ANOVA showed a main effect of seque

ANOVA showed a main effect of sequence-type, (F(1,67) = 32.39,
p < .001, gp 2 = .33), no main effect of stimulus-type (F(1,67) = 2.49,
p = .119, gp 2 = .04), but an interaction between the two
(F(1,67) = 6.53, p = .013, gp 2 = .09). Planned comparisons showed
that there was no difference in recall of isolated digits and words
(t(67) = 1.28, p = .408, Cohen’s d = .16) but significantly more digit
pairs were recalled than word pairs (t(67) = 2.33, p = .046,
Cohen’s d = .42).
Undoubtedly, a large range of linguistic variables – typically
attributed to characteristics inherent in the to-be-recalled items
either individually or as a set – have been shown to impact STM
performance. This means that, in principle, to establish the influence
of any given variable, all the other candidate variables need
to be controlled. The range of such candidates includes lexicality,
frequency, concreteness, phonological complexity, phonological
similarity, phonological neighbourhood density, phonotactic regularity,
and so on (see e.g., Acheson & MacDonald, 2009; Macken
et al., 2014, for discussion). The challenge is clearly considerable,
even when approaching the question of the influence of aspects
of linguistic experience with, as it were, a blank slate onto which
sets of materials may be assembled. The challenge here is even
greater, in that the critical set of materials under consideration –
the digits – is already given. Therefore, at this juncture we should
note that while we have shown the survival of the digit superiority
effect when a range of variables is matched, it is still the case that
digits form a semantic class where items are drawn from a relatively
small pool of closely related items, whereas our chosen
words (Experiments 1a and 2) and nouns (Experiment 1b) were
drawn from relatively large word pools and exhibited considerably
less semantic similarity to that inherent in the set of digits. Such
semantic similarity has been shown to have robust effects on
STM performance (e.g., Poirier & Saint-Aubin, 1995; Saint-Aubin
& Poirier, 1999a, 1999b), and an ideal comparison would be with
a set of non-digit materials that shared such semantic similarity
while not also occurring as common sequences in the linguistic
experience of the rememberer. In practical terms, it seems that
such a comparison is unavailable, given the possibility of finding
another given semantic class that could also be matched on the
other key variables. For example, the frequency of occurrence of
primary and secondary colour names in natural language significantly
tails off outside of black, white, red, green, and blue.
However it is also worth noting in this respect that aspects of
our results deviate from those typically found when comparing
STM for sets of semantically related items with unrelated ones.
The effect of semantic similarity on serial recall has been typically
attributed to benefits of item integrity within such lists, such that,
for example, the advantage does not interact with serial position
and the difference between semantically related and unrelated
lists is due primarily to fewer item errors in the former, with little
or no effect on order errors (e.g., Saint-Aubin & Poirier, 1999a,
1999b). Furthermore, even in those cases where semantic similarity
has an impact on the pattern of order errors, that impact has
been argued to be due to increased overall activation of individual
items within the lists as a result of reciprocal activation between
the associated items (Acheson, MacDonald, & Postle, 2011;
Poirier, Saint-Aubin, Mair, Tehan, & Tolan, 2015). Such a mechanism,
if it were responsible for the results of Experiments 1 and
2, would be expected to confer enhanced item activation for digits
over words within the mixed lists of Experiment 2, although to a
lesser extent than in pure lists. Therefore, a digit superiority effect
due to semantic similarity might have been expected to lead to
better recall of the isolated digits in Experiment 2, as well as digits
recalled in sequence. The evidence here does not support such an
interpretation.
So, while our results are supportive of the view that the
advantage in STM for digits over words is not due to any inherent
characteristic possessed by individual digits as verbal items that is
not also possessed by individual words, it is worth remaining cautious
about this conclusion at this point, given the challenges (if
not the impossibility) of fully controlling for all potentially relevant
variables. Our results are, nonetheless, concordant with an effect of
linguistic experience that is operating on the ability to reproduce
sequences of verbal material, rather than on the efficacy of retrieval
of individual items within a list which is the more typically
invoked explanation for effects of inter-item association (e.g.,
Gathercole, Frankish, Pickering, & Peaker, 1999; Jefferies et al.,
2009; Stuart & Hulme, 2000). So, these findings point to a potential
locus of the effect, not within the classical mechanisms of STM per
se, but rather in the way in which – regardless of methodological
attempts to eliminate them – factors deriving from the linguistic
experience of the rememberer manifest themselves in STM performance.
