was an American administrator and o

was an American administrator and organizational psychologist based at the U.S. Department of Agriculture until 1946, then at the Institute for Social Research at the University of Michigan. He is best known for survey research methods and for the Likert Scale, a psychometric scale commonly involved in research using questionnaires. After retirement in 1970 he was an active researcher in management styles; he also developed the linking pin model. Likert was known for his support of interdisciplinary collaborations and emphasis on using social science research to effect positive change

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีการดูแลอเมริกันและจิตวิทยาองค์กรตามที่แผนกเกษตรสหรัฐฯ จนถึง 1946 แล้วที่สถาบันวิจัยสังคมที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน เขาจะรู้จักกันดี สำหรับวิธีการวิจัยแบบสำรวจ และ Likert สเกล สเกล psychometric มักเกี่ยวข้องกับการวิจัยโดยใช้แบบสอบถาม หลังเกษียณในค.ศ. 1970 เป็นนักวิจัยที่ใช้งานในรูปแบบการจัดการ นอกจากนี้เขายังพัฒนาแบบขาเชื่อมโยง Likert ถูกเรียกสำหรับการสนับสนุนของเขาอาศัยความร่วมมือและเน้นใช้การเปลี่ยนแปลงผลวิจัยสังคมศาสตร์

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เป็นผู้ดูแลชาวอเมริกันและนักจิตวิทยาขององค์กรตามที่กระทรวงเกษตรของสหรัฐจนถึงปี 1946 แล้วที่สถาบันเพื่อการวิจัยทางด้านสังคมที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน เขาเป็นที่รู้จักดีที่สุดสำหรับวิธีการวิจัยเชิงสำรวจและ Likert สเกลระดับทางจิตวิทยาที่เกี่ยวข้องกันโดยทั่วไปในการวิจัยโดยใช้แบบสอบถาม หลังจากเกษียณอายุในปี 1970 เขาเป็นนักวิจัยที่ใช้งานในรูปแบบการจัดการ นอกจากนี้เขายังได้รับการพัฒนารูปแบบการเชื่อมโยงขา Likert เป็นที่รู้จักกันสำหรับการสนับสนุนของเขาในความร่วมมือสหวิทยาการและเน้นเกี่ยวกับการใช้การวิจัยทางสังคมศาสตร์จะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวก

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

เป็นผู้บริหารอเมริกันและองค์การจิตวิทยาพื้นฐานที่กรมวิชาการเกษตรของสหรัฐอเมริกาเมื่อ ค.ศ. 1946 แล้วที่สถาบันเพื่อการวิจัยทางสังคมที่มหาวิทยาลัยมิชิแกน เขาเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดสำหรับวิธีการวิจัยสำรวจ และมาตราส่วน Likert , การวัดทางจิตวิทยาแบบทั่วไปที่เกี่ยวข้องในการวิจัย ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลังจากเกษียณในปี 1970 เขาเป็นนักวิจัยอยู่ในรูปแบบการจัดการ เขายังได้พัฒนาเชื่อมโยงแบบพิน คนเป็นที่รู้จักกันสำหรับการสนับสนุนของเขาของความร่วมมือเชิงสหวิทยาการและเน้นการวิจัยทางสังคมศาสตร์เพื่อผลการเปลี่ยนแปลงในเชิงบวก