The raisin business in America was

The raisin business in America was born by accident. It happened in 1873 in the San Joaquin Valley of California. Many farmers raised grapes in this valley. That year, just before the grape harvest, there was a heat wave. It was one of the worst heat waves ever known. It was so hot that the grapes dried on the vines. When they were picked, California had its first raisin crop.

People were surprised to find how good raisins were. Everybody wanted more. So the San Joaquin farmers went into the raisin business. Today, of course, they do not let the grapes dry on the vines. They treat them with much more care.

In late August the grapes start to ripen. They are tested often for sweetness. The growers wait until the sugar content is twenty-one percent. Then they know the grapes are ripe enough to be picked.

Skilled workers come to the vineyards. They pick the grapes by hand in bunches. The workers fill their flat pans with grapes. They gently empty the pans onto squares of paper. These squares lie between the long rows of vines. They sit in the sun.

Here the grapes stay while the sun does its work. It may take two weeks or longer. The grapes are first dried on one side. When they have reached the right color, they are turned to dry on the other side. The grapes are dried until only fifteen percent of the moisture is left. Then they have turned into raisins.

The raisins are rolled up in the paper on which they have dried. Trucks take them from the fields. They are poured into big boxes called sweatboxes. Each box holds 160 pounds of raisins. Here, any raisins that are too dry take moisture from those that have too much. After a while, they are all just moist enough.

The big boxes are trucked next to the packaging plant. They are emptied onto a conveyor belt that shakes the raisins gently. This knocks them from their stems. A blast of air whisks the stems away. The water bath is next. Then the plump brown raisins have a last inspection. They are again checked for moisture and sugar. Then they go on a belt to packing machines. Here they are poured into packages, which are automatically weighed and sealed. The raisins are now ready for market.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ธุรกิจลูกเกดในอเมริกาเกิด โดยบังเอิญ มันเกิดใน 1873 ในชุมชนมาซานเดโรวัลเลย์แคลิฟอร์เนีย เกษตรกรหลายยกองุ่นในหุบเขานี้ ปี ก่อนเก็บเกี่ยวองุ่น มีคลื่นความร้อน มันเป็นหนึ่งของคลื่นความร้อนเลวร้ายที่สุดที่เคยรู้จัก มันร้อนมากว่า องุ่นแห้งบนบัสเซลตั่น เมื่อพวกเขาได้รับเลือก แคลิฟอร์เนียได้ตัดตัวเลือกแรกคนปลิวหาวิธีที่ดีลูกก็ ทุกคนต้องการมากขึ้น ดังนั้น เกษตรกรชุมชนมาเดโรซานไปธุรกิจลูกเกด วันนี้ แน่นอน พวกเขาไม่ให้องุ่นแห้งบนบัสเซลตั่น พวกเขารักษาพวกเขา ด้วยการดูแลที่มากขึ้นในช่วงปลายเดือนสิงหาคม องุ่นเริ่มสุกงอม พวกเขาถูกทดสอบบ่อยครั้งสำหรับความหวานหอม เกษตรกรที่รอจนเนื้อหาน้ำตาล เท่ากับร้อยละ แล้ว จะรู้ว่า องุ่นจะสุกพอที่จะเบิกสินค้าคนงานมีฝีมือมาไร่องุ่น พวกเขาเลือกองุ่นด้วยมือในช่อ คนงานเติมของกระทะแบน ด้วยองุ่น พวกเขาค่อย ๆ ล้างกะทะลงในช่องสี่เหลี่ยมของกระดาษ สี่เหลี่ยมเหล่านี้อยู่ระหว่างแถวยาวของบัสเซลตั่น พวกเขานั่งในดวงอาทิตย์นี่องุ่นอยู่ในขณะที่ดวงอาทิตย์ไม่ทำงานของ มันอาจใช้เวลาสองสัปดาห์ หรือนานกว่า องุ่นมีแรกแห้งด้านหนึ่ง เมื่อพวกเขามาถึงสีขวา เปิดแห้งในด้านอื่น ๆ องุ่นจะแห้งจนเหลือเพียงสิบห้าเปอร์เซ็นต์ของความชื้น จากนั้น พวกเขาได้เปิดเป็นลูกเกดลูกเกดมีสะสมในกระดาษที่พวกเขาได้แห้ง รถบรรทุกจะออกจากฟิลด์ พวกเขาจะ poured ลงในกล่องขนาดใหญ่ที่เรียกว่า sweatboxes กล่องแต่ละกล่องมี 160 ปอนด์ ของลูกเกด ที่นี่ ลูกใด ๆ ที่แห้งเกินไปนำความชื้นจากที่มีมากเกินไป หลัง พวกเขาได้ก็ชุ่มชื่นพอกล่องใหญ่มี trucked อยู่ติดกับโรงงานบรรจุภัณฑ์ พวกเขาจะว่างเปล่าบนสายพานที่ปั่นลูกเกดเบา ๆ นี้ knocks ออกจากลำต้นของพวกเขา การระเบิดของอากาศ whisks ลำต้นไป ถัดไปคือห้องน้ำ แล้วลูกเกดน้ำตาลที่อวบอ้วนมีการตรวจสอบล่าสุด พวกเขาจะตรวจสอบความชื้นและน้ำตาลอีก แล้ว พวกเขาไปบนสายพานเครื่องจักรบรรจุภัณฑ์ ที่นี่พวกเขาเป็น poured เป็นแพคเกจ ที่ชั่งน้ำหนักโดยอัตโนมัติ และปิดผนึก ลูกเกดก็พร้อมแล้วสำหรับตลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ธุรกิจลูกเกดในอเมริกาเกิดจากอุบัติเหตุ มันเกิดขึ้นใน 1873 ในหุบเขาซาน Joaquin แคลิฟอร์เนีย เกษตรกรจำนวนมากยกองุ่นในหุบเขานี้ ปีที่เพียงก่อนการเก็บเกี่ยวองุ่นมีคลื่นความร้อน มันเป็นหนึ่งในคลื่นความร้อนที่เลวร้ายที่สุดที่เคยรู้จัก มันร้อนเพื่อให้องุ่นแห้งองุ่น เมื่อพวกเขาถูกหยิบแคลิฟอร์เนียมีพืชลูกเกดครั้งแรก. คนประหลาดใจที่พบว่าวิธีที่ดีลูกได้ ทุกคนต้องการมากขึ้น ดังนั้นเกษตรกรซาน Joaquin เดินเข้าไปในธุรกิจลูกเกด วันนี้แน่นอนพวกเขาจะไม่ปล่อยให้องุ่นแห้งบนเถา พวกเขาปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความระมัดระวังมากขึ้น. ในช่วงปลายเดือนสิงหาคมองุ่นเริ่มต้นที่จะทำให้สุก พวกเขาจะมีการทดสอบมักจะหวาน เกษตรกรผู้ปลูกรอจนกว่าปริมาณน้ำตาลเป็นร้อยละยี่สิบเอ็ด จากนั้นพวกเขารู้ว่าองุ่นจะสุกพอที่จะเลือก. แรงงานที่มีฝีมือมาถึงไร่องุ่น พวกเขาเลือกองุ่นด้วยมือในที่อัดแน่น คนงานกรอกกระทะแบนของพวกเขาด้วยองุ่น พวกเขาเบา ๆ ล้างกระทะลงบนกระดาษสี่เหลี่ยม สี่เหลี่ยมเหล่านี้อยู่ระหว่างแถวยาวขององุ่น พวกเขานั่งอยู่ในดวงอาทิตย์. นี่องุ่นอยู่ขณะที่ดวงอาทิตย์จะทำงานของมัน มันอาจใช้เวลาสองสัปดาห์หรือนานกว่านั้น องุ่นแห้งครั้งแรกในด้านใดด้านหนึ่ง เมื่อพวกเขาได้มาถึงสีที่เหมาะสมที่พวกเขาจะหันไปแห้งในด้านอื่น ๆ องุ่นแห้งจนร้อยละแค่สิบห้าของความชื้นที่เหลืออยู่ จากนั้นพวกเขาได้กลายเป็นลูก. ลูกที่มีการรีดขึ้นในกระดาษที่พวกเขาได้แห้ง รถบรรทุกพาพวกเขามาจากทุ่งนา พวกเขาจะเทลงในกล่องขนาดใหญ่ที่เรียกว่า sweatboxes แต่ละกล่องจะถือ£ 160 ของลูก นี่ลูกเกดใด ๆ ที่แห้งเกินไปนำความชื้นจากผู้ที่มีมากเกินไป หลังจากที่ในขณะที่พวกเขาทั้งหมดชื้นพอเพียง. กล่องใหญ่บรรทุกติดกับโรงงานบรรจุภัณฑ์ พวกเขาได้รับการยอบลงบนสายพานลำเลียงที่สั่นลูกเบา ๆ นี้เคาะพวกเขาจากการเกิดของพวกเขา ระเบิดของอากาศบางคนพุ่งลำต้นออกไป อาบน้ำต่อไป จากนั้นลูกเกดสีน้ำตาลอวบมีการตรวจสอบที่ผ่านมา พวกเขาจะถูกตรวจสอบอีกครั้งสำหรับความชุ่มชื้นและน้ำตาล จากนั้นพวกเขาไปในสายพานเครื่องบรรจุ ที่นี่พวกเขาจะถูกเทลงในแพคเกจที่มีการชั่งน้ำหนักอัตโนมัติและปิดผนึก ลูกอยู่ในขณะนี้พร้อมสำหรับการตลาด

