And what made Yun Che absent-minded

And what made Yun Che absent-minded was that this little girl’s features, were filled with… Su Ling’er’s reflection!

Her contours, eyebrows, nose, lips, chin… all of them were so very similar to Su Ling’er’s. When they were joined together, she looked so much like a smaller and younger version of Su Ling’er. Only her eyes were evidently not the same. Because, the eyes of his Su Ling’er were always so dim, and were always filled with sadness that could cause one’s heart to ache. While this little girl’s eyes were sparkling even brighter than a gem, and even more spirited than a stream, as though they had gathered the purest of spiritual energy between the heaven and earth.

“Ling… er…”

Su Ling’er’s face surfaced in front of him. Within his blurry vision, it slowly overlapped with the little girl’s. He subconsciously reached out his hand, and gently stroking the girl’s tender cheeks with quivering fingers and soul. This action of his did not incite the little girl’s rejection. She looked at Yun Che strangely, blinked her eyes, and politely said. “Big brother, thank you for saving me… Big brother, you’re so incredible, you instantly sent the bad guy flying towards the sky, just as… you’re just as incredible as my Papa!”

The little girl’s words woke Yun Che up from his hallucination. Realizing his loss of decorum, he hurriedly regained his senses and revealed a smile on his face. “There is no need for thanks, bad people should always receive punishment… You’re called… Su Ling’er, right?”

“Mn!” The little girl nodded. She was stronger than Yun Che had imagined. Seeing her current expression, it seemed that her fear earlier had completely disappeared, and she no longer needed him to console her. She tilted her head. “Big brother, how do you know my name?”

“I heard it when they shouted for you. Then… little sister, how old are you this year?” Yun Che asked with a smile.

“Ten years old!” The little girl reached out her two hands, stretched her ten fingers, and said with a huge grin. It seemed as though, to her, reaching ten years old was a very incredible achievement. She then asked him back. “Then, big brother, what’s your name?”

“Me? I’m called Yun Che.” Yun Che answered directly without hiding anything.

“Yun… Che?” The little girl blinked her eyes, and said softly. “Such a strange name… Uuu… Why does it sound strange…”

After Yun Che reported his name, the little girl suddenly entered into a state of deep thought. With her finger pressing on the side of her chin, she tilted her head as she looked at Yun Che, as though she was trying hard to recall something.

“What is it? Is my name that strange?” Yun Che laughed.

The little girl strongly blinked her eyes again, and then, with thirty percent confusion, and seventy percent seriousness, she asked. “Big brother, have we met before in the past? Why do I feel as though I have met big brother somewhere… Even big brother’s name, has a little… sense of familiarity to it.”

“Haha!” Yun Che laughed, he could not help but hold onto the girl’s little face with his hands. “Me too! Not only is little Ling’er’s name the same as someone who is very important to me, you even look very similar. This sort of very mysterious feeling, is called fate. It means that little Ling’er and I have a strong fate, and we will become very good friends.”

“Fate?” The little girl mulled over this word very seriously, and following after, her thin eyebrows smiled into two slender crescents. “Mn! As long as big brother doesn’t hate me, I’m willing to become very good friends with big brother!”

