When I was young, I prided myself a

When I was young, I prided myself as a nonconformist in the conservative U.S. state I live in, Kansas. I didn't follow along with the crowd. I wasn't afraid to try weird clothing trends or hairstyles. I was outspoken and extremely social. Even these pictures and postcards of my London semester abroad 16 years ago show that I obviously didn't care if I was perceived as weird or different. (Laughter)

But that same year I was in London, 16 years ago, I realized something about myself that actually was somewhat unique, and that changed everything. I became the opposite of who I thought I once was. I stayed in my room instead of socializing. I stopped engaging in clubs and leadership activities. I didn't want to stand out in the crowd anymore. I told myself it was because I was growing up and maturing, not that I was suddenly looking for acceptance. I had always assumed I was immune to needing acceptance. After all, I was a bit unconventional. But I realize now that the moment I realized something was different about me was the exact same moment that I began conforming and hiding.

Hiding is a progressive habit, and once you start hiding, it becomes harder and harder to step forward and speak out. In fact, even now, when I was talking to people about what this talk was about, I made up a cover story and I even hid the truth about my TED Talk. So it is fitting and scary that I have returned to this city 16 years later and I have chosen this stage to finally stop hiding. What have I been hiding for 16 years? I am a lesbian.

(Applause)

Thank you.

I've struggled to say those words, because I didn't want to be defined by them. Every time I would think about coming out in the past, I would think to myself, but I just want to be known as Morgana, uniquely Morgana, but not "my lesbian friend Morgana," or "my gay coworker Morgana." Just Morgana.

For those of you from large metropolitan areas, this may not seem like a big deal to you. It may seem strange that I have suppressed the truth and hidden this for so long. But I was paralyzed by my fear of not being accepted. And I'm not alone, of course. A 2013 Deloitte study found that a surprisingly large number of people hide aspects of their identity. Of all the employees they surveyed, 61 percent reported changing an aspect of their behavior or their appearance in order to fit in at work. Of all the gay, lesbian and bisexual employees, 83 percent admitted to changing some aspects of themselves so they would not appear at work "too gay." The study found that even in companies with diversity policies and inclusion programs, employees struggle to be themselves at work because they believe conformity is critical to their long-term career advancement. And while I was surprised that so many people just like me waste so much energy trying to hide themselves, I was scared when I discovered that my silence has life-or-death consequences and long-term social repercussions.

Twelve years: the length by which life expectancy is shortened for gay, lesbian and bisexual people in highly anti-gay communities compared to accepting communities. Twelve years reduced life expectancy. When I read that in The Advocate magazine this year, I realized I could no longer afford to keep silent. The effects of personal stress and social stigmas are a deadly combination. The study found that gays in anti-gay communities had higher rates of heart disease, violence and suicide. What I once thought was simply a personal matter I realized had a ripple effect that went into the workplace and out into the community for every story just like mine. My choice to hide and not share who I really am may have inadvertently contributed to this exact same environment and atmosphere of discrimination.

I'd always told myself there's no reason to share that I was gay, but the idea that my silence has social consequences was really driven home this year when I missed an opportunity to change the atmosphere of discrimination in my own home state of Kansas.

In February, the Kansas House of Representatives brought up a bill for vote that would have essentially allowed businesses to use religious freedom as a reason to deny gays services. A former coworker and friend of mine has a father who serves in the Kansas House of Representatives. He voted in favor of the bill, in favor of a law that would allow businesses to not serve me.

How does my friend feel about lesbian, gay, bisexual, transgender, queer and questioning people? How does her father feel? I don't know, because I was never honest with them about who I am. And that shakes me to the core. What if I had told her my story years ago? Could she have told her father my experience? Could I have ultimately helped change his vote? I will never know, and that made me realize I had done nothing to try to make a difference.

How ironic that I work in human resources, a profession that works to welcome, connect and encourage the development of employees, a profession that advocates that the diversity of society should be reflected in the workplace, and yet I have done nothing to advocate for diversity. When I came to this company one year ago, I thought to myself, this company has anti-discrimination policies that protect gay, lesbian, bisexual and transgender people. Their commitment to diversity is evident through their global inclusion programs. When I walk through the doors of this company, I will finally come out. But I didn't. Instead of taking advantage of the opportunity, I did nothing.

(Applause)

When I was looking through my London journal and scrapbook from my London semester abroad 16 years ago, I came across this modified quote from Toni Morrison's book, "Paradise." "There are more scary things inside than outside." And then I wrote a note to myself at the bottom: "Remember this." I'm sure I was trying to encourage myself to get out and explore London, but the message I missed was the need to start exploring and embracing myself. What I didn't realize until all these years later is that the biggest obstacles I will ever have to overcome are my own fears and insecurities. I believe that by facing my fears inside, I will be able to change reality outside. I made a choice today to reveal a part of myself that I have hidden for too long. I hope that this means I will never hide again, and I hope that by coming out today, I can do something to change the data and also to help others who feel different be more themselves and more fulfilled in both their professional and personal lives. Thank you. (Applause)

