- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
DiscussionIn this study, we found a
Discussion
In this study, we found an association between lack of physical activity and shorter TL in a large cross-sectional sample of breast cancer survivors. Adjusting for the impact of age, women reporting no physical activity had significantly shorter TL than women who reported engaging in moderate to vigorous activity. The mean difference between women who were and were not physically active was 270 bp. Research by Slagboom et al. demonstrated that the average decrease in TL was 31 bp per year [16]. This suggests that, independent of age, more sedentary women may be close to 9 years biologically older than women who are more physically active, on a cellular level. To our knowledge, this is the first study to quantify the relationship between physical activity and TL in breast cancer survivors.
Telomere length measured from PBMCs reflects the cumulative effects of psychosocial, environmental and behavioral factors, as opposed to current health status, and is predictive of morbidity and mortality [17]. The presence of short TL in peripheral blood cells has been linked to age-related disease and preclinical conditions of diseases including increased mortality from cancer [18]. A recent longitudinal cohort study of 478 women with stage I to IIIa breast cancer examined PBMC TL change from 6 to 30 months post diagnosis [19]. Telomere shortening was associated with increased risk of all cause and breast cancer specific mortality, suggesting that change in blood TL over time could be a biomarker of prognosis. This finding is consistent with an earlier prospective 20-year study of 47,102 individuals suggesting that shorter TL is associated with reduced survival after all cancer diagnoses, including breast [20]. Based on existing research linking TL measured in PBMC and increased mortality from cancer, TL may represent an innovative biomarker to measure the status of host biology of aging; and as the host ages, its ability to perform immune surveillance may decrease, and thereby increase the probability of recurrence of metastasis.
Our finding of an association between physical activity and TL may provide an important opportunity to elucidate the mechanism of physical activity on health outcomes in cancer survivors. A recent systematic review of 17 studies examining the impact of physical activity on survival provides support for the role of physical activity in reducing all cause, and cancer specific, mortality in women with breast cancer [21]. This conclusion is echoed by a more generalizable systematic review of 45 studies in heterogeneous cancer populations, of which 13 were randomized and controlled trials [4]. It is possible that physical activity may buffer against the cellular aging process thereby protecting individuals from aging-related diseases; however, the role of physical activity in this relationship remains to be demonstrated. While we know that physical activity reduces breast cancer risk, morbidity and mortality, prospective research is needed to determine whether physical activity may be an effective intervention to slow the rate of further telomere shortening or promote telomere recovery after cancer treatment.
Although the precise mechanisms are still unknown, physical activity is likely to influence telomere dynamics via the cumulative reduction in oxidative stress [22], DNA damage [23], and inflammation [24],[25]. Initial research also suggests that a reduction in perceived stress may influence the association between exercise and TL [26],[27]. Puterman et al. categorized 63 healthy postmenopausal women into two categories based on whether or not they met the daily recommended amount of physical activity [12]. In women who were more active, there was no association between perceived stress and TL whereas in sedentary women, a one-unit increase in perceived stress was related to a 15-fold increase in the odds of having shorter telomeres. Preliminary research has also suggested that a stress reduction intervention may positively impact telomere length in a sample of cervical cancer survivors [28]. Although these results require replication, the modification of stress appraisals via physical activity may be a mechanism to improve health at a cellular level.
While our results support the potential benefit of physical activity on cellular aging for early stage breast cancer survivors, we also identified specific characteristics that if present reduce the likelihood of engaging in physical activity. Consistent with previous research, lower education was associated with not being physically active [29]–[31]. In addition, race and depressive symptomotology were identified as significant risk factors for not engaging in physical activity. Targeted interventions to engage these sub-groups of breast cancer survivors, promote healthy lifestyles, and diminish risk of premature age-related disease and decline are a necessary next step.
Several limitations need to be considered. Firstly, a cross-sectional design seeks to identify an association rather than infer causation. Future prospective research needs to define the causal relationship between physical activity and TL. Secondly, the physical activity information was obtained via self-report, which has been shown to consistently lead to overestimation of physical activity and thus to underestimation of the effects of physical activity [32],[33]. As such, the true effect of physical activity is probably even stronger than estimated. Lastly, our population was postmenopausal early-stage breast cancer, which may limit its generalizability to premenopausal women or those with more advanced cancer.
Conclusion
In this study, we found an association between lack of physical activity and shorter TL in a large cross-sectional sample of breast cancer survivors. Adjusting for the impact of age, women reporting no physical activity had significantly shorter TL than women who reported engaging in moderate to vigorous activity. The mean difference between women who were and were not physically active was 270 bp. Research by Slagboom et al. demonstrated that the average decrease in TL was 31 bp per year [16]. This suggests that, independent of age, more sedentary women may be close to 9 years biologically older than women who are more physically active, on a cellular level. To our knowledge, this is the first study to quantify the relationship between physical activity and TL in breast cancer survivors.
Telomere length measured from PBMCs reflects the cumulative effects of psychosocial, environmental and behavioral factors, as opposed to current health status, and is predictive of morbidity and mortality [17]. The presence of short TL in peripheral blood cells has been linked to age-related disease and preclinical conditions of diseases including increased mortality from cancer [18]. A recent longitudinal cohort study of 478 women with stage I to IIIa breast cancer examined PBMC TL change from 6 to 30 months post diagnosis [19]. Telomere shortening was associated with increased risk of all cause and breast cancer specific mortality, suggesting that change in blood TL over time could be a biomarker of prognosis. This finding is consistent with an earlier prospective 20-year study of 47,102 individuals suggesting that shorter TL is associated with reduced survival after all cancer diagnoses, including breast [20]. Based on existing research linking TL measured in PBMC and increased mortality from cancer, TL may represent an innovative biomarker to measure the status of host biology of aging; and as the host ages, its ability to perform immune surveillance may decrease, and thereby increase the probability of recurrence of metastasis.
Our finding of an association between physical activity and TL may provide an important opportunity to elucidate the mechanism of physical activity on health outcomes in cancer survivors. A recent systematic review of 17 studies examining the impact of physical activity on survival provides support for the role of physical activity in reducing all cause, and cancer specific, mortality in women with breast cancer [21]. This conclusion is echoed by a more generalizable systematic review of 45 studies in heterogeneous cancer populations, of which 13 were randomized and controlled trials [4]. It is possible that physical activity may buffer against the cellular aging process thereby protecting individuals from aging-related diseases; however, the role of physical activity in this relationship remains to be demonstrated. While we know that physical activity reduces breast cancer risk, morbidity and mortality, prospective research is needed to determine whether physical activity may be an effective intervention to slow the rate of further telomere shortening or promote telomere recovery after cancer treatment.
