CIRCULATION PATTERNSThe visitor literature reveals a number of circula การแปล - CIRCULATION PATTERNSThe visitor literature reveals a number of circula ไทย วิธีการพูด

CIRCULATION PATTERNSThe visitor lit

CIRCULATION PATTERNS
The visitor literature reveals a number of circulation patterns that have been observed in more than one
study2
. All of the patterns reviewed below can be thought of as “short-cutting” since they involve
decreasing the cost of circulation by taking the fewest steps.
Turning right at choice points (and walking on the right side of pathways)—While some studies have
reported a strong tendency to turn right at a choice point, others have not. This author reviewed literature
that demonstrated the right-turn principle works only in the absence of other strong directional factors such
as landmark attractors (1995). We now believe that there is a little more to the story. When right turning
occurs, it involves the least amount of movement or effort.
We consider right turning as an example of “economy of movement” (or reducing the cost in terms of
time and effort) because turning right, when it does occur, is motivated by taking the fewest number of
steps. Consider figure 2. When people come to an intersection with the traditional four-path, perpendicular
arrangement, they are generally on the right side of the path. The most economical choice is to turn right
(see figure 1a). On the other hand, if one approaches the intersection on the left-hand side of the path, it
would be more economical to turn left (see figure 1d). Since people tend to walk on the right, most visitors
are on the right when they come to a choice point and consequently turn right. On the other hand, when
people have a destination that requires a left turn, they move to the left of the path before turning—the most
economical way to move. This explanation is simple and appears to account for reports in the literature.
The tendency to walk on the right side of a path has been frequently observed and is closely tied to
the tendency to turn right (when it occurs). The sociologist William Whyte has studied people’s behavior in
city plazas and on city streets (1980; 1988). Whyte, in his chapter on the “skilled pedestrian,” summarized
the pattern of walking on the right:
Pedestrians usually walk on the right. (Deranged people and oddballs are more likely to go left, against
the flow) (1988, 57).
This description of New York City pedestrians, despite his tongue-in-cheek humor, also describes people’s
movement in many public places. People tend to stay to the right as they walk. But, contrary to Whyte’s
implication, those who walk on the left are not necessarily deranged or oddballs—they may have a left-turn
destination!4
If visitors enter a gallery on the right side of the door, then turning right is the most economical
response. However, if visitors enter a gallery along the left-hand wall, then continuing straight is the most
economical response. The following literature appears consistent with this analysis.
Melton reported a preponderance of right-turning behavior in several galleries (1935). From 70 to 80
percent of visitors in these galleries turned right as they entered. It is important to note that the entrance
door was centered so visitors had to turn right or left to view the art works on the wall, and, there were no
objects in the middle of the gallery to pull the visitor toward the middle. Melton’s data does not tell us if
the left turning visitors were on the left side of the path as they entered and the right turning visitors on the
right of the path. Given our proposed view of the economy of movement and effort, it would be instructive
to know.
Yoshioka observed a right turn bias for one exhibition hall (Hall of Man) but not for another (Hall of
Medicine) at the World’s Fair in New York (1942). Each hall had multiple entrances and exits. He reported
different turning percentages for each entrance of these halls, suggesting the differential influence of the
exhibits. Yoshioka attributed the lack of right turning dominance in the Hall of Medicine to attraction of
exhibits near the entrance (salient object attraction). An examination of the floor plan in his publication
suggests that inertia (tendency to continue in a straight path) may also have been a factor, since there was
an opportunity to go straight ahead as well as to the right or left. Hall of Man did not have the four-path
perpendicular intersection (as shown in figure 1) present in the Hall of Medicine. In addition, exhibit
displays were arranged so they attracted visitors and drew them to the right.
Weiss and Boutourline also found a right-turn bias and tendency to circulate in a counterclockwise
direction depending on the design of exhibits and the design of the hall (1963). These researchers
recognized that the design of the space determined whether or not right turning occurred.
Parsons and Loomis found that the right turning principle did not hold in the Pharmacy Exhibition at
the National Museum of History and Technology, probably because of the attraction of “landmark” exhibits
(1973). They reported that 60 percent did not turn right. The exhibition hall was considerably more
complex than those studied by Melton. These researchers also found different traffic patterns when the
museum was crowded (this makes sense if one considers the “cost” of fighting crowds).
Shettel, in his evaluation of Man in his Environment at the Field Museum of Natural History, provided
a detailed analysis of visitor movements in this circular-shaped Exhibition (1976). He reported that 73
percent of visitors entered on the right side of the Sphere of Life.