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เมื่อหนุ่ม ฉัน prided ตัวเองเป็น nonconformist ในรัฐสหรัฐอเมริกาหัวเก่าที่ฉันอาศัยอยู่ใน แคนซัส ฉันไม่ได้ติดตามพร้อมกับฝูงชน ผมไม่กลัวที่จะลองแนวโน้มเสื้อผ้าแปลกหรือทรงผม ผมเปิดเผย และสังคมอย่างมาก รูปภาพและโปสการ์ดของฉันภาคลอนดอนต่างประเทศเหล่านี้แม้เมื่อ 16 ปีที่ผ่านมาแสดงว่า ฉันแน่นอนไม่ได้สนใจถ้าฉันได้มองเห็นเป็นการแปลก หรือแตกต่างกัน (หัวเราะ)แต่ว่า ปีเดียวกันผมอยู่ในลอนดอน 16 ปี รับรู้บางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับตัวเองที่จริงค่อนข้างเฉพาะ และที่เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ตรงกันข้ามกับคนที่ฉันคิดว่า ฉันเคยเป็น น้ำในห้องพักแทนสวย ๆ หยุดในชมรมและเป็นผู้นำกิจกรรม ฉันไม่ต้องการโดดเด่นในฝูงชนอีกต่อไป ฉันบอกตัวเองเป็น เพราะผมเติบโตขึ้น และใกล้สมบูรณ์:, ไม่ว่า ฉันก็ไม่มองที่ยอมรับ ผมจะได้ถือว่า ผมต้องยอมรับภูมิคุ้มกัน หลังจากที่ทุก ฉันมีกระเป๋าเล็ก แต่ทราบว่าขณะที่ฉันรับรู้บางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างกันเกี่ยวกับฉันในขณะเดียวกันแน่นอนที่เริ่มสอดคล้อง และซ่อนซ่อนเป็นนิสัยก้าวหน้า และเมื่อคุณเริ่มซ่อน มันจะยาก และยากที่จะก้าวไปข้างหน้า และพูด ในความเป็นจริง ป่านนี้ เมื่อ พูดคนนี้พูดอะไรที่เกี่ยวกับ ฉันทำเรื่องปก และฉันได้ซ่อนความจริงเกี่ยวกับ TED Talk ของฉัน ดังนั้น จึงเหมาะสม และน่ากลัวที่ฉันได้กลับไปเมืองนี้ 16 ปีต่อมา และเลือกขั้นตอนสุดท้าย หยุดที่ซ่อน ว่ามีฉันได้ซ่อน 16 ปี ฉันเป็นเลสเบี้ยน(ปรบมือ)ขอบคุณฉันได้ต่อสู้ว่าคำเหล่านั้น เนื่องจากไม่ต้องการกำหนด โดยพวกเขา ทุกครั้งที่ฉันจะคิดออกมาในอดีต ฉันคิดกับตัวเอง แต่ฉันต้องการเรียก Morgana เฉพาะ Morgana แต่ไม่ "เลสเบี้ยเพื่อน Morgana" หรือ "ของฉันเกย์เพื่อนร่วม งาน Morgana" เพียง Morganaสำหรับบรรดาของคุณจากนครใหญ่ นี้อาจไม่เหมือนเรื่องใหญ่ให้คุณ มันอาจดูแปลกที่ฉันได้ระงับความจริง และซ่อนอยู่ในนี้นาน มาก แต่ผมเป็นอัมพาต ด้วยความกลัวของฉันไม่ถูกยอมรับ และแอมน็อตอะโลน แน่นอน 2013 Deloitte ศึกษาพบว่าจำนวนคนซ่อนด้านของตัวโต๊ะ ของพนักงานทั้งหมดที่พวกเขาสำรวจ ร้อยละ 61 รายงานการเปลี่ยนแปลงข้อมูลด้านลักษณะการทำงานหรือลักษณะที่ปรากฏของพวกเขาเพื่อให้พอดีกับในที่ทำงาน ของพนักงานทั้งหมดที่เกย์ เลสเบี้ย นและ bisexual, 83 เปอร์เซ็นต์ยอมรับการเปลี่ยนแปลงลักษณะบางประการของตัวเองจะไม่ปรากฏที่งาน "เกินไปเกย์" การศึกษาพบว่า แม้แต่ในบริษัทที่มีความหลากหลายนโยบายและรวมโปรแกรม พนักงานต่อสู้เพื่อให้ตัวเองที่ทำงาน เพราะเชื่อให้สอดคล้องมีความสำคัญต่อความก้าวหน้าอาชีพระยะยาว และในขณะที่ผมประหลาดใจว่า ผู้คนจำนวนมากเช่นฉันเสียพลังงานมากพยายามซ่อนตัวเอง ผมกลัวเมื่อพบว่า ความเงียบของฉันได้ผล life-or-death และร้ายสังคมระยะยาว12 ปี: ความยาวซึ่งอายุขัยลดลงสำหรับเกย์ เลสเบี้ย นและ bisexual คนในชุมชนสูงต่อต้านเกย์เมื่อเปรียบเทียบกับชุมชนยอมรับ 12 ปีลดอายุขัย เมื่อผมอ่านที่สนับสนุนนิตยสารปีนี้ ฉันรู้ฉันไม่อาจจ่ายให้เงียบ ผลกระทบของความเครียดส่วนตัวและสังคม stigmas รวมถึงตายได้ การศึกษาพบว่า เกย์ในชุมชนต่อต้านเกย์มีราคาสูงขึ้นของโรคหัวใจ ความรุนแรง และการฆ่าตัวตาย ฉันตระหนักว่าฉันเมื่อคิดได้ก็เป็นเรื่องส่วนบุคคลมีผลกระทบระลอกคลื่นที่เดินเข้าไปในสถานทำงาน