Given the caveats expressed above about the possibility of
fully precluding an account of the results thus far in terms of classical
STM mechanisms, in Experiments 3 and 4, we investigate our
alternative account more directly using the British National Corpus
as a proxy for the linguistic experience of our participant.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การวิเคราะห์ความแปรปรวนพบว่าผลกระทบหลักของชนิดลำดับ, (F(1,67) = 32.39พี < .001, gp 2 = .33), ไม่มีผลหลักชนิดกระตุ้น (F(1,67) = 2.49p =.119, gp 2 = .04), แต่การโต้ตอบระหว่างสอง(F(1,67) = 6.53, p =.013, gp 2 = .09). เปรียบเทียบแผนพบว่าที่มีไม่แตกต่างในการเรียกคืนตำแหน่งแยกและคำ(t(67) =ถึง 1.28, p =.408 ของโคเฮน d =.16) แต่ตัวเลขมากคู่ถูกเรียกคืนกว่า คู่คำ (t(67) = 2.33, p =.046ของโคเฮน d =.42).ไม่ต้องสงสัย ใหญ่ช่วงตัวแปรภาษาศาสตร์ – โดยทั่วไปบันทึกลักษณะในรายการไป-be-ยกเลิกทั้งรายบุคคล หรือ เป็น ชุด – ได้รับการแสดงส่งผลกระทบต่ออิประสิทธิภาพของ นี้หมายความ ว่า หลัก การสร้างอิทธิพลของตัวแปรใด ๆ กำหนด ต้องการทั้งหมดผู้สมัครแบบการควบคุมการ ช่วงของผู้สมัครดังกล่าวประกอบด้วย lexicalityความถี่ concreteness คำโครงสร้างประโยค ซับซ้อน คำโครงสร้างประโยคความคล้ายคลึงกัน เขียนคำโครงสร้างประโยคความหนาแน่น ความ phonotacticและอื่น ๆ (ดูเช่น Acheson และแมคโดนัลด์ 2009 Mackenร้อยเอ็ด al., 2014 สนทนา) ความท้าทายเป็นอย่างมากแม้ครั้นเมื่อคำถามมีอิทธิพลด้านของภาษาศาสตร์พบกับ เท่านั้น ชนวนที่ว่างเปล่าอาจจะรวบรวมชุดการผลิต ความท้าทายที่นี่จะได้มาก ในที่ตั้งสำคัญของวัสดุภายใต้การพิจารณา –ตัวเลข – ได้รับการ ดังนั้น ที่นี้ juncture การที่เราควรสังเกตว่า ในขณะที่เราได้แสดงความอยู่รอดของปมหลักจับคู่ผลเมื่อช่วงของตัวแปร มันยังคงเป็นกรณีที่คลาทางตรรกที่สินค้าถูกนำออกจากแบบฟอร์มหลักการค่อนข้างสระว่ายน้ำขนาดเล็กของรายการที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ในขณะที่การเลือกของเราคำ (ทดลอง 1a และ 2) และนาม (ทดลอง 1b)ออกค่อนข้างใหญ่คำสระว่ายน้ำ และจัดแสดงอย่างมากน้อยคล้ายความหมายไปโดยธรรมชาติซึ่งในชุดของตัวเลข ดังกล่าวได้รับการแสดงความหมายคล้ายจะมีลักษณะแข็งแกร่งอิประสิทธิภาพ (เช่น Poirier และเซนต์ Aubin, 1995 เซนต์ Aubin& Poirier, 