Taylor reported predominately right-hand turns and counterclockwise flow at the Steinhart Aquarium
in San Francisco (1986). Analysis of the floor plan of the Aquarium suggested that it was designed in a way
that supported this traffic flow pattern. That is, fewer steps were required in order to turn right if one was
walking on the right side of the path. The first intersection in the Aquarium was a T—with the choice of
turning right or left (there was no option to go straight).
Deans, Martin, Neon, Nusea, and O’Reilly reported a study at the Reid Park Zoo in which visitors
were asked to retrace (on paper) their circulation route through the zoo (1987). The most common
circulation pattern involved turning right and circulating counterclockwise on the periphery of the zoo,
essentially making a circle, but not using paths that connect one part of the outer circle with another. Of the
43 percent who followed the perimeter path, 78 percent of these visitors turned right.
Bitgood, Hines, Hamberger, and Ford did not observe a majority of visitors turning right in a changing
exhibit gallery at the Anniston Museum of Natural History (1992). While the circulation patterns of the
visitor changed from one exhibition to another, there was no strong tendency to turn right or to circulate in
a counterclockwise direction. For two of the exhibitions (Bird Illustrations and Dinosaur), over 70 percent
remained on the left-hand wall after they entered. In the Edgerton exhibition, 60 percent stayed along the
left wall; for the Faces of Destiny exhibition 56 percent stayed along the left wall. In only one exhibition
did less than 50 percent of visitors walk along this wall. In no case did more than 33 percent turn right.
In the above study, the architectural characteristics of the gallery and the layout of exhibit displays
seemed to dictate the direction of traffic flow. The most important architectural characteristic of this gallery
was the fact that visitors entered along the left wall. In addition, it is important to note that there was only
one entrance/exit. Visitors left by the same door as they entered.
Underhill argued that right turning is the major pattern in retail stores. He suggested that this behavior
pattern is important for retail design (1999). However, he did not offer specific, quantitative reports of his
data. And he did not indicate that the pattern might be influenced by the design of the space.
Bitgood and Dukes observed people’s choice-point turning behavior at two small shopping malls
(2006). The intersections studied were of the type shown in figure 1. From a single direction, six possible traffic patterns were examined to account for the combination of right or left side of the path and turning
right/left or straight ahead. Thus, “right-right” (figure 1a) would signify an individual who was walking on
the right side and turned right. A “right-left” (figure 1b) pattern signifies walking on the right side and
turning left. One hundred groups were observed. The economy of movement hypothesis predicts that
turning combinations will include right-right, right-straight, left-left, and/or left-straight. Two of these
patterns are not economical in terms of number of steps: right-left and left-right.
Consistent with the hypothesis, visitors almost always chose a turning combination involving the least
number of steps. The majority turned right from the right side of the path (52 and 58 percent). Continuing
straight from the right side of the path was also common (34 and 27 percent). Obviously, most people
stayed on the right-hand side (88 and 85 percent). Also consistent with the prediction, most of the left
turners did so from the left side of the path. These left turners moved to the left side of the path before they
reached the intersection in order to save steps. Note that only two percent used either of the noneconomical
patterns. When pedestrians were going to make a left-hand turn, they moved to the left lane
before arriving at the intersection (an economical strategy in terms of number of steps).
In summary, right turning seems to occur in some conditions but not others. If the attraction of a
landmark object is not considered, reducing the number of steps seems to be the major motivation for
turning right. We suggest that, in the absence of other motivations (such as a destination to the left, or
following a group of other people) people who are in the right lane of the path will turn right if it i
0/5000
จาก: -
เป็น: -
ผลลัพธ์ (ไทย) 1: [สำเนา]
คัดลอก!
