This short story written by the 19t

This short story written by the 19th-century Irish author and poet, Oscar Wilde, is literally about what the title implies: a nightingale and a rose. A nightingale is a small song bird that is often associated with love, innocence and romance. And a rose, of similar association, is on the other hand a flower which comes in many colors including white, pink, yellow, and orange. But in the case of Wilde’s story, the rose in question is, most notably, red.

The story opens with the character of the Student, perhaps a student of philosophy. This young man is in despair because there are no red roses in his garden. The little nightingale over hears the student’s desperation and observers. She sees him, through his sorrow and sobbing, and sees beauty and what she had been searching for. She fell in love with him.

Next it is revealed why the Student is in such sorrow for a flower: if he brings the red rose to the Prince’s ball the next night, and gives it to the love of his life, she will dance with him, embrace him, and ultimately, love him back. But this is unachievable given that there is no red rose in his garden. This deep emotional intensity is admirable to the nightingale, as she sympathizes with the Student. She, too, holds love in very high regard, much like the student does.

As all the little creatures in the garden are inquiring on the student’s exaggerated weeping and commenting on his ridiculousness, the Nightingale understood his pain and set out to relieve it. She visited all the rose trees in the garden asking them to give her a red rose in exchange of her singing her most beautiful song. Unfortunately, none could produce a red rose, but only yellow pink, and white.

The Nightingale asked the rose tree that grew under the Student’s window for a red rose. It did produce roses of that color, but could not grow them due to the cold weather. The Nightingale wept and pleaded, and the tree had a way to produce the single red rose, but warned that it was a terrible way. But, of course, the love sick Nightingale did not care.

The tree told the Nightingale that to get her red rose, she had to build it. She must sing under the moonlight and build the rose with the stain of her blood. In order to do so, she must sing all night, pressing her breast against his thorn, thus sacrificing herself for the Student. She did not care, and death was a price she was willing to pay.

She sang the Oak-tree one last song while the Student rose up and began to walk away, writing and thinking, soon falling asleep to the thought of his love. While he slumbered, the Nightingale did as she was told, and sang her most beautiful song, a love song. And as she sang, the rose blossomed. As she continued to sing and press her breast into the thorn even more, it helped the flower blossom and turn from pale white to crimson red. Although painful, the little Nightingale did as she was told and pressed, and pressed, and sang. Until finally the rose fully blossomed, and the Nightingale was dead with a thorn in her heart.

The Student of course finds the single, beautiful red rose growing in his garden and happily plucks it. He immediately ran to give it to the Professors daughter, whom which he was in love with, and asked her to dance with him. But at his dismay, the girl was not pleased, proclaiming the red rose would not go with her dress and scoffing at the fact that flowers are not nearly as expensive as the jewels the Chamberlain’s nephew sent her. Seemingly unabashed, the student calls her ungrateful and gets thrown out by the offended girl, still comparing his unworthiness of a Student to the highness of the Chamberlain’s nephew.