Although the precise mechanisms are still unknown, physical activity is likely to influence telomere dynamics via the cumulative reduction in oxidative stress [22], DNA damage [23], and inflammation [24],[25]. Initial research also suggests that a reduction in perceived stress may influence the association between exercise and TL [26],[27]. Puterman et al. categorized 63 healthy postmenopausal women into two categories based on whether or not they met the daily recommended amount of physical activity [12]. In women who were more active, there was no association between perceived stress and TL whereas in sedentary women, a one-unit increase in perceived stress was related to a 15-fold increase in the odds of having shorter telomeres. Preliminary research has also suggested that a stress reduction intervention may positively impact telomere length in a sample of cervical cancer survivors [28]. Although these results require replication, the modification of stress appraisals via physical activity may be a mechanism to improve health at a cellular level.
While our results support the potential benefit of physical activity on cellular aging for early stage breast cancer survivors, we also identified specific characteristics that if present reduce the likelihood of engaging in physical activity. Consistent with previous research, lower education was associated with not being physically active [29]–[31]. In addition, race and depressive symptomotology were identified as significant risk factors for not engaging in physical activity. Targeted interventions to engage these sub-groups of breast cancer survivors, promote healthy lifestyles, and diminish risk of premature age-related disease and decline are a necessary next step.
Several limitations need to be considered. Firstly, a cross-sectional design seeks to identify an association rather than infer causation. Future prospective research needs to define the causal relationship between physical activity and TL. Secondly, the physical activity information was obtained via self-report, which has been shown to consistently lead to overestimation of physical activity and thus to underestimation of the effects of physical activity [32],[33]. As such, the true effect of physical activity is probably even stronger than estimated. Lastly, our population was postmenopausal early-stage breast cancer, which may limit its generalizability to premenopausal women or those with more advanced cancer.
Conclusion
0/5000
สนทนาในการศึกษานี้ เราพบความสัมพันธ์ระหว่างการขาดกิจกรรมทางกายภาพและ TL สั้นในตัวอย่างเหลวขนาดใหญ่ของผู้รอดชีวิตมะเร็งเต้านม ปรับสำหรับผลกระทบของอายุ ผู้หญิงรายงานกิจกรรมทางกายภาพไม่มี TL มากสั้นกว่าผู้หญิงรายงานในกิจกรรมปานกลางถึงคึกคัก ความแตกต่างเฉลี่ยระหว่างผู้หญิงที่มี และไม่ได้ใช้งานจริงได้ 270 bp. วิจัยโดย Slagboom et al. แสดงว่า ลดลงเฉลี่ยใน TL มี 31 bp ต่อปี [16] แนะนำว่า อิสระ อายุมากกว่าผู้หญิงแย่ ๆ อาจใกล้กับ 9 ปีชิ้นมากกว่าผู้หญิงที่อยู่ทางกายภาพมากขึ้น ในระดับเซล ความรู้ของเรา โดยการศึกษาแรกเพื่อกำหนดปริมาณความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกายภาพและ TL ในผู้รอดชีวิตมะเร็งเต้านมความยาวของ telomere วัดจาก PBMCs สะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบสะสมของ psychosocial สิ่งแวดล้อม และพฤติกรรมปัจจัย ตรงข้ามกับสถานะสุขภาพปัจจุบัน และเป็นงานของ morbidity และตาย [17] มีการเชื่อมโยงของ TL สั้นในเม็ดเลือดต่อพ่วงโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุและเงื่อนไข preclinical โรครวมถึงเพิ่มการตายจากโรคมะเร็ง [18] เป็นผู้ผ่านระยะยาวล่าสุดศึกษาหญิง 478 กับ stage เป็น IIIa เต้านมมะเร็งตรวจสอบ PBMC TL เปลี่ยน 6 เดือน 30 ลงวินิจฉัย [19] Telomere สั้นเกี่ยวข้องกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของทั้งหมดสาเหตุและเต้านมโรคมะเร็งเฉพาะการตาย การแนะนำว่า การเปลี่ยนแปลงในเลือด TL เวลาอาจจะไบโอมาร์คเกอร์ของการคาดคะเน ค้นหานี้จะสอดคล้องกับก่อนหน้านี้อนาคต 20 ปีศึกษาบุคคล 47,102 แนะนำว่า TL สั้นที่สัมพันธ์กับการรอดตายลดลงหลังจากวินิจฉัยโรคมะเร็งทั้งหมด รวมถึงเต้านม [20] ตามงานวิจัยที่มีอยู่เชื่อมโยง TL ใน PBMC และตายเพิ่มขึ้นจากมะเร็ง TL อาจแสดงไบโอมาร์คเกอร์นวัตกรรมการวัดสถานะของโฮสต์ชีววิทยาของอายุ และเป็นวัยโฮสต์ ความสามารถในการรักษาความปลอดภัยภูมิคุ้มกันอาจลด และจึงเพิ่มความเป็นไปได้ของการเกิดขึ้นของ metastasisเราค้นหาความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกายภาพและ TL อาจมีโอกาสสำคัญในการ elucidate กลไกของกิจกรรมทางกายภาพบนผลลัพธ์สุขภาพมะเร็งผู้รอดชีวิต ทบทวนระบบล่าสุด 17 ศึกษาตรวจสอบผลกระทบของกิจกรรมทางกายภาพในการอยู่รอดให้การสนับสนุนสำหรับบทบาทของกิจกรรมทางกายภาพในการลดการตายทุกสาเหตุ และการ มะเร็งในผู้หญิงที่มีมะเร็งเต้านม [21] บทสรุปนี้จะได้พูดย้ำ โดยทบทวนระบบ generalizable ขึ้นศึกษา 45 ในประชากรมะเร็งต่างชนิด ที่ 13 