1999a, 1999b), และการเปรียบเทียบที่เหมาะจะมีชุดของตัวเลขไม่ใช่วัสดุที่ใช้ร่วมกันเช่นความคล้ายคลึงกันทางตรรกในขณะที่ยังไม่ เกิดขึ้นเป็นลำดับทั่วไปในการภาษาศาสตร์ประสบการณ์ rememberer ที่ ในทางปฏิบัติ เหมือนที่การเปรียบเทียบพร้อมใช้งาน กำหนดความเป็นไปได้ของการค้นหาอื่นให้เรียนทางตรรกที่ยังสามารถจับคู่ได้บนการตัวแปรสำคัญอื่น ๆ ตัวอย่าง ความถี่ของการเกิดหลัก และรองสีชื่อในภาษาอย่างมากหางออกนอกสีดำ ขาว แดง เขียว และสีน้ำเงินอย่างไรก็ ตามก็ยังเร็ว ๆ นี้ ด้านที่เคารพผลของเราแตกต่างจากที่พบโดยทั่วไปเมื่อเปรียบเทียบอิสำหรับชุดรายการประโยคที่เกี่ยวข้องกับคนที่ไม่เกี่ยวข้องได้รับผลของความคล้ายคลึงกันทางตรรกเรียกคืนประจำโดยทั่วไปบันทึกประโยชน์ของความสมบูรณ์ของสินค้าในรายการดังกล่าว ที่ตัวอย่าง ประโยชน์ไม่โต้ตอบกับตำแหน่งประจำและความแตกต่างระหว่างประโยคที่เกี่ยวข้อง และไม่เกี่ยวข้องรายการมีหลักน้อยกว่ารายการข้อผิดพลาดในอดีต น้อยด้วยหรือไม่มีผลต่อลำดับการข้อผิดพลาด (เช่น เซนต์ Aubin และ Poirier, 1999a1999b) นอกจากนี้ แม้แต่ในกรณีความหมายคล้ายคลึงมีผลกระทบในรูปแบบของใบสั่งข้อผิดพลาด ที่มีผลกระทบการโต้เถียงเป็นผลเพิ่มการเปิดใช้งานโดยรวมของแต่ละบุคคลสินค้าในรายการจากการเปิดใช้งานซึ่งกันและกันระหว่างสินค้าเกี่ยวข้อง (Acheson แมคโดนัลด์ & Postle, 2011Poirier, Aubin เซนต์ Mair, Tehan, & Tolan, 2015) เช่นกลไกถ้ามีผู้รับผิดชอบในผลการทดลอง 1 และ2 จะคาดว่าประสาทพิเศษสินค้าเปิดใช้งานสำหรับตำแหน่งมากกว่าคำภายในรายการผสมทดลอง 2 แม้ว่าจะเป็นขอบเขตน้อยกว่ารายการที่บริสุทธิ์ ดังนั้น ตัวเลขเหนือกว่าผลเนื่องจากความคล้ายคลึงกันทางตรรกอาจมีการคาดว่าจะนำไปสู่เรียกคืนดีตำแหน่งการแยก 2 ทดลอง เป็นตัวเลขของยกเลิกลำดับ หลักฐานที่นี่ไม่สนับสนุนเช่นการตีความดังนั้น ในขณะที่ผลลัพธ์ของเราสนับสนุนมุมมองที่จะเปรียบในอิสำหรับตำแหน่งคำไม่ครบแต่กำเนิดใด ๆลักษณะมอบตำแหน่งแต่ละสินค้าด้วยวาจาที่ไม่ยังมอบคำแต่ละคำ มีมูลค่าคงเหลือระมัดระวังกำหนดความท้าทาย (ถ้าเกี่ยวกับข้อสรุปนี้ณจุดนี้ไม่จะเป็นไปได้ทำ) ของการควบคุมทั้งหมดสำหรับทั้งหมดที่เกี่ยวข้องอาจตัวแปร ผลของเรามี กระนั้น concordant ด้วยลักษณะพิเศษของประสบการณ์ภาษาศาสตร์ที่ทำงานบนความสามารถในการทำซ้ำลำดับที่ ของวัสดุด้วยวาจา มากกว่าประสิทธิภาพของเรียกสินค้าแต่ละรายการในรายการที่มากขึ้นเรียกคำอธิบายผลของความสัมพันธ์ระหว่างสินค้า (เช่นGathercole, Frankish, Pickering และ Peaker, 1999 Jefferies et al.,2009 สจ๊วตและ Hulme, 2000) ดังนั้น ผลการวิจัยเหล่านี้ชี้ให้เป็นไปโลกัสโพลของผล ไม่ภายในกลไกคลาสสิกของอิต่อse แต่ค่อนข้างในทางที่ – ไม่ methodologicalพยายามกำจัดปัจจัยที่บริษัทฯ จากการภาษาศาสตร์–ประสบการณ์ rememberer ที่รายการเองประสิทธิภาพอิให้ข้อที่แสดงข้างต้นเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของprecluding บัญชีผลฉะนี้ในคลาสสิกทั้งหมดกลไกอิ 4 และ 3 การทดลองที่เราตรวจสอบของเราบัญชีอื่นเพิ่มเติมโดยตรงโดยใช้คอร์พัสคริที่ประเทศอังกฤษเป็นพร็อกซีสำหรับประสบการณ์ภาษาศาสตร์ของการเข้าร่วมของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ANOVA แสดงให้เห็นว่าผลกระทบหลักของลำดับชนิด (F (1,67) = 32.39,
p <0.001, GP 2 = 0.33) ไม่มีผลกระทบหลักของการกระตุ้นชนิด (F (1,67) = 2.49,
พี = 0.119, GP 2 = 0.04) แต่การทำงานร่วมกันระหว่างสอง
(F (1,67) = 6.53, p = 0.013, GP 2 = 0.09)
การเปรียบเทียบการวางแผนที่แสดงให้เห็นว่ามีความแตกต่างในการเรียกคืนของตัวเลขที่โดดเดี่ยวและไม่มีคำ
(t (67) = 1.28, p = 0.408, โคเฮน d = 0.16)
แต่หลักอย่างมีนัยสำคัญมากขึ้นคู่กำลังนึกถึงกว่าคำคู่(t (67) = 2.33, p = 0.046,
โคเฮน d = 0.42).
ไม่ต้องสงสัยช่วงใหญ่ของตัวแปรภาษา -
มักจะนำมาประกอบกับลักษณะโดยธรรมชาติในเพื่อที่จะเรียกคืนรายการทั้งรายบุคคลหรือเป็นชุด - ได้รับการแสดงที่จะส่งผลกระทบต่อ STM ประสิทธิภาพ . ซึ่งหมายความว่าในหลักการที่จะสร้างอิทธิพลของตัวแปรใดตัวแปรทั้งหมดที่ผู้สมัครอื่น ๆ ต้องมีการควบคุม ช่วงของผู้สมัครดังกล่าวรวมถึง lexicality, ความถี่ concreteness ซับซ้อนเสียง, เสียงคล้ายคลึงกันหนาแน่นใกล้เคียงเสียงสม่ำเสมอphonotactic, และอื่น ๆ (ดูเช่นเคสัน MacDonald & 2009; Macken. et al, 2014 สำหรับการอภิปราย) ความท้าทายเป็นอย่างมากอย่างเห็นได้ชัดแม้ในขณะที่ใกล้คำถามของอิทธิพลของด้านของประสบการณ์ภาษากับมันเป็นกระดานชนวนที่ว่างเปล่าบนที่ตั้งของวัสดุอาจจะรวมตัวกัน ความท้าทายที่นี่จะยิ่งมากขึ้นในการที่ชุดที่สำคัญของวัสดุภายใต้การพิจารณา - ตัวเลข - จะได้รับอยู่แล้ว ดังนั้นในช่วงเวลานี้เราควรจะทราบว่าในขณะที่เราได้แสดงให้เห็นถึงความอยู่รอดของความเหนือกว่าหลักมีผลเมื่อช่วงของตัวแปรที่จะถูกจับคู่ก็ยังคงเป็นกรณีที่ตัวเลขในรูปแบบระดับความหมายที่จะถูกดึงรายการจากที่ค่อนข้างสระว่ายน้ำเล็กๆ อย่างใกล้ชิด รายการที่เกี่ยวข้องในขณะที่ได้รับการแต่งตั้งของเราคำ(ทดลอง 1a และ 2) และคำนาม (ทดลอง 1b) ถูกดึงออกมาจากสระว่ายน้ำคำที่ค่อนข้างใหญ่มากและแสดงความคล้ายคลึงกันความหมายน้อยที่อยู่ในชุดของตัวเลข ดังกล่าวคล้ายคลึงกันความหมายได้รับการแสดงที่จะมีผลกระทบต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานSTM (เช่น Poirier และ Saint-Aubin, 1995; Saint-Aubin และ Poirier, 1999a, 1999b) และการเปรียบเทียบที่เหมาะจะอยู่กับชุดของวัสดุที่ไม่ใช่หลักที่ที่ใช้ร่วมกันความหมายคล้ายคลึงกันเช่นในขณะที่ยังไม่เกิดขึ้นเป็นลำดับร่วมกันในภาษาประสบการณ์rememberer ในแง่การปฏิบัติมันก็ดูเหมือนว่าเช่นการเปรียบเทียบไม่สามารถใช้งานได้รับความเป็นไปได้ในการหาระดับความหมายอื่นที่ระบุว่าอาจจะมีการจับคู่ในตัวแปรที่สำคัญอื่นๆ ยกตัวอย่างเช่นความถี่ของการเกิดขึ้นของประถมศึกษาและมัธยมศึกษาชื่อสีในภาษาธรรมชาติอย่างมีนัยสำคัญหางออกนอกดำ, สีขาว, สีแดง, สีเขียวและสีฟ้า. แต่ก็ยังเป็นที่น่าสังเกตในส่วนนี้ว่าลักษณะของผลของเราเบี่ยงเบนไปจากผู้ที่มักจะพบว่าเมื่อเปรียบเทียบSTM สำหรับชุดของรายการที่เกี่ยวข้องความหมายกับคนที่ไม่เกี่ยวข้อง. ผลของความคล้ายคลึงกันความหมายเกี่ยวกับการเรียกคืนอนุกรมได้รับมักจะนำมาประกอบกับประโยชน์ของความสมบูรณ์ของรายการที่อยู่ในรายชื่อดังกล่าวว่าตัวอย่างเช่นข้อได้เปรียบที่ไม่ได้มีปฏิสัมพันธ์กับตำแหน่งอนุกรมและความแตกต่างระหว่างความหมายที่เกี่ยวข้องและไม่เกี่ยวข้องรายการเป็นสาเหตุหลักมาจากความผิดพลาดน้อยลงรายการในอดีตมีน้อยผลหรือไม่มีข้อผิดพลาดการสั่งซื้อ(เช่น Saint-Aubin และ Poirier, 1999a, 1999b) นอกจากนี้แม้ในกรณีที่คล้ายคลึงกันความหมายมีผลกระทบต่อรูปแบบของข้อผิดพลาดการสั่งซื้อผลกระทบที่ได้รับการถกเถียงกันว่าจะเกิดจากการเปิดใช้งานโดยรวมที่เพิ่มขึ้นของแต่ละรายการที่อยู่ในรายการเป็นผลมาจากการเปิดใช้งานซึ่งกันและกันระหว่างรายการที่เกี่ยวข้อง(อเคสัน MacDonald และโปสเติ 2011; Poirier, Saint-Aubin, แมร์ Tehan และ Tolan 2015) กลไกดังกล่าวว่ามันเป็นความรับผิดชอบสำหรับผลของการทดลองที่ 1 และ 2 จะได้รับการคาดหวังว่าจะหารือการเปิดใช้งานรายการที่เพิ่มขึ้นสำหรับตัวเลขมากกว่าคำพูดในรายการผสมการทดลองที่2 