Upon leaving, the Student thought to himself how silly, un useful, impractical, and untrue love is, and how he was better off studying things like logic, philosophy and metaphysics. And that’s what he did.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เรื่องนี้เขียน โดยผู้เขียนไอริชศตวรรษและกวี ไวลด์ Oscar เป็นอักษรเกี่ยวกับชื่ออะไรหมายถึง: ไนติงเกลและดอกกุหลาบ ไนติงเกลเป็นนกเพลงขนาดเล็กที่มักจะเกี่ยวข้องกับความรัก ความบริสุทธิ์ และความโรแมนติก และคงเป็นดอกกุหลาบ สมาคมคล้าย ดอกไม้ซึ่งมาในสีจำนวนมากรวมทั้งสีขาว สีชมพู สีเหลือง และสีส้ม แต่ในกรณีของเรื่องราวของไวลด์ กุหลาบในคำถาม สุดยวด แดงเปิดเรื่อง ด้วยตัวอักษรของนักเรียน บางทีเรียนปรัชญา หนุ่มคนนี้อยู่ในความสิ้นหวังเนื่องจากหัวใจไม่มีในสวนของเขา ไนติงเกลที่น้อยกว่าได้ยินสิ้นหวังของนักเรียนและผู้สังเกตการณ์ เธอเห็นเขา ของเขาความเสียใจ และ sobbing และดูสวยงามและอะไรเธอก็ได้ค้นหา เธอตกในความรักกับเขาถัดไป จะเปิดเผยเหตุผลที่นักเรียนเป็นเช่นความเสียใจสำหรับดอกไม้: ถ้าเขานำดอกกุหลาบสีแดงของเจ้าชายลูกคืนถัดไป และให้ความรักของชีวิตของเขา เธอจะเต้นรำกับเขา โอบกอดเขา และในที่สุด รักเขากลับ แต่นี่คือ unachievable ที่มีไม่มีกุหลาบสีแดงในสวนของเขา ความเข้มทางอารมณ์ลึกนี้เป็นอีกครั้งกับไนติงเกล เธอ sympathizes กับนักเรียน เธอ เกินไป เก็บรักมากเคารพ มากเช่นนักเรียนไม่As all the little creatures in the garden are inquiring on the student’s exaggerated weeping and commenting on his ridiculousness, the Nightingale understood his pain and set out to relieve it. She visited all the rose trees in the garden asking them to give her a red rose in exchange of her singing her most beautiful song. Unfortunately, none could produce a red rose, but only yellow pink, and white.The Nightingale asked the rose tree that grew under the Student’s window for a red rose. It did produce roses of that color, but could not grow them due to the cold weather. The Nightingale wept and pleaded, and the tree had a way to produce the single red rose, but warned that it was a terrible way. But, of course, the love sick Nightingale did not care.The tree told the Nightingale that to get her red rose, she had to build it. She must sing under the moonlight and build the rose with the stain of her blood. In order to do so, she must sing all night, pressing her breast against his thorn, thus sacrificing herself for the Student. She did not care, and death was a price she was willing to pay.She sang the Oak-tree one last song while the Student rose up and began to walk away, writing and thinking, soon falling asleep to the thought of his love. While he slumbered, the Nightingale did as she was told, and sang her most beautiful song, a love song. And as she sang, the rose blossomed. As she continued to sing and press her breast into the thorn even more, it helped the flower blossom and turn from pale white to crimson red. Although painful, the little Nightingale did as she was told and pressed, and pressed, and sang. Until finally the rose fully blossomed, and the Nightingale was dead with a thorn in her heart.The Student of course finds the single, beautiful red rose growing in his garden and happily plucks it. He immediately ran to give it to the Professors daughter, whom which he was in love with, and asked her to dance with him. But at his dismay, the girl was not pleased, proclaiming the red rose would not go with her dress and scoffing at the fact that flowers are not nearly as expensive as the jewels the Chamberlain’s nephew sent her. Seemingly unabashed, the student calls her ungrateful and gets thrown out by the offended girl, still comparing his unworthiness of a Student to the highness of the Chamberlain’s nephew.Upon leaving, the Student thought to himself how silly, un useful, impractical, and untrue love is, and how he was better off studying things like logic, philosophy and metaphysics. And that’s what he did.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