รูปแบบการหมุนเวียนเอกสารประกอบการเยี่ยมชมเปิดเผยหมายเลขของรูปแบบการหมุนเวียนที่มีการสังเกตมากกว่า หนึ่งstudy2. ทุกรูปแบบตรวจทานด้านล่างสามารถคิดเป็น "สั้นตัด" เนื่องจากพวกเขาเกี่ยวข้องกับลดต้นทุนหมุนเวียน โดยทำตามขั้นตอนน้อยที่สุดเลี้ยวขวาที่จุดเลือก (และเดินบนด้านขวาของทางเดิน) — ในขณะที่มีการศึกษาบางรายงานแนวโน้มที่แข็งแกร่งจะเลี้ยวขวาที่จุดเลือก อื่น ๆ มีไม่ ผู้เขียนทบทวนวรรณกรรมนี้ที่แสดงหลักขวาเปิดทำงานเฉพาะในของแข็งแรงทิศทางปัจจัยอื่น ๆ เช่นเป็นแลนด์มาร์ค attractors (1995) เราเชื่อว่ามีน้อยเรื่องการ เมื่อเลี้ยวขวาเกิด เกี่ยวข้องกับการเคลื่อนไหวหรือความพยายามน้อยเราพิจารณาเลี้ยวขวาเป็นตัวอย่างของ "เศรษฐกิจเคลื่อนไหว" (หรือลดต้นทุนในแง่ของเวลาและความพยายาม) เนื่องจากเปิดขวา เมื่อมันเกิดขึ้น เป็นแรงจูงใจ โดยการหยิบขั้นตอนการ พิจารณารูปที่ 2 เมื่อคนมาสี่แยกกับเส้นตั้งฉากเส้น 4 ดั้งเดิมการจัดการ พวกเขามักจะอยู่ทางขวาของเส้นทาง ทางเลือกประหยัดที่สุดคือการ เลี้ยวขวา(ดูรูปที่ 1a) ในทางกลับกัน หนึ่ง ใกล้สี่แยกทางซ้ายมือของเส้นทาง มันจะประหยัดมากขึ้นเมื่อต้องการเลี้ยวซ้าย (ดูรูปที่ 1d) เนื่องจากคนที่มีแนวโน้มเดินทางด้านขวา ผู้เข้าชมมากที่สุดอยู่ด้านขวาเมื่อมาถึงจุดทาง แล้วจึง เลี้ยวขวา บนมืออื่น ๆ เมื่อคนมีปลายทางที่ต้องเลี้ยวซ้าย จะย้ายไปทางซ้ายของเส้นทางก่อนที่จะเปิดตัวมากที่สุดวิธีประหยัดการย้าย คำอธิบายนี้จะง่าย และปรากฏการรายงานในวรรณคดีแนวโน้มการเดินทางด้านขวาของเส้นได้รับมักจะสังเกต และเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับแนวโน้มที่จะเลี้ยวขวา (เมื่อเกิด) Sociologist William คัดสรรได้ศึกษาพฤติกรรมของคนในซิตี้พลาซ่า บนถนนเมือง (1980, 1988) คัดสรร ในบทของเขาใน "ฝีมือเดิน สรุปรูปแบบการเดินทางด้านขวา:มักเดินชิดทางด้านขวา (คนวิกลจริตและ oddballs มีแนวโน้มไปซ้าย กับการไหล) (1988, 57)คำอธิบายของนิวยอร์กชิด แม้มีอารมณ์ขันของเขา tongue-in-cheek อธิบายถึงประชาชนในสถานสาธารณะหลายครั้ง คนมักจะ อยู่ทางด้านขวาจะเดิน แต่ ขัดกับของคัดสรรปริยาย ผู้ที่เดินทางด้านซ้ายจะไม่จำเป็นต้องวิกลจริต หรือ oddballs ซึ่งอาจมีการเลี้ยวซ้ายปลาย! 4ถ้านักท่องเที่ยวป้อนเก็บรูปบนด้านขวาของประตู แล้ว เลี้ยวขวาจะประหยัดที่สุดตอบสนอง อย่างไรก็ตาม ถ้านักท่องเที่ยวป้อนเก็บรูปตามผนังซ้าย แล้ว ต่อตรงเป็นส่วนใหญ่ประหยัดมาก ๆ เอกสารประกอบการต่อไปนี้สอดคล้องกับการวิเคราะห์นี้แล้วMelton รายงานกำกับลักษณะเลี้ยวขวาในแกลเลอรี่หลาย (1935) จาก 70 ถึง 80ร้อยละของผู้เข้าชมในแกลลอรี่นี้เปิดขวาพวกเขาป้อน สิ่งสำคัญคือต้องสังเกตว่า ทางเข้าจุดศูนย์กลางประตูเพื่อชมได้พลิกขวา หรือซ้ายเพื่อดูศิลปะทำงานบนผนัง และ มีไม่วัตถุระหว่างเก็บจะดึงผู้เข้าชมไปยังส่วนกลาง ข้อมูลของ melton บอกถ้านักท่องเที่ยวเลี้ยวซ้ายมาด้านซ้ายของเส้นทางเข้า และด้านขวาที่เปิดชมการด้านขวาของเส้น ให้มุมมองเศรษฐกิจเคลื่อนไหวและความพยายามของเราเสนอ มันจะให้คำแนะนำรู้Yoshioka สังเกตความโน้มเอียงขวาเปิดนิทรรศการหนึ่ง (หอชาย) แต่ไม่ใช่เพื่อ การอื่น (ฮอลล์ของยาที่ยุติธรรมของโลกในนิวยอร์ก (ปี 1942) แต่ละหอมีหลายทางเข้าและออกจาก เขารายงานเปิดเปอร์เซ็นต์สำหรับแต่ละทางเข้าห้องโถงนี้ แนะนำอิทธิพลของส่วนต่าง ๆจัดแสดง Yoshioka เกิดจากการขาดสิทธิเปิดครอบงำในศาลายาการเดินทางของจัดแสดงใกล้ทางเข้า (วัตถุเด่นแหล่งท่องเที่ยว) การตรวจสอบแผนผังในสิ่งพิมพ์ของเขาแนะนำว่า ความเฉื่อย (แนวโน้มการเส้นตรง) อาจยังมีตั้งแต่ตัว มีมีโอกาสไปตรงข้างหน้าเช่นเป็นขวาหรือซ้าย หอชายไม่มีเส้นทาง 4เส้นแยกตามแสดงในรูปที่ 1) อยู่ในศาลายา นอกจากนี้ แสดงมีจัดแสดงเพื่อให้ดึงดูดนักท่องเที่ยว และดึงออกทางด้านขวามีร์และ Boutourline ยังพบความโน้มเอียงขวาเปิดและแนวโน้มที่จะไหลเวียนในที่ทวนเข็มนาฬิกาทิศทางตามการออกแบบการจัดแสดงและการออกแบบศาลา (1963) นักวิจัยเหล่านี้ยอมรับว่า การออกแบบพื้นที่กำหนดว่าขวาเปิดหรือไม่เกิดขึ้นพาร์สันส์และ Loomis พบว่า ด้านขวาเปิดหลักไม่ได้ถือในนิทรรศการเภสัชศาสตร์ที่พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งชาติและเทคโนโลยี อาจเนื่องจากสถานที่ท่องเที่ยวของ "ดิฉันขอ" จัดแสดง(1973) พวกเขารายงานว่า ร้อยละ 60 ได้ไม่เลี้ยวขวา นิทรรศการมีเพิ่มมากขึ้นอย่างมากซับซ้อนกว่าศึกษา โดย Melton นักวิจัยเหล่านี้ยังพบต่าง ๆ จราจร patterns เมื่อการพิพิธภัณฑ์ที่แออัด (นี้เข้าใจถ้าหนึ่งพิจารณา "ต้นทุน" ของการต่อสู้ฝูงชน)Shettel ในเขาประเมินคนในสภาพแวดล้อมของเขาที่ฟิลด์พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ ให้วิเคราะห์รายละเอียดของการเคลื่อนย้ายผู้เข้าชมในงานนิทรรศการนี้ทรงกลม (1976) เขารายงานว่า 73ร้อยละของผู้เข้าชมที่ป้อนบนด้านขวาของทรงกลมของชีวิตเทย์เลอร์รายงาน predominately เปิดขวาและทวนกระแสที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ Steinhartใน San Francisco (1986) วิเคราะห์แผนผังพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำแนะนำว่า มีการออกแบบในลักษณะที่สนับสนุนรูปแบบนี้กระแสจราจร นั่นคือ ลดขั้นตอนจำเป็นเพื่อที่จะเลี้ยวขวาคนเดินทางด้านขวาของเส้นทาง สี่แยกแรกในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเป็นรูปตัว T ซึ่ง มีทางเลือกของเลี้ยวขวาหรือซ้าย (มีตัวเลือกไม่ไปตรง)คณบดีบริการ มาร์ติน นีออน Nusea และ O'Reilly รายงานการศึกษาที่สวนสัตว์อุทยาน