2.5 Bringing it All TogetherThe pro

2.5 Bringing it All Together
The process described above is what one expression must go through
before the answer can be known. Not all of these functions are connected,
however. So, there must be a function by which all of the loose ends are tied
together, and the process is taken step by step. Additionally, this process does not
work in all cases. Most notably, if the expression is some kind of store (i.e. A=5),
the process will not evaluate correctly. So, in the same function, there must be
some checks to ensure that only what needs to be done is done. The file
function.h handles performing these functions, as well as all of the interaction
between the functionality and the GUI. The primary function provided is
createString(). This function is called every time a button is pressed. As long as
the button is not the Enter, Clear, or arrow key button, createString() simply adds
the character that is passed to it into a static string that stores the expression to be
evaluated. If the button pressed is an arrow key, a cursor variable is changed to
reflect the movement of the cursor. If the Clear button is pressed, then the string
is made empty so that the user can start again with a new expression. The
createString() function also handles any buttons pressed when the user is in insert
mode, and handles the Delete key. Finally, createString() handles the Enter key.
If the string is empty, then it returns to the GUI implementation the value of the
last expression to be evaluated. If, however, there is an expression in the string,
createString() calls the function fx(). In fx(), there are more possibilities to be
considered. If the expression is a store (as mentioned above), then fx()
circumvents most of the processes that would normally be used for evaluating
expressions. Instead, it checks to see if the right side is an expression. If it is,
then the right side is evaluated and is stored in the variable indicated by the left
side. If it isn’t, then the right side is stored directly in the left side. The last case
is for a string that is an actual expression. In this case, then the whole process
must be performed. First, the string is made into an array and passed to convert.
Convert checks for multi-digit numbers and does the proper conversions. The
array is then moved into postfix order and placed in a stack. Next, the tree of a
Calculation object is populated based on the postfix array. Finally, that tree is
