External beam radiotherapy (EBRT) i

External beam radiotherapy (EBRT) is a treatment technique using high energy ionizing radiation which is used mainly for the treatment of cancers. In most clinics, routine quality assurances for machine output are generally in place to ensure the constancy of day to day radiation treatment delivery. However, as radiation therapy treatments become more complex, the role of supplementary dosimetry such as patient specific and in-vivo dosimetry are gradually gaining importance. The American Association of Physicists in Medicine (AAPM) Task Group (TG) 40 recommended that clinics should have access to thermoluminescence dosimeter (TLD) or other in-vivo dosimetry system in order to prevent major treatment errors [1]. During radiotherapy, the skin is at risk of skin toxicity such as erythema, necrosis, desquamation, dermal lymphatic and basal-cell carcinoma [2–4]. This is because while delivering a lethal dose to the tumour at a certain depth in tissue is of utmost importance, it is often done at the expense of the risk of developing skin reactions. The benefit of achieving a remission of the treated carcinoma certainly outweighs the risks. However, this does not make the management of patients developing tissue reactions any easier, particularly, if the patients have other medical conditions such as diabetes mellitus which may further complicate patient management [5]. Thus, understanding of the surface dose delivered to the surface of the skin may be useful in providing better clinical management of potential acute skin reactions. This can be done via in-vivo measurements, i.e with the dosimeter placed on the surface of skin, whreby the dose to a point inside the patient can be derived [6]. In addition, surface dose measurements can serve as a form of treatment verification to ensure the correct dose is being delivered during radiotherapy, in line with AAPM TG 40 recommendation.

Surface dose is defined as the dose deposited at the boundary between the air and the phantom [7]. It is contributed by scattered radiation from phantom, air and solid materials. Higher surface dose is deposited by increasing the oblique beam incidence and field size as well as usage of beam modifier devices such as the bolus, tray and immobilization device. [8–10]

Various groups have looked into the measurement of surface dose using different dosimeters. Quach et al. measured surface dose with radiochromic film, TLD and Metal Oxide Semiconductor Field Effect Transistor (MOSFET) using hemicylindrical solid water phantom simulating chest wall [11]. Meanwhile, Hsu et al. used Attix parallel-plate ionization chamber and TLD in measuring changes of surface dose as a function of bolus materials for conventional and intensity modulated radiation therapy (IMRT) [9]. By using various treatment parameters, Kry et al. compared the surface dose from TLD with Monte Carlo simulation [8]. The surface dose measurement had also been studied by Nakano et al. comparing Gafchromic EBT2 film and Attix parallel-plate ionization chamber measured surface dose on phantoms [12].

Various research groups have used different types of dosimeter to study surface dose, each having their own advantages and disadvantages. Radiochromic film is tissue equivalent and able to provide two-dimensional dose distribution but requires a waiting period of 24 hours after irradiation before the films can be scanned to allow for post-irradiation coloration to achieve stability [13, 14]. TLD is also near tissue equivalent but the reading process is very tedious and time consuming [15, 16]. Commercial MOSFET dosimeters provide real time feedback, but usually have a water equivalent depth (WED) of 0.8 mm to 1.8 mm, [17] which exceeds the recommended dosimeter thickness of 0.07 mm by the International Commission on Radiological Protection (ICRP) 1991 [18]. The use of the parallel-plate ionization chamber for in-vivo dosimetry is logistically impossible due to the curvature of the human body. In addition, it may require the application of many correction factors in high energy dosimetry [19–21]. To date, there is no ideal dosimeter that is suitable for in-vivo dosimetry. The choice of dosimeter is very much dependent on the availability of the dosimeter, its ease of use and the reliability of the dose measurements. The choice of dosimeter is also subject to the measurement purposes, whether two-dimensional results or point dose is needed, or if real time feedback is required to cater for treatment modifications.

Recently, optically stimulated luminescent dosimeter (OSLD), functioning as a passive dosimeter was commercialized as an in-vivo dosimeter. The physics of OSL dosimetry are somewhat similar to TL dosimetry except that it requires light photons to stimulate the release of dosimetric traps instead of heat. Readers are referred to Jursinic (2007) [22] for details of the OSLD physics.