นี้เรื่องสั้นที่เขียนโดยศตวรรษที่ 19 ผู้เขียนและกวีชาวไอริช, ออสการ์ไวลด์เป็นตัวอักษรชื่อเรื่องเกี่ยวกับสิ่งที่มีความหมายกไนติงเกลและดอกกุหลาบ ไนติงเกลเป็นนกเพลงขนาดเล็กที่มักจะเกี่ยวข้องกับความรักความไร้เดียงสาและโรแมนติก และดอกกุหลาบของสมาคมที่คล้ายกันคือในมืออื่น ๆ ดอกไม้ที่มาในหลายสีรวมทั้งสีขาว, สีชมพู, สีเหลืองและสีส้ม แต่ในกรณีของไวลด์เรื่องของดอกกุหลาบในคำถามที่เป็นที่สะดุดตาที่สุด, สีแดง. เปิดเรื่องด้วยตัวละครของนักศึกษาที่อาจจะเป็นนักศึกษาของปรัชญา ชายหนุ่มคนนี้อยู่ในความสิ้นหวังเพราะไม่มีดอกกุหลาบสีแดงในสวนของเขา ไนติงเกลน้อยกว่าได้ยินความสิ้นหวังของนักเรียนและผู้สังเกตการณ์ เธอเห็นเขาผ่านความโศกเศร้าและร้องไห้ของเขาและเห็นความงามและสิ่งที่เธอได้รับการค้นหา เธอตกหลุมรักเขา. ถัดไปมันถูกเปิดเผยว่าทำไมนักศึกษาที่อยู่ในความเศร้าโศกเช่นดอกไม้: ถ้าเขานำดอกกุหลาบสีแดงเพื่อลูกของเจ้าชายในคืนถัดไปและให้มันอยู่กับความรักในชีวิตของเขาที่เธอจะเต้นกับ เขาโอบกอดเขาและในที่สุดความรักที่เขากลับมา แต่นี้ unachievable ให้ที่มีสีแดงไม่เพิ่มขึ้นในสวนของเขา นี้อารมณ์รุนแรงลึกเป็นที่น่าชื่นชมในการไนติงเกลขณะที่เธอเห็นใจกับนักศึกษา เธอเกินไปถือความรักในเรื่องสูงมากเหมือนนักเรียนไม่. ในฐานะที่เป็นทุกสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ น้อย ๆ ในสวนที่มีการสอบถามเกี่ยวกับการร้องไห้ที่พูดเกินจริงของนักเรียนและแสดงความคิดเห็นเกี่ยวกับความไร้สาระของเขาไนติงเกลเข้าใจความเจ็บปวดของเขาและออกเพื่อบรรเทาความมัน ที่เธอไปเยี่ยมทุกต้นไม้ดอกกุหลาบในสวนขอให้พวกเขาที่จะให้สีแดงของเธอเพิ่มขึ้นในการแลกเปลี่ยนของการร้องเพลงของเธอเพลงที่สวยงามที่สุดของเธอ แต่น่าเสียดายที่ไม่มีใครสามารถผลิตดอกกุหลาบสีแดง แต่เพียงสีเหลืองสีชมพูและสีขาว. ไนติงเกลถามต้นไม้ดอกกุหลาบที่เติบโตภายใต้หน้าต่างนักศึกษาสำหรับดอกกุหลาบสีแดง มันไม่ผลิตดอกกุหลาบของสีที่ แต่ไม่สามารถเจริญเติบโตได้พวกเขาเนื่องจากสภาพอากาศหนาวเย็น ไนติงเกลร้องไห้และอ้อนวอนและต้นไม้ที่มีวิธีการผลิตดอกกุหลาบสีแดงเดียว แต่เตือนว่ามันเป็นวิธีที่น่ากลัว แต่แน่นอนความรักป่วยไนติงเกลไม่ได้ดูแล. ต้นไม้ไนติงเกลบอกว่าจะได้รับเพิ่มขึ้นสีแดงของเธอเธอต้องสร้างมันขึ้นมา เธอต้องร้องเพลงใต้แสงจันทร์และสร้างดอกกุหลาบที่มีคราบเลือดของเธอ เพื่อที่จะทำเช่นนั้นเธอต้องร้องเพลงทุกคืนกดเต้านมของเธอกับหนามของเขาจึงเสียสละตัวเองสำหรับนักศึกษา เธอไม่สนใจและความตายเป็นราคาเธอก็เต็มใจที่จะจ่าย. เธอร้องเพลงโอต้นไม้หนึ่งเพลงสุดท้ายในขณะที่นักศึกษาลุกขึ้นและเริ่มที่จะเดินออกไปการเขียนและการคิดเร็ว ๆ นี้การนอนหลับความคิดของความรักของเขา ในขณะที่เขา slumbered ที่ไนติงเกลทำตามที่เธอบอกและร้องเพลงของเธอเพลงที่สวยงามมากที่สุดเพลงรัก และในขณะที่เธอร้องเพลง, กุหลาบเบ่งบาน ขณะที่เธอยังคงร้องเพลงและกดเต้านมของเธอเข้าไปใน ธ อร์นมากยิ่งขึ้นจะช่วยให้ดอกดอกไม้และเปลี่ยนจากสีขาวซีดสีแดงเข้มสีแดง แม้ว่าจะเจ็บปวดน้อยไนติงเกลทำตามที่เธอบอกและกดและกดและร้องเพลง จนในที่สุดกุหลาบเบ่งบานอย่างเต็มที่และไนติงเกลตายด้วยหนามในหัวใจของเธอ. นักศึกษาของหลักสูตรพบเดียวสีแดงที่สวยงามเพิ่มขึ้นการเติบโตในสวนของเขาและมีความสุขมันกระตุก เขารีบวิ่งไปให้กับลูกสาวของอาจารย์ผู้ที่เขารักและขอให้เธอเต้นรำกับเขา แต่ในความกลัวของเขาหญิงสาวไม่พอใจประกาศดอกกุหลาบสีแดงจะไม่ไปกับการแต่งกายของเธอและเย้ยหยันที่ความจริงที่ว่าดอกไม้จะไม่เกือบเป็นอัญมณีที่มีราคาแพงเป็นหลานชายของแชมเบอร์เลนส่งเธอ ไม่สะทกสะท้านดูเหมือนนักเรียนเรียกเนรคุณและเธอได้รับการโยนออกมาจากหญิงสาวโกรธยังคงเปรียบเทียบไม่คู่ควรของเขานักศึกษาฝ่าของหลานชายแชมเบอร์เลนที่. เมื่อออกจากนักศึกษาคิดกับตัวเองว่าโง่ยกเลิกประโยชน์ทำไม่ได้และไม่จริง ความรักเป็นและวิธีการที่เขาได้รับการศึกษาดีกว่าสิ่งที่ต้องการตรรกะปรัชญาและอภิปรัชญา และนั่นคือสิ่งที่เขาทำ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