evaluated and the answer is placed in final_answer. The last step before fx() is
done is for the answer to be converted into a char * with the correct precision.
When that is done, then the char * is returned to createString() and createString()
returns it to the GUI for output to the screen. This is the process that the
functionality uses to implement the user input given it by the GUI.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

2.5 นำมันทั้งหมดเข้าด้วยกันกระบวนการที่อธิบายไว้ข้างต้นคือ นิพจน์ใดหนึ่งต้องผ่านไปก่อนที่สามารถทราบคำตอบ ไม่ฟังก์ชันเหล่านี้จะเชื่อมต่อทั้งหมดอย่างไรก็ตาม ดังนั้น ต้องมีฟังก์ชันที่ปลายหลวมทั้งหมดเสมอร่วมกัน และกระบวนการทีละขั้นตอน นอกจากนี้ กระบวนการนี้ไม่ได้ทำงานในทุกกรณี สะดุดตาที่สุด ถ้านิพจน์บางชนิดของ ร้านค้า (เช่น A = 5),กระบวนการจะไม่ประเมินอย่างถูกต้อง ดังนั้น ในฟังก์ชันเดียวกัน ต้องมีบางตรวจสอบเพื่อให้แน่ใจว่า จะทำเฉพาะ สิ่งที่ต้องทำ แฟ้มfunction.h จัดการดำเนินการฟังก์ชันเหล่านี้ เป็นการโต้ตอบทั้งหมดระหว่างการทำงานและ GUI เป็นฟังก์ชันหลักที่มีให้createString() ฟังก์ชันนี้จะเรียกว่าทุกครั้งที่กดปุ่ม ตราบใดที่ปุ่มไม่ Enter ชัดเจน หรือกดปุ่มคีย์ลูกศร createString() เพียงแค่เพิ่มอักขระที่จะผ่านเข้าสายคงที่เก็บนิพจน์จะประเมินนั้น ถ้าปุ่มกด แป้นลูกศร ตัวแปรเคอร์เซอร์เปลี่ยนเป็นสะท้อนการเคลื่อนไหวของเคอร์เซอร์ หากล้างปุ่มกด แล้วสายอักขระมีว่างเปล่าเพื่อให้ผู้ใช้สามารถเริ่มต้นอีกครั้งกับนิพจน์ใหม่ การฟังก์ชัน createString() ยังจัดการเมื่อผู้ใช้แทรกกดปุ่มใด ๆโหมด และปุ่มลบ ในที่สุด createString() จัดการกับปุ่ม Enterถ้าสตริงที่ว่างเปล่า แล้วจะกลับสู่การใช้งาน GUI ค่าของการนิพจน์จะถูกประเมินครั้งสุดท้าย ถ้า แต่ มีนิพจน์สตริง createString() เรียก fx() ฟังก์ชัน ใน fx() มีโอกาสมากที่จะพิจารณา หากนิพจน์เป็นร้าน (ดังกล่าวข้างต้น), แล้ว fx()circumvents ส่วนใหญ่ของกระบวนการที่ปกติจะใช้สำหรับการประเมินนิพจน์นี้ แทน มันตรวจสอบเพื่อดูว่า ด้านขวาเป็นนิพจน์ ถ้าแล้วด้านขวาจะถูกประเมิน และถูกเก็บไว้ในตัวแปรที่ระบุ โดยด้านซ้ายด้านข้าง ถ้าไม่ ด้านขวาถูกเก็บไว้โดยตรงในด้านซ้าย กรณีสุดท้ายสำหรับสายอักขระที่เป็นนิพจน์ที่เกิดขึ้นจริงนั้น ในกรณีนี้ ทั้งกระบวนการต้องดำเนินการ ครั้งแรก สายอักขระจะทำลงในอาร์เรย์ และผ่านการแปลงแปลงตรวจสอบตัวเลขหลายหลัก และไม่แปลงที่เหมาะสม การอาร์เรย์คือย้ายเป็น postfix สั่ง แล้ววางไว้ในกอง ถัดไป ต้นไม้แห่งความการคำนวณวัตถุที่บรรจุอิงอาร์เรย์ postfix ในที่สุด ต้นไม้ที่อยู่ประเมิน และคำตอบจะอยู่ใน final_answer ขั้นตอนสุดท้ายก่อนที่จะ fx()ทำได้สำหรับคำตอบจะถูกแปลงเป็นอักขระ * ถูกต้องแม่นยำเมื่อเสร็จ แล้วที่ char * กลับไป createString() และ createString()ส่งกลับค่าเป็น GUI สำหรับการแสดงผลที่หน้าจอ เป็นกระบวนการที่ให้ฟังก์ชันที่ใช้การใช้การป้อนข้อมูลที่กำหนด โดย GUI