……………………………………

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

และสิ่งที่ทำให้ Che ยุเคลิ้ม ๆ ว่า คุณลักษณะนี้ของสาวน้อย เต็มไปด้วย... สะท้อน Su Ling'erของรูปทรง คิ้ว จมูก ริมฝีปาก chin. ... ทั้งหมดดังนั้นมีความคล้ายคลึงกับ Su Ling'er เมื่อพวกเขาได้รวมกัน เธอดูมากเช่น Su Ling'er รุ่นเล็ก และอ่อนกว่าวัย เพียงแต่ตาของเธอได้อย่างเห็นได้ชัดไม่เหมือนกัน เนื่องจาก ตาของเขา Su Ling'er ได้เสมอดังนั้นมิติ และก็ เต็มไป ด้วยความโศกเศร้าที่ทำใจยอก ในขณะที่ดวงตาของสาวน้อยนี้มีประกายสว่างยิ่งกว่าแหล่ง และสนุกสนานยิ่งกว่ากระแส ประหนึ่งมีรวบรวมพลังงานทางจิตวิญญาณนี่ระหว่างสวรรค์และโลก" Ling. ... เอ้อ..."Su Ling'er หน้าแสดงหน้าเขา ภายในวิสัยทัศน์ของเขามัว มันช้าซ้อนกันกับสาวน้อย มือของเขา และเบา ๆ เขาถึง subconsciously ตบของสาวแก้มชำระเงินกับสั่นเครือมือและจิตใจ การกระทำนี้ของเขาทำให้เกิดการปฏิเสธของสาวน้อย เธอมองยุ Che แพงกว่า คันนั้นกะพริบตาของเธอ และสุภาพกล่าว "พี่ชายใหญ่ ขอบคุณสำหรับบันทึกฉัน... พี่ใหญ่ คุณเหลือเชื่อดังนั้น คุณส่งคนเลวไปสู่ท้องฟ้าทันที เป็นเพียง.. คุณเพียงเหลือเชื่อเป็นปาป้าของฉัน"คำของสาวน้อยตื่น Che ยุขึ้นจากภาพหลอนของเขา ตระหนักถึงการสูญเสียของเขาผู้ดี เขาชักจากความรู้สึกของเขา และเปิดเผยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา "ไม่จำเป็นสำหรับขอบคุณ คนไม่ดีควรจะได้รับโทษ... คุณกำลังเรียกว่า... Su Ling'er ขวา""Mn" ลูกสาวพยักหน้า เธอแข็งแกร่งกว่ายุ Che มีจินตนาการ เห็นเธอนิพจน์ปัจจุบัน เหมือนกลัวเธอก่อนหน้านี้กลับหาย และเธอไม่จำเป็นเขาปลอบประโลมเธอ เธอยืดศีรษะของเธอ "พี่ใหญ่ วิธีทำคุณรู้ชื่อของฉัน""ฉันได้ยินมันเมื่อพวกเขาตะโกนสำหรับคุณ จากนั้นน้องสาวน้อย อายุคุณปีนี้? " Che ยุถาม ด้วยรอยยิ้ม"สิบปี" สาวน้อยถึงออกสองมือของเธอ ยืด 10 นิ้วของเธอ และกล่าวกับรอบ ๆ ไร้มาก มันดูเหมือนว่า เธอ ถึงสิบปีเป็นความสำเร็จที่น่าทึ่งมาก เธอแล้วถามเขากลับไป แล้ว พี่ใหญ่ คืออะไรชื่อของคุณ""ฉัน ฉันเรียกยุ Che " Che ยุนตอบโดยตรงโดยไม่ต้องซ่อนอะไร"ยุน... Che " สาวน้อยคันนั้นกะพริบตาของเธอ และพูดเบา ๆ "เช่นแปลกชื่อ... Uuu ... ทำไมมันเสียงแปลก..."หลังจากที่ยุน Che รายงานชื่อของเขา สาวน้อยก็ใส่ได้มีความคิดลึก ด้วยนิ้วมือของเธอกดด้านของชิ้นของเธอ เธอยืดศีรษะของเธอขณะที่เธอมองยุ Che เหมือนเธอพยายามอย่างหนักเพื่อเรียกคืนสิ่งที่"มันคืออะไร เป็นชื่อที่แปลก Che ยืนหัวเราะสาวน้อยขอคันนั้นกะพริบตาของเธออีกครั้ง แล้ว สับสนสามสิบเปอร์เซ็นต์ และร้อยละเจ็ดอย่างจริงจัง เธอถาม "พี่ใหญ่ ได้เราพบก่อนในอดีตหรือไม่ ทำไมทำฉันรู้สึกเหมือนฉันได้พบพี่ใหญ่แห่งหนึ่ง... แม้แต่ชื่อของพี่ชายใหญ่ มีเล็กน้อย...รู้สึกคุ้นเคยกับมัน""ฮาฮา" Che ยืนหัวเราะ เขาอาจไม่ได้แต่กดค้างไว้บนใบหน้าเล็ก ๆ ของหญิงสาวด้วยมือของเขา "ฉันเกินไป ไม่เพียงแต่ เป็น Ling'er เล็ก ๆ ชื่อเดียวกันเป็นคนที่มีความสำคัญมากกับผม คุณมีลักษณะคล้ายกัน การเรียงลำดับของความรู้สึกลึกลับมาก เรียกว่าชะตากรรม มันหมายความ ว่า ลิต Ling'er และมีชะตากรรมที่แข็งแกร่ง และเราจะเป็นเพื่อนที่ดี""ชะตากรรม" Mulled เหนือคำนี้จังสาวน้อย และต่อไปนี้หลังจาก คิ้วบางเธอยิ้มเข้า crescents สองสเลนเดอร์ "Mn ตราบใดที่พี่ใหญ่ไม่เกลียดฉัน ฉันยินดีที่จะเป็น มิตรดีกับพี่ใหญ่"……………………………………