และออกไปยังชุมชนในทุกเรื่องเพียงคนเหมือง ฉันเลือกซ่อน และไม่ใช้ร่วมกันที่จริงผมอาจมีส่วนนี้แน่นอนเดียวกันสภาพแวดล้อมและบรรยากาศของการเลือกปฏิบัติโดยไม่ได้ตั้งใจฉันมีเสมอบอกว่า ตัวเองมีเหตุผลที่ต้องใช้ร่วมกันว่า ผมเป็นเกย์ แต่ความคิดที่ว่า ความเงียบของฉันมีผลกระทบทางสังคมได้จริง ๆ ขับหน้าแรกปีนี้เมื่อผมพลาดโอกาสที่จะเปลี่ยนบรรยากาศของการเลือกปฏิบัติในตัวเองบ้านรัฐแคนซัสในเดือนกุมภาพันธ์ แคนซัสราษฎรนำค่าตั๋วสำหรับคะแนนที่จะได้เป็นอนุญาตธุรกิจการใช้เสรีภาพทางศาสนาเป็นเหตุผลการปฏิเสธบริการเกย์ อดีตเพื่อนร่วมงานและเพื่อนของฉันมีพ่อคนในแคนซัสราษฎร เขาโหวตสามารถรายการ สามารถกฎหมายที่จะช่วยให้ธุรกิจการรับใช้เราวิธีไม่เพื่อนรู้สึกเกี่ยวกับเลสเบี้ยน เกย์ bisexual กลุ่ม คนแปลก ๆ และข้อสงสัย ว่าการรู้สึกว่าพ่อของเธอ ฉันไม่รู้ เนื่องจากผมไม่เคยซื่อสัตย์กับพวกเขาเกี่ยวกับคนที่ผม และที่สั่นฉันยังต้องการ ถ้าฉันได้บอกเธอเรื่องราวปีที่ผ่านมา ไม่เธอบอกพ่อของเธอประสบการณ์ ฉันได้ในที่สุดช่วยเปลี่ยนคะแนนเสียงของเขา ฉันจะไม่เคยรู้ และที่ทำให้ฉันรู้ว่า ฉันไม่ได้ทำอะไรเพื่อพยายามสร้างความแตกต่างว่าเรื่องที่ทำงานในทรัพยากรบุคคล อาชีพที่ทำงานต้อนรับ การเชื่อมต่อ และการส่งเสริมการพัฒนาของพนักงาน อาชีพที่สนับสนุนว่า ควรสะท้อนความหลากหลายของสังคมในทำงาน และยัง ฉันได้ทำอะไรเพื่อสนับสนุนในความหลากหลาย เมื่อผมมาบริษัทนี้หนึ่งปีที่ผ่านมา ฉันคิดกับตัวเอง บริษัทนี้มีการเลือกปฏิบัติต่อต้านนโยบายที่ป้องกันเกย์ เลสเบี้ยน bisexual และกลุ่มคน ความทุ่มเทเพื่อความหลากหลายจะเห็นได้ชัดผ่านโปรแกรมรวมทั่วโลกของพวกเขา เมื่อฉันเดินผ่านประตูของบริษัทนี้ ผมก็จะมาออก แต่ผมไม่ได้ แทนที่จะใช้ประโยชน์จากโอกาสนี้ ฉันได้อะไร(ปรบมือ)เมื่อฉันถูกมองผ่านสมุดรายวันของลอนดอนและ scrapbook ของฉันจากลอนดอนของฉันภาคต่างประเทศ 16 ปีที่ผ่านมา ฉันมาในใบเสนอราคานี้ปรับเปลี่ยนจากสมุด Toni มอร์ริสัน "สวรรค์" "มีจะน่ากลัวสิ่งภายในมากกว่าภายนอก" แล้ว ผมเขียนหมายเหตุกับตัวเองที่ด้านล่าง: "จำนี้" ฉันแน่ใจว่า ฉันถูกพยายามผลักดันตัวเองออก และสำรวจลอนดอน แต่ฉันพลาดข้อความถูกต้องเริ่มสำรวจ และกอดตัวเอง ผมไม่รู้จนกระทั่งทั้งหมดเหล่านี้ปีต่อมาคืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดที่ผมเคยจะเอาชนะความกลัวของตัวเองและ insecurities ผมเชื่อว่า โดยหันหน้าไปทางความกลัวของฉันภายใน ฉันจะได้เปลี่ยนความเป็นจริงภายนอก ฉันได้เลือกวันนี้จะเปิดเผยเป็นส่วนหนึ่งของตัวเองที่ฉันได้ซ่อนไว้นานเกินไป ฉันหวังว่า นี้หมายถึง ฉันจะไม่ซ่อนอีก และหวังว่า โดยมาออกวันนี้ ฉันสามารถทำอะไร เพื่อเปลี่ยนแปลงข้อมูล และช่วยผู้อื่นที่รู้สึกแตกต่างกันเป็นตัวเองมากขึ้นและเพิ่มเติมให้สมบูรณ์ในทั้งชีวิตของพวกเขามืออาชีพ และส่วนบุคคล ขอบคุณ (ปรบมือ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เมื่อผมเป็นเด็กผมภูมิใจในตัวเองเป็นไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดในสหรัฐอเมริการัฐจารีตฉันอาศัยอยู่ในแคนซัส ผมไม่ได้ทำตามพร้อมกับฝูงชน ผมไม่กลัวที่จะลองแนวโน้มเสื้อผ้าแปลกหรือทรงผม ผมเป็นคนตรงไปตรงมาและสังคมอย่างมาก แม้ภาพเหล่านี้และโปสการ์ดของภาคการศึกษาที่กรุงลอนดอนของฉันในต่างประเทศ 16 