แม้ว่าจะไปที่ระดับน้อยกว่าในรายการที่บริสุทธิ์ ดังนั้นผลที่เหนือกว่าหลักเนื่องจากความคล้ายคลึงกันความหมายอาจได้รับการคาดหวังว่าจะนำไปสู่การเรียกคืนที่ดีขึ้นของตัวเลขแยกได้ในการทดลองที่2 เช่นเดียวกับตัวเลขเล่าในลำดับ หลักฐานที่นี่ไม่สนับสนุนเช่นการตีความ. ดังนั้นในขณะที่ผลของเราจะสนับสนุนมุมมองที่ประโยชน์ใน STM สำหรับตัวเลขมากกว่าคำพูดไม่ได้เนื่องจากโดยธรรมชาติใด ๆ ที่มีลักษณะโดยตัวเลขของแต่ละบุคคลเป็นรายการวาจาที่ยังไม่ถูกครอบงำโดยแต่ละบุคคลคำพูดก็เป็นมูลค่าที่เหลือระมัดระวังเกี่ยวกับข้อสรุปนี้มาถึงจุดนี้ได้รับความท้าทาย(ถ้าไม่ได้เป็นไปไม่ได้) อย่างเต็มที่สำหรับการควบคุมที่เกี่ยวข้องที่อาจเกิดขึ้นทุกตัวแปร ผลของเรามีกระนั้นสอดคล้องกับผลกระทบของประสบการณ์ทางภาษาที่มีการดำเนินงานเกี่ยวกับความสามารถในการทำซ้ำลำดับของวัสดุวาจามากกว่าในประสิทธิภาพของการดึงของแต่ละรายการในรายการที่เป็นมากกว่าปกติคำอธิบายที่เรียกสำหรับผลกระทบของอินเตอร์สมาคม -Item (เช่นGathercole, ส่ง, พิกเคอริ Peaker & 1999; Jefferies, et al. 2009; จวร์ตและ Hulme, 2000) ดังนั้นการค้นพบนี้ชี้ไปที่ที่มีศักยภาพทางเดินของผลกระทบที่ไม่ได้อยู่ในกลไกคลาสสิกของ STM ต่อ SE แต่ในวิธีการที่ - โดยไม่คำนึงถึงวิธีการพยายามที่จะกำจัดพวกเขา- ปัจจัยที่สืบมาจากภาษาประสบการณ์rememberer ชัดแจ้งด้วยตนเอง ในการปฏิบัติงาน STM. ได้รับ caveats แสดงข้างต้นเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของอย่างเต็มที่precluding บัญชีของผลลัพธ์ที่ป่านนี้ในแง่ของความคลาสสิกกลไกSTM ในการทดลองที่ 3 และ 4 เราจะตรวจสอบของเราบัญชีของทางเลือกที่มากขึ้นโดยตรงโดยใช้คอร์ปัสแห่งชาติอังกฤษเป็นพร็อกซี่สำหรับประสบการณ์ทางภาษาของผู้เข้าร่วมของเรา

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวิเคราะห์ความแปรปรวน ( ANOVA ) พบผลหลักของประเภทของลำดับ ( f ( 1,67 ) = 32.39
, p < . 001 , GP 2 = . 33 ) ไม่มีผลหลักของประเภทของสิ่งเร้า ( F ( 1,67 ) = 2.49 ,
p = 119 , GP 2 = . 04 ) แต่ปฏิสัมพันธ์ระหว่างสอง
( F ( 1,67 ) = 6.53 , p = . 013 GP 2 = . 09 ) เปรียบเทียบแผน พบว่า ไม่มีความแตกต่างกันใน
จำแยกตัวเลขและคำ
( t ( 67 ) = 1.28 , p = . 408 Cohen D =16 ) แต่สูงกว่าตัวเลข
คู่ที่ถูกเรียกคืนกว่าคำคู่ ( T ( 67 ) = 2.33 , p = . 046
Cohen , D = . 42 ) .
