เมื่อพูดถึงน้องชายคนนี้ ส่วนมากก็จะ

เมื่อพูดถึงน้องชายคนนี้ ส่วนมากก็จะไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไร เพราะเวลาที่ผมกลับมาจากโรงเรียนหรือมหาวิทยาลัยก็มักจะเห็นน้องชายกำลังเล่น้กมคอมพิวเตอร์ ดูหนัง ฟังเพลง ไม่ค่อยสนใจเรื่องโลกภายนอก ทำให้ไม่ค่อยมีเวลาให้กัน ซึ่งผมคิดว่า ผมกับน้องอาจจะเป็นพี่น้องที่แปลกที่สุด ขนาดนิสัยยังต่างกันโดยสิ้นเชิง อย่างผมเป็นคนที่เงียบๆ เข้าสังคมไม่เก่ง ไม่ค่อยกล้าแสดงออก ขี้อาย ทำตัวตามกฎเกณฑ์ที่เขากำหนดให้ ส่วนน้องชายจะตรงข้ามกับผมเลย น้องชายจะเป็นคนที่ กล้าแสดงออก เข้าสังคมเก่งกว่า พยายามจะแหกกฎต่างๆนาๆ จึงมีความอิสระมากกว่า และความคิดที่แตกต่างกันของพี่น้องคู่นี้ คือ พี่จะเป็นคนที่หัวโบราณ ส่วนน้องชายจะเป็นคนหัวสมัยใหม่ เพราะความคิดที่แตกต่างกันมาก ทำให้เราทั้งคู่ทะเลาะกันประจำ ทุกๆวันจะมีเรื่องใหห้ทะเลาะกัน จนรู้สึกชินไป... แต่ก็แปลกดี ที่เราทั้งสองคนทะเลาะกันจะเป็นจะตาย พอวันต่อมาก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม เรื่องที่ทำให้น้อยใจก็มีบ้างเล็กน้อย ถ้าถามว่า รู้สึกยังไงกับน้องชายคนนี้ บางครั้งก็มีไม่ชอบบ้าง แต่มันก็คือน้องเรา เราต้องดูแลมันจนกว่าเราจะเชื่อว่ามันสามารถดูแลตนเองได้ ตั้งแต่น้องชายยังเด็ก ผมเคยสอนมันทำการบ้าน อ่านหนังสือ สอนมาเรื่อยๆ จนสมัยที่ Facebook สังคมออนไลน์เริ่มมีความสำคัญมากขึ้น ทำให้ผมกับน้องเริ่มห่างกันเรื่อยๆ ทำให้ช่สงหลังๆไม่ค่อยได้สอนน้องเลย เวลาน้องทำงานหนือทำการบ้านไม่ได้ บางครั้งจะรู้สึกผิดที่ไม่ได้สอนน้องมาเรื่อยๆ จนกลายเป็นเรื่องราวที่ทำให้รู้ว่าความเป็นห่วงของน้องชายที่มีต่อพี่มีมากแค่ไหน วันนั้นเป็นวันที่ผมกลับบ้านช้ามากเพราะรถติดและรถแถวบ้านไม่ค่อยมี ประมาณสัก 23:00 PM มีสายเข้าจากน้องชายค่อยถามตลอดว่า "ถึงไหนแล้ว" "รออยู่นะ" มันทำให้ผมรู้สึกว่า น้องชายที่ดูเกเรก็เป็นห่วงเราด้วย ทำให้เรารู้สึกดีมาก