ปีที่ผ่านมาแสดงให้เห็นว่าฉันเห็นได้ชัดไม่สนใจถ้าผมถูกมองว่าแปลกหรือแตกต่างกัน (หัวเราะ) แต่ในปีเดียวกันกับที่ผมอยู่ในลอนดอน 16 ปีที่ผ่านมาผมได้ตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับตัวเองที่จริงเป็นพิเศษบ้างและที่มีการเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง ฉันกลายเป็นตรงข้ามของที่ฉันคิดว่าฉันเคยเป็น ฉันอยู่ในห้องของฉันแทนการสังสรรค์ ฉันหยุดการมีส่วนร่วมในคลับและกิจกรรมความเป็นผู้นำ ฉันไม่ต้องการที่จะโดดเด่นในฝูงชนอีกต่อไป ผมบอกกับตัวเองว่ามันเป็นเพราะผมโตขึ้นและสุกไม่ว่าผมอยู่ ๆ ก็มองหาการยอมรับ ผมถือว่าเสมอผมเป็นภูมิคุ้มกันที่จะต้องได้รับการยอมรับ หลังจากที่ทั้งหมดฉันเป็นบิตที่ไม่เป็นทางการ แต่ฉันรู้ว่าตอนนี้ขณะที่ฉันตระหนักถึงบางสิ่งบางอย่างที่แตกต่างกันเกี่ยวกับฉันเป็นช่วงเวลาเดียวกันกับที่ผมเริ่มที่สอดคล้องและซ่อน. ซ่อนเป็นนิสัยที่ก้าวหน้าและเมื่อคุณเริ่มต้นที่หลบซ่อนตัวมันจะกลายเป็นหนักและยากที่จะก้าวไปข้างหน้าและพูดออกมา ในความเป็นจริงแม้ตอนนี้เมื่อผมได้พูดคุยกับคนเกี่ยวกับสิ่งที่พูดคุยเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นผมทำขึ้นเป็นเรื่องที่ครอบคลุมและฉันก็ซ่อนความจริงเกี่ยวกับการพูดคุย TED ของฉัน ดังนั้นจึงเป็นสิ่งที่เหมาะสมและน่ากลัวที่ฉันได้กลับมาที่เมืองนี้ 16 ปีต่อมาและฉันได้รับการคัดเลือกขั้นตอนนี้ไปจนหยุดการหลบซ่อนตัวอยู่ ฉันได้รับสิ่งที่ซ่อนตัวอยู่เป็นเวลา 16 ปี? ผมเลสเบี้ยน. (เสียงปรบมือ) ขอบคุณ. ฉันได้พยายามที่จะบอกว่าคำพูดเหล่านั้นเพราะผมไม่ต้องการที่จะถูกกำหนดโดยพวกเขา ทุกครั้งที่ผมจะคิดเกี่ยวกับการออกมาในอดีตที่ผ่านมาทุกครั้งที่ผมจะคิดกับตัวเอง แต่ผมแค่อยากจะเป็นที่รู้จักในมอร์, มอร์ไม่ซ้ำกัน แต่ไม่ได้ "เพื่อนของฉันเลสเบี้ยนมอร์" หรือ "เพื่อนร่วมงานของฉันเกย์มอ." เพียงแค่มอ. สำหรับบรรดาของคุณจากพื้นที่ในเมืองที่มีขนาดใหญ่นี้ไม่อาจดูเหมือนเป็นเรื่องใหญ่ให้กับคุณ มันอาจจะดูแปลกที่ฉันได้เก็บกดความจริงและที่ซ่อนอยู่เป็นเวลานาน แต่ผมเป็นอัมพาตด้วยความกลัวของฉันไม่ได้รับการยอมรับ และฉันไม่ได้คนเดียวแน่นอน 2013 การศึกษา Deloitte พบว่ามีจำนวนมากที่น่าประหลาดใจของคนที่ซ่อนแง่มุมของความเป็นตัวตนของพวกเขา ของพนักงานทั้งหมดที่พวกเขาสำรวจร้อยละ 61 รายงานการเปลี่ยนแปลงด้านพฤติกรรมหรือลักษณะของพวกเขาเพื่อให้พอดีกับในที่ทำงาน ของทุกเกย์, เลสเบี้ยนพนักงานและกะเทยร้อยละ 83 ยอมรับการเปลี่ยนแปลงบางแง่มุมของตัวเองดังนั้นพวกเขาจะไม่ปรากฏในที่ทำงาน "เกย์เกินไป." จากการศึกษาพบว่าแม้ใน บริษัท ที่มีนโยบายความหลากหลายและโปรแกรมรวมพนักงานต่อสู้เพื่อเป็นตัวเองในที่ทำงานเพราะพวกเขาเชื่อตามมาตรฐานมีความสำคัญต่อความก้าวหน้าในอาชีพของพวกเขาในระยะยาว และในขณะที่ผมแปลกใจที่ผู้คนจำนวนมากเช่นเดียวกับฉันเสียพลังงานมากพยายามที่จะซ่อนตัวเองผมกลัวเมื่อผมค้นพบว่าความเงียบของฉันมีผลกระทบต่อชีวิตหรือตายและผลกระทบทางสังคมในระยะยาว. สิบสองปีความยาวโดย ซึ่งอายุขัยสั้นลงเกย์, เลสเบี้ยนคนและกะเทยในชุมชนสูงต่อต้านเกย์เมื่อเทียบกับการยอมรับของชุมชน สิบสองปีอายุขัยลดลง เมื่อฉันอ่านในนิตยสารที่สนับสนุนในปีนี้ฉันตระหนักฉันไม่สามารถที่จะเก็บเงียบ ผลกระทบของความเครียดส่วนบุคคลและ stigmas สังคมมีการรวมกันร้ายแรง การศึกษาพบว่าสมชายชาตรีในชุมชนต่อต้านเกย์มีราคาที่สูงขึ้นของโรคหัวใจ, ความรุนแรงและการฆ่าตัวตาย