ไม่ต้องสงสัยช่วงขนาดใหญ่ของตัวแปรภาษาซึ่งโดยปกติ
ประกอบกับลักษณะในที่จะถูกเรียกคืนสินค้า
ทั้งรายบุคคลหรือเป็นชุด และได้แสดงผลกระทบต่อประสิทธิภาพ STM

ซึ่งหมายความ ว่า ในหลักการ เพื่อสร้างอิทธิพล
ของใด ๆตัวแปร ตัวแปรทั้งหมดอื่น ๆผู้สมัครต้องการ
ที่ถูกควบคุม ช่วงดังกล่าว ผู้สมัคร รวมถึง lexicality
ความถี่ , พฤติกรรม , ระบบเสียง , ระบบเสียงระบบเสียงซับซ้อน
ความเหมือนใกล้เคียงความหนาแน่น phonotactic ระเบียบ
และอื่น ๆ ( ดู เช่น ชี น& MacDonald , 2009 ; macken
et al . , 2014 , การอภิปราย ) ความท้าทายที่ชัดเจนมาก
แม้เมื่อมาถึงคำถามของอิทธิพลของลักษณะของภาษามีประสบการณ์
ราวกับว่า เป็นกระดานชนวนที่ว่างเปล่าลงซึ่ง
ชุดของวัสดุอาจจะรวมตัวกัน ความท้าทายคือ แม้แต่
มากขึ้น ที่สำคัญชุดของวัสดุภายใต้การพิจารณา–
ตัวเลขบริษัทไปแล้ว ดังนั้น ในจุดนี้เราควรจะ
โปรดทราบว่าในขณะที่เราได้แสดงการอยู่รอดของตัวเลขที่เหนือกว่าผลเมื่อช่วงของตัวแปรที่เป็นคู่กัน มันยังคงเป็นคดีที่
ตัวเลขรูปแบบชั้นเรียนความหมายรายการวาดจากค่อนข้าง
เล็กพูลของรายการที่เกี่ยวข้องอย่างใกล้ชิด ในขณะที่คำเลือก
( การทดลอง 1A และ 1B ( 2 ) และคำนามทดลองวาด จากสระคำ )

มีมากและค่อนข้างใหญ่ความหมายน้อยเหมือนที่อยู่ในชุดของตัวเลข เช่น
ความหมายความเหมือนได้ถูกแสดงให้มีลักษณะพิเศษที่แข็งแกร่งเมื่อ
ประสิทธิภาพ STM ( เช่น poirier &เซนท์ บบิน , 1995 ; เซนท์ บบิน
& poirier 1999a 1999b , , ) และการเปรียบเทียบเหมาะจะอยู่กับ
ชุดของวัสดุที่ใช้ เช่น บนหลักความหมายความเหมือน
ในขณะที่ยังไม่เกิดขึ้นเป็นลำดับในทั่วไป ภาษา
ประสบการณ์ของ rememberer . ในแง่ปฏิบัติ ดูเหมือนว่า
เช่นการไม่ระบุความเป็นไปได้ของการค้นหาความหมายอื่นให้เรียน
ที่ได้จับคู่กับ
คีย์ตัวแปร ตัวอย่าง ความถี่ของการเกิดของประถมศึกษาและมัธยมศึกษา
ชื่อสีในภาษาธรรมชาติอย่างมาก
หางออกนอก ดำ , ขาว , แดง , เขียว และน้ำเงิน
อย่างไรก็ตาม ก็ยังมีมูลค่า noting ในประเด็นนี้ว่า ด้าน
ผลของเราผิดเพี้ยนจากที่มักจะพบเมื่อเปรียบเทียบ
STM สำหรับชุดขององค์ประกอบของรายการที่เกี่ยวข้องกับคนที่ไม่เกี่ยวข้อง
ผลของความเหมือนความหมายในอนุกรมเรียกคืนได้รับมักจะเกิดจากประโยชน์ของสินค้า
สมบูรณ์ภายในรายการดังกล่าวเช่นนั้น
ตัวอย่างเช่น ประโยชน์ไม่ได้โต้ตอบกับอนุกรมตำแหน่ง
