกิจกรรมทางกาย ( paq-c ) ) accelerometry ( ใช้ actical accelerometers ) และ photovoice ( ใช้กล้องดิจิตอล ) ข้อมูลกิจกรรมทางกายภาพ พบว่า นักเรียนที่เข้าร่วมโครงการมากกว่าใช้งานจริงมากกว่านักเรียนที่ไม่ได้รับการแทรกแซงนักเรียนที่เข้าร่วมกิจกรรมกลุ่มอย่างมีนัยสำคัญใช้เวลานาทีที่น้อยกว่าเมื่อเทียบกับการเปรียบเทียบกลุ่มโพสต์แทรกแซง 495 นาที / วันเมื่อเทียบกับ 527 นาที / วัน ตามลำดับ กับการออกกำลังกายแข็งแรงปานกลาง ( mvpa ) ระดับไม่ลดในนักเรียนที่เข้าร่วมการทดลอง ในขณะที่กลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญลดลงใน mvpa ที่มีระดับนี้แสดงให้เห็นว่าการทดลองประสบความสำเร็จในการป้องกันการปฏิเสธใน mvpa ระดับที่อาจจะสังเกต ข้อมูลโภชนาการ พบว่าไม่มีความแตกต่างระหว่างสองกลุ่ม อย่างไรก็ตาม การปรับปรุงมากขึ้นและวัดในรายงานการบริโภคต่ำสารอาหารหนาแน่นอาหารเช่นเค้ก , คุกกี้ , พาย , โดนัทและเครื่องดื่ม popร้อยละห้าสิบ และ 46% ของ ofintervention เข้าร่วมการปรับปรุงการบริโภค " ป๊อปดื่ม " และ " เค้ก , คุกกี้ , โดนัท pieand " ตามลำดับ
การรับรู้และความตระหนักของนักเรียน อาหารเพื่อสุขภาพ มีความสัมพันธ์ทางบวกผลกระทบต่อโปรแกรมสุขภาพแม้ว่าวัตถุประสงค์หลักของโครงการคือ เพื่อประเมินประสิทธิผลของโปรแกรมสุขศึกษา ในโรงเรียน กิจกรรมทางกาย และความรู้ด้านโภชนาการ ทัศนคติ ความเชื่อ และพฤติกรรม เป็นส่วนประกอบที่สำคัญของการวิจัย เพื่อประเมินกระบวนการในการใช้วิธีการโดยร่วมมือกับ M é ) ชุมชน ภาพสะท้อนของฉันโดยการสังเกตส่วนตัวของฉันโดยใช้วิธีแบบผสมผสานประสบการณ์การโต้ตอบและตอบรับจากผู้ร่วมทีมวิจัย ครู และชุมชน ตลอดทั้งโครงการ ความสำเร็จและความท้าทายของการใช้วิธีการโดยรวม ความสําคัญ ( 1 ) อาคารสายสัมพันธ์กับชุมชน ( 2 ) การรักษาความยืดหยุ่นเกี่ยวกับโครงการวิจัย( 3 ) การเคารพในการแลกเปลี่ยนของการ แลกเปลี่ยนความรู้ และการกระทำระหว่างชุมชนและตัวเอง และ ( 4 ) การค้นหา balanceto ให้ชุมชนอย่างมีส่วนร่วม ผลการศึกษาพบว่าโปรแกรมสามารถปรับปรุงสุขภาพที่ครอบคลุมโรงเรียนระดับกิจกรรมทางกาย และสามารถมีอิทธิพลต่อความตระหนักของอาหารสุขภาพในหมู่ M é ) เด็กงานหมั้น งานชุมชน มั่นใจว่า การบูรณาการของ M éมอก. วัฒนธรรมเพิ่มความยั่งยืนของโปรแกรมในชุมชน และส่วนใหญ่มีผลการเรียนมีส่วนร่วมในความร่วมมือ M éมอก. การวิจัยชุมชนนั้นจะยั่งยืนสำหรับฉันเป็นนักวิจัยในอนาคตขอบคุณของฉัน .การเดินทางที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้โดยไม่ต้องมีส่วนร่วมของประชาชนที่สำคัญมากในชีวิตของฉันทั้งหมดที่ฉันดีใจมากๆ และผมรู้สึกเป็นเกียรติที่จะมีพวกเขาในชีวิตของฉัน .