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ที่ลูกเกดธุรกิจในอเมริกาเกิดโดยบังเอิญ มันเกิดอะไรขึ้นใน 1873 ในหุบเขาซาน Joaquin แคลิฟอร์เนีย ชาวนาเลี้ยงองุ่นในหุบเขานี้ ปีนั้น ก่อนเก็บเกี่ยวองุ่น มีคลื่นความร้อน มันเป็นหนึ่งในที่เลวร้ายที่สุดคลื่นความร้อนที่เคยรู้จัก มันเป็นความร้อนเพื่อให้องุ่นแห้งเถา เมื่อพวกเขาถูกเลือก , แคลิฟอร์เนียลูกเกดมีการเพาะปลูกครั้งแรก

คนถูกประหลาดใจเพื่อค้นหาวิธีที่ดีที่ลูกเป็น ทุกคนต้องการมากขึ้น ดังนั้น ซานเกษตรกรเข้าสู่ธุรกิจลูกเกด วันนี้ แน่นอน พวกเขาไม่ปล่อยให้แห้ง องุ่นเถา พวกเขาปฏิบัติต่อพวกเขาด้วยความระมัดระวังมากขึ้น

ในปลายเดือนสิงหาคมองุ่นเริ่มสุก พวกเขาจะถูกทดสอบบ่อยๆ เพื่อความหวาน เกษตรกรรอจนกว่าปริมาณน้ำตาลอยู่ที่ 21 เปอร์เซ็นต์แล้วพวกเขาก็รู้ว่า องุ่นจะสุกพอที่จะเลือก

ฝีมือแรงงานมาไร่องุ่น พวกเขาเก็บองุ่นด้วยมือในมัด คนงานของพวกเขากรอกกระทะแบนกับองุ่น พวกเขาค่อยๆล้างกระทะลงบนสี่เหลี่ยมของกระดาษ . สี่เหลี่ยมเหล่านี้อยู่ระหว่างแถวยาวของเถา พวกเขานั่งอยู่ในดวงอาทิตย์ .

ที่นี่องุ่นอยู่ในขณะที่ดวงอาทิตย์จะทำงานของมัน มันอาจจะใช้เวลาสองสัปดาห์ หรือนานกว่านั้นองุ่นเป็นครั้งแรกแห้งบนด้านใดด้านหนึ่ง เมื่อพวกเขามาถึงสีใช่ พวกเขาจะเปิดให้บริการในด้านอื่น ๆ องุ่นแห้งจนเพียงสิบห้าเปอร์เซ็นต์ความชื้นออกไป แล้วพวกเขาได้กลายเป็นลูกเกด

ลูกรีดขึ้นในกระดาษที่พวกเขาจะแห้ง รถรับจากสนาม พวกเขาจะเทลงในกล่องใหญ่ เรียกว่า sweatboxes .แต่ละกล่องมี 160 ปอนด์ของลูกเกด ที่นี่ , ลูกเกดที่แห้งเกินไปเอาความชื้นจากผู้ที่มีมากเกินไป หลังจากที่ในขณะที่พวกเขาทั้งหมดเป็นเพียงแค่ชุ่มชื้นเพียงพอ

กล่องใหญ่ trucked ถัดจากโรงงานบรรจุภัณฑ์ พวกเขาจะทิ้งลงบนสายพานที่ปั่นลูกเบา ๆ นี้เคาะพวกเขาจากลำต้นของพวกเขา ระเบิดของอากาศ บางคนพุ่งเข้าลำต้นทิ้ง น้ำอาบน้ำต่อไปแล้วอวบอ้วนสีน้ำตาลลูกเกดมีการตรวจสอบสุดท้าย พวกเขาได้อีกครั้งการตรวจสอบความชื้น และน้ำตาล แล้วพวกเขาไปบนสายพานเครื่องบรรจุ ที่นี่พวกเขาจะเทลงไปในแพคเกจซึ่งโดยอัตโนมัติหนักและปิดผนึก เกดตอนนี้พร้อมแล้วสำหรับตลาด .