นี้เรื่องสั้นที่เขียนโดยศตวรรษชาวไอริชผู้เขียนและกวี ออสการ์ ไวลด์ เป็นอย่างแท้จริงเกี่ยวกับสิ่งที่ชื่อนัย : ไนติงเกล และดอกกุหลาบ เพลงนกไนติงเกลเป็นขนาดเล็กที่มักจะเกี่ยวข้องกับความรัก ความบริสุทธิ์ และความโรแมนติก และกุหลาบ ของสมาคมที่คล้ายกัน คือ บนมืออื่น ๆเป็น ดอกไม้ ซึ่งมาในหลายสี ได้แก่ สีขาว สีชมพู สีเหลือง และสีส้มแต่ในกรณีของเรื่อง Wilde , กุหลาบในคำถามคือ ส่วนใหญ่ยวดสีแดง

เรื่องเปิดตัวของนักศึกษา บางทีเรียนปรัชญา ชายหนุ่มผู้นี้สิ้นหวังเพราะไม่มีสีแดงกุหลาบในสวนของเขา น้อยไนติงเกล มากกว่าได้ยิน ความสิ้นหวังของนักเรียนและผู้สังเกตการณ์ เธอเห็นเขาผ่านทุกข์และร้องไห้ ,และเห็นความงามและสิ่งที่เธอเคยตามหา เธอตกหลุมรักเขา

ต่อไปก็พบว่านักเรียนในความเศร้าโศกสำหรับดอกไม้ ถ้าเขานำดอกกุหลาบสีแดงไปงานเต้นรำในคืนถัดไป และให้ความรักของชีวิตของเขา เธอจะเต้นกับเขา กอดเขา และรักเขาในที่สุด . แต่นี่มัน unachievable ระบุว่าไม่มีสีแดงกุหลาบในสวนของเขาความเข้มทางอารมณ์ลึกนี้ก็น่าชื่นชมกับไนติงเกลเป็นเธอเห็นใจนักเรียน เธอด้วย มีความรักในเรื่องสูงมาก เหมือนนักเรียนแล้ว

