The politics in the BSC: issues of

The politics in the BSC: issues of performance measurement and strategic
alignment
In contrast to the view of the determination of strategic priorities, performance targets and indicators as a politically neutral exercise permeating Kaplan and Norton’s work,a growing number of studies have started to draw attention to how the design of
performance measurement systems for the purpose of strategic alignment is infused
with political processes. For instance, Brignall and Modell (2000) argued that the weight attached to specific performance aspects is a function of the relative power of diverse stakeholder groups and that the balance between various performance indicators is contingent on the propensity of senior management to ally itself with particular interests rather than a natural outcome of successful implementation of BSCs. Empirical studies exploring the use of BSCs in the public sector corroborate this observation whilst illustrating how relatively “imbalanced” approaches to performance management are
reinforced by tendencies to mainly define as strategically relevant what is easily
measurable (Carmona and Gro¨nlund, 2003; Chang, 2006; Lawrence and Sharma, 2002).
Similar tendencies have recently been reported from private sector companies where the
influence of capital markets has been found to remain paramount and foster a one-sided
emphasis on financial control despite the existence of corporate-level BSCs (Kraus and
Lind, 2010). It is of course, possible that such outcomes are reinforced by poorly designed BSCs or failures to link managerial incentives to a reasonably balanced set of
performance indicators (Kaplan and Norton, 2001). However, the studies reviewed above
go beyond such explanations to examine how organizational dependence on various
stakeholders fosters particular managerial mindsets detracting from balanced pursuits
of performance. They thus begin to steer away from a view of managers as value-neutral
optimizers and provide some clues as to how we may probe into the politics embedded
in the very design of BSCs as vehicles of strategic alignment.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

การเมืองในการ BSC: ปัญหาเชิงกลยุทธ์ และการวัดประสิทธิภาพจัดตำแหน่งตรงข้ามกับมุมมองของความมุ่งมั่นของความสำคัญเชิงกลยุทธ์ ประสิทธิภาพการทำงานเป้าหมาย และตัวชี้วัดเป็นการออกกำลังกายเป็นกลางทางการเมืองที่น้ำซับทำงานของ Norton และ Kaplan จำนวนมากได้ศึกษาได้เริ่มดึงดูดความสนใจวิธีการออกแบบระบบการวัดประสิทธิภาพการทำงานเพื่อวัตถุประสงค์เชิงกลยุทธ์จัดเป็นกลิ่นด้วยกระบวนการทางการเมือง เช่น Brignall และ Modell (2000) โต้เถียงว่า น้ำหนักกับประสิทธิภาพการทำงานเฉพาะด้านเป็นฟังก์ชันของพลังงานสัมพัทธ์ของผิหลากหลาย และที่ สมดุลระหว่างตัวชี้วัดประสิทธิภาพการทำงานต่าง ๆ อาจเกิดขึ้นจากนิสัยชอบของผู้บริหารระดับสูงไปเป็นพันธมิตรตัวเองกับความสนใจเฉพาะ มากกว่าผลธรรมชาติของ BSCs เชิงประจักษ์การศึกษาสำรวจการใช้ BSCs ในภาครัฐไปใช้สำเร็จ corroborate สังเกตนี้ขณะแสดงประสิทธิภาพวิธีวิธีค่อนข้าง "ขาดดุล" มีการจัดการเสริม ด้วยแนวโน้มส่วนใหญ่กำหนดเป็นกลยุทธ์ที่เกี่ยวข้องคืออะไรได้อย่างง่ายดายวัด (มากมายและ Gro¨nlund, 2003 ช้าง 2006 ลอว์เรนซ์และชาร์ 2002)เพิ่งมีการรายงานแนวโน้มที่คล้ายกันจากบริษัทเอกชนที่ให้พบอิทธิพลของตลาดทุนจะยังคงความสำคัญ และส่งเสริมในด้านเดียวเน้นการควบคุมการเงินแม้มีการดำรงอยู่ขององค์กรระดับ BSCs (Kraus และกว้าง 2010) เป็นหลักสูตร เป็นไปได้ที่ผลดังกล่าวจะเสริมโดยไม่ออก BSCs หรือความล้มเหลวในการเชื่อมโยงแรงจูงใจบริหารชุดสมดุลสมเหตุสมผลของตัวบ่งชี้ประสิทธิภาพ (Kaplan และ Norton, 2001) อย่างไรก็ตาม ทบทวนการศึกษาข้างต้นไปนอกเหนือจากคำอธิบายดังกล่าวเพื่อตรวจสอบว่าองค์กรพึ่งต่าง ๆเสียตั้งใจบริหารเฉพาะที่ตัดจากสมดุลกิจกรรมที่ส่งเสริมของการทำงาน พวกเขาจึงเริ่มคัดท้ายอยู่ห่างจากมุมมองของผู้จัดการเป็นค่ากลางเพิ่มประสิทธิภาพ และให้เบาะแสบางอย่างเกี่ยวกับวิธีเราอาจหั่นการเมืองฝังในการออกแบบมากของ BSCs เป็นยานพาหนะของรณ

