- ข้อความ
- ประวัติศาสตร์
and rigid limits on their patients’
and rigid limits on their patients’ requests. Clinicians
could also avoid the expression of their thoughts and
feelings during a session because they fear an angry
reaction, or instead offer sudden and aggressive interpretations
or confrontations of patient behavior. Likewise,
with narcissistic patients, therapists may come to feel
bored, distracted, disengaged, and frustrated (Table 2).
These kinds of emotional responses could provoke an
emotional disattunement, with lack of interest and
empathy ultimately leading to impasse and treatment
termination.
Regarding cluster C patients, we found several significant
patterns of therapist response. Of particular note was
the protective and positive feelings of therapists toward
avoidant patients, perhaps experiencing a wish to repair
some deficiencies or failures in their patients’ relationships
with parents or significant others. Overprotective
feelings could induce the therapist to avoid the exploration
of the patients’ painful feelings or aggressive affects,
considering these individuals to be too fragile and
vulnerable.
Our results partially diverge from previous studies that
found that cluster C patients do not seem to evoke negative
feelings in their therapists (19, 20). In our sample,
clinician responses to patients with dependent personality
were characterized by positive and protective feelings but
also by feelings of helplessness and inadequacy; therapists
can feel like their hands have been tied or that they have
been put into an impossible bind. These results may
indicate that if the therapist “buys into” the patient’s view
of him- or herself as helpless or incapable, such a perception
is capable of arousing first parental and warm feelings,
and secondly negative feelings (3, 33, 34).
This study has some limitations. First, the same
clinician provided data about both a patient’s personality
pathology and his or her own countertransference,
which may be a source of measurement bias. A more
rigorous research design would include an independent
assessment of patients’ personality disorders or the use
could also avoid the expression of their thoughts and
feelings during a session because they fear an angry
reaction, or instead offer sudden and aggressive interpretations
or confrontations of patient behavior. Likewise,
with narcissistic patients, therapists may come to feel
bored, distracted, disengaged, and frustrated (Table 2).
These kinds of emotional responses could provoke an
emotional disattunement, with lack of interest and
empathy ultimately leading to impasse and treatment
termination.
Regarding cluster C patients, we found several significant
patterns of therapist response. Of particular note was
the protective and positive feelings of therapists toward
avoidant patients, perhaps experiencing a wish to repair
some deficiencies or failures in their patients’ relationships
with parents or significant others. Overprotective
feelings could induce the therapist to avoid the exploration
of the patients’ painful feelings or aggressive affects,
considering these individuals to be too fragile and
vulnerable.
Our results partially diverge from previous studies that
found that cluster C patients do not seem to evoke negative
feelings in their therapists (19, 20). In our sample,
clinician responses to patients with dependent personality
were characterized by positive and protective feelings but
also by feelings of helplessness and inadequacy; therapists
can feel like their hands have been tied or that they have
been put into an impossible bind. These results may
indicate that if the therapist “buys into” the patient’s view
of him- or herself as helpless or incapable, such a perception
is capable of arousing first parental and warm feelings,
and secondly negative feelings (3, 33, 34).