และความแตกต่างระหว่างองค์ประกอบที่เกี่ยวข้องและรายการที่ไม่เกี่ยวข้อง
เนื่องจากหลักน้อยกว่ารายการข้อผิดพลาดในอดีต กับเล็ก
หรือผลกระทบเพื่อไม่มีข้อผิดพลาด ( เช่น เซนท์ บบิน& poirier 1999a
, , 1999b ) นอกจากนี้ แม้ในกรณีที่ความหมายความเหมือน
มีผลกระทบต่อรูปแบบของคำสั่งผิดพลาด ผลกระทบที่ มี
ถูกโต้เถียงเป็นเนื่องจากการเพิ่มขึ้นโดยรวมของแต่ละบุคคล
รายการในรายการที่เป็นผลของการกระตุ้นซึ่งกันและกันระหว่าง
ร่วมรายการ ( แอเชอสัน , MacDonald &พอส์ซัล , 2011 ;
poirier เซนท์ บบิน tehan แมร์ , , , , & โทแลน 2015 ) เช่นกลไก
ถ้าเป็นผู้รับผิดชอบผลการทดลอง 1
2 จะคาดหวังให้เพิ่มรายการการเปิดใช้งานสำหรับตัวเลข
มากกว่าคำพูดในรายการผสมของการทดลองที่ 2 แม้ว่าการ
ขอบเขตที่น้อยกว่าในรายการที่บริสุทธิ์ ดังนั้น ตัวเลขที่เหนือกว่าผล
เนื่องจากความหมายความเหมือนอาจจะถูกคาดว่าจะนำ

จำได้ดีกว่าแยกหลักในการทดลองที่ 2 รวมทั้งตัวเลข
นึกถึงในลำดับ หลักฐานที่นี่ไม่สนับสนุนเช่น

ดังนั้น ในขณะที่ผลการตีความ เราสนับสนุนมุมมองที่
ประโยชน์ใน STM สำหรับตัวเลขมากกว่าคำไม่เนื่องจากใด ๆโดยธรรมชาติ
ลักษณะครอบครอง โดยแต่ละรายการเป็นวาจาที่
ยังไม่ได้ครอบครองโดยแต่ละคำจะมีมูลค่าที่เหลือระมัดระวัง
เกี่ยวกับบทสรุปนี้ ณจุดนี้ ให้ความท้าทาย ( ถ้า
ไม่เป็นไปไม่ได้ ) พร้อมควบคุมตัวแปรทั้งหมดที่เกี่ยวข้องที่อาจเกิดขึ้น
. ผลของเรา อย่างไรก็ตามสอดคล้องกันกับผลของประสบการณ์ที่ปฏิบัติการบน
ภาษาความสามารถในการทำซ้ำ
ลำดับวาจาวัสดุ มากกว่าประสิทธิภาพของการสืบค้น
ของแต่ละรายการในรายการที่เป็นมากขึ้นโดยทั่วไป
เรียกอธิบายผลของความสัมพันธ์ระหว่างรายการ ( เช่น
gathercole Pickering , ส่ง , , & peaker 1999 ; เจฟ et al . ,
2009 ; สจ๊วร์ต &ฮูล์ม , 2000 ) ดังนั้นข้อมูลเหล่านี้ชี้ไปด้านศักยภาพ
ผล ไม่ภายในกลไกคลาสสิกของ STM ต่อ
เซ , แต่ในทางที่ไม่สมบูรณ์และไม่พยายามที่จะกำจัดพวกเขา–ปัจจัย

อันเกิดจากประสบการณ์ทางภาษาของ rememberer แสดงรายการตัวเองในการปฏิบัติ STM .
ได้รับ caveats แสดงข้างต้นเกี่ยวกับ ความเป็นไปได้ของ
เต็มที่เลบัญชีผลดังนั้นไกลในแง่กลไก STM คลาสสิก
, ในการทดลองที่ 3 และ 4 เราตรวจสอบบัญชี
ทางเลือกของเราโดยตรงโดยใช้อังกฤษ
คลังข้อมูลแห่งชาติเป็นผู้รับมอบฉันทะเพื่อประสบการณ์ทางภาษาของผู้เข้าร่วมของเรา