Reid ในที่นักท่องเที่ยวถูกถามย้อนเส้นทางการไหลเวียนผ่านสวนสัตว์ (1987) (บนกระดาษ) พบมากที่สุดรูปแบบการหมุนเวียนที่เกี่ยวข้องกับเลี้ยวขวา และหมุนเวียนทวนเข็มนาฬิกาบนยสปริงของสวนสัตว์ทำเป็นวงกลม แต่ไม่ได้ใช้เส้นทางที่เชื่อมต่อส่วนหนึ่งของวงกลมภายนอกกับอีก ของร้อยละ 43 ที่เส้นขอบเขต 78 เปอร์เซ็นต์ของนักท่องเที่ยวเหล่านี้เปิดขวาBitgood วอนไฮนส์ มายาวนา และฟอร์ดได้ไม่สังเกตส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวเลี้ยวขวาในการเปลี่ยนแปลงจัดแสดงเก็บที่ Anniston พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติ (1992) ขณะที่รูปแบบการหมุนเวียนของการเปลี่ยนจากนิทรรศการหนึ่งอื่น มีผู้เข้าชมมีแนวโน้มแข็งแกร่งไม่ ให้เลี้ยวขวา หรือ การไหลเวียนในทิศทางทวนเข็มนาฬิกา สำหรับสองนิทรรศการ (ภาพประกอบนกและไดโนเสาร์), กว่า 70 เปอร์เซ็นต์ยังคงอยู่บนผนังด้านซ้ายมือหลังจากเข้า ในนิทรรศการ Edgerton ร้อยละ 60 อยู่ตามผนังด้านซ้าย สำหรับใบหน้าของชะตานิทรรศการ 56 เปอร์เซ็นต์อยู่ริมผนังด้านซ้าย ในนิทรรศการที่เดียวเท่านั้นไม่น้อยกว่าร้อยละ 50 ของผู้เข้าชมเดินตามกำแพงนี้ ในกรณีไม่ ได้มากกว่าร้อยละ 33 เลี้ยวขวาในการศึกษาข้างต้น ลักษณะสถาปัตยกรรมของเก็บของและเค้าโครงของการจัดแสดงแสดงดูเหมือนจะ บอกทิศทางของกระแสจราจร ลักษณะสถาปัตยกรรมสำคัญของเก็บนี้เป็นความจริงนักที่ป้อนตามผนังด้านซ้าย นอกจากนี้ จะต้องสังเกตว่า มีเพียงหนึ่งประตูเข้าออก ผู้เข้าชมซ้าย โดยประตูเดียวกันเข้าเซลอันเดอร์ฮิลล์โต้เถียงว่า ขวาเปิดเป็นรูปแบบหลักในร้านค้าปลีก เขาแนะนำที่นี้รูปแบบเป็นสิ่งสำคัญสำหรับการออกแบบขายปลีก (1999) อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้มีเฉพาะ เชิงปริมาณรายงานของเขาข้อมูล และเขาไม่ได้ระบุว่า รูปแบบอาจมีผลมาจากการออกแบบพื้นที่Bitgood และดุ๊คสังเกตประชาชนเลือกจุดเปลี่ยนลักษณะการทำงานที่ห้างขนาดเล็กสอง(2006) แยกศึกษาได้ชนิดที่แสดงในรูปที่ 1 จากทิศทางเดียว รูปแบบการรับส่งข้อมูลได้ 6 ได้ตรวจสอบบัญชีสำหรับการรวมของด้านขวา หรือ ด้านซ้ายของเส้นทางและเปิดขวา/ซ้ายหรือตรงไปข้างหน้า ดังนั้น "ขวาขวา" (รูปที่ 1a) จะมีความหมายแต่ละที่ได้เดินบนขวาขวาด้านข้าง และความเกลียด รูปแบบ "ขวาซ้าย" (รูปที่ 1b) หมายถึงการเดินทางด้านขวา และเลี้ยวซ้าย กลุ่มหนึ่งร้อยได้สังเกต ทำนายเศรษฐกิจของสมมติฐานการเคลื่อนไหวจะมีการเปิดชุดขวาขวา ขวาตรง ซ้ายซ้าย และ/หรือซ้ายตรง สองเหล่านี้รูปแบบไม่ประหยัดในแง่ของจำนวนของขั้นตอน: ขวา และซ้ายขวาสอดคล้องกับทฤษฏี ผู้เข้าชมเกือบตลอดเวลาเลือกเปลี่ยนชุดเกี่ยวข้องน้อยที่สุดจำนวนของขั้นตอน ส่วนใหญ่เปิดขวาจากด้านขวาของเส้นทาง (52 และร้อยละ 