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

และสิ่งที่ทำให้ยุนเชใจลอยเป็นว่าคุณสมบัตินี้สาวน้อยของเขาเต็มไปด้วย ... ภาพสะท้อนของซู Ling'er! รูปทรงของเธอคิ้วจมูกริมฝีปากคาง ... ทั้งหมดของพวกเขาเพื่อให้คล้ายกับซู Ling'er ของ เมื่อพวกเขาเข้าด้วยกันเธอมองมากเช่นรุ่นเล็กและน้องของซู Ling'er เพียง แต่ดวงตาของเธอก็เห็นได้ชัดว่าไม่เหมือนกัน เพราะสายตาของซู Ling'er ของเขาได้เสมอสลัวมากและเต็มไปด้วยความโศกเศร้าเสมอที่อาจทำให้หัวใจของคนที่จะปวด ในขณะที่ตานี้สาวน้อยที่ถูกประกายแม้สว่างกว่าอัญมณีและแม้กระทั่งมีชีวิตชีวามากกว่ากระแสราวกับว่าพวกเขามารวมตัวกันที่บริสุทธิ์ของพลังทางจิตวิญญาณระหว่างฟ้าและแผ่นดิน. "หลิง ... เอ้อ ... " ใบหน้าซู Ling'er ของโผล่เข้ามาใน ด้านหน้าของเขา ภายในมองเห็นไม่ชัดของเขาก็ค่อย ๆ ซ้อนทับกับสาวน้อยของ เขาไม่รู้ตัวถึงมือของเขาออกและค่อยๆลูบแก้มนุ่มของหญิงสาวด้วยมือสั่นและจิตวิญญาณ การกระทำนี้ของเขาไม่ได้ปลุกระดมปฏิเสธสาวน้อย เธอมองที่ยุนเชแปลกตาของเธอกระพริบตาและสุภาพกล่าวว่า "พี่ใหญ่ขอขอบคุณสำหรับการบันทึกฉัน ... พี่ใหญ่คุณอย่างไม่น่าเชื่อเช่นนั้นคุณทันทีส่งคนเลวบินขึ้นไปบนท้องฟ้าเช่นเดียวกับ ... คุณเช่นเดียวกับที่ไม่น่าเชื่อว่าเป็นพ่อของฉัน!" คำพูดของสาวน้อยตื่นหยุน Che ขึ้นมาจากภาพหลอนของเขา ตระหนักถึงความสูญเสียของเขามารยาทเขารีบคืนความรู้สึกของเขาเผยให้เห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา "มีความจำเป็นในการขอบคุณคนที่ไม่ดีควรได้รับการลงโทษ ... คุณกำลังเรียกว่า ... ซู Ling'er เป็นใช่มั้ย?" "Mn!" สาวน้อยพยักหน้า เธอเป็นคนที่แข็งแกร่งกว่าเจ๊ยุนได้คิด เห็นการแสดงออกของเธอในปัจจุบันดูเหมือนว่ากลัวก่อนหน้านี้ของเธอหายไปอย่างสมบูรณ์และเธอไม่จำเป็นต้องให้เขาปลอบใจเธอ เธอเอียงศีรษะของเธอ "พี่ใหญ่อย่างไรคุณทราบชื่อของฉัน" "ผมได้ยินมันเมื่อพวกเขาตะโกนสำหรับคุณ แล้ว ... น้องสาวคนหนึ่งอายุเท่าไหร่ในปีนี้? "ยุนเชถามด้วยรอยยิ้ม." สิบปี! "สาวน้อยเอื้อมมือออกมือทั้งสองข้างของเธอยืดของเธอสิบนิ้วมือและกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มขนาดใหญ่ มันดูเหมือนกับว่าเพื่อเธอถึงสิบปีเป็นความสำเร็จที่น่าทึ่งมาก จากนั้นเธอก็ถามเขากลับ "แล้วพี่ใหญ่คุณชื่ออะไร?" "ฉัน? ผมเรียกว่าเจ๊ยุน. "เจ๊ยุนตอบได้โดยตรงโดยไม่ต้องซ่อนอะไร." ยุน ... เจ๊? "สาวน้อยกระพริบตาตาของเธอและพูดเบา ๆ "ดังกล่าวเป็นชื่อที่แปลก ... uuu ... ทำไมมันฟังดูแปลก ... " หลังจากที่ยุนเชรายงานชื่อของเขาสาวน้อยเข้ามาอย่างกระทันหันในสภาพของความคิดลึก ด้วยการกดนิ้วของเธอที่ด้านข้างของคางของเธอเธอเอียงศีรษะของเธอขณะที่เธอมองไปที่ยุนเจ๊ราวกับว่าเธอกำลังพยายามอย่างหนักที่จะจำบางสิ่งบางอย่าง. "มันคืออะไร? เป็นชื่อของฉันที่แปลก? ". เจ๊ยุนหัวเราะสาวน้อยอย่างยิ่งกระพริบตาตาของเธออีกครั้งแล้วมีความสับสนร้อยละสามสิบและความรุนแรงร้อยละเจ็ดสิบเธอถาม "พี่ชายใหญ่ที่เราพบกันมาก่อนในอดีตหรือไม่ ทำไมฉันรู้สึกว่าฉันได้พบพี่ใหญ่ที่ไหนสักแห่ง ... ชื่อพี่ใหญ่แม้ที่มีเล็ก ๆ น้อย ๆ ... ความรู้สึกของความคุ้นเคยกับมัน. "" ฮ่าฮ่า! "ยุนเชหัวเราะเขาไม่สามารถช่วย แต่ถือบนใบหน้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ของสาวที่มีของเขา มือ "ฉันด้วย! ไม่เพียง แต่เป็นชื่อ Ling'er น้อยเช่นเดียวกับคนที่มีความสำคัญมากกับผมคุณยังมีลักษณะที่คล้ายกันมาก การเรียงลำดับของความรู้สึกลึกลับมากนี้จะเรียกว่าโชคชะตา ก็หมายความว่า Ling'er เล็ก ๆ น้อย ๆ และผมก็มีชะตากรรมที่แข็งแกร่งและเราจะเป็นเพื่อนที่ดีมาก. "" โชคชะตา "สาวน้อย mulled มากกว่าคำนี้อย่างจริงจังและต่อไปนี้หลังจากคิ้วบาง ๆ เธอยิ้มออกเป็นสองเสี้ยวเรียว "Mn! ตราบใดที่พี่ใหญ่ไม่เกลียดฉันฉันยินดีที่จะเป็นเพื่อนที่ดีมากกับพี่ใหญ่! "..........................................