ได้ randomized และควบคุมการทดลอง [4] เป็นไปได้ว่า อาจมีบัฟเฟอร์กิจกรรมทางกายภาพกับการอายุโทรศัพท์มือถือซึ่งช่วยป้องกันบุคคลจากโรคที่เกี่ยวข้องอายุ อย่างไรก็ตาม บทบาทของกิจกรรมทางกายภาพความสัมพันธ์นี้ยังคงจะถูกแสดง ในขณะที่เรารู้ว่า กิจกรรมทางกายภาพลดเสี่ยงมะเร็งเต้านม morbidity และตาย วิจัยอนาคตเป็นสิ่งจำเป็นในการกำหนดว่า กิจกรรมทางกายภาพอาจแทรกแซงมีประสิทธิภาพเพื่อชะลออัตราเพิ่มเติม telomere สั้น หรือส่งเสริม telomere กู้คืนหลังจากรักษามะเร็งแม้ว่ากลไกแม่นยำจะยังไม่รู้จัก กิจกรรมทางกายภาพมีแนวโน้มที่มีอิทธิพลต่อ telomere dynamics ผ่านลดการสะสมความเครียด oxidative [22], ดีเอ็นเอเสียหาย [23], และอักเสบ [24], [25] เริ่มต้นการวิจัยยังแนะนำให้ ลดความเครียดการรับรู้อาจมีอิทธิพลต่อความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายและ TL [26], [27] Puterman et al. แบ่งผู้หญิง postmenopausal สุขภาพ 63 เป็นสองประเภทตามหรือไม่พวกเขาพบยอดแนะนำประจำวันกิจกรรมทางกายภาพ [12] ในผู้หญิงที่ถูกใช้งานมากขึ้น มีไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความเครียดและ TL ในขณะที่ในผู้หญิงแย่ ๆ การเพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วยในการรับรู้ความเครียดเกี่ยวข้องกับเพิ่ม 15-fold ในราคามี telomeres สั้น การวิจัยเบื้องต้นนอกจากนี้ยังได้แนะนำว่า การแทรกแซงการลดความเครียดอาจบวกผลกระทบยาว telomere ในตัวอย่างของผู้รอดชีวิตมะเร็งปากมดลูก [28] แม้ว่าผลลัพธ์เหล่านี้จำเป็นต้องจำลอง การเปลี่ยนแปลงของความเครียดประเมินผ่านกิจกรรมทางกายภาพอาจจะเป็นกลไกในการพัฒนาสุขภาพในระดับเซลในขณะที่ผลลัพธ์ของเราสนับสนุนประโยชน์อาจเกิดขึ้นของกิจกรรมทางกายภาพบนริ้วรอยเซลลูลาร์ในผู้โรคมะเร็งเต้านมระยะแรก เรายังระบุลักษณะเฉพาะว่าถ้าปัจจุบันลดลงในกิจกรรมทางกายภาพ สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ การศึกษาต่ำเกี่ยวข้องกับไม่ถูกใช้งานอยู่จริง [29] – [31] นอกจากนี้ แข่งขันและ depressive symptomotology ระบุเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญสำหรับเสน่ห์ในกิจกรรมทางกายภาพไม่ มาตรการเป้าหมายเข้าร่วมกลุ่มย่อยของผู้รอดชีวิตมะเร็งเต้านม ส่งเสริมวิถีชีวิตเพื่อสุขภาพ ลดความเสี่ยงของโรคที่เกี่ยวข้องอายุก่อนวัย และลดลงเป็นขั้นตอนต่อไปจำเป็นจำเป็นต้องพิจารณาข้อจำกัดหลายประการ ประการแรก ออกแบบเหลวพยายามที่จะระบุความสัมพันธ์ มากกว่าที่เข้าใจ causation งานวิจัยมีแนวโน้มในอนาคตต้องกำหนดความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างกิจกรรมทางกายภาพและ TL ประการที่สอง ได้รับข้อมูลกิจกรรมทางกายภาพผ่านตนเองรายงาน ซึ่งได้รับการแสดงอย่างต่อเนื่องนำ overestimation กิจกรรมทางกายภาพ และดัง underestimation ของผลกระทบของกิจกรรมทางกายภาพ [32], [33] เช่น ผลจริงกิจกรรมทางกายภาพคืออาจจะแข็งแกร่งกว่าโดยประมาณ สุดท้ายนี้ ประชากรของเราถูกมะเร็งเต้านมระยะแรก ๆ postmenopausal ซึ่งอาจจำกัดการ generalizability ผู้หญิง premenopausal หรือผู้ที่ มีโรคมะเร็งสูงขึ้นบทสรุป
การแปล กรุณารอสักครู่..
คำอธิบาย
ในการศึกษาครั้งนี้เราพบความสัมพันธ์ระหว่างการขาดการออกกำลังกายและ TL สั้นในตัวอย่างตัดขนาดใหญ่ของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม สำหรับการปรับผลกระทบของอายุผู้หญิงรายงานการออกกำลังกายไม่ได้ TL สั้นกว่าผู้หญิงที่มีส่วนร่วมในการรายงานระดับปานกลางถึงกิจกรรมแข็งแรง ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างผู้หญิงที่ได้รับและไม่ได้ออกกำลังกายเป็น 270 bp การวิจัยโดย Slagboom และคณะ แสดงให้เห็นว่าลดลงโดยเฉลี่ยใน TL 31 bp ต่อปี [16] นี้แสดงให้เห็นว่าเป็นอิสระจากอายุผู้หญิงอยู่ประจำมากขึ้นอาจจะใกล้เคียงกับปีที่ 9 ทางชีวภาพที่มีอายุมากกว่าผู้หญิงที่มีการใช้งานทางร่างกายในระดับเซลล์ เพื่อความรู้ของเรานี้คือการศึกษาแรกที่จะวัดปริมาณความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายและ TL ในผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม. ความยาววัดจาก Telomere PBMCs สะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบสะสมของจิตสังคมและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมตรงข้ามกับภาวะสุขภาพในปัจจุบันและมีการคาดการณ์ ของการเจ็บป่วยและการเสียชีวิต [17] การปรากฏตัวของ TL สั้นในเซลล์เลือดได้รับการเชื่อมโยงกับโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุและเงื่อนไขในการพรีคลินิกของโรครวมทั้งการเสียชีวิตเพิ่มขึ้นจากโรคมะเร็ง [18] ศึกษาการศึกษาระยะยาวที่ผ่านมาจาก 478 ผู้หญิงที่มีขั้นตอนที่ฉันจะเป็นมะเร็งเต้านม IIIa ตรวจสอบ PBMC TL เปลี่ยนแปลง 6-30 เดือนที่โพสต์วินิจฉัย [19] การตัดทอน telomere ที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของทุกสาเหตุและมะเร็งเต้านมโดยเฉพาะการตายบอกการเปลี่ยนแปลงในเลือด TL ช่วงเวลาที่อาจจะเป็นตัวบ่งชี้ของการพยากรณ์โรค การค้นพบนี้มีความสอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้ที่คาดหวัง 20 ปี 47,102 บุคคลที่บอกว่า TL สั้นมีความเกี่ยวข้องกับความอยู่รอดลดลงหลังจากการวินิจฉัยโรคมะเร็งทั้งหมดรวมทั้งเต้านม [20] จากการวิจัยที่มีอยู่การเชื่อมโยง TL วัดใน PBMC และเพิ่มอัตราการตายจากโรคมะเร็ง, TL อาจจะเป็นตัวบ่งชี้ที่เป็นนวัตกรรมใหม่ในการวัดสถานะของชีววิทยาโฮสต์ของริ้วรอย; และในขณะที่ทุกเพศทุกวัยโฮสต์, ความสามารถในการดำเนินการเฝ้าระวังภูมิคุ้มกันอาจลดลงและจึงเพิ่มโอกาสของการเกิดซ้ำของการแพร่กระจาย. การค้นพบของเราเชื่อมโยงระหว่างการออกกำลังกายและ TL อาจให้โอกาสสำคัญที่จะอธิบายกลไกของการออกกำลังกายต่อผลลัพธ์ด้านสุขภาพ ในผู้รอดชีวิตจากมะเร็ง ระบบตรวจสอบที่ผ่านมาจาก 17 การศึกษาการตรวจสอบผลกระทบของการออกกำลังกายต่อความอยู่รอดให้การสนับสนุนสำหรับบทบาทของการออกกำลังกายในการลดสาเหตุทั้งหมดและมะเร็งเฉพาะอัตราการตายในผู้หญิงที่เป็นมะเร็งเต้านม [21] ข้อสรุปนี้เป็นเสียงสะท้อนจากระบบตรวจสอบ generalizable มากขึ้นจาก 45 การศึกษาในประชากรโรคมะเร็งต่างกันที่ 13 ได้รับการสุ่มและการทดลองควบคุมได้ [4] มันเป็นไปได้ว่าการออกกำลังกายอาจ buffer กับกระบวนการแก่ชราของเซลล์จึงช่วยปกป้องประชาชนจากโรคชราที่เกี่ยวข้อง แต่บทบาทของการออกกำลังกายในความสัมพันธ์นี้ยังคงที่จะแสดงให้เห็นถึง ในขณะที่เรารู้ว่าการออกกำลังกายช่วยลดความเสี่ยงโรคมะเร็งเต้านมการเจ็บป่วยและการตายของการวิจัยในอนาคตเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อตรวจสอบว่าการออกกำลังกายอาจจะมีการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพที่จะชะลออัตราการตัดทอน telomere เพิ่มเติมหรือส่งเสริมการกู้คืน telomere หลังการรักษาโรคมะเร็ง. แม้ว่ากลไกที่ชัดเจน ยังไม่ทราบการออกกำลังกายมีแนวโน้มที่จะมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงของ telomere โดยลดการสะสมในความเครียดออกซิเดชัน [22], ทำลายดีเอ็นเอ [23], และการอักเสบ [24], [25] เริ่มต้นการวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าการลดความเครียดในการรับรู้อาจมีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายและ TL [26], [27] Puterman และคณะ แบ่ง 63 สตรีวัยหมดประจำเดือนที่มีสุขภาพดีเป็นสองประเภทขึ้นอยู่กับว่าหรือไม่พวกเขาได้พบกับจำนวนเงินที่แนะนำประจำวันของการออกกำลังกาย [12] ในผู้หญิงที่ถูกใช้งานมากขึ้นมีการเชื่อมโยงระหว่างความเครียดและการรับรู้ TL ในขณะที่ผู้หญิงอยู่ประจำที่เพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วยในการรับรู้ความเครียดที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มขึ้น 15 เท่าในการต่อรองของการมี telomeres สั้น การวิจัยเบื้องต้นยังได้ชี้ให้เห็นว่าการแทรกแซงการลดความเครียดอาจส่งผลกระทบในเชิงบวกความยาว telomere ในกลุ่มตัวอย่างของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งปากมดลูก [28] แม้ว่าผลลัพธ์เหล่านี้จำเป็นต้องมีการทำแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงของการประเมินความเครียดผ่านการออกกำลังกายอาจจะเป็นกลไกในการพัฒนาสุขภาพในระดับเซลล์. ในขณะที่ผลของเราสนับสนุนโอกาสได้รับประโยชน์ของการออกกำลังกายในความชราของเซลล์สำหรับระยะแรกผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมเรายังระบุเฉพาะเจาะจง ลักษณะว่าถ้าปัจจุบันลดโอกาสของการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ได้รับการศึกษาต่ำไม่ได้เกี่ยวข้องกับการออกกำลังกาย [29] - [31] นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันและ symptomotology ซึมเศร้าถูกระบุว่าเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญสำหรับการไม่ได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย การแทรกแซงการกำหนดเป้าหมายที่จะมีส่วนร่วมเหล่านี้กลุ่มย่อยของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม, การส่งเสริมการดำเนินชีวิตที่มีสุขภาพดีและลดความเสี่ยงของโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุก่อนวัยอันควรและการลดลงเป็นขั้นตอนต่อไปที่จำเป็น. ข้อ จำกัด หลายจำเป็นต้องได้รับการพิจารณา ประการแรกการออกแบบตัดขวางพยายามที่จะระบุการเชื่อมโยงมากกว่าสรุปสาเหตุ การวิจัยที่คาดหวังในอนาคตความต้องการที่จะกำหนดความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการออกกำลังกายและ TL ประการที่สองข้อมูลการออกกำลังกายที่ได้รับผ่านทางรายงานด้วยตัวเองซึ่งได้แสดงให้เห็นอย่างต่อเนื่องนำไปสู่การประเมินค่าสูงของการออกกำลังกายและทำให้การดูเบาของผลกระทบของการออกกำลังกาย [32], [33] เช่นผลกระทบที่แท้จริงของการออกกำลังกายอาจจะเป็นที่แข็งแกร่งกว่าที่คาด สุดท้ายประชากรของเราได้รับวัยหมดประจำเดือนที่เป็นมะเร็งเต้านมซึ่งอาจ จำกัด generalizability เพื่อผู้หญิงวัยก่อนหมดประจำเดือนหรือผู้ที่มีโรคมะเร็งที่สูงขึ้น. สรุป
ในการศึกษาครั้งนี้เราพบความสัมพันธ์ระหว่างการขาดการออกกำลังกายและ TL สั้นในตัวอย่างตัดขนาดใหญ่ของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม สำหรับการปรับผลกระทบของอายุผู้หญิงรายงานการออกกำลังกายไม่ได้ TL สั้นกว่าผู้หญิงที่มีส่วนร่วมในการรายงานระดับปานกลางถึงกิจกรรมแข็งแรง ความแตกต่างของค่าเฉลี่ยระหว่างผู้หญิงที่ได้รับและไม่ได้ออกกำลังกายเป็น 270 bp การวิจัยโดย Slagboom และคณะ แสดงให้เห็นว่าลดลงโดยเฉลี่ยใน TL 31 bp ต่อปี [16] นี้แสดงให้เห็นว่าเป็นอิสระจากอายุผู้หญิงอยู่ประจำมากขึ้นอาจจะใกล้เคียงกับปีที่ 9 ทางชีวภาพที่มีอายุมากกว่าผู้หญิงที่มีการใช้งานทางร่างกายในระดับเซลล์ เพื่อความรู้ของเรานี้คือการศึกษาแรกที่จะวัดปริมาณความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายและ TL ในผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม. ความยาววัดจาก Telomere PBMCs สะท้อนให้เห็นถึงผลกระทบสะสมของจิตสังคมและปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมตรงข้ามกับภาวะสุขภาพในปัจจุบันและมีการคาดการณ์ ของการเจ็บป่วยและการเสียชีวิต [17] การปรากฏตัวของ TL สั้นในเซลล์เลือดได้รับการเชื่อมโยงกับโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุและเงื่อนไขในการพรีคลินิกของโรครวมทั้งการเสียชีวิตเพิ่มขึ้นจากโรคมะเร็ง [18] ศึกษาการศึกษาระยะยาวที่ผ่านมาจาก 478 ผู้หญิงที่มีขั้นตอนที่ฉันจะเป็นมะเร็งเต้านม IIIa ตรวจสอบ PBMC TL เปลี่ยนแปลง 6-30 เดือนที่โพสต์วินิจฉัย [19] การตัดทอน telomere ที่เกี่ยวข้องกับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของทุกสาเหตุและมะเร็งเต้านมโดยเฉพาะการตายบอกการเปลี่ยนแปลงในเลือด TL ช่วงเวลาที่อาจจะเป็นตัวบ่งชี้ของการพยากรณ์โรค การค้นพบนี้มีความสอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้ที่คาดหวัง 20 ปี 47,102 บุคคลที่บอกว่า TL สั้นมีความเกี่ยวข้องกับความอยู่รอดลดลงหลังจากการวินิจฉัยโรคมะเร็งทั้งหมดรวมทั้งเต้านม [20] จากการวิจัยที่มีอยู่การเชื่อมโยง TL วัดใน PBMC และเพิ่มอัตราการตายจากโรคมะเร็ง, TL อาจจะเป็นตัวบ่งชี้ที่เป็นนวัตกรรมใหม่ในการวัดสถานะของชีววิทยาโฮสต์ของริ้วรอย; และในขณะที่ทุกเพศทุกวัยโฮสต์, ความสามารถในการดำเนินการเฝ้าระวังภูมิคุ้มกันอาจลดลงและจึงเพิ่มโอกาสของการเกิดซ้ำของการแพร่กระจาย. การค้นพบของเราเชื่อมโยงระหว่างการออกกำลังกายและ TL อาจให้โอกาสสำคัญที่จะอธิบายกลไกของการออกกำลังกายต่อผลลัพธ์ด้านสุขภาพ ในผู้รอดชีวิตจากมะเร็ง ระบบตรวจสอบที่ผ่านมาจาก 17 การศึกษาการตรวจสอบผลกระทบของการออกกำลังกายต่อความอยู่รอดให้การสนับสนุนสำหรับบทบาทของการออกกำลังกายในการลดสาเหตุทั้งหมดและมะเร็งเฉพาะอัตราการตายในผู้หญิงที่เป็นมะเร็งเต้านม [21] ข้อสรุปนี้เป็นเสียงสะท้อนจากระบบตรวจสอบ generalizable มากขึ้นจาก 45 การศึกษาในประชากรโรคมะเร็งต่างกันที่ 13 ได้รับการสุ่มและการทดลองควบคุมได้ [4] มันเป็นไปได้ว่าการออกกำลังกายอาจ buffer กับกระบวนการแก่ชราของเซลล์จึงช่วยปกป้องประชาชนจากโรคชราที่เกี่ยวข้อง แต่บทบาทของการออกกำลังกายในความสัมพันธ์นี้ยังคงที่จะแสดงให้เห็นถึง ในขณะที่เรารู้ว่าการออกกำลังกายช่วยลดความเสี่ยงโรคมะเร็งเต้านมการเจ็บป่วยและการตายของการวิจัยในอนาคตเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อตรวจสอบว่าการออกกำลังกายอาจจะมีการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพที่จะชะลออัตราการตัดทอน telomere เพิ่มเติมหรือส่งเสริมการกู้คืน telomere หลังการรักษาโรคมะเร็ง. แม้ว่ากลไกที่ชัดเจน ยังไม่ทราบการออกกำลังกายมีแนวโน้มที่จะมีอิทธิพลต่อการเปลี่ยนแปลงของ telomere โดยลดการสะสมในความเครียดออกซิเดชัน [22], ทำลายดีเอ็นเอ [23], และการอักเสบ [24], [25] เริ่มต้นการวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าการลดความเครียดในการรับรู้อาจมีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายและ TL [26], [27] Puterman และคณะ แบ่ง 63 สตรีวัยหมดประจำเดือนที่มีสุขภาพดีเป็นสองประเภทขึ้นอยู่กับว่าหรือไม่พวกเขาได้พบกับจำนวนเงินที่แนะนำประจำวันของการออกกำลังกาย [12] ในผู้หญิงที่ถูกใช้งานมากขึ้นมีการเชื่อมโยงระหว่างความเครียดและการรับรู้ TL ในขณะที่ผู้หญิงอยู่ประจำที่เพิ่มขึ้นหนึ่งหน่วยในการรับรู้ความเครียดที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มขึ้น 15 เท่าในการต่อรองของการมี telomeres สั้น การวิจัยเบื้องต้นยังได้ชี้ให้เห็นว่าการแทรกแซงการลดความเครียดอาจส่งผลกระทบในเชิงบวกความยาว telomere ในกลุ่มตัวอย่างของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งปากมดลูก [28] แม้ว่าผลลัพธ์เหล่านี้จำเป็นต้องมีการทำแบบจำลองการเปลี่ยนแปลงของการประเมินความเครียดผ่านการออกกำลังกายอาจจะเป็นกลไกในการพัฒนาสุขภาพในระดับเซลล์. ในขณะที่ผลของเราสนับสนุนโอกาสได้รับประโยชน์ของการออกกำลังกายในความชราของเซลล์สำหรับระยะแรกผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านมเรายังระบุเฉพาะเจาะจง ลักษณะว่าถ้าปัจจุบันลดโอกาสของการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ได้รับการศึกษาต่ำไม่ได้เกี่ยวข้องกับการออกกำลังกาย [29] - [31] นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันและ symptomotology ซึมเศร้าถูกระบุว่าเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญสำหรับการไม่ได้มีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย การแทรกแซงการกำหนดเป้าหมายที่จะมีส่วนร่วมเหล่านี้กลุ่มย่อยของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม, การส่งเสริมการดำเนินชีวิตที่มีสุขภาพดีและลดความเสี่ยงของโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุก่อนวัยอันควรและการลดลงเป็นขั้นตอนต่อไปที่จำเป็น. ข้อ จำกัด หลายจำเป็นต้องได้รับการพิจารณา ประการแรกการออกแบบตัดขวางพยายามที่จะระบุการเชื่อมโยงมากกว่าสรุปสาเหตุ การวิจัยที่คาดหวังในอนาคตความต้องการที่จะกำหนดความสัมพันธ์เชิงสาเหตุระหว่างการออกกำลังกายและ TL ประการที่สองข้อมูลการออกกำลังกายที่ได้รับผ่านทางรายงานด้วยตัวเองซึ่งได้แสดงให้เห็นอย่างต่อเนื่องนำไปสู่การประเมินค่าสูงของการออกกำลังกายและทำให้การดูเบาของผลกระทบของการออกกำลังกาย [32], [33] เช่นผลกระทบที่แท้จริงของการออกกำลังกายอาจจะเป็นที่แข็งแกร่งกว่าที่คาด สุดท้ายประชากรของเราได้รับวัยหมดประจำเดือนที่เป็นมะเร็งเต้านมซึ่งอาจ จำกัด generalizability เพื่อผู้หญิงวัยก่อนหมดประจำเดือนหรือผู้ที่มีโรคมะเร็งที่สูงขึ้น. สรุป
การแปล กรุณารอสักครู่..