สิ่งที่ฉันเคยคิดว่าเป็นเพียงเรื่องส่วนตัวฉันตระหนักมีผลกระทบระลอกที่เข้าไปในสถานที่ทำงานและออกไปในชุมชนเพื่อทุกเรื่องเช่นเดียวกับเหมือง ตัวเลือกของฉันที่จะซ่อนและได้มีส่วนร่วมที่ผมกำลังอาจจะทำให้ไม่ได้ตั้งใจกับสภาพแวดล้อมเดียวกันนี้แน่นอนและบรรยากาศของการเลือกปฏิบัติ. ฉันเสมอบอกตัวเองมีเหตุผลที่จะร่วมกันว่าผมเป็นเกย์ไม่ได้ แต่ความคิดที่ว่าเงียบของฉันมีผลกระทบทางสังคม ถูกผลักดันจริงๆบ้านในปีนี้เมื่อฉันพลาดโอกาสที่จะเปลี่ยนบรรยากาศของการเลือกปฏิบัติในบ้านของตัวเองแคนซัส. ในเดือนกุมภาพันธ์แคนซัสของสภาผู้แทนราษฎรนำขึ้นการเรียกเก็บเงินสำหรับการลงคะแนนที่จะได้รับอนุญาตให้เป็นหลักธุรกิจที่จะใช้เสรีภาพทางศาสนาเป็น เหตุผลที่จะปฏิเสธการให้บริการสมชายชาตรี ผู้ร่วมงานและอดีตเพื่อนของฉันมีพ่อที่ทำหน้าที่ในแคนซัสของสภาผู้แทนราษฎร เขาได้รับการโหวตในความโปรดปรานของการเรียกเก็บเงินในความโปรดปรานของกฎหมายที่จะช่วยให้ธุรกิจที่จะได้ให้บริการฉัน. อย่างไรเพื่อนของฉันรู้สึกเกี่ยวกับเลสเบี้ยนเกย์กะเทยแปลงเพศ, เกย์และสอบปากคำคน? อย่างไรพ่อของเธอรู้สึกอย่างไร? ผมไม่ทราบเพราะผมไม่เคยซื่อสัตย์กับพวกเขาเกี่ยวกับว่าผมเป็นใคร และที่ฉันสั่นไปยังแกน เกิดอะไรขึ้นถ้าฉันได้บอกเธอเรื่องของฉันปีที่ผ่านมา? เธอจะได้บอกกับพ่อของเธอจากประสบการณ์ของผม? ฉันจะได้ช่วยในท้ายที่สุดการเปลี่ยนแปลงการลงคะแนนเสียงของเขา? ผมจะไม่เคยรู้และที่ทำให้ฉันรู้ว่าฉันไม่ได้ทำอะไรที่จะพยายามที่จะสร้างความแตกต่าง. วิธีแดกดันว่าผมทำงานในทรัพยากรมนุษย์อาชีพที่ทำงานเพื่อต้อนรับ, เชื่อมต่อและสนับสนุนการพัฒนาของพนักงานอาชีพที่สนับสนุนว่า ความหลากหลายของสังคมที่ควรจะสะท้อนให้เห็นในสถานที่ทำงานและยังฉันไม่ได้ทำอะไรที่จะสนับสนุนความหลากหลาย เมื่อฉันมาถึง บริษัท นี้หนึ่งปีที่ผ่านมาผมคิดว่าตัวเองนี้ บริษัท มีนโยบายต่อต้านการเลือกปฏิบัติที่ปกป้องเกย์, เลสเบี้ยน, กะเทยและเพศ ความมุ่งมั่นของพวกเขาเพื่อความหลากหลายที่เห็นได้ชัดผ่านโปรแกรมรวมทั่วโลกของพวกเขา เมื่อผมเดินผ่านประตูของ บริษัท นี้ในที่สุดผมก็จะออกมา แต่ฉันไม่ได้ แทนการใช้ประโยชน์จากโอกาสที่ผมไม่ได้ทำอะไร. (เสียงปรบมือ) เมื่อฉันถูกมองผ่านวารสารลอนดอนและบันทึกรายวันของฉันจากภาคการศึกษาที่กรุงลอนดอนของฉันในต่างประเทศเมื่อ 16 ปีก่อนผมมาในคำพูดนี้ดัดแปลงมาจากหนังสือของโทนีมอร์ริสัน, "สวรรค์". "มีสิ่งที่น่ากลัวมากขึ้นภายในกว่านอก." แล้วผมก็เขียนโน้ตกับตัวเองที่ด้านล่าง: ". จำนี้" ผมมั่นใจว่าผมพยายามที่จะส่งเสริมให้ตัวเองที่จะได้รับการออกและสำรวจลอนดอน แต่ข้อความผมพลาดก็จำเป็นที่จะต้องเริ่มต้นการสำรวจและการกอดตัวเอง สิ่งที่ผมไม่ทราบจนกว่าทุกปีเหล่านี้ในภายหลังก็คืออุปสรรคที่ใหญ่ที่สุดที่ฉันเคยจะต้องเอาชนะความกลัวของตัวเองและความไม่มั่นคง ผมเชื่อว่าโดยเผชิญหน้ากับความกลัวของฉันภายในฉันจะสามารถที่จะเปลี่ยนความเป็นจริงข้างนอก ฉันทำทางเลือกวันนี้เพื่อแสดงให้เห็นส่วนหนึ่งของตัวเองว่าฉันได้ซ่อนนานเกินไป ฉันหวังว่านี้หมายความว่าฉันจะไม่ซ่อนอีกครั้งและผมหวังว่าด้วยการออกมาวันนี้ผมสามารถทำบางสิ่งบางอย่างที่จะเปลี่ยนแปลงข้อมูลและยังจะช่วยให้คนอื่น ๆ ที่รู้สึกที่แตกต่างกันจะมีมากขึ้นตัวเองและเติมเต็มมากขึ้นทั้งในชีวิตอาชีพและส่วนบุคคลของพวกเขา ขอบคุณ (เสียงปรบมือ)