In this work, we investigated the use of OSLD for surface dose measurement. The WED of the OSLD was first determined followed by surface dose measurement on a flat solid water phantom and an anthropomorphic phantom. The feasibility and accuracy of OSLD for clinical surface dose measurement was then conducted on a patient cohort undergoing breast radiotherapy

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ฉายแสงความเข้มแสงภายนอก (EBRT) เป็นเทคนิคการรักษาโดยใช้รังสี ionizing พลังงานสูงซึ่งจะใช้สำหรับการรักษาโรคมะเร็งส่วนใหญ่ ในคลินิกมากที่สุด คุณภาพประจำรับรองเพื่อการส่งออกเครื่องโดยทั่วไปที่ให้นำส่งวันรังสีรักษา อย่างไรก็ตาม เป็นรังสีบำบัดรักษาเป็นซับซ้อน บทบาทของ dosimetry เสริมเช่นเฉพาะผู้ป่วยและใน vivo dosimetry จะค่อย ๆ ได้รับความสำคัญ ที่อเมริกันสมาคมของ Physicists ใน กลุ่มการปฏิบัติงาน (AAPM) ยา (TG) 40 แนะนำว่า ควรมีถึง thermoluminescence dosimeter (TLD) หรือระบบอื่น ๆ dosimetry ใน vivo เพื่อป้องกันข้อผิดพลาดการรักษาที่สำคัญ [1] ในระหว่างการฉายแสง ผิวหนังเป็นความเสี่ยงของความเป็นพิษของผิวหนังเช่น erythema การตายเฉพาะส่วน desquamation น้ำเหลืองผิวหนัง และโรคเซลล์ carcinoma [2-4] ทั้งนี้เนื่องจากในขณะส่งมอบยายุทธภัณฑ์กับเนื้องอกที่ลึกในเนื้อเยื่อเป็นสิ่งสำคัญสูงสุด มันมักจะทำค่าใช้จ่ายของโรคผิวหนังปฏิกิริยา ประโยชน์ของการบรรลุเป้าหมายการปลดของ carcinoma บำบัดก่อนความเสี่ยงแน่นอน อย่างไรก็ตาม นี้ไม่ทำการจัดการการพัฒนาเนื้อเยื่อปฏิกิริยาผู้ป่วยใด ๆ ได้ง่ายขึ้น โดยเฉพาะ ถ้าผู้ป่วยมีโรคอื่น ๆ เช่นเบาหวานซึ่งอาจเพิ่มเติม complicate จัดการผู้ป่วย [5] ดังนั้น ความเข้าใจยาผิวที่จัดส่งไปยังพื้นผิวของผิวหนังอาจเป็นประโยชน์ในการให้เกิดปฏิกิริยาเฉียบพลันผิวดีคลินิกบริหาร นี้สามารถทำได้ผ่านการประเมินใน vivo อาทิกับ dosimeter ที่วางอยู่บนพื้นผิวของผิวหนัง whreby ยาจุดภายในผู้ป่วยสามารถจะรับ [6] แห่ง วัดปริมาณรังสีที่ผิวสามารถใช้เป็นตัวตรวจสอบการรักษาให้ยาถูกต้องกำลังถูกส่งระหว่างฉายแสง ตามคำแนะนำ AAPM TG 40Surface dose is defined as the dose deposited at the boundary between the air and the phantom [7]. It is contributed by scattered radiation from phantom, air and solid materials. Higher surface dose is deposited by increasing the oblique beam incidence and field size as well as usage of beam modifier devices such as the bolus, tray and immobilization device. [8–10]Various groups have looked into the measurement of surface dose using different dosimeters. Quach et al. measured surface dose with radiochromic film, TLD and Metal Oxide Semiconductor Field Effect Transistor (MOSFET) using hemicylindrical solid water phantom simulating chest wall [11]. Meanwhile, Hsu et al. used Attix parallel-plate ionization chamber and TLD in measuring changes of surface dose as a function of bolus materials for conventional and intensity modulated radiation therapy (IMRT) [9]. By using various treatment parameters, Kry et al. compared the surface dose from TLD with Monte Carlo simulation [8]. The surface dose measurement had also been studied by Nakano et al. comparing Gafchromic EBT2 film and Attix parallel-plate ionization chamber measured surface dose on phantoms [12].Various research groups have used different types of dosimeter to study surface dose, each having their own advantages and disadvantages. Radiochromic film is tissue equivalent and able to provide two-dimensional dose distribution but requires a waiting period of 24 hours after irradiation before the films can be scanned to allow for post-irradiation coloration to achieve stability [13, 14]. TLD is also near tissue equivalent but the reading process is very tedious and time consuming [15, 16]. Commercial MOSFET dosimeters provide real time feedback, but usually have a water equivalent depth (WED) of 0.8 mm to 1.8 mm, [17] which exceeds the recommended dosimeter thickness of 0.07 mm by the International Commission on Radiological Protection (ICRP) 1991 [18]. The use of the parallel-plate ionization chamber for in-vivo dosimetry is logistically impossible due to the curvature of the human body. In addition, it may require the application of many correction factors in high energy dosimetry [19–21]. To date, there is no ideal dosimeter that is suitable for in-vivo dosimetry. The choice of dosimeter is very much dependent on the availability of the dosimeter, its ease of use and the reliability of the dose measurements. The choice of dosimeter is also subject to the measurement purposes, whether two-dimensional results or point dose is needed, or if real time feedback is required to cater for treatment modifications.
Recently, optically stimulated luminescent dosimeter (OSLD), functioning as a passive dosimeter was commercialized as an in-vivo dosimeter. The physics of OSL dosimetry are somewhat similar to TL dosimetry except that it requires light photons to stimulate the release of dosimetric traps instead of heat. Readers are referred to Jursinic (2007) [22] for details of the OSLD physics.