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

การเมืองใน BSC นี้: ปัญหาของการวัดประสิทธิภาพการทำงานและยุทธศาสตร์
การจัดตำแหน่ง
ในทางตรงกันข้ามกับมุมมองของการกำหนดลำดับความสำคัญของยุทธศาสตร์เป้าหมายผลการปฏิบัติงานและตัวชี้วัดเป็นออกกำลังกายที่เป็นกลางทางการเมืองน้ำซับ Kaplan และ Norton ของการทำงานเป็นจำนวนที่เพิ่มขึ้นของการศึกษาได้เริ่มต้นที่จะดึงดูดความสนใจ วิธีการออกแบบของ
ระบบการวัดประสิทธิภาพการทำงานสำหรับวัตถุประสงค์ของการจัดตำแหน่งเชิงกลยุทธ์เป็นสี
ที่มีกระบวนการทางการเมือง ยกตัวอย่างเช่น Brignall และเดลล์ (2000) เป็นที่ถกเถียงกันว่าน้ำหนักที่แนบมาในด้านประสิทธิภาพการทำงานที่เฉพาะเจาะจงเป็นหน้าที่ของอำนาจญาติของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียมีความหลากหลายและความสมดุลระหว่างตัวชี้วัดประสิทธิภาพต่างๆผูกพันกับนิสัยชอบของผู้บริหารระดับสูงที่จะเป็นพันธมิตรกับตัวเองโดยเฉพาะอย่างยิ่ง ผลประโยชน์มากกว่าที่จะเป็นผลตามธรรมชาติของการดำเนินงานที่ประสบความสำเร็จของ BSCS การศึกษาเชิงประจักษ์ในการสำรวจการใช้งานของ BSCS ในภาครัฐยืนยันข้อสังเกตนี้ในขณะที่แสดงให้เห็นถึงวิธีการที่ค่อนข้าง "ขาดดุล" แนวทางการบริหารการทำงาน
เสริมด้วยแนวโน้มส่วนใหญ่กำหนดเป็นกลยุทธ์ที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่เป็นได้อย่างง่ายดาย
ที่วัด (คาร์โมนาและGro¨nlund 2003; ช้าง 2006. อเรนซ์และชาร์, 2002)
แนวโน้มที่คล้ายกันเพิ่งได้รับรายงานจาก บริษัท ภาคเอกชนที่
มีอิทธิพลต่อตลาดทุนได้รับพบว่ายังคงเป็นสิ่งสำคัญยิ่งและส่งเสริมด้านเดียว
ความสำคัญกับการควบคุมทางการเงินแม้จะมีการดำรงอยู่ของ BSCS องค์กรระดับ ( Kraus และ
ลินด์ 2010) มันเป็นของหลักสูตรเป็นไปได้ว่าผลดังกล่าวจะเสริมด้วย BSCS ออกแบบมาไม่ดีหรือความล้มเหลวในการเชื่อมโยงการสร้างแรงจูงใจในการบริหารจัดการเพื่อให้ชุดที่สมดุลที่เหมาะสมของ
ตัวชี้วัดประสิทธิภาพ (Kaplan และ Norton, 2001) อย่างไรก็ตามการศึกษาทบทวนดังกล่าวข้างต้น
ไปไกลกว่าคำอธิบายดังกล่าวเพื่อตรวจสอบว่าองค์กรต่าง ๆ การพึ่งพา
ผู้มีส่วนได้เสียส่งเสริมความตั้งใจในการบริหารจัดการโดยเฉพาะอย่างยิ่งยั่วยุจากการแสวงหาความสมดุล
ของการปฏิบัติงาน พวกเขาจึงเริ่มที่จะคัดท้ายไปจากมุมมองของผู้บริหารเป็นมูลค่าเป็นกลาง
เพิ่มประสิทธิภาพและให้เบาะแสบางอย่างเป็นวิธีการที่เราอาจแสดงความคิดเห็นเข้าสู่การเมืองที่ฝังตัวอยู่
ในการออกแบบมาก BSCS เป็นยานพาหนะของการจัดตำแหน่งเชิงกลยุทธ์

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การเมืองใน BSC : ปัญหาของการวัดประสิทธิภาพและกลยุทธ์แนวในทางตรงกันข้ามกับมุมมองของการหาความสําคัญเชิงกลยุทธ์ ประสิทธิภาพ เป้าหมายและตัวชี้วัดเป็นเป็นกลาง Kaplan และ Norton ทำงานออกกำลังกายไปเลย ตัวเลขการเติบโตของการศึกษาได้เริ่มที่จะดึงดูดความสนใจกับวิธีการออกแบบระบบการวัดผลการปฏิบัติงานเพื่อวัตถุประสงค์ในการจัดกลยุทธ์ผสมกับกระบวนการทางการเมือง ตัวอย่าง brignall และแบบ ( 2000 ) แย้งว่าน้ำหนักที่แนบมากับงานเฉพาะด้านเป็นฟังก์ชันของสัมพัทธ์ของกลุ่มผู้มีส่วนได้เสียที่หลากหลายและสมดุลระหว่างตัวชี้วัดต่างๆ ก็เกิดขึ้นบนความโน้มเอียงของผู้บริหารระดับสูงมาเป็นพันธมิตรกับตัวเองโดยเฉพาะผลประโยชน์มากกว่าผลธรรมชาติของการใช้งานที่ประสบความสำเร็จของ BSCS . การศึกษาเชิงสำรวจใช้ BSCS ในภาครัฐยืนยันการสังเกตนี้ในขณะที่แสดงวิธีที่ค่อนข้าง " ไม่สมดุล " แนวทางการจัดการของการแสดงเสริมด้วยแนวโน้มส่วนใหญ่กำหนดเป็นกลยุทธ์ที่เกี่ยวข้องอะไรได้อย่างง่ายดายวัด ( Carmona Gro และตั้ง nlund , 2003 ; ช้าง , 2006 ; ลอว์เรนซ์ และ Sharma , 2002 )แนวโน้มที่คล้ายกันได้รับเมื่อเร็ว ๆนี้รายงานจากบริษัทเอกชนที่อิทธิพลของตลาดทุนมีพบอยู่ข้างเดียว Paramount และส่งเสริมเน้นการควบคุมทางการเงินแม้จะมีการดำรงอยู่ของ BSCS ระดับองค์กร ( เคราส์ และลินด์ , 2010 ) มันแน่นอนที่สุดว่า ผลดังกล่าวจะเสริมด้วยการออกแบบที่ไม่ดีหรือล้มเหลวที่จะเชื่อมโยงแรงจูงใจ BSCS การบริหารสมดุลเหมาะสมชุดตัวชี้วัดผลการดำเนินงาน ( Kaplan และ Norton , 2001 ) อย่างไรก็ตาม การศึกษาตรวจสอบข้างต้นนอกเหนือไปจากคำอธิบายดังกล่าว เพื่อตรวจสอบวิธีการต่าง ๆในองค์กรผู้จัดโดยเฉพาะการจัดการ mindsets detracting จากงานอดิเรกที่สมดุลของการปฏิบัติงาน พวกเขาจึงเริ่มที่จะคัดท้ายไปจากมุมมองของผู้จัดการเป็นค่าเป็นกลางพติไมเซอร์และให้เบาะแสบางอย่างเป็นวิธีการที่เราอาจจะแหย่เข้าไปในการเมืองที่ฝังตัวในการออกแบบของ BSCS เป็นยานพาหนะของแนวเส้นทางยุทธศาสตร์