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เมื่อตอนฉันเป็นเด็กฉัน prided ตัวเองเป็นนอกรีตในอนุรัฐของสหรัฐอเมริกาที่ฉันอาศัยอยู่ใน แคนซัส ผมไม่ได้ตามไปพร้อมกับฝูงชน ผมไม่กลัวที่จะลองแนวโน้มเสื้อผ้าแปลกๆ หรือทรงผม ฉันพูดจาโผงผางมากและสังคม แม้แต่ภาพโปสการ์ดของลอนดอนเรียนต่างประเทศ 16 ปีที่ผ่านมาแสดงให้เห็นว่าฉันก็ไม่สนหรอก ถ้าผมมองว่าแปลก หรือแตกต่าง( หัวเราะ )

แต่ในปีเดียวกันนั้น ผมอยู่ในลอนดอน เมื่อ 16 ปีก่อน ฉันตระหนักบางสิ่งบางอย่างเกี่ยวกับตัวเองว่า จริง ๆคือไม่ซ้ำกันบ้าง และที่เปลี่ยนทุกอย่าง ผมเป็นตรงข้ามกับที่ผมเคยเป็น ฉันอยู่ในห้องของฉันแทนของสังคม ฉันหยุดการมีส่วนร่วมในคลับและกิจกรรมภาวะผู้นำ ฉันไม่ต้องการที่จะโดดเด่นในฝูงชนแล้วฉันบอกตัวเองว่ามันเป็นเพราะฉันเติบโตขึ้น และสุกไม่ได้ที่จู่ๆ ผมก็มองหาการยอมรับ ฉันคิดเสมอว่าฉันเป็นภูมิคุ้มกันเพื่อต้องการการยอมรับ หลังจากทั้งหมด ฉันแหวกแนวนิดหน่อย แต่ตอนนี้ฉันคิดได้แล้วว่า ช่วงเวลาที่ผมรู้ว่ามีอะไรที่แตกต่างกันเกี่ยวกับฉัน มันเหมือนเวลาที่ผมเริ่มสอดคล้องและซ่อนอยู่

