Part 2 : The man who have no shameSeoYoon Log in Royal Road game in we การแปล - Part 2 : The man who have no shameSeoYoon Log in Royal Road game in we ไทย วิธีการพูด

Part 2 : The man who have no shameS

Part 2 : The man who have no shame

SeoYoon Log in Royal Road game in west Serabourgh, she was on her way back for her promise. There some players grinding near her.

"Hi, beauty why not join us", one of the men said to her.

SeoYoon realize that she forgot wearing her mask. She just wasted it at the river before log off. She shake her head and walk a way.

The man catch her hand and not let go.

SeoYoon desperate shaking her hand off, finally withdraw and shear her sword to the man hand.

Seeing their friend's hand cut off, the party attacking SeoYoon, but within seconds all turn grey.

SeoYoon put on her mask and with over her head have murder sign she walk back to town. All players seeing her murderous sing walk a way while watching her walk to town gate. They hope for a show guards punishing murderer.

Surprisingly, all the guards salute to her. SeoYoon then take her way to instructor's house. His wife ask her to come every month to eat together and she can't refuse it.

SeoYoon though that this maybe the last time she came. The town now became crowded with players and made her felt uncomfortable.

It's been 3 months since this country open to players, but actually she been this Kingdom for more than 6 months. It's became players starting point after she finished the request from the King.

The instructor's wife is a barbarian. She felt comfort by her side since she never ask her anything, also she her cook taste delicious. She walk in and find out instructor not home yet.

While she sitting inside and waiting, the instructor come back with a man. He is a user and it's make her fell a little uncomfortable.

Instructor catching the man hand tightly as if the man is a thief. She can see the man face changed after seeing her.

“My, my. Take it easy, Weed-nim. Now you understand why I was holding your hand tight.”

Weed tried to run away, but his desperate attempt failed because the instructor was holding his hand.

“Instructor.”
“Huh?”
“I didn't know you were so eager to get rid of me.”
“So now you know.”

The instructor smiled treacherously, and Weed relaxed a little. He acknowledged that if the instructor wanted him dead, this man would have rather dirtied his own hands than go to someone else for it.

“Please be seated, let me introduce you to each other. This is Weed. His level is low, but he passed the basic training program perfectly.”

Weed bowed to the girl slightly but she ignored him, hardly tilting her head, “This is Seoyoon. She also passed it recently. She visits my place once a month to have dinner with us.”

“Hi. Nice to meet you.”

Weed greeted Seoyoon politely, but she felt unconformable around a player. SeoYoon keep her cold face.

"Who is this man, why the instructor bring him here", though SeoYoon.

At that very moment, the instructor excused himself and dragged Weed into a comer. And SeoYoon can hear he wisp to the man.

“I am sorry. I apologize for her rudeness.”
“No, it’s fine, sir.”

“She’s basically a good girl. She just doesn't know how to speak. She is the closest thing I have to a baby sister. It seems she is distrustful of people. I invited her because I believed she could open her mind to you. Whew.”

“It’s okay, I don’t mind at all.”

A moment later, he heard him ask Mr. Lancer the orc instructor.

“By the way, do you mind if I give a hand to Mrs. Lancer?”
“Are you good at cooking?”
“Not at all. Still, a hand is a hand in the kitchen. She can teach me how to cook.”
“Do as you please.”


As a barbarian by nature, the instructor’s wife was a giant. Following her orders, Weed diligently sliced pork sirloin and dipped it in sauce.
SeoYoon felt ashamed to be sitting idle alone at the table, as he was working hard in the kitchen, she rolled up her sleeves and entered the kitchen.

SeoYoon came up to Weed, stood to one side and watched him chopping the meat. She stepped in to help, but she didn't know what to do first. Weed directed her to a mountain of dishes.

“Clean these dishes, please.”

SeoYoon took the dishes and squatted on the floor rinsing them. They earned credit from the hostess for their hard work.
Later she heard Mrs. Lancer talk to Weed.

“You are doing well.”
“Thank you, Ma’am.”
“You have gifted hands. Do you want to learn cooking skills?”

“Of course, ma’am. Thank you so much for your kindness.”

As if something had occurred to her as she watched Weed, Seoyoon also asked the instructor’s wife to teach her how to cook. Sh often eat bread bead and sometimes when run out she only eat fruits.

Cooking Skills—they are simple skills that you can learn anywhere, by paying a membership fee to a chef’s guild or by serving an apprenticeship in a restaurant. No doubt it pays off well.

Pork barbecue on a large tray was finally served to the table. It was roasted yellow, steaming deliciously, the scent mingled with reality in the virtual reality. SeoYoon eat silently.

She saw Weed promptly picked up a knife and a fork.

*Glare*

Suddenly, the instructor took it upon himself to caution Weed.

“You are a guest, Weed-nim. Do not eat too much.”

What kind of host would criticize an invited guest at the dinner table?

He was no longer the manly instructor in the Training Hall. In his place was a vicious Orc exposing his greed for food on the table. An Orc at level two hundred, that was.

But Weed wasn't the type who easily succumbed to blackmail in the face of such food.

“I beg to differ, Instructor.”
“You are not agreeing with me?”

Weed felt suddenly pressurized, which was more than he could bear. He felt dazed, and his hand holding the knife was shaky.

‘Damn it.’ Weed swallowed and glanced sideways.

He had a look at Seoyoon to see how that fragile-looking girl was coping with it. This was the world of a fantasy RPG game. Level rules. She appeared unaffected.


The instructor’s wife, one of the barbarians who venerated the laws of nature, especially the survival of the fittest, ignored the plight of weaklings.

Since a barbarian was physically superior to other races, it was only Weed who was threatened by the instructor’s murderous intimidation shooting from his eyes. Nobody sided with him.

But this was Weed. Was he not the person who could turn enemies to friends, and friends to apostles?

“Honorable Instructor, let me speak.”

Fighting off the trembling in his body, Weed just about managed to open his mouth.

“What! If you have anything at all to say, drop the knife and fork first, then we can chat pleasantly until the end of time.”

“Your beautiful wife displayed such exceptional cooking sense and skill in this meal. I am already intoxicated with the smell, and it fills my head with what it will taste like. Once I eat this, the memory shall be treasured forever.”

