After nearly 3 years living in Thai

After nearly 3 years living in Thailand I have concluded that the music here is possibly (probably?) the worst in the world. Everything seems to be formulaic karaoke-based love longs, and cover versions. Anything ‘original’ I hear is so heavily derivative as to be more or less instantly placeable into the ‘pap’ category.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกือบ 3 ปีอาศัยอยู่ในประเทศไทยหลัง ข้าพเจ้าได้สรุปว่า เพลงนี่จะอาจ () ร้ายในโลก ทุกอย่างดูเหมือนจะรักตามคาราโอเกะ formulaic longs และครอบคลุมรุ่น อะไร 'ต้นฉบับ' ฟังไม่ดังมากพัฒนาได้ทันทีมากน้อยสามารถเป็น 'บ'

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

หลังจากเกือบ 3 ปีที่อาศัยอยู่ในประเทศไทยผมได้ข้อสรุปว่าเพลงที่นี่อาจจะเป็น (อาจจะ?) ที่เลวร้ายที่สุดในโลก ทุกอย่างน่าจะ formulaic คาราโอเกะตามปรารถนาความรักและหนังสือรุ่น อะไร 'เดิม' ฉันได้ยินเป็นอย่างมากดังนั้นอนุพันธ์ให้เป็น placeable มากขึ้นหรือน้อยลงในทันที 'หัวนม' ประเภท

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

หลังจากเกือบ 3 ปี ที่อาศัยอยู่ในประเทศไทย ผมได้ข้อสรุปว่า เพลงที่นี่อาจจะ ( อาจจะนะ ) ที่เลวร้ายที่สุดในโลก ทุกอย่างดูเหมือนจะเชิงใช้สูตรคาราโอเกะตามความรักปรารถนา และปกเวอร์ชั่น อะไร ' ต้นฉบับ ' ผมได้ยินเป็นอย่างมากดังนั้นอนุพันธ์เป็นมากขึ้นหรือน้อยลงได้ทันที placeable ในประเภท ' ป้าป '