การอภิปราย
ในการศึกษาพบความสัมพันธ์ระหว่างการขาดกิจกรรมทางกายและ TL สั้นในกลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่ของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม การปรับผลกระทบของอายุ ผู้หญิงไม่ได้มีรายงานกิจกรรมทางกายภาพ TL สั้นกว่าผู้หญิงที่รายงานการมีส่วนร่วมในด้านการทำงานความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยระหว่างผู้หญิงที่มีและไม่ได้ใช้งานจริงคือ 270 BP . การวิจัยโดย slagboom et al . พบว่าลดลงเฉลี่ยใน TL 31 BP ต่อปี [ 16 ] นี้แสดงให้เห็นว่า อิสระ อายุ ผู้หญิง ออกกำลังกายมากขึ้นอาจจะใกล้ชิดกับ 9 ปีได้ แก่กว่าผู้หญิงที่เป็นมากกว่าใช้งานจริง ในระดับเซลล์ ความรู้ของเราการศึกษานี้เป็นครั้งแรกที่มีความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมและ TL ทางกายภาพของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม .
เทโลเมียความยาววัดจาก PBMCs สะท้อนสะสมผลจิต ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมตรงข้ามกับภาวะสุขภาพในปัจจุบันและพยากรณ์ของการเจ็บป่วยและการตาย [ 17 ]การแสดงตนของเลือดส่วนปลายสั้น TL ในเซลล์ที่ได้รับการเชื่อมโยงกับโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุและสภาพของโรครวมทั้งปีเพิ่มขึ้นอัตราการตายจากโรคมะเร็ง [ 18 ] ล่าสุดตามยาวการศึกษาไปข้างหน้าของผู้หญิงแต่ด้วยขั้นตอนที่ผมจะสามารถตรวจสอบมะเร็งเต้านม 2 TL เปลี่ยนจาก 6 ถึง 30 เดือนหลังการวินิจฉัย [ 19 ]เทโลเมียร์สั้นมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของมะเร็งเต้านม และอัตราการตายจากทุกสาเหตุเฉพาะเจาะจง แนะนำว่า เปลี่ยนเลือด TL ตลอดเวลาอาจไบโอมาร์คเกอร์ของการพยากรณ์โรค . การค้นพบนี้สอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้อนาคต 20 ปี 47102 บุคคลบอกว่า TL สั้นที่เกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยมะเร็งรอดหลังจากทั้งหมด รวมทั้งเต้านม [ 20 ]ตามงานวิจัยที่เชื่อมโยง TL วัดขาว และเพิ่มอัตราการตายจากโรคมะเร็ง , TL อาจเป็นตัวแทนของไบโอมาร์คเกอร์นวัตกรรมที่จะวัดสถานะของโฮสต์ชีววิทยาของริ้วรอย และบริวาร อายุ ความสามารถในการเฝ้าระวังภูมิคุ้มกันอาจลดลง และจึงเพิ่มความน่าจะเป็นของการเกิดการแพร่กระจาย .
การหาของความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกายและ TL อาจให้โอกาสสำคัญเพื่ออธิบายกลไกของกิจกรรมทางกายภาพต่อผลลัพธ์ด้านสุขภาพของผู้รอดชีวิตจากโรคมะเร็ง ทบทวนอย่างเป็นระบบล่าสุด 17 ศึกษาตรวจสอบผลกระทบของกิจกรรมทางกายในการอยู่รอดที่ให้การสนับสนุนบทบาทของการออกกำลังกายในการลดทุกสาเหตุ และมะเร็งที่เฉพาะเจาะจงอัตราการตายในผู้ป่วยมะเร็งเต้านม [ 21 ] ข้อสรุปนี้สะท้อนโดย generalizable เพิ่มเติมการทบทวนจาก 45 ในการศึกษาประชากรมะเร็งที่แตกต่างกัน ซึ่ง 13 สุ่มและควบคุมการทดลอง [ 4 ] มันเป็นไปได้ว่ากิจกรรมทางกายภาพอาจจะบัฟเฟอร์กับอายุของเซลล์กระบวนการเพื่อปกป้องบุคคลจากริ้วรอยโรคที่เกี่ยวข้อง อย่างไรก็ตามบทบาทของการออกกำลังกายในความสัมพันธ์นี้ยังคงที่จะแสดงให้เห็นถึง ในขณะที่เรารู้ว่าการออกกำลังกายช่วยลดความเสี่ยงโรคมะเร็งเต้านม , อัตราการเจ็บป่วยและการตาย วิจัยอนาคตเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อตรวจสอบว่ากิจกรรมทางกายภาพอาจเป็นการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพเพื่อลดอัตราของเทโลเมียร์สั้นเพิ่มเติมหรือส่งเสริมการฟื้นตัวหลังการรักษาภาวะมะเร็ง .