The instructor burst into his trademark laughter.

“She is a great cook. I am proud of her.”
“Absolutely. She is your wife, after all. The barbecue looks gorgeous.”
“Honey.”

Mrs. Lancer poked at her husband.

She was apparently flattered by Weed’s sweet compliment.

“True, where else can you get a chance to lay your hands on such a delicious meal? Help yourself, Weed-nim.”

As the saying goes, a wife is the pride of the husband.

The instructor proved he was a sucker when it came to his wife. Anyway, the meal was great. Not only the pork barbecue but also side dishes that the hostess had cooked using recipe from the Northern Province delighted Weed’s tongue.

“Yum, yum. It’s so good, ma’am. You’re the best. I am envious of Mr. Lancer that he can eat your delicious meals every day.”

“True, true,” the instructor said, grinning approvingly.

Weed loosened his belt and eased himself. The instructor laughed heartily, and Seoyoon dutifully finished her plate in silence like a French doll made of ice. SeoYoon felt that man very shameless to use Mrs.lance for excuse and more reason to ignored him.

***
Seoyoon stayed in the instructor’s cabin. She could not reject his wife’s persistent suggestion to stay over.

She ran across Weed several times in the morning. When she opened the door of the guest room, he happened to pass by it.

But they missed eye contact, pretending not to notice the presence of the other, and excused themselves without greeting, she don't want to acknowledge the shameless mn.

When Weed left the house, Seoyoon followed him out because she was too embarrassed to be left behind by herself.

With dead eyes, she stared at an empty space where he had been standing minutes before.

“Where should I go now?” she asked herself.
“Anywhere I want to go…” she replied.

There was no such place. At the same time, she was free to go anywhere.

‘As long as I can get away from this painful memory.’

Seoyoon began to walk toward the South Gate. Not that she wanted to go there.

She only wanted to go to the wasteland, a land yet to be fully explored, somewhere rampant with monsters.

She had started her journey near the center of the continent, moving to the Western Frontier in search of stronger monsters to fight.

“I want to see monsters.”
“I can lose myself while I’m fighting them.”
“I don’t need to think about anything.”
“Even the irrevocable truth that I was never loved in my life.”
“Stop, Seoyoon. Stay strong.”

Even though Seoyoon spoke to no one, it was far from the truth that her mind, too, ceased to function.

Below the frozen surface, water was swirling faster as she asked questions of herself, and answered them. However, on the surface, her face was empty of any sign of expression, as though carved from ice.

A repeated conversation. Said this, heard that. Echoes within her mind.

Seoyoon felt less hungry when she fought amid a pack of monsters. She sought bloody battles in a dungeon full of monsters.

Ever yearning for deadlier monsters, she feared no death. She never let the blood flow from battle dry out.

A berserker who showed herself worthy of a life soaked in madness and massacre—that was her
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
ส่วนที่ 2: คนได้ไม่ละอายใจล็อก SeoYoon ในเกมถนนรอยัลใน Serabourgh เธอได้ในแบบของเธอกลับสำหรับสัญญาของเธอ มีเครื่องเล่นบางเครื่องที่บดใกล้เธอ"สวัสดี งามทำไมไม่ร่วมงานกับเรา", คนหนึ่งกล่าวว่า เธอSeoYoon ตระหนักว่า เธอลืมใส่หน้ากากของเธอ เธอเพียงเสียก็ที่แม่น้ำก่อนล็อกปิด เธอจับหัวของเธอ และเดินทางคนจับมือของเธอ และไม่ให้ไปSeoYoon หมดหวังสั่นมือของเธอออก ถอน และแรงเฉือนดาบของเธอมือคนสุดท้ายเห็นมือของเพื่อนของพวกเขาตัด ฝ่ายโจมตี SeoYoon แต่ภายในวินาทีสีเทาเปิดทั้งหมดSeoYoon สวมหน้ากากของเธอ และเหนือหัวของเธอมีเครื่องหมายสังหารเธอเดินกลับไปยังเมือง ผู้เล่นทั้งหมดที่เห็นเธอ murderous สิงห์เดินทางชมเธอเดินไปประตูเมือง พวกเขาหวังว่าสำหรับรายการเฝ้าร็อกโซเวียน ฆาตกรจู่ ๆ ทั้งหมดเจ้าหน้าที่แสดงคารวะต่อเธอ SeoYoon แล้วใช้วิธีของเธอไปที่บ้านของผู้สอน ภรรยาของเขาขอให้เธอมาทุกเดือนกินกัน และเธอไม่สามารถปฏิเสธSeoYoon แม้ว่า บางทีเวลาที่ล่าสุดเธอมา เมืองตอนนี้กลายเป็นแออัดไป ด้วยผู้เล่น และทำให้เธอรู้สึกอึดอัดแล้ว 3 เดือนเนื่องจากประเทศนี้เปิดให้ผู้เล่น แต่จริง ๆ แล้ว เธอถูกอาณาจักรนี้มากกว่า 6 เดือน มันได้กลายเป็นผู้เล่นที่จุดเริ่มต้นหลังจากที่เธอเสร็จสิ้นการร้องขอจากพระมหากษัตริย์ภรรยาของผู้สอนที่เป็นช่องว่าง เธอรู้สึกสบายเคียงข้างเธอเนื่องจากเธอไม่เคยถามเธออะไร ยังเธอของเธอรสชาติอาหารที่อร่อย เธอเดิน และหาอาจารย์ที่บ้านไม่ได้ในขณะที่เธอ นั่งอยู่ภายใน และ รอ ผู้สอนกลับมากับคน เขาเป็นผู้ใช้ และก็ได้ทำให้เธอตกอึดอัดเล็กน้อยผู้สอนจับมือคนแน่นเป็นถ้าคน ขโมย เธอสามารถมองเห็นหน้าคนที่เปลี่ยนแปลงหลังจากที่เห็นเธอ"ของฉัน ของฉัน ใช้ง่าย นิ่มวัชพืช ตอนนี้ คุณเข้าใจว่าทำไมฉันได้จับมือแน่น"วัชพืชพยายามหนี แต่ความพยายามของเขาหมดหวังล้มเหลวเนื่องจากผู้สอนได้จับมือของเขา"ผู้สอน""ฮะ""ฉันไม่ทราบว่า คุณได้จึงอยากจะกำจัดฉัน""ตอนนี้คุณรู้"สอนยิ้ม treacherously และวัชพืชผ่อนคลายเล็กน้อย เขายอมรับว่า ถ้าผู้สอนต้องการให้เขาตาย คนนี้จะมีแต่ dirtied มือของเขาเองไปให้ใครมัน"กรุณาได้นั่ง ผมแนะนำกัน นี่คือวัชพืช เขาระดับคือต่ำ แต่เขาผ่านโปรแกรมการฝึกขั้นพื้นฐานอย่างสมบูรณ์"วัชพืชลงไปสาวเล็กน้อย แต่เธอละเว้นเขา ไม่เอียงศีรษะของเธอ "อยู่ Seoyoon เธอยังผ่านมันล่าสุด เธอเข้าชมสถานที่ของฉันเดือนละครั้งเพื่อรับประทานอาหารเย็นกับเรา""สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จักคุณ"วัชพืชรับการต้อนรับ Seoyoon สุภาพ แต่เธอรู้สึกว่ารอบเครื่องเล่น unconformable SeoYoon ให้ใบหน้าของเธอเย็น"ใครเป็นคนนี้ ทำไมผู้สอนนำเขานี่" แม้ว่า SeoYoonขณะที่มาก ผู้สอนรับตัวเอง และลากวัชพืชเป็นตัวผู้มา และ SeoYoon ได้ยินเขากำมือกับมนุษย์"ขอโทษ ต้องขออภัยในความหยาบคายของเธอ""ไม่เป็นไร ไม่ รัก""เธอเป็นพื้นสาวดี เธอแค่ไม่รู้วิธีการพูด เธอคือสิ่งใกล้เคียงที่สุดได้เลี้ยงเด็ก ดูเหมือนเธอเป็น distrustful คน ฉันเชิญเธอ เพราะฉันเชื่อว่า เธอสามารถเปิดใจของเธอให้คุณ Whew ""ก็ไม่เป็นไร ฉันไม่ทราบทั้งหมด"ครู่ต่อมา เขาได้ยินเขาถามนาย Lancer orc ผู้สอน"โดยวิธีการ รังเกียจถ้าฉันให้มือนาง Lancer ไหม""คุณใจดีทำอาหาร""ไม่หรอก ยังคง มือเป็นมือในครัว เธอสามารถสอนผมทำอาหาร""ทำ ตามใจชอบ"เป็นช่องว่างตามธรรมชาติ ภรรยาผู้ถูกยักษ์ใหญ่ ตามใบสั่งของเธอ วัชพืชหมั่นหั่นหมูกระดูกวัว และจุ่มลงในซอสSeoYoon รู้สึกละอายใจที่จะนั่งอยู่ทำงานคนเดียวในตาราง เขาทำงานหนักในครัว เธอสะสมแขนของเธอ และป้อนครัวSeoYoon มาอัพ Weed ยืนข้างใดข้างหนึ่ง และเฝ้าดูเขาสับเนื้อ เธอก้าวในการช่วยเหลือ แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำก่อน วัชพืชส่งเธอไปภูเขาอาหาร"สะอาดอาหาร โปรด"SeoYoon เอาอาหาร และ squatted บนชั้นล้างพวกเขา พวกเขาได้รับเครดิตจากผู้หญิงทำงานหนักภายหลังเธอได้ยินนาง