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

2.5 นำทั้งหมดเข้าด้วยกัน
กระบวนการที่อธิบายไว้ข้างต้นเป็นสิ่งที่แสดงออกจะต้องผ่าน
ก่อนที่คำตอบที่สามารถเป็นที่รู้จัก ไม่ทั้งหมดของฟังก์ชั่นเหล่านี้จะเชื่อมต่อ
อย่างไร ดังนั้นจะต้องมีฟังก์ชั่นที่ทุกปลายหลวมจะผูก
เข้าด้วยกันและกระบวนการในการดำเนินการขั้นตอนโดยขั้นตอน นอกจากนี้ขั้นตอนนี้ไม่ได้
ทำงานในทุกกรณี ที่สะดุดตาที่สุดถ้าการแสดงออกเป็นชนิดของการจัดเก็บบางส่วน (เช่น A = 5)
กระบวนการที่จะได้ประเมินได้อย่างถูกต้อง ดังนั้นในฟังก์ชั่นเดียวกันจะต้องมี
การตรวจสอบเพื่อให้แน่ใจว่ามีเพียงสิ่งที่จะต้องทำคือทำ แฟ้ม
function.h จัดการการปฏิบัติหน้าที่เหล่านี้รวมเป็นทั้งหมดของการมีปฏิสัมพันธ์
ระหว่างการทำงานและกุย ฟังก์ชั่นหลักที่จัดไว้ให้เป็น
createString () ฟังก์ชั่นนี้จะเรียกว่าทุกครั้งที่มีการกดปุ่ม ตราบใดที่
ปุ่มไม่ได้ใส่ล้างหรือปุ่มลูกศรที่สำคัญ createString () เป็นเพียงการเพิ่ม
ตัวละครที่ส่งผ่านไปมันกลายเป็นแบบคงที่สตริงที่เก็บแสดงออกที่จะ
ประเมิน หากกดปุ่มเป็นปุ่มลูกศรตัวแปรเคอร์เซอร์จะเปลี่ยนไป
สะท้อนให้เห็นถึงการเคลื่อนไหวของเคอร์เซอร์ ถ้าปุ่มล้างถูกกดแล้วสตริง
จะทำที่ว่างเปล่าเพื่อให้ผู้ใช้สามารถเริ่มต้นอีกครั้งกับการแสดงออกใหม่
createString () ฟังก์ชันยังจับกดปุ่มใด ๆ เมื่อผู้ใช้อยู่ในการแทรก
โหมดและจัดการปุ่ม Delete สุดท้าย createString () จับปุ่ม Enter.
ถ้าสตริงว่างแล้วก็จะกลับสู่การดำเนินงาน GUI มูลค่าของ
การแสดงออกสุดท้ายที่จะได้รับการประเมิน แต่ถ้ามีการแสดงออกในสตริง,
createString () เรียก FX ฟังก์ชัน () ใน FX () มีความเป็นไปได้มากขึ้นที่จะ
พิจารณา หากการแสดงออกเป็นร้านค้า (ตามที่กล่าวข้างต้น) แล้ว FX ()
หลีกเลี่ยงมากที่สุดของกระบวนการที่โดยปกติจะใช้สำหรับการประเมิน
การแสดงออก แต่มันจะตรวจสอบเพื่อดูว่าด้านขวาคือการแสดงออก หากเป็นเช่นนั้น
แล้วทางด้านขวาได้รับการประเมินและถูกเก็บไว้ในตัวแปรที่ระบุโดยด้านซ้าย
ด้านข้าง ถ้ามันไม่ได้แล้วทางด้านขวาจะถูกเก็บไว้โดยตรงในด้านซ้าย กรณีสุดท้าย
คือสตริงที่มีการแสดงออกที่เกิดขึ้นจริง ในกรณีนี้แล้วกระบวนการทั้งหมด
จะต้องดำเนินการ แรกสตริงทำในอาร์เรย์และผ่านการแปลง.
แปลงตรวจสอบสำหรับตัวเลขหลายหลักและไม่แปลงที่เหมาะสม
อาร์เรย์จะถูกย้ายไปแล้วเป็นใบสั่ง Postfix และวางไว้ในกอง ถัดไปต้นไม้แห่งการให้
วัตถุคำนวณเป็นประชากรที่อยู่บนพื้นฐานของอาร์เรย์กับ Postfix ในที่สุดต้นไม้ที่มีการ
ประเมินและคำตอบจะอยู่ใน final_answer ขั้นตอนสุดท้ายก่อน FX () จะ
ทำคือคำตอบที่จะแปลงเป็น char * มีความแม่นยำถูกต้อง.
เมื่อว่าทำแล้วถ่าน * ถูกส่งกลับไป createString () และ createString ()
ส่งกลับไปยัง GUI สำหรับ ส่งออกไปยังหน้าจอ นี้เป็นกระบวนการที่
ฟังก์ชั่นที่ใช้ในการดำเนินการป้อนข้อมูลของผู้ที่ได้รับมันด้วยกุย