This study has some limitations. First, the same
clinician provided data about both a patient’s personality
pathology and his or her own countertransference,
which may be a source of measurement bias. A more
rigorous research design would include an independent
assessment of patients’ personality disorders or the use
0/5000
และจำกัดเข้มงวดเกี่ยวกับคำขอของผู้ป่วย Cliniciansนอกจากนี้ยังสามารถหลีกเลี่ยงค่าของความคิดของพวกเขา และความรู้สึกในระหว่างการเซสชันเนื่องจากความกลัวความโกรธปฏิกิริยา หรือแทน เสนอตีความฉับพลัน และก้าวร้าวหรือเผชิญหน้าของพฤติกรรมผู้ป่วย ในทำนองเดียวกันกับผู้ป่วยซึ่งบูชาตัวเอง นักบำบัดอาจมาใจเบื่อ ฟุ้งซ่าน disengaged และความผิดหวัง (ตารางที่ 2)ตอบสนองอารมณ์ต่าง ๆ เหล่านี้สามารถกระตุ้นการdisattunement อารมณ์ ขาดการสนใจ และเอาใจใส่ที่สุด นำไปสู่การรักษาและจนเลิกจ้างเกี่ยวกับคลัสเตอร์ C ผู้ป่วย เราพบหลายอย่างมีนัยสำคัญรูปแบบของผลตอบรับการบำบัดโรค เฉพาะตั๋วถูกความรู้สึกบวก และป้องกันของนักบำบัดต่อผู้ป่วย avoidant อาจจะประสบปัญหาต้องการซ่อมแซมบางทรงหรือความล้มเหลวในความสัมพันธ์ของผู้ป่วยผู้ปกครอง หรือสำคัญอื่น ๆ Overprotectiveความรู้สึกอาจก่อให้เกิดการบำบัดโรคเพื่อหลีกเลี่ยงการสำรวจความรู้สึกเจ็บปวดของผู้ป่วยหรือผลกระทบเชิงรุกพิจารณาบุคคลเหล่านี้จะเปราะบางเกินไป และเสี่ยงต่อการผลของเราบางส่วน diverge จากการศึกษาก่อนหน้านี้ที่พบว่า คลัสเตอร์ C ผู้ป่วยดูเหมือนไม่ได้ ลบที่เรามอบให้ความรู้สึกในการบำบัด (19, 20) ในตัวอย่างของเราตอบ clinician ผู้ป่วยขึ้นอยู่กับบุคลิกภาพมีลักษณะ โดยความรู้สึกบวก และป้องกัน แต่นอกจากนี้ ด้วยความรู้สึกน่า helplessness inadequacy นักบำบัดสามารถรู้สึกเหมือนมือของพวกเขาถูกเชื่อมโยง หรือมีการวางไว้ในการผูกเป็นไปไม่ได้ ผลลัพธ์เหล่านี้อาจบ่งชี้ว่า หากผู้บำบัด "ซื้อเป็น" มุมมองของผู้ป่วยเขา- หรือตัวเองเป็นกำพร้า หรือ หมัน เช่นการรับรู้มีความสามารถในการความแรกโดยผู้ปกครอง และอบอุ่นความรู้สึกและประการที่สองลบความรู้สึก (3, 33, 34)การศึกษานี้มีข้อจำกัดบางประการ หนึ่ง เดียวกันclinician ที่ให้ข้อมูลเกี่ยวกับบุคลิกภาพทั้งผู้ป่วยของพยาธิวิทยาและ countertransference ตนเองซึ่งอาจเป็นแหล่งของความโน้มเอียงในการประเมิน มากขึ้นออกแบบวิจัยอย่างเข้มงวดจะมีอิสระประเมินความผิดปกติของบุคลิกภาพของผู้ป่วยหรือใช้
การแปล กรุณารอสักครู่..
and rigid limits on their patients’ requests. Clinicians
could also avoid the expression of their thoughts and
feelings during a session because they fear an angry
reaction, or instead offer sudden and aggressive interpretations
or confrontations of patient behavior. Likewise,
with narcissistic patients, therapists may come to feel
bored, distracted, disengaged, and frustrated (Table 2).
These kinds of emotional responses could provoke an
emotional disattunement, with lack of interest and
empathy ultimately leading to impasse and treatment
termination.
Regarding cluster C patients, we found several significant
patterns of therapist response. Of particular note was
the protective and positive feelings of therapists toward
avoidant patients, perhaps experiencing a wish to repair
some deficiencies or failures in their patients’ relationships
with parents or significant others. Overprotective
feelings could induce the therapist to avoid the exploration
of the patients’ painful feelings or aggressive affects,
considering these individuals to be too fragile and
vulnerable.
Our results partially diverge from previous studies that
found that cluster C patients do not seem to evoke negative
feelings in their therapists (19, 20). In our sample,
clinician responses to patients with dependent personality
were characterized by positive and protective feelings but
also by feelings of helplessness and inadequacy; therapists
can feel like their hands have been tied or that they have
been put into an impossible bind. These results may
indicate that if the therapist “buys into” the patient’s view
of him- or herself as helpless or incapable, such a perception
is capable of arousing first parental and warm feelings,
and secondly negative feelings (3, 33, 34).