Lancer กับวัชพืช"คุณทำดี""ขอบคุณ Ma'am""คุณมีมีพรสวรรค์มือ คุณต้องเรียนรู้ทักษะการทำอาหารหรือไม่""แน่นอน ma'am ขอบคุณมากสำหรับคุณมิ"ว่าสิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับเธอเป็นเธอดูวัชพืช Seoyoon ถามภรรยาผู้สอนเธอวิธีการปรุงอาหาร Sh มักจะกินขนมปังลูกปัด และบางครั้งเมื่อหมด เธอเท่านั้นกินผลไม้ทักษะการทำอาหารซึ่งเป็นทักษะง่าย ๆ ที่คุณสามารถเรียนที่ใดก็ได้ โดยจ่ายค่าสมาชิกสมาคมของพ่อครัว หรือ โดยการให้บริการการฝึกงานในร้านอาหาร มีข้อสงสัยมันจ่ายออกดีสุดท้ายได้รับหมูบาร์บีคิวบนถาดขนาดใหญ่ลงในตาราง สีเหลืองอบ นึ่งเต กลิ่นที่เข้ากับความเป็นจริงในความเป็นจริงเสมือนได้ SeoYoon กินเงียบ ๆเธอเห็นวัชพืชทันทีรับมีดและส้อม* แสงจ้า *ทันใดนั้น ผู้สอนเอาเมื่อเขาไประวังวัชพืช"คุณเป็นแขก วัชพืชนิ่ม ไม่กินมากเกินไป"ชนิดของโฮสต์จะวิพากษ์วิจารณ์การแขกเชิญที่โต๊ะอาหารหรือไม่เขาไม่ได้สอนลูกผู้ชายในห้องฝึกอบรม ในเขานั้น Orc ทายาที่เปิดเผยความโลภของเขาสำหรับอาหารบนโต๊ะ Orc ที่ระดับสองร้อย ที่แต่วัชพืชไม่ได้ชนิดที่ยอมจำนนต่อขู่กรรโชกหน้าอาหารดังกล่าวได้"ผมขอแตกต่าง สอน""คุณจะไม่เห็นด้วยหรือไม่"สักหลาดวัชพืชก็หนี ซึ่งเป็นมากกว่าที่เขาสามารถทน เขารู้สึกงุนงง และมือที่ถือมีดก็เสียงสั่น"ไอ้ห่า' วัชพืชกลืนกิน และ glanced ด้านข้างเขาดูที่ Seoyoon ดูวิธีที่บอบบางมองสาวได้เผชิญกับมัน นี่คือโลกของแฟนตาซีเกม RPG กติการะดับ เธอปรากฏผลกระทบภรรยาของผู้สอน หนึ่งของอนารยชนที่ venerated กฎหมายธรรมชาติ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอยู่รอดของเดอะ fittest ละเว้นสหัส weaklingsเนื่องจากช่องว่างเป็นจริงเหนือกว่าชาติอื่น ๆ มันเป็นวัชพืชที่ถูกคุกคาม โดยผู้ murderous ข่มขู่ยิงจากตาของเขา ไม่มีใครหน้ากับเขาแต่นี้เป็นวัชพืช ไม่คงอาจทำให้ศัตรูเพื่อน และเพื่อนกับอัครสาวก"เกียรติสอน ผมพูด"การต่อสู้ปิดงก ๆ ในร่างกายของเขา Weed จัดการเกือบปริปาก"อะไร ถ้าคุณมีอะไรที่จะพูด วางมีด และส้อมก่อน แล้วคุยไปจนถึงจุดสิ้นสุดของเวลา""ภรรยาของคุณสวยแล้วรู้สึกอาหารพิเศษและทักษะดังกล่าวในอาหาร ฉันแล้ว intoxicated ด้วยกลิ่น และเต็มหัวของฉันกับสิ่งที่มันจะรสชาติเช่น เมื่อฉันกิน หน่วยความจำจะถูกตบตลอดการ"สอนออกมาเป็นเสียงหัวเราะของเครื่องหมายการค้าของเขา"เธอได้อาหารดี ฉันภูมิใจเธอ""แน่นอน เธอเป็นภรรยาของคุณ จาก บาร์บีคิวดูงดงาม""น้ำผึ้ง"นาง Lancer poked ที่สามีของเธอเห็นได้ชัดว่าเธอถูกแข้ง โดยชมเชยหวานของวัชพืช"ความจริง ที่อื่นคุณจะได้รับโอกาสที่จะวางมือบนอาหารอร่อย ช่วยตัวเอง วัชพืชนิ่ม"เป็นคำกล่าวที่ว่าไป ภรรยาเป็นความภาคภูมิใจของสามีสอนพิสูจน์กำลังดูดที่เมื่อมันมาถึงภรรยาของเขา อย่างไรก็ตาม อาหารถูกดี ไม่เพียงบาร์บีคิวหมู แต่ยังอาหารด้านมัคคุเทศก์ได้รับประทานโดยใช้สูตรจากจังหวัดภาคเหนือยินดีลิ้นของวัชพืช"ยำ ยำ ก็ดี ma'am เธอนี่สุดยอด ฉันอิจฉานาย Lancer ที่สามารถกินอาหารของคุณทุกวัน""True, true สอนกล่าว grinning approvinglyวัชพืชในแถบเขาหลวม และบรรเทาได้เอง ผู้สอนหัวเราะพ่อ และ Seoyoon dutifully เสร็จแผ่นของเธอในความเงียบเหมือนตุ๊กตาฝรั่งเศสที่ทำจากน้ำแข็ง SeoYoon รู้สึกว่าผู้ชายคนนั้นมาก shameless ใช้ Mrs.lance แก้ตัวและเหตุผลที่เพิ่มเติมจะถูกละเว้นเขา***Seoyoon อยู่ในห้องโดยสารของผู้สอน เธอไม่อาจปฏิเสธคำแนะนำแบบของภรรยาของเขาพักเธอวิ่งข้ามวัชพืชหลายครั้งในช่วงเช้า เมื่อเธอเปิดประตูห้องพัก เขาเกิดคล้อยตามมันแต่พวกเขาไม่มีตา หลอกไม่แจ้งของอื่น ๆ และรับเองโดยไม่ต้องอวยพร เธอไม่ต้องการยอมรับ shameless mnเมื่อวัชพืชบ้าน Seoyoon ตามเขาออก เพราะเธออายเกินไปทิ้ง ด้วยตนเองกับตาตาย เธอจ้องไปที่พื้นที่ว่างที่เคยยืนนาทีก่อน"ที่ควรฉันไป" เธอถามตัวเอง"ที่ใดอยากไป..." ที่เธอตอบตำแหน่งดังกล่าวไม่ได้ ในเวลาเดียวกัน เธอสามารถไปไหนมาไหน"ตราบใดที่ฉันจะได้รับจากหน่วยความจำที่เจ็บปวดนี้'Seoyoon เริ่มเดินไปทางประตูใต้ ไม่ว่าเธออยากไปเธออยากไป wasteland ที่ดินยังเต็ม explored อาละวาดอยู่กับมอนสเตอร์เธอได้เริ่มต้นการเดินทางของเธอใกล้ใจกลางของทวีป ย้ายไปชายแดนตะวันตกในการค้นหามอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งในการต่อสู้"อยากดูมอนสเตอร์""ฉันสามารถสูญเสียตัวเองในขณะที่กำลังต่อสู้นั้น""ฉันไม่ได้คิดอะไร""แม้การเพิกถอนไม่ได้ความจริงที่ผมไม่เคยรักในชีวิตของฉัน""หยุด Seoyoon วันเข้าพักแข็งแรง"แม้ว่า Seoyoon พูดไปไม่มี มันก็ไกลจากความจริงที่ใจของเธอ เกินไป เพิ่มการทำงานใต้ผิวน้ำแข็ง น้ำถูกหมุนรอบเร็วเธอถามคำถามของตัวเอง และตอบให้ อย่างไรก็ตาม บนผิวหน้า ใบหน้าของเธอได้เปล่าของเครื่องหมายใด ๆ ของนิพจน์ เหมือนแกะสลักจากน้ำแข็งการสนทนาซ้ำ พูด ได้ยินว่า Echoes ภายในใจของเธอSeoyoon รู้สึกว่าน้อยกว่าเมื่อหิวเธอสู้ท่ามกลางฝูงมอนสเตอร์ เธอพยายามต่อสู้เลือดในดันเจี้ยนที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์โหยเคยหามอนสเตอร์ deadlier เธอกลัวไม่ตาย เธอไม่เคยปล่อยให้เลือดไหลจากการต่อสู้ที่แห้งออกBerserker ที่แสดงให้เห็นว่าตัวเองสมควรที่จะมีชีวิตที่เปี่ยมล้นไปด้วยความบ้าและการสังหารหมู่โดยที่มีเธอ
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]
คัดลอก!
ส่วนที่ 2: คนที่ไม่มีความละอายSeoYoon เข้าสู่ระบบในเกมถนนหลวงทางทิศตะวันตก Serabourgh เธอเป็นในทางของเธอกลับมาเธอสัญญาว่า มีผู้เล่นบางคนที่อยู่ใกล้เธอบด. "สวัสดีงามทำไมไม่เข้าร่วมกับเรา" ชายคนหนึ่งกล่าวกับเธอ. SeoYoon ตระหนักดีว่าเธอลืมสวมหน้ากากของเธอ เธอเพิ่งสูญเสียมันที่แม่น้ำก่อนที่จะออกจากระบบ เธอสั่นศีรษะของเธอและเดินไปทาง. คนที่จับมือของเธอและไม่ปล่อยให้ไป. SeoYoon หมดหวังเขย่ามือของเธอออกในที่สุดก็ถอนและตัดดาบของเธอที่จะมือชายคนนั้น. เห็นมือเพื่อนของพวกเขาตัดออกพรรคโจมตี SeoYoon แต่ ภายในไม่กี่วินาทีหันสีเทา. SeoYoon วางบนหน้ากากของเธอและมีมากกว่าหัวของเธอมีสัญญาณการฆาตกรรมเธอเดินกลับไปที่เมือง ผู้เล่นทุกคนเห็นเดินร้องเพลงของเธอวิธีการฆาตกรรมในขณะที่ดูเธอเดินไปที่ประตูเมือง พวกเขาหวังว่าสำหรับการแสดงยามลงโทษฆาตกร. น่าแปลกที่ทุกยามทักทายกับเธอ SeoYoon แล้วใช้วิธีที่เธอไปที่บ้านของอาจารย์ผู้สอน ภรรยาของเขาขอให้เธอมาทุกเดือนเพื่อกินด้วยกันและเธอก็ไม่สามารถปฏิเสธมัน. SeoYoon ว่าที่นี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอมา เมืองที่ตอนนี้กลายเป็นที่อัดแน่นไปด้วยผู้เล่นและทำให้เธอรู้สึกอึดอัด. จะได้รับ 3 เดือนนับตั้งแต่ประเทศนี้เปิดให้ผู้เล่น แต่จริงๆแล้วเธอรับราชอาณาจักรนี้มานานกว่า 6 เดือน มันกลายเป็นผู้เล่นที่จุดเริ่มต้นหลังจากที่เธอเสร็จสิ้นการร้องขอจากกษัตริย์. ภรรยาของอาจารย์ผู้สอนเป็นอนารยชน เธอรู้สึกสะดวกสบายโดยด้านข้างของเธอตั้งแต่เธอไม่เคยถามอะไรเธอยังเธอเธอทำอาหารอร่อย เธอเดินไปในและหาอาจารย์ผู้สอนไม่ได้บ้านยัง. ในขณะที่เธอนั่งอยู่ภายในและรอคอยสอนกลับมากับผู้ชายคนหนึ่ง เขาเป็นผู้ใช้และมันก็ทำให้เธอลดลงเล็กน้อยอึดอัด. สอนการจับมือคนแน่นราวกับว่าผู้ชายคนนั้นเป็นขโมย เธอสามารถมองเห็นใบหน้าของชายคนหนึ่งที่มีการเปลี่ยนแปลงหลังจากที่ได้เห็นเธอ. "ของฉันของฉัน ใช้ง่ายวัชพืช nim ตอนนี้คุณเข้าใจว่าทำไมผมก็จับมือแน่นของคุณ. "วัชพืชพยายามที่จะวิ่งหนีไปแต่ความพยายามของเขาล้มเหลวเนื่องจากอาจารย์ผู้สอนได้รับการจับมือของเขา." สอน. "" หือ? "" ผมไม่ทราบว่าคุณจึงกระตือรือร้นที่จะ ได้รับการกำจัดของฉัน. "" ดังนั้นตอนนี้คุณรู้. "สอนยิ้มทรยศและวัชพืชผ่อนคลายเล็กๆ น้อย ๆ เขายอมรับว่าถ้าผู้สอนอยากให้เขาตายคนนี้จะมีค่อนข้างสกปรกมือของเขาเองกว่าไปให้คนอื่นมัน. "โปรดนั่งให้ฉันแนะนำคุณกับคนอื่น ๆ นี้เป็นวัชพืช ระดับของเขาอยู่ในระดับต่ำ แต่เขาผ่านโปรแกรมการฝึกอบรมขั้นพื้นฐานได้อย่างสมบูรณ์แบบ. "วัชพืชโค้งคำนับให้กับหญิงสาวที่เล็กน้อยแต่เธอไม่สนใจเขาแทบจะไม่เอียงศีรษะของเธอว่า" นี่คือ Seoyoon นอกจากนี้เธอยังผ่านมันเมื่อเร็ว ๆ นี้ เธอเข้ารับการตรวจสถานที่ของฉันเดือนละครั้งจะมีอาหารค่ำกับเรา. "" สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จักคุณ. "วัชพืชทักทายSeoyoon สุภาพ แต่เธอรู้สึก unconformable รอบผู้เล่น SeoYoon ให้ใบหน้าของเธอเย็น. "ใครคือคนนี้ทำไมผู้สอนนำเขามาที่นี่" แต่ SeoYoon. ในขณะที่มากที่สอนขอตัวและลากเข้าไปในวัชพืชผู้มา และ SeoYoon สามารถได้ยินเขากำมือกับผู้ชายคนหนึ่ง. "ฉันขอโทษ ฉันขอโทษสำหรับความรุนแรงของเธอ. "" ไม่มีก็ปรับครับ. "" เธอเป็นพื้นเป็นคนดี เธอก็ไม่ทราบวิธีที่จะพูด เธอเป็นสิ่งที่ใกล้ฉันมีกับน้องสาวของทารก ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ไว้วางใจของประชาชน ผมได้รับเชิญของเธอเพราะฉันเชื่อว่าเธอจะเปิดใจของเธอกับคุณ ต๊าย. "" มันไม่เป็นไรฉันไม่คิด at all. "ช่วงเวลาต่อมาเขาได้ยินเขาถามนายทวนสอนผี." โดยวิธีการที่คุณคิดว่าฉันให้มือนางแลนเซอร์? " "คุณทำอาหารเก่ง?" "ไม่ได้ทั้งหมด ยังคงมีมือที่เป็นมือในห้องครัว เธอสามารถสอนฉันวิธีการปรุงอาหาร. "" ทำตามที่คุณโปรด. "ในฐานะที่เป็นคนเถื่อนโดยธรรมชาติภรรยาของอาจารย์ผู้สอนเป็นยักษ์ ทำตามคำสั่งของเธอวัชพืชหั่นบาง ๆ อย่างขยันขันแข็งเนื้อสันนอกเนื้อหมูและจุ่มลงในซอส. SeoYoon รู้สึกละอายใจที่จะนั่งว่างอยู่คนเดียวที่โต๊ะขณะที่เขากำลังทำงานอย่างหนักในห้องครัวเธอรีดแขนเสื้อขึ้นและเข้าเธอห้องครัว. SeoYoon มาถึง วัชพืชยืนไปอีกด้านหนึ่งและดูเขาสับเนื้อ เธอก้าวเข้ามาช่วย แต่เธอก็ไม่ได้รู้ว่าสิ่งที่ต้องทำก่อน วัชพืชกำกับของเธอขึ้นไปบนภูเขาของอาหาร. "ทำความสะอาดอาหารเหล่านี้โปรด." SeoYoon เอาอาหารและนั่งอยู่บนพื้นล้างพวกเขา พวกเขาสมควรได้รับเครดิตจากพนักงานต้อนรับสำหรับการทำงานหนักของพวกเขา. หลังจากนั้นเธอก็ได้ยินเสียงนางทวนพูดคุยกับวัชพืช. "คุณจะทำดี." "ขอบคุณแหม่ม." "คุณมีมือที่มีพรสวรรค์ คุณต้องการที่จะเรียนรู้ทักษะการทำอาหาร? "" แน่นอนแหม่ม ขอบคุณมากสำหรับความมีน้ำใจของคุณ. "ถ้าเป็นสิ่งที่ได้เกิดขึ้นกับเธอขณะที่เธอเฝ้าดูวัชพืชSeoyoon ยังถามภรรยาของอาจารย์ที่จะสอนเธอวิธีการปรุงอาหาร Sh มักจะกินขนมปังลูกปัดและบางครั้งเมื่อวิ่งออกไปจากเธอกินผลไม้. ทำอาหารทักษะที่พวกเขามีทักษะง่ายๆที่คุณสามารถเรียนรู้ได้ทุกที่โดยการจ่ายเงินค่าธรรมเนียมสมาชิกสมาคมพ่อครัวหรือโดยการให้บริการฝึกงานในร้านอาหาร ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันจ่ายออกกัน. บาร์บีคิวหมูบนถาดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดก็ถูกเสิร์ฟในตาราง มันเป็นสีเหลืองย่างนึ่งโอชะกลิ่นผสมกับความเป็นจริงในความเป็นจริงเสมือน SeoYoon กินอย่างเงียบ ๆ . เธอเห็นวัชพืชทันทีหยิบมีดและส้อม. * * * * * * * * แสงจ้าทันใดนั้นผู้สอนเอามันเมื่อตัวเองเพื่อเตือนวัชพืช. "ท่านเป็นแขกวัชพืช-nim อย่ากินมากเกินไป. "สิ่งที่ชนิดของโฮสต์จะวิพากษ์วิจารณ์แขกรับเชิญที่โต๊ะอาหารค่ำหรือไม่เขาก็ไม่ได้เป็นผู้สอนลูกผู้ชายในฮอลล์การฝึกอบรม ในสถานที่ของเขาเป็นผีหินเปิดเผยความโลภของเขาสำหรับอาหารบนโต๊ะ ผีในระดับสองร้อยที่เป็น. แต่วัชพืชไม่ใช่คนประเภทที่ได้อย่างง่ายดายยอมจำนนต่อการแบล็กเมล์ในหน้าของอาหารดังกล่าว. "ผมขอแตกต่างกันสอน." "คุณไม่ได้เห็นด้วยกับผมหรือเปล่า" วัชพืชรู้สึกอย่างกระทันหัน แรงดันซึ่งเป็นมากกว่าที่เขาสามารถแบก เขารู้สึกมึนงงและมือของเขาถือมีดที่ถูกสั่นคลอน. 'ประณามมัน. กลืนกินวัชพืชและชำเลืองมองข้าง. เขามีลักษณะที่ Seoyoon เพื่อดูวิธีการว่าผู้หญิงที่ดูเปราะบางได้รับการรับมือกับมัน นี่คือโลกแห่งจินตนาการเกม RPG ที่ ระดับกฎ เธอปรากฏได้รับผลกระทบ. ภรรยาของอาจารย์ผู้สอนซึ่งเป็นหนึ่งในป่าเถื่อนที่เคารพกฎของธรรมชาติโดยเฉพาะอย่างยิ่งการอยู่รอดของ fittest ไม่สนใจชะตากรรมของ weaklings ได้. ตั้งแต่เถื่อนได้ดีกว่าทางร่างกายเผ่าพันธุ์อื่นมันก็เป็นเพียงวัชพืชที่ถูกคุกคามโดย ยิงข่มขู่ฆาตกรรมของอาจารย์ผู้สอนจากดวงตาของเขา ไม่มีใครเข้าข้างเขา. แต่นี่เป็นวัชพืช