ฉันอยากขอบคุณ แบรด สนับสนุน , ให้กําลังใจของเขาไม่มีที่สิ้นสุด ความเข้าใจและความยืดหยุ่นในการทำงานของฉันต้องการทำให้การเดินทางเป็นไปได้ ; การเดินทางที่ผมรู้สึกว่า เราเริ่มลงมือกัน ผมขอขอบคุณอาจารย์ของผม คาเรน และเจเน็ทสำหรับคำแนะนำของพวกเขาและภูมิปัญญาที่พวกเขาร่วมกันกับผมตลอดกระบวนการ . . ฉันรู้สึกขอบคุณสำหรับเวลาที่พวกเขาทุ่มเทให้กับการทำงานกับฉันและให้ฉัน ~ ทำให้ฉันเป็นนักวิจัยที่ดี ขอบคุณเช่นกันสำหรับการสร้างสภาพแวดล้อมที่สนับสนุนความสมดุลกับบทบาทของผมในฐานะพ่อแม่ ผมรับทราบและขอขอบคุณสมาชิกของนักศึกษาคณะกรรมการที่ปรึกษา โรแลนด์ ลูอิสแครอล ซูซาน และ ซิลเวีย แต่ละหนึ่งของบุคคลเหล่านี้ได้นำเอกลักษณ์และที่สำคัญมุมมองในโครงการนี้ทั้งหมด ซึ่งเพิ่มมากลักษณะสหวิทยาการของการทำงานของผม และผมขอขอบคุณเพื่อนร่วมงานของฉัน , คอรี่ ลอเรน เดล แคนเดซ และไลลาทั้งหมดความเข้าใจของพวกเขา แนะนำ และช่วยพวกเขาให้ฉันในช่วงหลายปีทั้งหมดที่คุณต้องปรับปรุงชีวิตและการวิจัยของฉันและที่ฉันตลอดไปขอบคุณแต๊งกิ้ว ! ขอขอบคุณ น้ำใจและการต่อชุมชนของแคว้นเลอ - ล่าสุด - ลาครอสส์และทั้งหมดของสมาชิกในชุมชน ที่ทำให้โครงการนี้ มันคืออะไร ขอบคุณดวน มารี และก็เพื่อปูทางสำหรับโครงการนี้ ขอขอบคุณ คุณทับทิม บาร์บเอ็ดดี้และแวนด้า สำหรับเวลาและการทำงานอย่างหนัก ทุ่มเทให้กับงานนี้ของพวกเขา ขอขอบคุณคุณทั้งหมดของผู้ใหญ่และนักเรียนที่เข้าร่วมโครงการ สุดท้ายผมอยากจะยอมรับ นักกายภาพพื้นฐานของแคนาดา และชนพื้นเมือง ศูนย์วิจัยสุขภาพ ( iphrc ) สำหรับการสนับสนุนทางการเงินในการระดมทุนโครงการวิจัยนี้ นอกจากนี้ฉันรู้สึกขอบคุณไปยัง cihr กลยุทธ์การฝึกอบรมโปรแกรมสาธารณสุข และระบบนิเวศในชนบทเกษตร ( แพร่ ) ให้ทุนสนับสนุนที่ผมได้รับ
dedicationi อุทิศวิทยานิพนธ์ฉบับนี้กับคู่ของฉัน แบรด ตลอดการเดินทางนี้ . คุณ werealways ที่นั่นฟัง และเสนอการสนับสนุนและข้อมูลเชิงลึกที่มีคุณค่าในการทำงานของฉันและใช้เวลาในการเพิ่มงานที่เกี่ยวข้องกับการอบรมเลี้ยงดูเดียวเมื่อผมขึ้นเหนือหรือไปที่การประชุม คุณกับฉันเสมอ กระตือรือร้น และมีเชฟครั้งยากและเวลาที่ประสบความสำเร็จและบวกลือนาม ขอบคุณครับ ผมยังต้องการที่จะอุทิศ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ ให้พ่อแม่ โจน แอนด์ farook และพ่อแม่ในกฎหมาย , Cathy และเทรนท์ฉันต้องการที่จะขอบคุณและรับทราบคุณสำหรับทุกสิ่งที่คุณได้ทำเพื่อครอบครัวและตัวเอง คุณมีให้กับผมสนับสนุนอย่างมากในช่วงหลายปีที่ผ่านมามักจะให้ยืมหูไม่สงสัยเส้นทางที่ผมเลือก และที่สำคัญสำหรับการให้การดูแลสภาพแวดล้อมเช่นน่าพิศวงสำหรับมะกอกและเฮมิชในบางครั้งเมื่อเราต้องการเพิ่มการดูแลเด็ก .ฉันตลอดไปขอบคุณคุณทั้งหมดนี้และมากขึ้น ในที่สุด และที่สำคัญ ผมขอมอบวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ให้ลูกมะกอก และเฮมิช ฉันขอขอบคุณสำหรับความรักของคุณในชีวิตของคุณ พลังงาน และเสมอรักษาฉันในขณะนี้และช่วยให้ผมเห็นโลกผ่านตาน้อย ฉันอุทิศงานนี้เพื่อปัจจุบันและอนาคต















สุขภาพของคุณประเทศแรก M é ) และเด็กที่อาศัยอยู่ในแคนาดายังคงประสบการณ์สูงเกินระดับของโรคอ้วนและโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ( t2d ) เมื่อเทียบกับประชากรทั่วไป
เด็ก ( หนุ่มแคนาดา 2003 ; และ Oster ทอธ 2009 )หลักฐานสนับสนุนต้องพัฒนาและใช้วัฒนธรรมจากกิจกรรมทางกายภาพและโปรแกรมสุขภาพโภชนาการ เพื่อสนับสนุนการยอมรับของวิถีชีวิตที่มีสุขภาพดีในหมู่ประเทศแรกและ M éมอก. เด็กวัยเรียน ( ตัวบาน , et al . 1997 ; potvin ขนส่งสินค้า et al . 2003 ; ng , หนุ่ม et al . 2010 )
วัฒนธรรมสุขภาพที่เกี่ยวข้อง ส่งเสริม หรือได้รับการสร้างขึ้นในความร่วมมือกับชุมชนประเทศแรก อย่างไรก็ตาม ระบุว่าประชากร M é ) มีวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์ ลักษณะที่แตกต่างจากกลุ่มประเทศแรก มีเหตุผลที่แข็งแกร่งสำหรับการพัฒนาการใช้และการประเมินวัฒนธรรมตามโปรแกรมสุขภาพร่วมกับ M éมอก. ชุมชนที่ใช้ป้องกันเข้าใกล้กับเด็กวัยเรียน . ดังนั้น การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลกระทบของ M é ) ครอบคลุมวัฒนธรรมจากอนามัยโรงเรียนในกิจกรรมทางกายภาพและความรู้โภชนาการ ทัศนคติ ความเชื่อ และพฤติกรรมของ M é ) เด็กการใช้การวิจัยปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม ( PAR ) เริ่มต้น ความสัมพันธ์ที่ถูกสร้างขึ้นและหล่อเลี้ยงด้วยการเข้าร่วมชุมชนและสื่อเริ่มพัฒนาและใช้ M éมอก. วัฒนธรรมโครงการสุขภาพในโรงเรียนตาม การป้อนข้อมูลของสมาชิกชุมชน M é ) คือพยายามที่จะพัฒนาชุดของ 17 วัฒนธรรมที่เกี่ยวข้องทางกายภาพกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพ และโภชนาการ บทเรียนเข้าร่วม teacherdelivered บทเรียนเหล่านี้ไปยังชั้นแยกหนึ่งของเกรด