Nursing Practice Gap
Chang and Romero (2008) reported that when the National
Center for Educational Statistics looked at the Early Childhood
Longitudinal Study Kindergarten Cohort (ECLS-K)
data, it found the lowest rates of absence in schools that
provided outreach and home visitation by any school personnel.
Jacobson (2008) found the same correlation. The
majority of school nursing articles about absenteeism focus
on treating chronic conditions to keep students in school
(Murray, Low, Cross, Hollis, & Davis, 2007) rather than
tracking students who are absent. Children with chronic
illness comprise 23% of the student population but account
for less than 14% of illness-related absences (Jones et al.,
2009). For children with illness-related absence, 53% have
respiratory problems, and asthma is the most prevalent
childhood respiratory condition associated with lost days
of school (Alberg, Diette, & Ford, 2003). Although school
nurses treat asthmatic children in the school setting under
protocol, a study by Wilson, Moonie, Sterling, Gillespie,
and Kurz (2009) demonstrated that physician consults with
school nurses reduced absences by better managing asthma
in school. However, most children who are excessively
absent do not have a chronic illness.
พยาบาลปฏิบัติ Gap
ช้างและโรเมโร (2008) รายงานว่าเมื่อแห่งชาติ
ศูนย์สถิติการศึกษามองที่วัยเด็ก
การศึกษาระยะยาวหมู่อนุบาล (ECLS-K)
ข้อมูลก็พบอัตราต่ำสุดของการขาดในโรงเรียนที่
ให้ขยายและเยี่ยมบ้านโดย บุคลากรของโรงเรียนที่
เจคอปสัน (2008) พบความสัมพันธ์เดียวกัน
ส่วนใหญ่ของบทความพยาบาลโรงเรียนเกี่ยวกับการขาดความสนใจ
ในการรักษาโรคเรื้อรังเพื่อให้นักเรียนอยู่ในโรงเรียน
(Murray, ต่ำ, ครอส, Hollis, และเดวิส 2007) มากกว่า
การติดตามนักเรียนที่ไม่อยู่ เด็กที่มีโรคเรื้อรัง
เจ็บป่วยประกอบด้วย 23% ของจำนวนนักศึกษา แต่บัญชี
สำหรับน้อยกว่า 14% ของการขาดความเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องกับ (โจนส์ et al.,
2009) สำหรับเด็กที่มีการขาดความเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องกับ 53% มี
ปัญหาทางเดินหายใจและโรคหอบหืดเป็นที่แพร่หลายมากที่สุด
ในวัยเด็กของสภาพระบบทางเดินหายใจที่เกี่ยวข้องกับวันที่หายไป
ของโรงเรียน (Alberg, Diette และฟอร์ด 2003) ถึงแม้ว่าโรงเรียน
พยาบาลรักษาเด็กโรคหืดในการตั้งค่าโรงเรียนภายใต้
โครงการวิจัยการศึกษาโดยวิลสัน, โชว์, สเตอร์ลิงกิลเลส
และสั้น (2009) แสดงให้เห็นถึงแพทย์ที่ให้คำปรึกษากับ
พยาบาลโรงเรียนขาดลดลงโรคหอบหืดการจัดการที่ดี
ในโรงเรียน แต่เด็กส่วนใหญ่ที่มีมากเกินไป
ขาดไม่ได้มีการเจ็บป่วยเรื้อรัง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)
การปฏิบัติการพยาบาลช่องว่าง
ชั่ง โรเมโร ( 2008 ) รายงานว่า เมื่อศูนย์สถิติทางการศึกษาปฐมวัย
มองระยะยาวการศึกษาอนุบาลศึกษา ( ecls-k )
ข้อมูลพบอัตราต่ำสุดของการขาด ในโรงเรียนที่
ให้แผ่ออกไปและเยี่ยม โดยมีบุคลากร
Jacobson ( 2551 ) พบว่า ความสัมพันธ์แบบเดียวกัน
ส่วนใหญ่ของบทความโรงเรียนพยาบาลเกี่ยวกับการโฟกัส
รักษาภาวะเรื้อรัง เพื่อให้นักเรียนในโรงเรียน
( Murray , ต่ำ , ข้าม , ฮอลลิส &เดวิส , 2007 ) มากกว่า
ติดตามนักเรียนที่ขาดเรียน เด็กที่มีความเจ็บป่วยเรื้อรัง
ประกอบด้วย 23 เปอร์เซ็นต์ของประชากรของนักเรียนแต่บัญชี
น้อยกว่า 14% ของการเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องกับการขาด ( Jones et al . ,
2009 )สำหรับเด็กที่มีความเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องการ 53% มี
ปัญหาทางเดินหายใจ และโรคหอบหืด เป็นที่แพร่หลายมากที่สุดในวัยเด็กอาการเกี่ยวข้องกับระบบทางเดินหายใจ
หายไปวันโรงเรียน ( ที่พักอาศัย , diette & , ฟอร์ด , 2003 ) แม้ว่าโรงเรียน
พยาบาลรักษาผู้ป่วยเด็กโรคหอบหืดในสถานศึกษาภายใต้
โปรโตคอลการศึกษาโดยวิลสัน มูนิ Gillespie ,
สเตอร์ลิงและ ซ ( 2009 ) แสดงให้เห็นว่าแพทย์ปรึกษากับพยาบาลโรงเรียนการขาดเรียน โดยลด
ดีกว่าการจัดการโรคหอบหืดในโรงเรียน อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่เด็กที่มากเกินไป
ขาดไม่ได้มีการเจ็บป่วยเรื้อรัง
การแปล กรุณารอสักครู่..
![](//thimg.ilovetranslation.com/pic/loading_3.gif?v=b9814dd30c1d7c59_8619)