58) อย่างต่อเนื่องตรงจากด้านขวาของเส้นทางยังไม่ทั่ว (34 และร้อยละ 27) คนส่วนใหญ่อย่างชัดเจนอยู่ทางด้านขวามือ (88 และร้อยละ 85) นอกจากนี้ยังสอดคล้องกับคำทำนาย ทั้งซ้ายturners ไม่ให้จากด้านซ้ายของเส้นทาง ซ้าย turners ย้ายไปด้านซ้ายของเส้นทางก่อนที่พวกเขาเหล่านี้ถึงสี่แยกการบันทึกขั้นตอน โปรดสังเกตว่า เพียงสองเปอร์เซ็นต์ใช้อย่างใดอย่างหนึ่งที่ noneconomicalรูปแบบการ เมื่อโชคดีได้ไปให้เลี้ยวซ้าย พวกเขาย้ายไปเลนซ้ายก่อนที่จะเดินทางมาที่สี่แยก (ประหยัดกลยุทธ์ในแง่ของจำนวนขั้นตอน)ในสรุป เลี้ยวขวาน่าจะ เกิดขึ้นในเงื่อนไขบางอย่างเท่านั้น ถ้าสถานที่ท่องเที่ยวของการไม่ได้ถือว่าเป็นวัตถุที่แลนด์มาร์ค ลดจำนวนขั้นตอนน่าจะ เป็นแรงจูงใจที่สำคัญสำหรับเลี้ยวขวา เราขอแนะนำที่ ของโต่งอื่น ๆ (เช่นปลายทางซ้าย หรือต่อกลุ่มคนอื่น) คนที่อยู่ในเลนขวาของเส้นทางจะเลี้ยวขวาถ้าจะฉัน
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 2:[สำเนา]
คัดลอก!
รูปแบบการหมุนเวียน
วรรณกรรมผู้เข้าชมแสดงให้เห็นว่าจำนวนของรูปแบบการไหลเวียนที่ได้รับการตั้งข้อสังเกตในมากกว่าหนึ่ง
study2
ทั้งหมดของรูปแบบการตรวจสอบด้านล่างสามารถจะคิดว่าเป็น "สั้นตัด" เพราะพวกเขาเกี่ยวข้องกับ
การลดค่าใช้จ่ายของการไหลเวียนโดยทำตามขั้นตอนน้อยที่สุด.
เลี้ยวขวาที่จุดทางเลือก (และเดินบนด้านขวาของทางเดิน) -While การศึกษาบางส่วนมี
รายงานแนวโน้มที่แข็งแกร่งที่จะเลี้ยวขวาที่จุดทางเลือกอื่น ๆ ไม่ได้ ผู้เขียนคนนี้ทบทวนวรรณกรรม
ที่แสดงให้เห็นถึงหลักการเลี้ยวขวาทำงานได้เฉพาะในกรณีที่ไม่มีปัจจัยอื่น ๆ ที่แข็งแกร่งทิศทางดังกล่าว
เป็น attractors สถานที่สำคัญ (1995) ตอนนี้เราเชื่อว่ามีน้อยมากที่จะเล่าเรื่องราว เมื่อมีสิทธิพลิกผัน
เกิดขึ้นจะเกี่ยวข้องกับจำนวนเงินที่น้อยที่สุดของการเคลื่อนไหวหรือความพยายาม.
เราพิจารณาขวาเปลี่ยนเป็นตัวอย่างของ "เศรษฐกิจของการเคลื่อนไหว" (หรือลดค่าใช้จ่ายในแง่ของ
เวลาและความพยายาม) เพราะเลี้ยวขวาเมื่อมันจะเกิดขึ้นก็คือ แรงบันดาลใจจากการจำนวนน้อยที่สุดของ
ขั้นตอน พิจารณารูปที่ 2 เมื่อมีคนมาตัดกับสี่เส้นทางแบบดั้งเดิมตั้งฉาก
จัดพวกเขามักจะอยู่ทางด้านขวาของเส้นทาง เลือกที่ประหยัดที่สุดคือการเลี้ยวขวา
(ดูรูปที่ 1a) ในทางตรงกันข้ามถ้ามีใครเข้าใกล้สี่แยกด้านซ้ายมือของเส้นทางก็
จะประหยัดมากขึ้นที่จะหันซ้าย (ดูรูปที่ 1D) เนื่องจากคนมีแนวโน้มที่จะเดินบนขวาเข้าชมมากที่สุด
อยู่ในที่ถูกต้องเมื่อพวกเขามาถึงจุดทางเลือกจึงเลี้ยวขวา ในทางตรงกันข้ามเมื่อ
คนมีปลายทางที่ต้องเลี้ยวซ้ายที่พวกเขาย้ายไปทางด้านซ้ายของเส้นทางก่อนที่จะหัน-ที่สุด
วิธีประหยัดในการย้าย คำอธิบายนี้เป็นเรื่องง่ายและดูเหมือนจะบัญชีสำหรับการรายงานในวรรณคดี.