In this work, we investigated the use of OSLD for surface dose measurement. The WED of the OSLD was first determined followed by surface dose measurement on a flat solid water phantom and an anthropomorphic phantom. The feasibility and accuracy of OSLD for clinical surface dose measurement was then conducted on a patient cohort undergoing breast radiotherapy

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การรักษาด้วยรังสีแสงภายนอก (EBRT) เป็นเทคนิคการรักษาโดยใช้รังสีพลังงานสูงโอโซนซึ่งส่วนใหญ่จะใช้สำหรับการรักษาโรคมะเร็ง ในคลินิกมากที่สุดรับรองคุณภาพประจำสำหรับการส่งออกเครื่องทั่วไปในสถานที่เพื่อให้ความมั่นคงของวันต่อวันการส่งมอบการรักษารังสี อย่างไรก็ตามในขณะที่การรักษาการรักษาด้วยรังสีกลายเป็นความซับซ้อนมากขึ้นบทบาทของการวัดปริมาณรังสีเสริมเช่นที่เฉพาะเจาะจงของผู้ป่วยและการวัดปริมาณรังสีในร่างกายจะค่อยๆดึงดูดความสำคัญ สมาคมอเมริกันของนักฟิสิกส์ในการแพทย์ (AAPM) กลุ่มงาน (TG) 40 คลินิกแนะนำว่าควรมีการเข้าถึงเทอร์โม dosimeter (TLD) หรืออื่น ๆ ในร่างกายระบบการวัดปริมาณรังสีเพื่อป้องกันข้อผิดพลาดในการรักษาที่สำคัญ [1] ในระหว่างการรักษาด้วยรังสีผิวที่มีความเสี่ยงของความเป็นพิษผิวเช่นเกิดผื่นแดงเนื้อร้าย, desquamation, น้ำเหลืองผิวหนังและมะเร็งเซลล์แรกเริ่ม [2-4] นี้เป็นเพราะในขณะที่การส่งมอบยาตายเนื้องอกที่ระดับความลึกบางอย่างในเนื้อเยื่อมีความสำคัญสูงสุดก็มักจะทำค่าใช้จ่ายของความเสี่ยงของการเกิดปฏิกิริยาผิว ประโยชน์ของการบรรลุการให้อภัยของมะเร็งได้รับการรักษาอย่างแน่นอนเมื่อเทียบกับความเสี่ยง แต่นี้ไม่ได้ทำให้การบริหารจัดการของผู้ป่วยการพัฒนาปฏิกิริยาเนื้อเยื่อใด ๆ ได้ง่ายขึ้นโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าผู้ป่วยมีเงื่อนไขทางการแพทย์อื่น ๆ เช่นโรคเบาหวานซึ่งต่อไปอาจซับซ้อนการจัดการผู้ป่วย [5] ดังนั้นความเข้าใจในปริมาณพื้นผิวที่ส่งมอบให้กับพื้นผิวของผิวที่อาจจะมีประโยชน์ในการให้บริการการจัดการทางคลินิกที่ดีขึ้นของปฏิกิริยาทางผิวหนังที่อาจเกิดขึ้นเฉียบพลัน ซึ่งสามารถทำได้ผ่านการวัดในร่างกายคือมี dosimeter ที่วางอยู่บนพื้นผิวของผิว, whreby ยาไปยังจุดภายในของผู้ป่วยที่จะได้รับ [6] นอกจากนี้พื้นผิวการวัดปริมาณรังสีที่สามารถทำหน้าที่เป็นรูปแบบของการตรวจสอบการรักษาเพื่อให้แน่ใจว่ายาที่ถูกต้องจะถูกส่งมอบในระหว่างการรักษาด้วยรังสีในแนวเดียวกันกับ AAPM TG 40 ข้อเสนอแนะ. ปริมาณพื้นผิวถูกกำหนดให้เป็นยาที่ฝากในเขตแดนระหว่างอากาศและผีที่ [7] มันเป็นผลประโยชน์โดยการฉายรังสีกระจายจากผีอากาศและวัสดุที่เป็นของแข็ง ปริมาณพื้นผิวที่สูงขึ้นจะฝากโดยการเพิ่มอัตราการเกิดลำแสงเฉียงสนามและขนาดเช่นเดียวกับการใช้งานของอุปกรณ์ปรับปรุงคานเช่นยาลูกกลอนถาดและอุปกรณ์การตรึง [8-10] กลุ่มต่าง ๆ ได้มองเข้าไปในวัดของพื้นผิวโดยใช้ยา dosimeters ที่แตกต่างกัน Quach et al, ปริมาณพื้นผิวที่วัดด้วยฟิล์ม radiochromic, TLD และโลหะออกไซด์เซมิคอนดักเตอร์สนามผลทรานซิสเตอร์ (MOSFET) โดยใช้น้ำเป็นของแข็ง hemicylindrical ผีจำลองผนังหน้าอก [11] ในขณะเดียวกันฮ et al, ใช้ ATTIX ขนานแผ่นไอออนไนซ์และห้อง TLD ในการวัดการเปลี่ยนแปลงของปริมาณพื้นผิวที่เป็นหน้าที่ของวัสดุยาลูกกลอนสำหรับการชุมนุมและความรุนแรงการรักษาด้วยรังสีปรับ (IMRT) [9] โดยใช้พารามิเตอร์การรักษาต่างๆ Kry et al, เมื่อเทียบกับปริมาณพื้นผิวจาก TLD กับการจำลอง Monte Carlo [8] การวัดปริมาณรังสีที่พื้นผิวยังได้รับการศึกษาโดย Nakano et al, เปรียบเทียบภาพยนตร์ Gafchromic EBT2 และ ATTIX ขนานแผ่นห้องไอออไนซ์ปริมาณพื้นผิววัดภูตผี [12]. กลุ่มวิจัยต่างๆได้ใช้ความแตกต่างของ dosimeter เพื่อศึกษาปริมาณพื้นผิวแต่ละคนมีข้อดีของตัวเองและข้อเสีย ภาพยนตร์ Radiochromic เทียบเท่าเนื้อเยื่อและสามารถที่จะให้การกระจายยาสองมิติ แต่ต้องใช้ระยะเวลาการรอ 24 ชั่วโมงหลังจากการฉายรังสีก่อนที่หนังสามารถสแกนเพื่อให้สีหลังการฉายรังสีเพื่อให้บรรลุความมั่นคง [13, 14] TLD ยังอยู่ใกล้เนื้อเยื่อเทียบเท่า แต่กระบวนการการอ่านเป็นที่น่าเบื่อมากและใช้เวลานาน [15 16] dosimeters MOSFET พาณิชย์ให้ข้อเสนอแนะเวลาจริง แต่มักจะมีน้ำลึกเทียบเท่า (พุธ) 0.8 มิลลิเมตรถึง 1.8 มม [17] ซึ่งเกินกว่าความหนา dosimeter แนะนำ 0.07 มิลลิเมตรโดยคณะกรรมาธิการระหว่างประเทศในการป้องกันรังสี (ICRP) 1991 [18 ] การใช้ห้องไอออไนซ์ขนานแผ่นสำหรับการวัดปริมาณรังสีในร่างกายเป็นไปไม่ได้ที่ logistically เนื่องจากการโค้งของร่างกายมนุษย์ นอกจากนี้ยังอาจจำเป็นต้องมีการประยุกต์ใช้ปัจจัยการแก้ไขจำนวนมากในการวัดปริมาณรังสีพลังงานสูง [19-21] ในวันที่ไม่มี dosimeter เหมาะที่เหมาะสำหรับการวัดปริมาณรังสีในร่างกาย ทางเลือกของ dosimeter เป็นอย่างมากขึ้นอยู่กับความพร้อมของ dosimeter ความสะดวกในการใช้งานและความน่าเชื่อถือของการวัดปริมาณรังสีที่ ทางเลือกของ dosimeter นี้ยังขึ้นอยู่กับวัตถุประสงค์ในการวัดไม่ว่าจะเป็นสองมิติผลหรือยาจุดเป็นสิ่งจำเป็นหรือถ้าข้อเสนอแนะเวลาจริงจะต้องให้ความสำคัญสำหรับการปรับเปลี่ยนการรักษา. เมื่อเร็ว ๆ นี้กระตุ้นแสงเรืองแสง dosimeter (OSLD) ทำงานเป็นเรื่อย ๆ dosimeter ได้ในเชิงพาณิชย์เป็น dosimeter ในร่างกาย ฟิสิกส์ของการวัดปริมาณรังสี OSL จะค่อนข้างคล้ายกับการวัดปริมาณรังสี TL ยกเว้นว่ามันต้องใช้โฟตอนแสงกระตุ้นการปล่อยของกับดัก dosimetric แทนของความร้อน ผู้อ่านจึงเรียก Jursinic (2007) [22] สำหรับรายละเอียดของฟิสิกส์ OSLD ได้. ในงานนี้เราตรวจสอบการใช้งานของ OSLD สำหรับพื้นผิวการวัดปริมาณรังสี พุธของ OSLD ถูกกำหนดเป็นครั้งแรกตามด้วยพื้นผิวการวัดปริมาณรังสีในน้ำที่เป็นของแข็งผีแบนและผีมนุษย์ ความเป็นไปได้และความถูกต้องของ OSLD สำหรับการตรวจวัดปริมาณพื้นผิวทางคลินิกได้ดำเนินการแล้วในกลุ่มผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาด้วยรังสีเต้านม