แม้ว่ากลไกที่แน่นอนยังไม่ทราบ กิจกรรมทางกาย อาจมีผลต่อภาวะการเปลี่ยนแปลงทางสะสมความเครียดออกซิเดชัน [ 22 ] , ความเสียหายของดีเอ็นเอ [ 23 ] และการอักเสบ [ 24 ] , [ 25 ] การวิจัยเริ่มต้นยังแสดงให้เห็นว่าการลดการรับรู้ความเครียดอาจจะมีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายและ TL [ 26 ] [ 27 ] puterman et al .63 สุขภาพสตรีวัยทอง แบ่งออกเป็นสองประเภทขึ้นอยู่กับว่าหรือไม่พวกเขาเจอทุกวัน แนะนำปริมาณของกิจกรรมทางกายภาพ [ 12 ] ในผู้หญิงที่ถูกใช้งานมาก ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความเครียดและ TL ในขณะที่ผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง หน่วย เพิ่มขึ้นในการรับรู้ความเครียดที่เกี่ยวข้องกับ 15 พับเพิ่มโอกาสมีเทโลเมียร์สั้นการวิจัยเบื้องต้นยังพบว่า ความเครียด การลดการแทรกแซงอาจส่งผลกระทบทางบวกความยาวของเทโลเมียร์ ในตัวอย่างของผู้รอดชีวิตมะเร็งปากมดลูก [ 28 ] แม้ว่าผลลัพธ์เหล่านี้ต้องมีการปรับเปลี่ยน , การประเมินความเครียดผ่านกิจกรรมทางกายภาพอาจเป็นกลไกที่จะส่งเสริมสุขภาพในระดับเซลล์ .
ในขณะที่ผลลัพธ์ของเราสนับสนุนประโยชน์ของการออกกำลังกายในผู้สูงอายุในผู้รอดชีวิตจากโรคมะเร็งเต้านมในระยะแรกเรายังระบุลักษณะเฉพาะว่าถ้าปัจจุบันลดโอกาสของการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ การศึกษาต่ำ มีความสัมพันธ์กับการใช้งานจริง [ 29 ] - [ 31 ] นอกจากนี้การแข่งขันและโรคซึมเศร้า symptomotology ระบุเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญสำหรับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย โดยเป้าหมายการต่อสู้เหล่านี้ย่อยกลุ่มของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม ส่งเสริมวิถีชีวิตมีสุขภาพดี และลดความเสี่ยงของโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุก่อนวัยอันควรและลดลงเป็นจำเป็นขั้นต่อไป
หลายข้อ จำกัด จะต้องได้รับการพิจารณา ประการแรกการออกแบบจึงพยายามที่จะระบุสมาคมมากกว่าการอนุมานสาเหตุ อนาคตของการวิจัยในอนาคตต้องการที่จะกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกาย และ tl. ประการที่สองข้อมูลกิจกรรมทางกายภาพ ได้รับรายงานทาง ,ซึ่งได้รับการแสดงอย่างต่อเนื่องเพื่อนำไปสู่การประเมินมากเกินไปของกิจกรรมทางกายภาพและดังนั้นเพื่อประเมินค่าต่ำกว่าผลของกิจกรรมทางกายภาพ [ 32 ] [ 33 ] เช่น ผลกระทบที่แท้จริงของกิจกรรมทางกายภาพอาจจะแข็งแกร่งกว่าที่คาด ท้ายนี้ ประชากรสูงอายุจุดเริ่มต้นของมะเร็งเต้านมซึ่งอาจ จำกัด ของวิชาในผู้หญิง premenopausal หรือผู้ที่มีโรคมะเร็งขั้นสูงเพิ่มเติม
สรุป
ในการศึกษาพบความสัมพันธ์ระหว่างการขาดกิจกรรมทางกายและ TL สั้นในกลุ่มตัวอย่างที่มีขนาดใหญ่ของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม การปรับผลกระทบของอายุ ผู้หญิงไม่ได้มีรายงานกิจกรรมทางกายภาพ TL สั้นกว่าผู้หญิงที่รายงานการมีส่วนร่วมในด้านการทำงานความแตกต่างของคะแนนเฉลี่ยระหว่างผู้หญิงที่มีและไม่ได้ใช้งานจริงคือ 270 BP . การวิจัยโดย slagboom et al . พบว่าลดลงเฉลี่ยใน TL 31 BP ต่อปี [ 16 ] นี้แสดงให้เห็นว่า อิสระ อายุ ผู้หญิง ออกกำลังกายมากขึ้นอาจจะใกล้ชิดกับ 9 ปีได้ แก่กว่าผู้หญิงที่เป็นมากกว่าใช้งานจริง ในระดับเซลล์ ความรู้ของเราการศึกษานี้เป็นครั้งแรกที่มีความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมและ TL ทางกายภาพของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม .
เทโลเมียความยาววัดจาก PBMCs สะท้อนสะสมผลจิต ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมและพฤติกรรมตรงข้ามกับภาวะสุขภาพในปัจจุบันและพยากรณ์ของการเจ็บป่วยและการตาย [ 17 ]การแสดงตนของเลือดส่วนปลายสั้น TL ในเซลล์ที่ได้รับการเชื่อมโยงกับโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุและสภาพของโรครวมทั้งปีเพิ่มขึ้นอัตราการตายจากโรคมะเร็ง [ 18 ] ล่าสุดตามยาวการศึกษาไปข้างหน้าของผู้หญิงแต่ด้วยขั้นตอนที่ผมจะสามารถตรวจสอบมะเร็งเต้านม 2 TL เปลี่ยนจาก 6 ถึง 30 เดือนหลังการวินิจฉัย [ 19 ]เทโลเมียร์สั้นมีความสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของมะเร็งเต้านม และอัตราการตายจากทุกสาเหตุเฉพาะเจาะจง แนะนำว่า เปลี่ยนเลือด TL ตลอดเวลาอาจไบโอมาร์คเกอร์ของการพยากรณ์โรค . การค้นพบนี้สอดคล้องกับการศึกษาก่อนหน้านี้อนาคต 20 ปี 47102 บุคคลบอกว่า TL สั้นที่เกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยมะเร็งรอดหลังจากทั้งหมด รวมทั้งเต้านม [ 20 ]ตามงานวิจัยที่เชื่อมโยง TL วัดขาว และเพิ่มอัตราการตายจากโรคมะเร็ง , TL อาจเป็นตัวแทนของไบโอมาร์คเกอร์นวัตกรรมที่จะวัดสถานะของโฮสต์ชีววิทยาของริ้วรอย และบริวาร อายุ ความสามารถในการเฝ้าระวังภูมิคุ้มกันอาจลดลง และจึงเพิ่มความน่าจะเป็นของการเกิดการแพร่กระจาย .
การหาของความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกายและ TL อาจให้โอกาสสำคัญเพื่ออธิบายกลไกของกิจกรรมทางกายภาพต่อผลลัพธ์ด้านสุขภาพของผู้รอดชีวิตจากโรคมะเร็ง ทบทวนอย่างเป็นระบบล่าสุด 17 ศึกษาตรวจสอบผลกระทบของกิจกรรมทางกายในการอยู่รอดที่ให้การสนับสนุนบทบาทของการออกกำลังกายในการลดทุกสาเหตุ และมะเร็งที่เฉพาะเจาะจงอัตราการตายในผู้ป่วยมะเร็งเต้านม [ 21 ] ข้อสรุปนี้สะท้อนโดย generalizable เพิ่มเติมการทบทวนจาก 45 ในการศึกษาประชากรมะเร็งที่แตกต่างกัน ซึ่ง 13 สุ่มและควบคุมการทดลอง [ 4 ] มันเป็นไปได้ว่ากิจกรรมทางกายภาพอาจจะบัฟเฟอร์กับอายุของเซลล์กระบวนการเพื่อปกป้องบุคคลจากริ้วรอยโรคที่เกี่ยวข้อง อย่างไรก็ตามบทบาทของการออกกำลังกายในความสัมพันธ์นี้ยังคงที่จะแสดงให้เห็นถึง ในขณะที่เรารู้ว่าการออกกำลังกายช่วยลดความเสี่ยงโรคมะเร็งเต้านม , อัตราการเจ็บป่วยและการตาย วิจัยอนาคตเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อตรวจสอบว่ากิจกรรมทางกายภาพอาจเป็นการแทรกแซงที่มีประสิทธิภาพเพื่อลดอัตราของเทโลเมียร์สั้นเพิ่มเติมหรือส่งเสริมการฟื้นตัวหลังการรักษาภาวะมะเร็ง .
แม้ว่ากลไกที่แน่นอนยังไม่ทราบ กิจกรรมทางกาย อาจมีผลต่อภาวะการเปลี่ยนแปลงทางสะสมความเครียดออกซิเดชัน [ 22 ] , ความเสียหายของดีเอ็นเอ [ 23 ] และการอักเสบ [ 24 ] , [ 25 ] การวิจัยเริ่มต้นยังแสดงให้เห็นว่าการลดการรับรู้ความเครียดอาจจะมีผลต่อความสัมพันธ์ระหว่างการออกกำลังกายและ TL [ 26 ] [ 27 ] puterman et al .63 สุขภาพสตรีวัยทอง แบ่งออกเป็นสองประเภทขึ้นอยู่กับว่าหรือไม่พวกเขาเจอทุกวัน แนะนำปริมาณของกิจกรรมทางกายภาพ [ 12 ] ในผู้หญิงที่ถูกใช้งานมาก ไม่มีความสัมพันธ์ระหว่างการรับรู้ความเครียดและ TL ในขณะที่ผู้หญิงกลุ่มหนึ่ง หน่วย เพิ่มขึ้นในการรับรู้ความเครียดที่เกี่ยวข้องกับ 15 พับเพิ่มโอกาสมีเทโลเมียร์สั้นการวิจัยเบื้องต้นยังพบว่า ความเครียด การลดการแทรกแซงอาจส่งผลกระทบทางบวกความยาวของเทโลเมียร์ ในตัวอย่างของผู้รอดชีวิตมะเร็งปากมดลูก [ 28 ] แม้ว่าผลลัพธ์เหล่านี้ต้องมีการปรับเปลี่ยน , การประเมินความเครียดผ่านกิจกรรมทางกายภาพอาจเป็นกลไกที่จะส่งเสริมสุขภาพในระดับเซลล์ .
ในขณะที่ผลลัพธ์ของเราสนับสนุนประโยชน์ของการออกกำลังกายในผู้สูงอายุในผู้รอดชีวิตจากโรคมะเร็งเต้านมในระยะแรกเรายังระบุลักษณะเฉพาะว่าถ้าปัจจุบันลดโอกาสของการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย สอดคล้องกับงานวิจัยก่อนหน้านี้ การศึกษาต่ำ มีความสัมพันธ์กับการใช้งานจริง [ 29 ] - [ 31 ] นอกจากนี้การแข่งขันและโรคซึมเศร้า symptomotology ระบุเป็นปัจจัยเสี่ยงที่สำคัญสำหรับการมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางกาย โดยเป้าหมายการต่อสู้เหล่านี้ย่อยกลุ่มของผู้รอดชีวิตจากมะเร็งเต้านม ส่งเสริมวิถีชีวิตมีสุขภาพดี และลดความเสี่ยงของโรคที่เกี่ยวข้องกับอายุก่อนวัยอันควรและลดลงเป็นจำเป็นขั้นต่อไป
หลายข้อ จำกัด จะต้องได้รับการพิจารณา ประการแรกการออกแบบจึงพยายามที่จะระบุสมาคมมากกว่าการอนุมานสาเหตุ อนาคตของการวิจัยในอนาคตต้องการที่จะกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างกิจกรรมทางกาย และ tl. ประการที่สองข้อมูลกิจกรรมทางกายภาพ ได้รับรายงานทาง ,ซึ่งได้รับการแสดงอย่างต่อเนื่องเพื่อนำไปสู่การประเมินมากเกินไปของกิจกรรมทางกายภาพและดังนั้นเพื่อประเมินค่าต่ำกว่าผลของกิจกรรมทางกายภาพ [ 32 ] [ 33 ] เช่น ผลกระทบที่แท้จริงของกิจกรรมทางกายภาพอาจจะแข็งแกร่งกว่าที่คาด ท้ายนี้ ประชากรสูงอายุจุดเริ่มต้นของมะเร็งเต้านมซึ่งอาจ จำกัด ของวิชาในผู้หญิง premenopausal หรือผู้ที่มีโรคมะเร็งขั้นสูงเพิ่มเติม
สรุป
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- หอบของพลุงพลัง
- A fingerprint profile of honey oligosaccha
- หยิ่ง
- ขยันอ่านหนังสือ
- คำตอบคือ มีเพื่อนมากมาย
- Please be informed you that I will maint
- ฉันขี้เหร่ฉันเป็นผี
- เตียง
- ฉันเอารูปภาพของ Thuong ให้patดู, putบอกห
- Maiza can be used for many purposes, but
- โบราณสถาน
- ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนในโครงการนี้
- เดือน
- กำลัง
- A modular process risk model approach wa
- school
- Abbreviation
- you give me a while firstlater i will ex
- ทำเอกสารเบิกเงินค่าทำฟันประกันสังคม
- train pass
- But it didn't disappear.
- เธอสวย
- ระยะเวลาในการหมุนเวียนใช้อุปกรณ์
- Through this letter I want to inform you