แอบมีนิสัยแบบโปรเกรสซีและเมื่อคุณเริ่มซ่อน มันจะกลายเป็นหนักและยากที่จะก้าวไปข้างหน้าและพูดออกมา ในความเป็นจริง แม้แต่ตอนนี้ ตอนที่ฉันพูดกับคนเกี่ยวกับสิ่งที่พูดนี้ ผมขึ้นหน้าหนึ่งแล้วผมก็ซ่อนความจริงเกี่ยวกับเท็ดพูด ดังนั้นมันเป็นที่เหมาะสมและน่ากลัวที่ผมกลับมาเมืองนี้ 16 ปีต่อมาและฉันได้เลือกเวทีนี้เพื่อหยุดซ่อนตัวมีอะไรที่ฉันซ่อนตัวมาเป็นเวลา 16 ปี ฉันเป็นเลสเบี้ยน

( เสียงปรบมือ )

ขอบคุณครับ

ผมพยายามที่จะพูดคำพูดเหล่านั้น เพราะผมไม่ได้ต้องการที่จะถูกกำหนดโดยพวกเขา ทุกครั้งที่ฉันคิดถึงออกมาในอดีต ฉันคิดกับตัวเอง แต่ผมต้องการที่จะเรียกว่า มอร์กาน่า โดยเฉพาะมอร์กาน่า แต่ไม่ใช่ของฉัน " เลสเบี้ยนเพื่อนมอร์กาน่า " หรือ " เกย์เพื่อนร่วมงาน . . " มอร์กาน่า .

สำหรับบรรดาของคุณจากพื้นที่เมืองใหญ่ นี้ไม่อาจดูเหมือนเป็นเรื่องใหญ่ให้คุณ มันอาจดูเหมือนแปลกที่ผมหยุดได้จริง และซ่อนสิ่งนี้มานานแล้ว แต่ฉันเป็นอัมพาตเพราะความกลัวของฉันไม่ได้รับการยอมรับ . และผมก็ไม่ได้อยู่คนเดียวแน่นอน เป็น 2013 บริษัทพบว่าจํานวนมาก จู่ ๆคนซ่อนแง่มุมของตัวตนของพวกเขา ของพนักงานทุกคนมีการสํารวจ ,ร้อยละ 61 รายงานการเปลี่ยนแปลงลักษณะของพฤติกรรม หรือลักษณะที่ปรากฏของพวกเขา เพื่อให้พอดีกับในที่ทำงาน ของเกย์ , เลสเบี้ยนและพนักงานกะเทย , 83 เปอร์เซ็นต์ ยอมรับการเปลี่ยนแปลงลักษณะบางอย่างของตนเอง ดังนั้นพวกเขาจะไม่ปรากฎตัวที่งาน " เกย์ " เหมือนกัน ผลการศึกษาพบว่า แม้ใน บริษัท ที่มีนโยบายและโปรแกรมการรวมหลากหลายพนักงานการต่อสู้จะตัวเองในการทำงานเพราะพวกเขาเชื่อว่าสอดคล้อง มีความก้าวหน้าในอาชีพระยะยาว และขณะที่ฉันกำลังแปลกใจว่าหลายคนเหมือนผมมากเสียพลังงานพยายามที่จะปกปิดตัวเอง ผมกลัวว่าเมื่อผมค้นพบว่า ความเงียบ ฉัน มี ชีวิต หรือความตายและผลกระทบทางสังคมที่จะตามมาในระยะยาว

12 ปี :ความยาวที่อายุขัยจะสั้นสำหรับเกย์ เลสเบี้ยน เกย์ กะเทย และผู้คนในชุมชน เมื่อเทียบกับการยอมรับอย่างสูง ต่อต้านสังคม สิบสองปีลดอายุขัย . เมื่อผมอ่านที่สนับสนุนนิตยสารในปีนี้ ผมรู้ว่าผมอาจจะไม่สามารถที่จะเก็บเงียบ ผลของความเครียดส่วนตัว และเป็นสังคมที่มีการรวมกันที่ร้ายแรงผลการศึกษาพบว่า ในชุมชนต่อต้านเกย์เกย์มีอัตราที่สูงขึ้นของโรคหัวใจ ความรุนแรง และการฆ่าตัวตาย สิ่งที่ผมเคยคิดว่าเป็นเพียงเรื่องส่วนตัวฉันตระหนักได้ผลกระเพื่อมที่เข้าไปในสถานที่ทำงานและออกไปในชุมชน ทุกเรื่องราว เหมือนของฉันเลยฉันเลือกที่จะซ่อนและไม่แบ่งปันใคร ฉันก็จะตั้งใจสนับสนุนนี้แน่นอนเดียวกันกับสิ่งแวดล้อมและบรรยากาศของการเลือกปฏิบัติ

