SUBURBS, NEW TOWNS, AND URBAN CORES

SUBURBS, NEW TOWNS, AND URBAN CORES: SHIFTING BOUNDARIES AND CHANGING MEANINGS

No single definition of the suburb fits all circumstance.

Suburb have existed for as long as humans have lived in urban centers, but their sizes, forms, and demographic and social importance changed almost out of recognition between the sixteenth century and the twenty-first century, outstripping the changes to the urban core around which they are located.

Traditionally the medieval suburb was an area of housing beyond the physical boundaries, usually fortifications of some kind, that marked out the limits of and urban center.
Its location gave it a number urban nor rural but contained elements of both. Its legal status and that of its inhabitants was ambiguous.
Its population consisted of recent arrivals from elsewhere and former residents of the urban center. The latter included some who chose to leave the urban center in search of a better quality of life, who tended to be well off, and some who were forced to leave it because their presence was unacceptable, who were generally poor.

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ชานเมืองใหม่ในเมืองและแกน URBAN: ขยับพรมแดนและการเปลี่ยนแปลงความหมายไม่มีความหมายเดียวของเมืองที่เหมาะกับสถานการณ์ทั้งหมด. ชานเมืองมีชีวิตอยู่ให้นานที่สุดเท่าที่มนุษย์มีชีวิตอยู่ในเมือง แต่ขนาดของพวกเขาในรูปแบบและความสำคัญทางประชากรและสังคมเปลี่ยนแปลง เกือบจะออกจากการรับรู้ระหว่างศตวรรษที่สิบหกและศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด, ก้าวหน้าการเปลี่ยนแปลงไปยังเมืองแกนรอบที่พวกเขาอยู่. ตามเนื้อผ้าเมืองในยุคกลางเป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัยเกินขอบเขตทางกายภาพปราการมักจะบางชนิดที่มีการทำเครื่องหมาย จากข้อ จำกัด ของและศูนย์ในเมือง. ทำเลที่ตั้งให้มันเป็นจำนวนมากในเมืองหรือชนบท แต่มีองค์ประกอบของทั้งสอง สถานะทางกฎหมายและที่อยู่อาศัยเป็นที่คลุมเครือ. ประชากรประกอบด้วยล่าสุดที่มาจากที่อื่นและผู้อยู่อาศัยเดิมของศูนย์ในเมือง หลังรวมถึงบางส่วนที่เลือกที่จะออกจากเมืองที่เป็นศูนย์กลางในการค้นหาของคุณภาพชีวิตที่ดีที่มีแนวโน้มที่จะดีดและบางคนที่ถูกบังคับให้ออกเพราะสถานะของพวกเขาเป็นที่ยอมรับไม่ได้ที่ยากจนโดยทั่วไป

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ทุ่งหญ้าเมืองใหม่ และแกนในการขยับเขตแดนและเปลี่ยนความหมาย

ไม่มีคำนิยามเดียวของเขตเหมาะกับทุกสถานการณ์

เขตมีอยู่ตราบเท่าที่มนุษย์ได้อาศัยอยู่ในเมืองศูนย์ แต่ขนาด รูปแบบ และลักษณะทางประชากรและสังคมของการยอมรับความเปลี่ยนไปเกือบหมด ระหว่างศตวรรษที่สิบหกและศตวรรษที่ยี่สิบแรกoutstripping เปลี่ยนแปลงเมืองหลักๆ ที่พวกเขาอยู่

ตามชานเมืองในยุคกลางคือพื้นที่ของที่อยู่อาศัยเกินขอบเขตทางกายภาพ มักจะ ป้อมปราการของบางชนิดที่ทำเครื่องหมายออกขอบเขตของศูนย์ในเมือง
สถานที่ให้ตัวเลขในเมืองหรือชนบท แต่ประกอบด้วยองค์ประกอบของทั้งสอง มีสถานะทางกฎหมายและที่ของชาว
คลุมเครือประชากร ได้แก่ ที่ผ่านมานักท่องเที่ยวจากที่อื่นและอดีตที่อาศัยอยู่ในศูนย์เมือง หลังรวมบางส่วนที่เลือกออกจากศูนย์ในเมืองในการค้นหาของที่มีคุณภาพที่ดีกว่าของชีวิต ซึ่งมีแนวโน้มดีออก และบางส่วนที่ถูกบังคับให้ลาออก เพราะตนก็รับไม่ได้ ซึ่งโดยทั่วไปที่ยากจน