เป็นทั้งหมดสิ่งมีชีวิตเล็กๆในสวนจะติดต่อสอบถามเกี่ยวกับนักเรียนร้องไห้ที่พูดเกินจริงและแสดงความคิดเห็นในความไร้สาระของเขา นกไนติงเกลเข้าใจความเจ็บปวดของเขาและการตั้งค่าออกเพื่อบรรเทามันเธอเข้าเยี่ยมชมทุกต้นกุหลาบในสวน ถามพวกเขาเพื่อให้ดอกกุหลาบสีแดงในตราของเพลงที่สวยงามมากที่สุดเธอร้องเพลงของเธอ ขออภัย ไม่สามารถผลิตดอกกุหลาบสีแดง แต่สีเหลือง สีชมพู และสีขาว

ไนติงเกลถามต้นกุหลาบที่ปลูกภายใต้หน้าต่างของนักศึกษาสำหรับดอกกุหลาบสีแดง มันผลิตกุหลาบสี แต่ไม่สามารถเติบโตได้เนื่องจากอากาศหนาวนกไนติงเกลร้องไห้และวิงวอน และต้นไม้มีวิธีการผลิตดอกกุหลาบแดง แต่เตือนว่ามันเป็นวิธีที่น่ากลัว แต่ แน่นอน ชอบนกไนติงเกลไม่ได้ดูแล

ต้นไม้บอกนกไนติงเกลที่เธอได้รับดอกกุหลาบสีแดง ที่เธอได้สร้างมัน เธอต้องร้องเพลงใต้แสงจันทร์และสร้างดอกกุหลาบที่มีรอยเปื้อนเลือดของเธอ เพื่อที่จะทำแบบนั้น เธอต้องร้องทั้งคืนการกดหน้าอกกับหนามของเขาจึงต้องเสียสละตัวเองเพื่อนักเรียน เธอไม่ได้ดูแล และความตายคือราคาที่เธอเต็มใจที่จะจ่าย

เธอร้องโอ๊กต้นไม้เพลงสุดท้าย ในขณะที่นักเรียนลุกขึ้นและเริ่มที่จะเดินจากไป เขียน และคิด แล้วหลับไป คิดว่า ความรักของพระองค์ ในขณะที่เขา slumbered , ไนติงเกล ทำตามที่เธอบอก และร้องเพลงที่สวยงามที่สุดของเธอเพลงรัก และขณะที่เธอร้องเพลง ดอกกุหลาบเบ่งบาน ขณะที่เธอยังคงร้องเพลง และกดหน้าอกในหนามมากขึ้น ก็ช่วยให้ดอกไม้ดอกเปลี่ยนจากสีขาวซีดให้สีแดงเข้ม แม้ว่าจะเจ็บปวด นกไนติงเกลไม่น้อย ตามที่เธอได้บอกและกด และ กด และก็ร้องเพลง จนในที่สุดดอกกุหลาบเบ่งบานอย่างเต็มที่ และนกไนติงเกลเสียชีวิตด้วยหนามในหัวใจของเธอ

นักศึกษาของหลักสูตรพบว่าโสด สวย สีแดงกุหลาบปลูกในสวนของเขา และเป็นสุข plucks มัน เขารีบวิ่งเอาไปให้อาจารย์สาว ผู้ซึ่งเขาหลงรัก และขอเธอเต้นรำกับเขา แต่ความกลัวของเขา ผู้หญิงที่ไม่พอใจประกาศ กุหลาบ แดง จะไม่ ไป กับ การแต่งตัวของเธอและเย้ยหยันที่ความจริงที่ว่าดอกไม้จะไม่เกือบเป็นแพงเป็นอัญมณีของแชมเบอร์เลนหลานส่งเธอมา ดูเหมือนไร้ยางอาย นักศึกษาเรียกเธอว่าเนรคุณและถูกทิ้งโดยการล่วงเกินผู้หญิง ยังเปรียบเทียบความไม่คู่ควรของนักเรียนสูงสุดของแชมเบอร์เลนหลาน

ก่อนจะจากนักเรียนคิดว่าตัวเองว่าโง่ และ ประโยชน์ ไม่ได้ และ ความรัก ความจริง เป็นอย่างไร และเขาเป็นดีกว่าเรียนเรื่องตรรกศาสตร์ ปรัชญา อภิปรัชญา และนั่นคือสิ่งที่เขาทำ