This study has some limitations. First, the same
clinician provided data about both a patient’s personality
pathology and his or her own countertransference,
which may be a source of measurement bias. A more
rigorous research design would include an independent
assessment of patients’ personality disorders or the use
could also avoid the expression of their thoughts and
feelings during a session because they fear an angry
reaction, or instead offer sudden and aggressive interpretations
or confrontations of patient behavior. Likewise,
with narcissistic patients, therapists may come to feel
bored, distracted, disengaged, and frustrated (Table 2).
These kinds of emotional responses could provoke an
emotional disattunement, with lack of interest and
empathy ultimately leading to impasse and treatment
termination.
Regarding cluster C patients, we found several significant
patterns of therapist response. Of particular note was
the protective and positive feelings of therapists toward
avoidant patients, perhaps experiencing a wish to repair
some deficiencies or failures in their patients’ relationships
with parents or significant others. Overprotective
feelings could induce the therapist to avoid the exploration
of the patients’ painful feelings or aggressive affects,
considering these individuals to be too fragile and
vulnerable.
Our results partially diverge from previous studies that
found that cluster C patients do not seem to evoke negative
feelings in their therapists (19, 20). In our sample,
clinician responses to patients with dependent personality
were characterized by positive and protective feelings but
also by feelings of helplessness and inadequacy; therapists
can feel like their hands have been tied or that they have
been put into an impossible bind. These results may
indicate that if the therapist “buys into” the patient’s view
of him- or herself as helpless or incapable, such a perception
is capable of arousing first parental and warm feelings,
and secondly negative feelings (3, 33, 34).
This study has some limitations. First, the same
clinician provided data about both a patient’s personality
pathology and his or her own countertransference,
which may be a source of measurement bias. A more
rigorous research design would include an independent
assessment of patients’ personality disorders or the use
การแปล กรุณารอสักครู่..
และข้อแข็งในการร้องขอของผู้ป่วยของพวกเขา แพทย์
สามารถหลีกเลี่ยงการแสดงออกของความคิดและความรู้สึกของพวกเขาในระหว่างการ
เพราะพวกเขากลัวปฏิกิริยาโกรธ หรือแทนให้ทันที และก้าวร้าวตีความ
หรือการเผชิญหน้าพฤติกรรมของผู้ป่วย อนึ่ง
กับผู้ป่วยหลงตัวเอง therapists อาจจะรู้สึก
เบื่อ ฟุ้งซ่าน เป็นอิสระ และท้อแท้
( ตารางที่ 2 )เหล่านี้ชนิดของการตอบสนองทางอารมณ์สามารถกระตุ้นการ
disattunement อารมณ์กับการขาดความสนใจเอาใจใส่ในที่สุดนำไปสู่ทางตันและ
การเลิกจ้างและการรักษาในผู้ป่วยกลุ่ม C .
หลายๆอย่าง เราพบรูปแบบของการบำบัด หมายเหตุที่เฉพาะเจาะจงคือ
ความรู้สึกป้องกันและบวกของนักกายภาพบำบัดต่อ
ผู้ป่วย avoidant บางทีอาจต้องการซ่อมแซม
บางข้อบกพร่องหรือความล้มเหลวในความสัมพันธ์ของพวกเขากับผู้ปกครองของผู้ป่วย
หรืออย่างมีนัยสำคัญอื่น ความรู้สึก overprotective
สามารถชักนำให้ therapist เพื่อหลีกเลี่ยงการสำรวจ
ของผู้ป่วย ความรู้สึกที่เจ็บปวด หรือก้าวร้าว มีผลต่อการพิจารณาบุคคลเหล่านี้เป็นเหมือนกัน
ที่เปราะบางและอ่อนไหว ผลลัพธ์ของเราบางส่วนแตกต่างจากการศึกษาก่อนหน้านี้ที่
กลุ่ม C พบว่าผู้ป่วยไม่ได้ดูเหมือนจะสร้างความรู้สึกด้านลบ
ใน therapists ( 19 , 20 ) ในตัวอย่างของเรา
แพทย์ต่อผู้ป่วยที่มีบุคลิกภาพ
เป็นลักษณะความรู้สึกในเชิงบวกและป้องกัน แต่โดยความรู้สึก helplessness
และ inadequacy ; therapists
รู้สึกเหมือนมือของเขาถูกมัดหรือที่พวกเขาได้
ถูกใส่เข้าไปในมัดที่เป็นไปไม่ได้ผลลัพธ์เหล่านี้อาจ
ระบุว่าหากนักบำบัด " ซื้อใน " มุมมองของผู้ป่วย
เขาหรือตัวเองสิ้นหวัง หรือไร้ความสามารถ เช่น การรับรู้ สามารถกระตุ้นความรู้สึกของผู้ปกครอง
และอบอุ่นก่อน และประการที่สอง ความรู้สึกที่เป็นลบ ( 3 , 33 , 34 ) .
การศึกษานี้มีข้อจํากัด ครั้งแรก , ให้ข้อมูลเกี่ยวกับแพทย์เดียวกัน
ทั้งของผู้ป่วย บุคลิกภาพพยาธิวิทยาและ countertransference ของเขา หรือเธอเอง
ซึ่งอาจเป็นแหล่งของอคติในการวัด การออกแบบการวิจัยจะเข้มงวดมากขึ้น
รวมถึงอิสระประเมินบุคลิกภาพความผิดปกติหรือการใช้ของผู้ป่วย
สามารถหลีกเลี่ยงการแสดงออกของความคิดและความรู้สึกของพวกเขาในระหว่างการ
เพราะพวกเขากลัวปฏิกิริยาโกรธ หรือแทนให้ทันที และก้าวร้าวตีความ
หรือการเผชิญหน้าพฤติกรรมของผู้ป่วย อนึ่ง
กับผู้ป่วยหลงตัวเอง therapists อาจจะรู้สึก
เบื่อ ฟุ้งซ่าน เป็นอิสระ และท้อแท้
( ตารางที่ 2 )เหล่านี้ชนิดของการตอบสนองทางอารมณ์สามารถกระตุ้นการ
disattunement อารมณ์กับการขาดความสนใจเอาใจใส่ในที่สุดนำไปสู่ทางตันและ
การเลิกจ้างและการรักษาในผู้ป่วยกลุ่ม C .
หลายๆอย่าง เราพบรูปแบบของการบำบัด หมายเหตุที่เฉพาะเจาะจงคือ
ความรู้สึกป้องกันและบวกของนักกายภาพบำบัดต่อ
ผู้ป่วย avoidant บางทีอาจต้องการซ่อมแซม
บางข้อบกพร่องหรือความล้มเหลวในความสัมพันธ์ของพวกเขากับผู้ปกครองของผู้ป่วย
หรืออย่างมีนัยสำคัญอื่น ความรู้สึก overprotective
สามารถชักนำให้ therapist เพื่อหลีกเลี่ยงการสำรวจ
ของผู้ป่วย ความรู้สึกที่เจ็บปวด หรือก้าวร้าว มีผลต่อการพิจารณาบุคคลเหล่านี้เป็นเหมือนกัน
ที่เปราะบางและอ่อนไหว ผลลัพธ์ของเราบางส่วนแตกต่างจากการศึกษาก่อนหน้านี้ที่
กลุ่ม C พบว่าผู้ป่วยไม่ได้ดูเหมือนจะสร้างความรู้สึกด้านลบ
ใน therapists ( 19 , 20 ) ในตัวอย่างของเรา
แพทย์ต่อผู้ป่วยที่มีบุคลิกภาพ
เป็นลักษณะความรู้สึกในเชิงบวกและป้องกัน แต่โดยความรู้สึก helplessness
และ inadequacy ; therapists
รู้สึกเหมือนมือของเขาถูกมัดหรือที่พวกเขาได้
ถูกใส่เข้าไปในมัดที่เป็นไปไม่ได้ผลลัพธ์เหล่านี้อาจ
ระบุว่าหากนักบำบัด " ซื้อใน " มุมมองของผู้ป่วย
เขาหรือตัวเองสิ้นหวัง หรือไร้ความสามารถ เช่น การรับรู้ สามารถกระตุ้นความรู้สึกของผู้ปกครอง
และอบอุ่นก่อน และประการที่สอง ความรู้สึกที่เป็นลบ ( 3 , 33 , 34 ) .