แนวโน้มที่จะเดินบนด้านขวาของเส้นทางที่ได้รับการสังเกตเห็นบ่อยครั้งและมีการเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับ
แนวโน้มที่จะเลี้ยวขวา (เมื่อมันเกิดขึ้น) สังคมวิทยาวิลเลียมไวท์ได้ศึกษาพฤติกรรมของผู้คนใน
เมืองและพลาซ่าบนถนนในเมือง (1980; 1988) ไวท์ในบทของเขาใน "คนเดินเท้าที่มีฝีมือ" สรุป
รูปแบบของการเดินบนขวา:
คนเดินเท้ามักจะเดินไปทางด้านขวา (คนวิกลจริตและ Oddballs มีแนวโน้มที่จะไปซ้ายกับ
การไหล) (1988, 57).
คำอธิบายนี้ของคนเดินเท้านิวยอร์กซิตี้แม้จะมีอารมณ์ขันลิ้นในแก้มของเขายังอธิบายของผู้คน
เคลื่อนไหวในสถานที่สาธารณะหลาย คนที่มีแนวโน้มที่จะอยู่ไปทางขวาที่พวกเขาเดิน แต่ตรงกันข้ามกับไวท์
ปริยายผู้ที่เดินบนซ้ายไม่จำเป็นต้องวิกลจริตหรือ Oddballs พวกเขาอาจจะต้องเลี้ยวซ้าย
ปลายทาง! 4
หากผู้เข้าชมป้อนแกลเลอรี่ที่ด้านขวาของประตูแล้วเลี้ยวขวาเป็นที่ประหยัดที่สุด
คำตอบ อย่างไรก็ตามหากผู้เข้าชมแกลเลอรี่ใส่ตามผนังซ้ายมือแล้วอย่างต่อเนื่องตรงที่สุดคือ
การตอบสนองความประหยัด วรรณกรรมต่อไปนี้จะปรากฏขึ้นสอดคล้องกับการวิเคราะห์นี้.
ฅัรายงานครอบงำของพฤติกรรมหันขวาในแกลเลอรี่หลาย (1935) จาก 70-80
เปอร์เซ็นต์ของผู้เข้าชมในแกลเลอรี่เหล่านี้หันขวาตามที่พวกเขาเข้ามา มันเป็นสิ่งสำคัญที่จะทราบว่าทางเข้า
ประตูเป็นศูนย์กลางเพื่อให้ผู้เข้าชมจะต้องเลี้ยวขวาหรือซ้ายเพื่อดูผลงานศิลปะบนผนังและไม่มี
วัตถุที่อยู่ตรงกลางของแกลเลอรี่ที่จะดึงผู้เข้าชมต่อกลาง ข้อมูลของแจ๊กเก็ตไม่ได้บอกเราถ้า
ผู้เข้าชมหันซ้ายอยู่บนด้านซ้ายของเส้นทางที่พวกเขาเข้ามาและขวาเปลี่ยนผู้เข้าชมบน
ขวาของเส้นทาง ป.ร. ให้มุมมองที่นำเสนอของเราเศรษฐกิจของการเคลื่อนไหวและความพยายามก็จะให้คำแนะนำ
ที่จะรู้ว่า.
