Wait Till Daddy Gets Home!"This fam

Wait Till Daddy Gets Home!"

This familiar parenting cliché is not only another kind of threat, it's also diluted discipline. To be effective, you need to take care of a situation immediately yourself. Discipline that's postponed doesn't connect the consequences with your child's actions. By the time the other parent gets home, it's likely that your child will actually have forgotten what she did wrong. Alternately, the agony of anticipating a punishment may be worse than what the original crime deserved.

Passing the buck to someone else also undermines your authority. "Why should I listen to Mom if she's not going to do anything anyway?" your child may reason. Not least, you're putting your partner in an undeserved bad-cop role.

"Hurry Up!"

Who in this world of back-to-back appointments, overbooked schedules, sleep deficits and traffic snarls hasn't uttered these immortal words?

Certainly every parent whose toddler can't find his shoes or blankie or who's blissfully oblivious of anything but putting on his socks "all by self!" has. Consider, though, your tone of voice when you implore a child to hurry, and how often you say it.

If you're starting to whine, screech or sigh every day, with your hands on your hips and your toes tapping, beware. There's a tendency when we're rushed to make our kids feel guilty for making us rush. The guilt may make them feel bad, but it doesn't motivate them to move faster.

"It got so hectic at my house in the mornings, I hated that the last image my kids had of me was being angry," says family therapist Paul Coleman, author of How to Say It to Your Kids. "So I made a pact with myself. No matter what, I wouldn't yell or roll my eyes even if someone spilled their Cheerios or asked me to find something just as we were heading out." Rather than hectoring ("I told you to turn off that TV five minutes ago!"), he looks for calm ways to speed things along (he turns off the set himself).

"Great Job!" or "Good Girl!"

What could possibly be wrong with praise? Positive reinforcement, after all, is one of the most effective tools a parent has. The trouble comes in when the praise is vague and indiscriminate. Tossing out "Great job!" for every little thing your child does—from finishing his milk to drawing a picture—becomes meaningless. Kids tune it out. They can also tell the difference between praise for doing something rote or simple and praise for a real effort.

To get out of the habit of such effusiveness:

Praise only those accomplishments that require real effort. Finishing a glass of milk doesn't cut it. Neither does drawing a picture, if your child is the kind who makes dozens of them every day.
Be specific. Instead of "Beautiful job," say, "What bright, happy colors you picked for the dog's spots." Or "I see you drew a picture of the story that we read this morning."
Praise the behavior rather than the child: "You were so quiet with your puzzle while I was finishing that paperwork, just like I asked."
How much nicer if I'd said that to my daughters instead of transforming into a spewing volcano. Luckily, I'm sure to get another opportunity tomorrow.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