การศึกษานี้มีข้อจํากัด ครั้งแรก , ให้ข้อมูลเกี่ยวกับแพทย์เดียวกัน
ทั้งของผู้ป่วย บุคลิกภาพพยาธิวิทยาและ countertransference ของเขา หรือเธอเอง
ซึ่งอาจเป็นแหล่งของอคติในการวัด การออกแบบการวิจัยจะเข้มงวดมากขึ้น
รวมถึงอิสระประเมินบุคลิกภาพความผิดปกติหรือการใช้ของผู้ป่วย
การแปล กรุณารอสักครู่..
ภาษาอื่น ๆ
การสนับสนุนเครื่องมือแปลภาษา: กรีก, กันนาดา, กาลิเชียน, คลิงออน, คอร์สิกา, คาซัค, คาตาลัน, คินยารวันดา, คีร์กิซ, คุชราต, จอร์เจีย, จีน, จีนดั้งเดิม, ชวา, ชิเชวา, ซามัว, ซีบัวโน, ซุนดา, ซูลู, ญี่ปุ่น, ดัตช์, ตรวจหาภาษา, ตุรกี, ทมิฬ, ทาจิก, ทาทาร์, นอร์เวย์, บอสเนีย, บัลแกเรีย, บาสก์, ปัญจาป, ฝรั่งเศส, พาชตู, ฟริเชียน, ฟินแลนด์, ฟิลิปปินส์, ภาษาอินโดนีเซี, มองโกเลีย, มัลทีส, มาซีโดเนีย, มาราฐี, มาลากาซี, มาลายาลัม, มาเลย์, ม้ง, ยิดดิช, ยูเครน, รัสเซีย, ละติน, ลักเซมเบิร์ก, ลัตเวีย, ลาว, ลิทัวเนีย, สวาฮิลี, สวีเดน, สิงหล, สินธี, สเปน, สโลวัก, สโลวีเนีย, อังกฤษ, อัมฮาริก, อาร์เซอร์ไบจัน, อาร์เมเนีย, อาหรับ, อิกโบ, อิตาลี, อุยกูร์, อุสเบกิสถาน, อูรดู, ฮังการี, ฮัวซา, ฮาวาย, ฮินดี, ฮีบรู, เกลิกสกอต, เกาหลี, เขมร, เคิร์ด, เช็ก, เซอร์เบียน, เซโซโท, เดนมาร์ก, เตลูกู, เติร์กเมน, เนปาล, เบงกอล, เบลารุส, เปอร์เซีย, เมารี, เมียนมา (พม่า), เยอรมัน, เวลส์, เวียดนาม, เอสเปอแรนโต, เอสโทเนีย, เฮติครีโอล, แอฟริกา, แอลเบเนีย, โคซา, โครเอเชีย, โชนา, โซมาลี, โปรตุเกส, โปแลนด์, โยรูบา, โรมาเนีย, โอเดีย (โอริยา), ไทย, ไอซ์แลนด์, ไอร์แลนด์, การแปลภาษา.
- I am a cheerful and friendly
- tall
- Atmosphere อ่านว่า
- ศาสนา พุทธ
- Six hundred work tripriders and five hun
- I want to talk dirty to you too
- exhibited asignificant protective activi
- ปรินิพพาน
- mother
- Sliten hve er det?
- ผมจะพัฒนาเกี่ยวกับวัฒนธรรม วัฒนธรรมของปร
- do you want some tea? Just making some :
- Provides a means of encoding and exchang
- cheerful on coming
- เพลงจะเข้าใจง่ายคล้ายกำสำนวน ทำนอง เนื้อ
- Are you feel faint?
- ท้องฟ้า
- แต่ความสะดวกสบาย บางครั้งก็ต้องแลกกับควา
- Axial codingAxial, or theoretical, codin
- ฝัง
- Design
- ทิชเชอร์
- リサイクル村
- เท่ห์