Yoshioka สังเกตเปิดอคติที่เหมาะสมสำหรับห้องโถงนิทรรศการหนึ่ง (ฮอลล์แมน) แต่ไม่ได้อีก (ฮอลล์ของ
แพทย์) ที่งานเวิลด์แฟร์ในนิวยอร์ก (1942) ห้องโถงแต่ละคนมีทางเข้าและออกหลาย เขารายงาน
เปอร์เซ็นต์เปลี่ยนที่แตกต่างกันสำหรับทางเข้าของห้องโถงเหล่านี้ในแต่ละบอกอิทธิพลความแตกต่างของ
การจัดแสดงนิทรรศการ Yoshioka ประกอบการขาดสิทธิในการเปลี่ยนการปกครองในฮอลล์ของแพทย์ที่จะดึงดูดความสนใจของ
การจัดแสดงนิทรรศการใกล้ประตูทางเข้า (สถานที่วัตถุเด่น) การตรวจสอบแผนชั้นในสิ่งพิมพ์ของเขา
แสดงให้เห็นว่าแรงเฉื่อย (แนวโน้มที่จะยังคงอยู่ในเส้นทางตรง) นอกจากนี้ยังอาจจะเป็นปัจจัยหนึ่งเนื่องจากมี
โอกาสที่จะไปตรงไปข้างหน้าเช่นเดียวกับทางขวาหรือซ้าย ฮอลล์ของมนุษย์ไม่ได้มีสี่เส้นทาง
สี่แยกในแนวตั้งฉาก (ดังแสดงในรูปที่ 1) อยู่ในฮอลล์แพทยศาสตร์ นอกจากนี้ยังจัดแสดง
ถูกจัดแสดงเพื่อให้พวกเขาดึงดูดผู้เข้าชมและดึงพวกเขาไปทางขวา.
ไวส์และ Boutourline ยังพบอคติเลี้ยวขวาและมีแนวโน้มที่จะหมุนเวียนในทวน
ทิศทางขึ้นอยู่กับการออกแบบของการจัดแสดงนิทรรศการและการออกแบบของห้องโถง (1963 ) นักวิจัยเหล่านี้
ได้รับการยอมรับว่าการออกแบบของพื้นที่ที่กำหนดหรือไม่เลี้ยวขวาที่เกิดขึ้น.
พาร์สันส์และลูมิสพบว่าหลักการขวาหันไม่ได้ถือในนิทรรศการฟาร์มาที่
พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์แห่งชาติและเทคโนโลยีอาจจะเป็นเพราะสถานที่น่าสนใจของ "สถานที่สำคัญ "การจัดแสดงนิทรรศการ
(1973) พวกเขาได้รายงานว่าร้อยละ 60 ไม่ได้เลี้ยวขวา ห้องจัดแสดงนิทรรศการเป็นมากขึ้น
ซับซ้อนกว่าผู้ที่ศึกษาโดยแจ๊กเก็ต นักวิจัยเหล่านี้ยังพบรูปแบบการจราจรที่แตกต่างกันเมื่อ
พิพิธภัณฑ์ที่แออัด (นี้ทำให้รู้สึกหากพิจารณา "ต้นทุน" ของฝูงชนต่อสู้).
Shettel ในการประเมินผลของเขาคนที่อยู่ในสภาพแวดล้อมของเขาที่ฟิลด์พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ธรรมชาติให้
การวิเคราะห์รายละเอียด การเคลื่อนไหวของผู้เข้าชมในนิทรรศการวงกลมรูป (1976) เขารายงานว่า 73
เปอร์เซ็นต์ของผู้เข้าชมเข้ามาที่ด้านขวาของรูปทรงกลมของชีวิต.
เทย์เลอร์รายงานมีอำนาจเหนือกว่าผลัดขวามือและการไหลทวนเข็มนาฬิกาที่พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำ Steinhart
ในซานฟรานซิส (1986) การวิเคราะห์แผนชั้นของพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำบอกว่ามันได้รับการออกแบบในลักษณะ
ที่สนับสนุนรูปแบบการไหลเข้าชมนี้ นั่นคือขั้นตอนที่ถูกต้องน้อยลงเพื่อที่จะเลี้ยวขวาถ้าใครได้
เดินอยู่บนด้านขวาของเส้นทาง สี่แยกแรกในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเป็นเสื้อกับทางเลือกของ
เลี้ยวขวาหรือซ้าย (มีตัวเลือกที่จะตรงไปไม่ได้).
คณบดีมาร์ติน, นีออน Nusea และรีลลี่รายงานการศึกษาที่สวนสัตว์ Reid Park ซึ่งใน ผู้เข้าชม
ได้ขอให้หวน (บนกระดาษ) เส้นทางการไหลเวียนของพวกเขาผ่านสวนสัตว์ (1987) ที่พบมากที่สุด
รูปแบบการไหลเวียนที่เก%E
การแปล กรุณารอสักครู่..
ผลลัพธ์ (ไทย) 3:[สำเนา]
คัดลอก!
การแปล กรุณารอสักครู่..
 
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.

Copyright ©2026 I Love Translation. All reserved.

E-mail: