Attempts to provide representationa

Attempts to provide representational accounts of second language (L2) optionality are
always welcome because they provide us with tools to determine whether and to what
extent non-native grammars are idiosyncratic. In their keynote article, Amaral and
Roeper (this issue; henceforth A&R) have also devised a specific way of accounting for
how an L2 (or an L3 or an Ln grammar) is added to the initial first language (L1) representation.
However, we are left with the need to determine more specifically what is
actually added; whether the end result is a grammar with the same features (or parametric
properties) as the input L2 grammar, as well as what the predictive power of the model
may be. In this commentary, I will refer to previous L2 research dealing with optionality
in order to

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

มีความพยายามที่จะให้บัญชี representational ของสองภาษา (L2) optionalityยินดีต้อนรับเสมอ เพราะพวกเขาให้เรา มีเครื่องมือที่กำหนดหรือไม่ และสิ่งขอบเขตถิ่น grammars idiosyncratic ได้ ในบทความประเด็นสำคัญ Amaral และRoeper (นี้ปัญหา แท้ ๆ A & R) นอกจากนี้ยังได้คิดค้นวิธีการบัญชีสำหรับวิธี L2 เป็น (หรือ L3 เป็น หรือผิดไวยากรณ์ Ln) เพิ่มภาษาแรกเริ่มต้น (L1) แทนอย่างไรก็ตาม เราจะเหลือไว้กับต้องกำหนดขึ้นโดยเฉพาะสิ่งเพิ่มจริง ว่าผลลัพธ์สุดท้ายคือ ไวยากรณ์ที่ มีคุณลักษณะเดียวกัน (หรือพาราเมตริกคุณสมบัติ) เป็นไวยากรณ์ L2 เข้า และอำนาจใดคาดการณ์ของแบบจำลองบางทีนะ ในบทวิจารณ์นี้ ฉันจะอ้างอิงถึง L2 วิจัยก่อนหน้านี้ที่จัดการกับ optionalityในอันที่จะ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ความพยายามที่จะดำเนินการให้บัญชีของภาษาที่สอง (L2) optionality จะยินดีต้อนรับเสมอเพราะพวกเขาให้เรามีเครื่องมือในการตรวจสอบว่าและสิ่งที่ขอบเขตไวยากรณ์ที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาที่มีนิสัยแปลก ในบทความปราศรัยของพวกเขา Amaral และRoeper (ปัญหานี้ต่อจากนี้ไป A & R) ได้วางแผนยังเป็นวิธีที่เฉพาะเจาะจงของการบัญชีสำหรับวิธีL2 (หรือ L3 หรือไวยากรณ์ Ln) จะถูกเพิ่มในภาษาแรกเริ่มต้น (L1) เป็นตัวแทน. อย่างไรก็ตาม เราจะเหลือที่มีความจำเป็นในการตรวจสอบมากขึ้นโดยเฉพาะสิ่งที่จะเพิ่มจริง; ไม่ว่าผลลัพธ์ที่ได้คือไวยากรณ์ที่มีคุณสมบัติเดียวกัน (หรือตัวแปรคุณสมบัติ) เป็น input L2 ไวยากรณ์เช่นเดียวกับสิ่งที่อำนาจการทำนายของรูปแบบอาจจะเป็น ในความเห็นนี้ผมจะอ้างถึงการวิจัยก่อนหน้า L2 จัดการกับ optionality เพื่อ

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

พยายามที่จะให้ตัวแทนบัญชีสองภาษา ( 2 ) optionality เป็น
ยินดีต้อนรับเสมอเพราะพวกเขาให้เราด้วยเครื่องมือเพื่อตรวจสอบว่าและสิ่งที่ขอบเขตที่ไม่ใช่เจ้าของภาษาไวยากรณ์ก็มี
. ในบทความของพวกเขาและปราศรัย , amaral
roeper ( ปัญหานี้อีกเป็น& R ) ยังหาวิธีเฉพาะของการบัญชี
วิธี L2 ( หรือ L3 หรือในไวยากรณ์ ) เป็นภาษาแรก ( L1 ) แทน .
แต่เราเหลือต้องพิจารณามากขึ้นโดยเฉพาะสิ่งที่
เพิ่มจริง ; ว่าผลสุดท้ายเป็นไวยากรณ์ด้วยคุณสมบัติเดียวกัน ( หรือคุณสมบัติของพารามิเตอร์ที่นำเข้า L2
) ไวยากรณ์เป็นสิ่งที่ความสามารถของแบบจำลอง
อาจจะ ในความเห็นนี้ผมจะอ้างถึงงานวิจัยก่อนหน้านี้ที่เกี่ยวข้องกับ optionality L2
เพื่อ