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

แสงภายนอกรังสี ( ebrt ) เป็นการรักษาโดยใช้เทคนิครังสีพลังงานสูงซึ่งส่วนใหญ่จะใช้สำหรับการรักษามะเร็ง ในคลินิกส่วนใหญ่ประกันคุณภาพประจำสำหรับการส่งออกเครื่องโดยทั่วไปในสถานที่เพื่อให้แน่ใจว่า ความจงรักภักดีของวันเพื่อส่งรังสีรักษาวัน อย่างไรก็ตาม การรักษาด้วยรังสีกลายเป็นความซับซ้อนมากขึ้นบทบาทของการเสริมค่า เช่น ผู้ป่วยที่เฉพาะเจาะจงและปี 2544 ค่าจะค่อยๆดึงดูดความสำคัญ . อเมริกันสมาคมนักฟิสิกส์การแพทย์ ( aapm ) กลุ่มงาน ( TG ) 40 แนะนำที่คลินิกควรมีการเข้าถึงเครื่องเทอร์โมลูมิเนสเซนซ์ ( TLD ) ปี 2544 หรืออื่น ๆระบบการวัดรังสีเพื่อป้องกันข้อผิดพลาดในการรักษาหลัก [ 1 ] ระหว่างรังสีรักษาผิวที่เสี่ยงต่อพิษ เช่น ผิวแดงพบโลหิตจาง , เนื้อเหลืองและพื้นฐานเซลล์มะเร็ง [ 2 – 4 ) นี้เป็นเพราะในขณะที่การส่งมอบยาฆ่าเนื้องอกที่ความลึกหนึ่งในเนื้อเยื่อเป็นสิ่งสำคัญที่สุด มักทำที่ค่าใช้จ่ายของความเสี่ยงของการเกิดปฏิกิริยาที่ผิวหนังประโยชน์ของการบรรเทาการรักษามะเร็งแน่นอนเมื่อเทียบกับความเสี่ยง แต่นี้ไม่ได้ทำให้การจัดการของผู้ป่วยพัฒนาปฏิกิริยาเนื้อเยื่อได้ง่าย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าผู้ป่วยมีเงื่อนไขทางการแพทย์อื่น ๆ เช่น เบาหวาน ซึ่งอาจเพิ่มเติมซับซ้อนการจัดการผู้ป่วย [ 5 ] ดังนั้นความเข้าใจของพื้นผิวขนาดส่งให้พื้นผิวของผิวหนังอาจจะมีประโยชน์ในการให้คลินิกดีกว่าการจัดการของปฏิกิริยาของผิวหนังที่รุนแรงที่อาจเกิดขึ้น นี้สามารถทำได้ผ่านทางวัด ปี 2544 คือ ด้วยตัวเครื่องวางไว้บนพื้นผิวของผิว whreby ปริมาณถึงจุดภายในผู้ป่วยได้มา [ 6 ] นอกจากนี้การวัดปริมาณรังสีที่ผิว สามารถใช้เป็นรูปแบบของการรักษาเพื่อให้แน่ใจว่ายาที่ถูกต้องจะถูกส่งระหว่างการรักษาในแนวเดียวกันกับ aapm แนะนำ TG 40 .

ผิว ยา หมายถึง ยาที่ฝากไว้ที่เขตแดนระหว่างอากาศและผี [ 7 ] มันคือการสนับสนุนโดยกระจายรังสีจากผี , อากาศและวัสดุที่เป็นของแข็ง