รอจนกระทั่งพ่อกลับบ้าน! "คิดโบราณเลี้ยงดูนี้คุ้นเคยไม่ได้เป็นเพียงชนิดของภัยคุกคามอื่นก็ปรับลดยังมีระเบียบวินัย. ที่จะมีประสิทธิภาพที่คุณต้องการที่จะดูแลสถานการณ์ได้ทันทีด้วยตัวคุณเอง. วินัยที่เลื่อนออกไปไม่เชื่อมต่อผลที่เกิดขึ้นกับคุณ การกระทำของเด็ก. ตามเวลาที่ผู้ปกครองอื่น ๆ ได้รับการบ้านก็เป็นไปได้ว่าบุตรหลานของคุณจริงจะลืมสิ่งที่เธอทำผิด. อีกวิธีหนึ่งคือความทุกข์ทรมานของการคาดการณ์การลงโทษที่อาจจะเลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่อาชญากรรมเดิมสมควรได้รับ. ผ่านเจ้าชู้กับคนอื่น ยังทำลายอำนาจของคุณ. "ทำไมฉันจึงควรฟังแม่ถ้าเธอไม่ได้ไปทำอะไรต่อไปหรือไม่" ลูกของคุณอาจเหตุผล. ไม่น้อยคุณกำลังวางคู่ของคุณในบทบาทที่ไม่ดีตำรวจไม่ถูก. "รีบขึ้น!" ใคร ในโลกของการนัดหมายกลับไปกลับนี้ตารางการจองมากเกินไป, การนอนหลับและการขาดดุลคำรามจราจรยังไม่ได้พูดคำพูดอมตะเหล่านี้หรือไม่แน่นอนว่าผู้ปกครองทุกที่มีเด็กวัยหัดเดินไม่สามารถหารองเท้าหรือblankie หรือผู้ที่เป็นของเขาสุขสันต์ลบเลือนของอะไร แต่วางบนเขา ถุงเท้า "โดยตัวเอง!" มี พิจารณาแม้ว่าเสียงของคุณเสียงเมื่อคุณขอเด็กที่จะรีบร้อนและวิธีการที่คุณมักจะบอกว่ามัน. ถ้าคุณเริ่มที่จะบ่นกรีดหรือถอนหายใจทุกวันด้วยมือของคุณที่สะโพกของคุณและเท้าของคุณแตะระวัง มีแนวโน้มเมื่อเรากำลังรีบวิ่งไปที่ทำให้เด็กของเรารู้สึกผิดที่ทำให้เราวิ่งเป็น ความผิดอาจจะทำให้พวกเขารู้สึกไม่ดี แต่ก็ไม่ได้กระตุ้นให้พวกเขาที่จะย้ายได้เร็วขึ้น. "เพื่อให้มันมีที่น่าตื่นเต้นที่บ้านของฉันในตอนเช้าที่ฉันเกลียดว่าภาพที่ผ่านมาเด็ก ๆ ของฉันมีฉันถูกโกรธ" ครอบครัวบำบัดกล่าวว่า พอลสโคลแมน, ผู้เขียนของวิธีการที่จะบอกว่ามันเด็กของคุณ "ดังนั้นผมจึงทำสัญญากับตัวเอง. ไม่ว่าสิ่งที่ฉันจะไม่ตะโกนหรือม้วนตาของฉันแม้ว่าบางคนที่หกรั่วไหลแคลอรีหรือถามผมที่จะหาบางสิ่งบางอย่างเช่นเดียวกับที่เรากำลังมุ่งหน้าออก." แทนที่จะ hectoring ("ฉันบอกให้คุณปิดทีวีห้านาทีที่ผ่านมา!") เขามองหาวิธีที่จะสงบเร็วพร้อม (เขาจะปิดตัวเอง). "งานที่ยอดเยี่ยม!" หรือ "สาวดี!" สิ่งที่อาจจะผิดด้วยการสรรเสริญ? การเสริมแรงบวกหลังจากทั้งหมดเป็นหนึ่งในเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดเป็นผู้ปกครองที่มี ปัญหามาในเมื่อการสรรเสริญเป็นคลุมเครือและตามอำเภอใจ โยนออก "ผลงานยอดเยี่ยม!" ทุกสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ของเด็กของคุณไม่จบจากนมของเขาที่จะวาดภาพจะกลายเป็นความหมาย เด็กปรับแต่งมันออกมา พวกเขายังสามารถบอกความแตกต่างระหว่างการยกย่องสำหรับการทำบางสิ่งบางอย่างหรือท่องจำง่ายและยกย่องความพยายามจริง. ที่จะได้รับออกมาจากนิสัยของซึ่งไหลออกดังกล่าว: สรรเสริญความสำเร็จเพียงผู้ที่ต้องใช้ความพยายามที่แท้จริง ตกแต่งแก้วนมไม่ตัดมัน ทั้งที่ไม่วาดรูป, ถ้าลูกของคุณเป็นชนิดที่ทำให้หลายสิบของพวกเขาทุกวัน. เฉพาะเจาะจง แทนการ "งานที่สวยงาม" กล่าวว่า "สิ่งที่สีสดใสมีความสุขที่คุณเลือกจุดของสุนัข." หรือ "ผมเห็นคุณวาดภาพของเรื่องที่เราอ่านในเช้าวันนี้ที่." สรรเสริญพฤติกรรมมากกว่าเด็ก ". คุณเงียบให้กับปริศนาของคุณในขณะที่ผมจบเอกสารที่เช่นเดียวกับที่ผมถามว่า" วิธีที่ดีกว่ามาก ถ้าผมจะบอกว่าลูกสาวของฉันแทนเปลี่ยนเป็นภูเขาไฟที่พ่น โชคดีที่ผมมั่นใจว่าจะได้รับในวันพรุ่งนี้โอกาส

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

รอจนกว่าพ่อจะกลับบ้าน ! "

นี่คุ้นๆ parenting สำนักนายกรัฐมนตรีไม่ได้เป็นเพียงชนิดของการคุกคามอื่น ก็ยังเจือจาง วินัย เพื่อให้มีประสิทธิภาพที่คุณต้องดูแลสถานการณ์ได้ทันทีด้วยตัวคุณเอง วินัยที่เลื่อนออกไปไม่ได้เชื่อมต่อผลการกระทำของเด็ก โดยเวลาที่ผู้ปกครองอื่น ๆกลับบ้านมันเป็นโอกาสที่ลูกจะลืมว่าเธอทำอะไรผิด อีกวิธีหนึ่ง คือ การคาดหมายการลงโทษอาจจะเลวร้ายกว่าสิ่งที่อาชญากรรมต้นฉบับสมควร