เขาไม่ได้เป็นคนที่อาจจะเปลี่ยนศัตรูให้เพื่อนและเพื่อนที่จะอัครสาวก? "เกียรติสอนให้ฉันพูด." การต่อสู้ออกตัวสั่นในร่างกายของเขาวัชพืชเพียงเกี่ยวกับการจัดการที่จะเปิดปากของเขา. "สิ่งที่! หากคุณมีสิ่งที่ทุกคนจะพูดว่าวางมีดและส้อมแรกแล้วเราสามารถแชทได้ใจจนกว่าจะสิ้นสุดของเวลา. "" ภรรยาคนสวยของคุณแสดงความรู้สึกเช่นการปรุงอาหารที่โดดเด่นและทักษะในอาหารนี้ ฉันกำลังเมาแล้วกับกลิ่นและเติมหัวของฉันกับสิ่งที่มันจะได้ลิ้มรสเช่น เมื่อฉันกินหน่วยความจำจะต้องรักตลอดไป. "สอนออกมาเป็นเสียงหัวเราะเครื่องหมายการค้าของเขา." เธอเป็นแม่ครัว ผมมีความภูมิใจของเธอ. "" แน่นอน เธอเป็นภรรยาของคุณหลังจากทั้งหมด บาร์บีคิวมีลักษณะงดงาม. "" น้ำผึ้ง. "นาง แลนเซอร์โผล่ที่สามีของเธอ. เธอเป็นคนที่ปลื้มเห็นได้ชัดชมเชยหวานของวัชพืช. "ทรูที่อื่น ๆ ที่คุณจะได้รับโอกาสที่จะวางในมือของคุณเช่นอาหารอร่อยหรือไม่? ช่วยตัวเอง, วัชพืช nim. "เป็นว่าไปมีภรรยาเป็นความภาคภูมิใจของสามี. สอนพิสูจน์แล้วว่าเขาเป็นอมยิ้มเมื่อมันมากับภรรยาของเขา อย่างไรก็ตามอาหารได้ดี ไม่เพียง แต่บาร์บีคิวหมู แต่ยังด้านอาหารที่ปรุงสุกปฏิคมได้โดยใช้สูตรจากทางตอนเหนือของจังหวัดยินดีลิ้นของวัชพืช. "ยำยำ เป็นเรื่องที่ดีเพื่อให้แหม่ม คุณกำลังที่ดีที่สุด ผมอิจฉานายทวนว่าเขาสามารถที่จะกินอาหารมื้ออร่อยของคุณทุกวัน. "" ทรูจริง "อาจารย์กล่าวว่าเห็นด้วยยิ้ม. วัชพืชคลายเข็มขัดของเขาและปลดเปลื้องตัวเอง ผู้สอนหัวเราะอย่างเต็มที่และ Seoyoon หน้าที่เสร็จจานของเธออยู่ในความเงียบเหมือนตุ๊กตาฝรั่งเศสที่ทำจากน้ำแข็ง SeoYoon รู้สึกว่าคนไร้ยางอายมากที่จะใช้ Mrs.lance สำหรับข้ออ้างและเหตุผลมากขึ้นที่จะไม่สนใจเขา. *** Seoyoon อยู่ในห้องโดยสารของอาจารย์ผู้สอน เธอไม่สามารถปฏิเสธข้อเสนอแนะถาวรของภรรยาของเขาที่จะอยู่เหนือ. เธอวิ่งข้ามหลายครั้งวัชพืชในตอนเช้า เมื่อเธอเปิดประตูห้องพักของเขาที่เกิดขึ้นที่จะผ่านมัน. แต่พวกเขาไม่ได้รับการติดต่อตาทำท่าจะไม่สังเกตเห็นการปรากฏตัวของคนอื่นและตัวเองโดยไม่ขออวยพรเธอไม่ต้องการที่จะรับทราบล้านไร้ยางอายเมื่อวัชพืชออกจากบ้าน Seoyoon ตามเขาออกมาเพราะเธอก็อายเกินไปที่จะถูกทิ้งไว้เบื้องหลังด้วยตัวเอง. ด้วยตาที่ตายแล้วเธอจ้องมองมาที่พื้นที่ว่างซึ่งเขาได้รับการยืนนาทีก่อน. "ที่ฉันควรจะไปตอนนี้หรือไม่" เธอถาม ตัวเอง. "ทุกที่ผมอยากจะไป ... " เธอตอบ. ไม่มีสถานที่ดังกล่าว ในขณะเดียวกันเธอเป็นอิสระที่จะไปได้ทุกที่. 'ตราบใดที่ฉันจะได้รับออกไปจากนี้หน่วยความจำที่เจ็บปวด. Seoyoon เริ่มที่จะเดินไปทางประตูทิศใต้ ไม่ว่าเธออยากจะไปที่นั่น. เธอเพียง แต่อยากจะไปสูญเปล่าที่ดินยังจะได้รับการสำรวจอย่างเต็มที่บางอาละวาดกับมอนสเตอร์. เธอได้เริ่มต้นการเดินทางของเธออยู่ใกล้ศูนย์กลางของทวีปย้ายไปอยู่ที่ชายแดนตะวันตกในการค้นหา มอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งที่จะต่อสู้. "ผมต้องการที่จะเห็นมอนสเตอร์." "ฉันจะสูญเสียตัวเองในขณะที่ฉันต่อสู้กับพวกเขา." "ผมไม่ต้องคิดเกี่ยวกับอะไร." "แม้ความจริงเอาคืนไม่ได้ว่าผมไม่เคยรักในของฉัน ชีวิต. "" หยุด Seoyoon เข้าพักที่แข็งแกร่ง. "แม้ว่าSeoyoon พูดกับไม่มีใครมันก็ไกลจากความจริงที่ว่าใจของเธอมากเกินไปหยุดทำงาน. ด้านล่างพื้นผิวแช่แข็งน้ำหมุนเร็วขึ้นขณะที่เธอถามตัวเองและตอบเขา แต่บนพื้นผิวที่ใบหน้าของเธอเป็นที่ว่างเปล่าของสัญญาณของการแสดงออกใด ๆ ราวกับแกะสลักจากน้ำแข็ง. การสนทนาซ้ำแล้วซ้ำอีก กล่าวนี้ได้ยินมาว่า สะท้อนภายในใจของเธอ. Seoyoon รู้สึกหิวน้อยลงเมื่อเธอต่อสู้ท่ามกลางการแพ็คของมอนสเตอร์ เธอพยายามต่อสู้นองเลือดในดันเจี้ยนที่เต็มไปด้วยมอนสเตอร์. เคยโหยหามอนสเตอร์คอขาดบาดตายเธอกลัวตาย เธอไม่เคยปล่อยให้ไหลเวียนของเลือดจากการต่อสู้แห้งออก. บ้าบิ่นซึ่งแสดงให้เห็นว่าตัวเองคุ้มค่าของชีวิตแช่ในความบ้าคลั่งและการสังหารหมู่ที่เป็นของเธอ



























































































































































































การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]
คัดลอก!
ส่วนที่ 2 : ชายผู้ไม่มีความละอายเลย

seoyoon เข้าสู่ระบบหลวงถนนในฝั่งตะวันตก serabourgh เธอกำลังหาทางกลับให้สัญญากับเธอ มีบางผู้เล่นคัฟใกล้เธอ

" สวัสดี ความงาม ทำไมไม่เข้าร่วมกับเรา " คนหนึ่งพูดกับเธอ

seoyoon ตระหนักว่าลืมใส่หน้ากาก เธอเพิ่งเสียในแม่น้ำก่อนที่จะเข้าสู่ระบบปิด เธอสั่นศีรษะของเธอ และเดินทาง

ผู้ชายจับมือเธอไว้ไม่ปล่อย

seoyoon หมดหวังจับมือของเธอออก ในที่สุดก็ถอนและตัดดาบของเธอกับคนมือ

เห็นมือของเพื่อนของพวกเขาตัด พรรคโจมตี seoyoon แต่ภายในไม่กี่วินาที เปิดทุกสีเทา

seoyoon ใส่หน้ากากของเธอและมากกว่าหัวของเธอมีฆาตกรรมเซ็น เธอเดินกลับเมือง ผู้เล่นทุกคนที่เห็นเธอพยายามร้องเดินทางขณะดูเธอเดินเข้าเมือง "พวกเขาหวังให้ทหารลงโทษฆาตกร

จู่ ๆทหารทั้งหมดทำความเคารพเธอ seoyoon แล้วใช้วิธีของเธอไปที่บ้านของอาจารย์ . ภรรยาของเขาให้เธอมาทุกเดือน ไปทานข้าวด้วยกัน และเธอไม่สามารถปฏิเสธมัน

seoyoon แม้ว่านี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้าย ที่เธอมา เมืองที่ตอนนี้กลายเป็นแออัดกับผู้เล่นและทำให้เธอรู้สึกอึดอัด

มันก็ 3 เดือนแล้วนับตั้งแต่ที่ประเทศเปิดให้เล่นแบบนี้ แต่ที่จริงเธออยู่ในอาณาจักรนี้ มากกว่า 6 เดือน มันกลายเป็นผู้เล่นเริ่มต้นจุด หลังจากที่เธอเสร็จสิ้นการร้องขอจากกษัตริย์

ภรรยาของอาจารย์เป็นคนเถื่อน เธอรู้สึกสบาย ข้างๆเธอตั้งแต่เธอไม่ถามอะไรเธอเธอเธอยังทำอาหารรสชาติอร่อย เธอเดินเข้าไปหาอาจารย์ไม่ได้กลับบ้านเลย

ในขณะที่เธอนั่งอยู่ข้างใน รออาจารย์มาด้วยคน เขาเป็นผู้ใช้และมันทำให้เธอรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย

อาจารย์จับผู้ชายมือแน่นราวกับเขาเป็นโจร เธอเห็นผู้ชายที่หน้าตาเปลี่ยนไปหลังจากได้เห็นเธอ

" ฉัน ฉัน ใช้ง่าย นิ่ม วัชพืช ตอนนี้คุณเข้าใจว่าทำไมฉันจับมือเธอไว้แน่น "

วัชพืชพยายามวิ่งหนีแต่ความพยายามของเขาล้มเหลวเพราะผู้สอนคือจับมือเขา

" ผู้สอน "
" หือ ? "
" ฉันไม่รู้ว่าคุณพยายามที่จะกำจัดฉัน . "
" ดังนั้นตอนนี้คุณรู้ว่า "

อาจารย์ยิ้มยศ และวัชพืช ผ่อนคลายหน่อย เขายอมรับว่า ถ้าอาจารย์อยากให้เขาตาย เขาจะค่อนข้างสกปรก มือของเขาเองมากกว่าไปให้คนอื่นนะ

" กรุณานั่งที่ ผมจะแนะนำคุณกับแต่ละอื่น ๆ นี้เป็นวัชพืช อยู่ในระดับต่ำ แต่เขาผ่านการฝึกอบรมขั้นพื้นฐานอย่างสมบูรณ์ . "

วัชพืชโค้งให้หญิงสาวเล็กน้อย แต่เธอก็ไม่สนใจเขา ไม่เอียงศีรษะของเธอ " นี่ seoyoon . เธอยังผ่านมันเมื่อเร็ว ๆ นี้ เธอมาเยี่ยมที่บ้าน เดือนละครั้ง ทานอาหารเย็นกับเรา "

" สวัสดี ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ "

seoyoon วัชพืชอย่างสุภาพแต่เธอรู้สึก unconformable รอบตัวผู้เล่น seoyoon ให้ใบหน้าเย็นชาของเธอ

" ชายผู้นี้เป็นใคร ทำไมอาจารย์ถึงพาเขามาที่นี่ " seoyoon

ในช่วงเวลานั้น ผู้สอนข้อแก้ตัวและลากวัชพืชเป็นผู้มา และ seoyoon ได้ยินเขาขมวดกับผู้ชาย

" ฉันขอโทษ ขอโทษที่หยาบคายของเธอ "
" ไม่เป็นไรครับ "

" เขาก็เป็นคนดีเธอแค่ไม่รู้ว่าพูดอะไร เธอเป็นเหมือนฉันต้องมีลูกน้อง ดูเหมือนว่าเธอจะไม่ไว้ใจคน ฉันเชิญเธอ เพราะฉันเชื่อว่าเธอสามารถเปิดใจของเธอให้กับคุณ เฮ้อ . . . "

" ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก "

หลังจากนั้นสักครู่ เขาได้ยินเขาถามคุณแลนเซอร์ orc อาจารย์

" ว่าแต่ จะรังเกียจไหม ถ้าฉันจะให้มือคุณนาย Lancer ? "
" คุณทำอาหารเก่งเหรอคะ "
" ไม่เลย แต่มือเป็นมือในครัว เธอช่วยสอนฉันทำอาหาร "
" ตามใจ "


เป็นอนารยชนโดยธรรมชาติ ภรรยาของอาจารย์เป็นยักษ์ ทำตามคำสั่ง วัชพืช หั่นเนื้อสันนอกหมูขยันจุ่มในซอส .
seoyoon รู้สึกอายที่จะนั่งเฉยๆอยู่คนเดียวที่โต๊ะ ขณะที่เขากำลังทำงานหนักอยู่ในครัว
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2026 I Love Translation. All reserved.

E-mail: