In many of the applications it is r

In many of the applications it is required to store a set of similar data and manipulate them. Under such circumstances arrays are used. Arrays store elements of similar type which can be accessed by means of a number called index. Consider the following expression:

int arr[10];

this expression denotes an integer array by name 'arr' with ten elements. Each element of the array will be of type integer. Here 10 is the index or subscript denoting the size of the array.

Note: In C, indexing starts from 0, so an array arr[10] will have ten elements namely arr[0], arr[1], ... arr[9].

Just like other variables, arrays must also be declared before being used. The declaration includes the type of the element stored in the array (int, float or char), and the maximum number of elements that we will store in the array. The C compiler needs this to determine how much of memory space to reserve for the array.

The elements of an array are manipulated in the same manner as any other ordinary variable (i.e. they can be added, subtracted or compareed)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ในโปรแกรมประยุกต์ นั้นไม่จำเป็นเพื่อจัดเก็บชุดของข้อมูลที่คล้ายกัน และคอม ภายใต้สถานการณ์ดังกล่าว มีใช้อาร์เรย์ อาร์เรย์เก็บองค์ประกอบของชนิดคล้ายคลึงกันซึ่งสามารถเข้าถึงได้โดยใช้ดัชนีการเรียกหมายเลข พิจารณานิพจน์ต่อไปนี้:ตารางเข้า int [10];นิพจน์นี้หมายถึงอาร์เรย์จำนวนเต็ม โดยชื่อ 'ตารางเข้า' มีองค์ประกอบที่ 10 แต่ละองค์ประกอบของแถวลำดับจะเป็นชนิดจำนวนเต็ม ที่นี่ 10 เป็นดัชนีหรือตัวห้อยกำหนดเรียกค่าขนาดของอาร์เรย์หมายเหตุ: ใน C ดัชนีเริ่มจาก 0 ดังนั้นตารางเข้าอาร์เรย์ [10] จะมีองค์ประกอบที่ 10 ได้แก่ตารางเข้า [0] เฉพาะตารางเข้า [1],...ตารางเข้า [9]เหมือนแบบ อาร์เรย์ต้องยังจะประกาศก่อนการใช้ การประกาศมีชนิดขององค์ประกอบที่จัดเก็บในอาร์เรย์ (int, float หรืออักขระ), และจำนวนขององค์ประกอบที่เราจะจัดเก็บในอาร์เรย์ คอมไพเลอร์ C ต้องนี้เพื่อกำหนดจำนวนเนื้อที่ในหน่วยความจำสำรองสำหรับอาร์เรย์องค์ประกอบของแถวลำดับจะจัดการในลักษณะเดียวกันเป็นแปรปกติอื่น ๆ (เช่นเพิ่ม ลบ หรือ compareed)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลายของการใช้งานจะต้องเก็บชุดของข้อมูลที่คล้ายคลึงกันและจัดการกับพวกเขา ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ เรย์ใช้ อาร์เรย์เก็บองค์ประกอบที่คล้ายกันชนิดซึ่งสามารถเข้าถึงได้โดยวิธีการของหมายเลขเรียกว่าดัชนี พิจารณาการแสดงออกดังต่อไปนี้ :

1 อัตรา [ 10 ] ;

สำนวนนี้หมายถึงจำนวนเต็มเรย์ชื่อ ' เวลา ' กับองค์ประกอบของสิบแต่ละองค์ประกอบของอาร์เรย์จะเป็นประเภทจำนวนเต็ม ที่นี่ 10 ดัชนีหรือซับสคริปต์แสดงถึงขนาดของอาร์เรย์ หมายเหตุ

: C , การเริ่มจาก 0 ดังนั้น array ออก [ 10 ] จะมีสิบองค์ประกอบคืออา [ 0 ] , ผู้บริหาร [ 1 ] . . . . . . . อ๋า [ 9 ] .

เหมือนตัวแปร อื่น ๆ , อาร์เรย์จะต้องประกาศก่อนการใช้ ปฏิญญา รวมถึงชนิดขององค์ประกอบที่จัดเก็บในอาร์เรย์ ( int , float หรือ char )และจำนวนสูงสุดขององค์ประกอบที่เราจะเก็บในอาร์เรย์ . ตัวแปลภาษาซีต้องการที่จะกำหนดเท่าใดของพื้นที่หน่วยความจำเพื่อสำรองสำหรับอาร์เรย์

องค์ประกอบของอาร์เรย์จะจัดการในลักษณะเดียวกับตัวแปรอื่น ๆ ทั่วไป ( เช่นที่พวกเขาสามารถเพิ่ม ลบ หรือ compareed )