ภาษากาย(อวัจนภาษา) นั่นก็คือการใช้พฤติกรรมทางร่างกายเพื่อการสื่อสาร ซึ่งเป็นภาษาอีกประเภทหนึ่งที่ใช้เพื่อแสดงความหมาย
ภาษากาย ท่าทาง การสบตา หรือการใช้ปริภาษาซึ่งเป็นน้ำเสียงที่ใช้ประกอบถ้อยคำ แสดงอารมณ์ของผู้พูดและวัตถุภาษา
การใช้ อวัจนภาษา เป็นสิ่งสำคัญที่ทำให้เราเข้าใจ วัจนภาษาได้ดีและมีประสิทธิภาพมากขึ้น โดยทั้งสองสิ่งนี้มีบทบาทสำคัญที่สนันสนุนกันในการสื่อสาร
-เพื่อเป็นการตอกย้ำ(Repeating) การใช้ภาษากาย แสดงการย้ำ เช่น เมื่อเรากล่าวถึงสิ่งของที่ใหญ่มากๆ เราจะกางมือออกกว้างๆ เพื่อย้ำสิ่งที่เราพูด
-เพื่อทำให้ภาษาสมบูรณ์(Complement) เช่น หากเราบอกรักกับใครสักคน การกอดหรือการบีบมือฝ่ายตรงข้ามจะเป็นวิธีแสดงความรักที่ลึกซึ้งที่สุดและทำให้สิ่งที่เราพูดสมบูรณ์มากขึ้น
-เพื่อการใช้ท่าทางหรือสัญลักษณ์แทนคำ(Substituting) เช่น หากเรารู้สึกรำคาญการพูดเสียงดัง เราอาจกลอกตาไปหาต้นเสียงเพื่อแสดงความรู้สึกเบื่อหน่ายหรือวางนิ้วชี้ไว้ที่ริมฝีปากเพื่อแสดงว่าให้เงียบเสียง