ฉันมักจะบอกตัวเองว่า ไม่มีเหตุผลที่จะแบ่งปันว่าผมเป็นเกย์แต่ความคิดที่ว่าความเงียบของฉันได้ผลทางสังคม ก็ขับกลับบ้านในปีนี้เมื่อฉันคิดถึงโอกาสที่จะเปลี่ยนบรรยากาศของการเลือกปฏิบัติในรัฐบ้านเกิดของตัวเองของแคนซัส

ในเดือนกุมภาพันธ์ , แคนซัสสภาผู้แทนราษฎรได้นำบิลค่าโหวตที่ต้องเป็นหลักให้ธุรกิจที่จะใช้เสรีภาพทางศาสนา เหตุผล ปฏิเสธเกย์ต่างๆอดีตเพื่อนร่วมงานและเพื่อนของฉันมีพ่อที่ให้บริการในไอโอวาสภาผู้แทนราษฎร เขาลงคะแนนในความโปรดปรานของบิล ในความโปรดปรานของกฎหมายที่จะอนุญาตให้ธุรกิจเพื่อให้ฉัน

ทำไมเพื่อนของฉันรู้สึกเกี่ยวกับเลสเบี้ยน , เกย์ , กะเทย , เพศ , เกย์ และ ถามคน พ่อรู้สึกยังไง ? ผมไม่รู้ เพราะผมไม่เคยบอกพวกเขาว่าฉันเป็นใครและสั่นฉันเข้าไส้ ถ้าฉันบอกเธอ ปี เรื่องราวที่ผ่านมา เธออาจจะบอกพ่อของเธอพบฉัน ? ขอสุด ช่วยเปลี่ยนเสียงของเขา ฉัน จะ ไม่ ทราบ และนั่นทำให้ฉันตระหนักว่าฉันได้ทำอะไรเพื่อพยายามที่จะสร้างความแตกต่าง

น่าขำจริงๆ ที่ผมทำงานในทรัพยากรมนุษย์ เป็นอาชีพที่งานต้อนรับ เชื่อมต่อ และส่งเสริมการพัฒนาของพนักงานเป็นอาชีพที่เน้นที่ความหลากหลายของสังคมควรจะสะท้อนให้เห็นในที่ทำงาน แต่ฉันไม่ได้ทำอะไรเพื่อสนับสนุนความหลากหลาย เมื่อฉันมาที่นี่เมื่อหนึ่งปีก่อน ฉันคิดกับตัวเองว่า บริษัทนี้มีนโยบายต่อต้านการเลือกปฏิบัติที่ปกป้องคนเกย์ , เลสเบี้ยน , กะเทยและเพศ .ความมุ่งมั่นของพวกเขาเพื่อความหลากหลายที่เห็นได้ชัดผ่านโปรแกรมการรวมทั่วโลกของพวกเขา เมื่อฉันเดินผ่านประตูของ บริษัท นี้ ผมก็จะออกมา แต่ผมไม่ทำ แทนการใช้ประโยชน์จากโอกาส ผมไม่ได้ทำอะไร

( เสียงปรบมือ )

เมื่อฉันมองผ่านวารสารสมุดเรื่องที่สนใจจากลอนดอนและลอนดอนเรียนต่างประเทศเมื่อ 16 ปีก่อนฉันมาข้ามนี้โดยอ้างจากโทนีมอริสันหนังสือ " สวรรค์ " มีน่ากลัวกว่าสิ่งที่อยู่ภายในมากกว่าภายนอก และเมื่อฉันเขียนโน้ตเองที่ด้านล่าง : " เรื่องนี้ . . . " ฉันพยายามให้กำลังใจตัวเองออกไปเที่ยวลอนดอน แต่ข้อความที่ฉัน คิดถึงก็ต้องเริ่มสำรวจและเข้าใจตัวเองสิ่งที่ฉันไม่ทราบ จนกระทั่งหลายปีผ่านไป คืออุปสรรคใหญ่ที่สุดที่ผมเคยจะต้องเอาชนะความกลัวของตัวเอง และมีความไม่ปลอดภัย ผมเชื่อว่าโดยเผชิญกับความกลัวภายใน ผมจะสามารถเปลี่ยนความจริงภายนอก ฉันตัดสินใจในวันนี้ที่จะเปิดเผยส่วนหนึ่งของชีวิต ที่แม่ซ่อนไว้มานาน ฉันหวังว่านี้หมายความว่าผมจะไม่ซ่อนอีกครั้ง และผมหวังว่าจะออกวันนี้ฉันสามารถทำอะไรที่จะเปลี่ยนแปลงข้อมูล และยังช่วยผู้อื่นที่รู้สึกแตกต่างได้มากกว่าตัวเอง และตอบสนองมากขึ้นทั้งในชีวิตอาชีพและส่วนบุคคลของพวกเขา ขอบคุณครับ ( เสียงปรบมือ )