ผ่านเจ้าชู้กับคนอื่น ก็เป็นการทำลายอำนาจของคุณ . ทำไมฉันต้องฟังแม่ ถ้าเธอไม่ทำอะไรเลยล่ะ ? ลูกของคุณอาจเหตุผล ไม่ น้อยคุณจะให้คู่ของคุณในบทบาทการเป็นตำรวจเลวไม่สมควร

" เร็วเข้า ! "

ใครในโลกนี้ของการนัดหมายตารางเวลาชนกันตั๋วนอนขาดดุลและการจราจร snarls ไม่ได้พูดคำอมตะเหล่านี้

แน่นอนทุกครอบครัวที่มีเด็กวัยหัดเดินไม่เจอรองเท้าของเขาหรือผ้าห่ม หรือใครที่เป็นบรมสุขลืมอะไร แต่ใส่ถุงเท้าของเขา " ด้วยตนเอง " มี พิจารณา แม้ว่าน้ำเสียงของเธอเมื่อเธออ้อนวอนเด็กให้เร็ว และบ่อยครั้งที่เธอพูดมันออกมา . . .

ถ้าคุณเริ่มที่จะกรีดร้องคร่ำครวญ หรือถอนหายใจทุกๆวัน กับมือของคุณในสะโพกของคุณและเท้าของคุณแตะระวัง มี แนวโน้ม เมื่อเราวิ่งให้เด็กรู้สึกผิดที่ทำให้เรารีบ ความผิดที่อาจทำให้พวกเขารู้สึกไม่ดี แต่มันไม่ได้กระตุ้นให้พวกเขาที่จะย้ายได้เร็วขึ้น

" มันก็เลยวุ่นวายที่บ้านในตอนเช้า ฉันเกลียดไอ้ภาพสุดท้ายเด็ก ๆของฉันได้ฉันก็โกรธ กล่าวว่า " นักบำบัดครอบครัวพอล โคลแมน ผู้เขียนจะพูดอย่างไรให้เด็กของคุณ ฉันให้สัญญากับตัวเอง ไม่ว่ายังไง ฉันก็จะไม่ตะโกนหรือม้วนตาของฉัน แม้ว่าคนที่หกเชียร์ของพวกเขาหรือขอให้ฉันพบบางสิ่งบางอย่างเช่นเดียวกับที่เรากำลังมุ่งหน้าออกไป" มากกว่า hectoring ( " ฉันบอกให้นายปิดทีวีเมื่อ 5 นาทีก่อน ! " ) เขาดูเหมือนสงบวิธีเร็ว ( เขาปิดตั้งเอง )

" งานที่ดี หรือ " เด็กดี "

สิ่งที่อาจจะผิดกับสรรเสริญ ? การเสริมแรงบวก หลังจากทั้งหมด เป็นหนึ่งในเครื่องมือที่มีประสิทธิภาพมากที่สุดที่พ่อแม่มี ปัญหามาเมื่อสรรเสริญเป็นคลุมเครือและไม่ .โยนออก " งานที่ดี สำหรับทุกสิ่งที่เด็กของคุณจะเสร็จสิ้นจากการดื่มนมของเขาที่จะวาดภาพก็ไม่มีความหมาย เด็กแต่งมันออกมา พวกเขายังสามารถบอกความแตกต่างระหว่างชมทำอะไรการท่องจำหรือง่ายและยกย่องสำหรับความพยายามที่แท้จริง

ออกไปจากนิสัยของ effusiveness :

ชมเฉพาะผู้ที่ประสบความสำเร็จนั้นต้องใช้ความพยายามจริงการตกแต่งของนมไม่แก้วตัด ไม่วาดรูป ถ้าลูกของคุณเป็นชนิดที่ทำให้หลายสิบของพวกเขาทุกวัน .
เจาะจง แทน " งานสวย " พูด " อะไรที่สดใส มีความสุข สีที่คุณเลือกจุดของสุนัข " หรือ " ผมเห็นคุณวาดรูปเรื่องราวที่เราอ่านเมื่อเช้านี้ "
สรรเสริญพฤติกรรมมากกว่าเด็ก" นายเงียบกับปริศนาของคุณในขณะที่ผมจบเอกสารนั่น เหมือนที่ผมถาม "
ดีกว่าแค่ไหน ถ้าผมจะบอกว่าลูกสาวของฉันแทนที่จะเปลี่ยนเป็น spewing ภูเขาไฟ โชคดีที่ , ผมแน่ใจว่าได้รับโอกาสอีกครั้งในวันพรุ่งนี้