พอใกล้จะถึงคิว ซักคนที่สาม เจ้าหน้าที่ ก็เอาอุปกรณ์เชือกมาผูกขา สองข้าง ตื่นเต้นเล็กน้อย ยังไม่มาก ยังโบกมือได้อยู่
พอถึงคิวคนที่สอง ใจเริ่มเต้นแรงอีกนึด ยังยิ้มได้อยู่
ถึงคิวเราแล้ว สต๊าฟฟ์เรียกแล้ว แล้วเราก็กระดิ๊บๆ อยู่กลางสะพาน สตาฟให้ขยับตัวยืนหัวเท้าออกไปอีกเกือบครึ่งเท้า (ถ้าขยับไปอีกนิดหัวคะมำแน่ ท่าก็ไม่สวยนะซี) พอมองลงไปจากกลางสะพาน ใจวูบไปเลย สูงขนาดนี้เลยเหรอ ดิ่งวูบขนาดนี้เลย
โดดเป็นโดด หันไปมองสต๊าฟ คิดว่าจะให้สัญญาณ ปล่าวเลย ยักไหล่ เหมือนจะบอกว่า up to you
มองลงไปอีกที วูบ วาบๆ บอกไม่ถูก ตอนตัดสินใจโดด ที่ยากที่สุด ใจเต้นเรง รัว ความสูง 43 เมตร แค่ตึก 15 ชั้นเท่านั้นเอง ชิว ชิว. คนโดดตึกตายมันเป็นอย่างงี้เอง ..... ว่าแล้วก็โดด หัวจุ่มหัวทิ่ม อยู่ในน้ำอยู่สองสามคร้ั้ง เพื่อเพิ่มความตื้นเต้น
ก็เป็นประสบการณ์ประทับใจ